Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

IoMTT: H οικογενειακή τραγωδία ωθεί τον Michael Dunlop στα ρεκόρ και τις βραβεύσεις

Ο Michael Dunlop εξηγεί την δική του “ιδιαίτερη” οπτική των πραγμάτων
Michael Dunlop
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/1/2026

Ο θρύλος και ρέκορντμαν του Isle of Man TT τιμήθηκε για τρίτη φορά ως Ιρλανδός Μοτοσυκλετιστής της χρονιάς, ενώ παράλληλα μίλησε για το πώς οι οικογενειακές απώλειες επηρεάζουν τη στάση του απέναντι στους αγώνες και τα ρεκόρ.

Ο Michael Dunlop, ο πιο επιτυχημένος αναβάτης στην ιστορία του Isle of Man TT, βραβεύτηκε ξανά στα Irish Motorcycle Awards για τις αγωνιστικές επιτυχίες του και την συμβολή του στους αγώνες δρόμου.

Την Κυριακή 18 Ιανουαρίου, στο Μπέλφαστ, ο Dunlop αναδείχθηκε Ιρλανδός Μοτοσυκλετιστής της Χρονιάς για τρίτη φορά. Το συγκεκριμένο βραβείο έχει ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς το τρόπαιο φέρει το όνομα του θείου του, Joey Dunlop, του οποίου το ιστορικό ρεκόρ των 26 νικών στο Isle of Man TT ξεπέρασε ο Michael το 2024.

Michael Dunlop

Στην ίδια εκδήλωση απονεμήθηκαν και άλλες διακρίσεις, με τον Jonathan Rea να λαμβάνει το Βραβείο Ειδικής Αναγνώρισης (Special Recognition Award) μετά την αποχώρησή του από το WorldSBK (παρότι έχει ήδη σχεδον επιστρέψει, αν και σε νέο ρόλο), τον Rhys Irwin να τιμάται ως Αναβάτης Πίστας της Χρονιας (Short Circuit Rider of the Year) έπειτα από την κατάκτηση του βρετανικού πρωταθλήματος Supersport και τον Casey O’Gorman να κερδίζει τον τίτλο Νέου Αναβάτη της Χρονιας (Young Rider of the Year), μετά το ντεμπούτο του στο Moto3 και την εξασφάλιση πλήρους συμμετοχής στο πρωτάθλημα και για το 2026.

Michael Dunlop

Η βράβευση του Dunlop ήρθε μετά από μια παραγωγική αγωνιστική χρονιά. Το 2025, ο αναβάτης από το Ballymoney αύξησε τον αριθμό των νικών του στο Isle of Man TT στις 33, κατακτώντας τέσσερις νίκες μέσα στη διοργάνωση.

Παράλληλα, επέστρεψε στις νίκες στο North West 200, τερματίζοντας μια περίοδο εννέα ετών χωρίς επιτυχία στον θεσμό, με τρεις νίκες στις κατηγορίες Superstock, Superbike (με BMW) και Supersport (με Ducati Panigale V2), ενώ σημείωσε νίκες και στους αγώνες των Cookstown και Tandragee.

Ο Dunlop μίλησε και για την προσέγγιση του απέναντι στην επιτυχία λέγοντας, "Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να είσαι δημοφιλής και στο να είσαι επιτυχημένος. Δεν θα έλεγα ότι είμαι ο πιο δημοφιλής, αλλά ίσως ο πιο επιτυχημένος".

Joey Dunlop

Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις τραγικές απώλειες της οικογένειας του και το γεγονός πώς αυτές του παρέχουν κίνητρο. Ο θείος του, Joey Dunlop έχασε τη ζωή του το 2000 σε αγώνα στην Εσθονία, λίγες εβδομάδες μετά την τελευταία του νίκη στο TT.

Ο πατέρας του το 2008, Robert Dunlop, στο North West 200, αλλά και ο αδελφός του, William Dunlop, το 2018 έχασε τη ζωή του σε αγώνα του Skerries 100.

Michael Dunlop

Ο Michael Dunlop εξήγησε πως η συνέχιση της καριέρας του συνδέεται άμεσα με την ανάγκη να διατηρήσει το οικογενειακό όνομα σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο:
"Ο στόχος μου δεν ήταν ποτέ εγωιστικός, να δημιουργήσω μια εικόνα για εμένα. Είναι να κρατήσω το όνομα Dunlop εκεί που πρέπει να βρίσκεται. Έχουμε υποφέρει όσα έχουμε υποφέρει και προσπαθώ να κρατήσω το όνομα όσο πιο ψηλά μπορώ για να δώσω σε όλα αυτά έναν λόγο".William Dunlop

Μίλησε και για τη μητέρα του, τονίζοντας ότι, παρά τις δυσκολίες και τον κίνδυνο των αγώνων δρόμου, δεν τον πίεσε ποτέ να σταματήσει, συνεχίζοντας να τον στηρίζει στην αγωνιστική του πορεία παρά τις όποιες τους συγκρούσεις.

Ενόψει της σεζόν 2026, ο Dunlop αναμένεται να βρεθεί ξανά στο Isle of Man TT απέναντι σε αναβάτες όπως οι Peter Hickman, Dean Harrison και Davey Todd, ενώ στο North West 200 θα αντιμετωπίσει και τον Glenn Irwin, ο οποίος ανακοίνωσε την επιστροφή του με την ομάδα Nitrous Competitions Ducati, μετά την απόσυρσή του από τους αγώνες δρόμου στο τέλος του 2024.

Michael Dunlop

Η νέα χρονιά προμηνύεται ιδιαίτερα ανταγωνιστική, με τον Michael Dunlop να συνεχίζει την παρουσία του στους κορυφαίους αγώνες δρόμου, έχοντας πλέον στο παλμαρέ του, τον τίτλο του πλέον επιτυχημένου αναβάτη στην ιστορία του Isle of Man TT.