Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Isle of Man TT, Superbike: Κυρίαρχος Dean Harrison για πρώτη φορά στην κατηγορία [Video]

Ανεπανάληπτη μονομαχία Michael Dunlop και Peter Hickman για τη δεύτερη θέση
dean-harisson
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Ο Dean Harrison είχε φροντίσει από μόνος του να ορίσει εαυτόν ως μεγάλο φαβορί για τον αγώνα των Superbikes, κυριαρχώντας στις δοκιμές που είχαν προηγηθεί την περασμένη εβδομάδα και κλείνοντάς τις με εντυπωσιακότατο απολογισμό, καθώς σημείωσε οκτώ γύρους με μέση ωριαία ταχύτητα άνω των 133 mph (214 km/h).

Ο αγώνας έγινε την Κυριακή 31/5, με τον καιρό να κάνει το χατίρι στους αγωνιζόμενους μετά τη βροχή και την ομίχλη που είχε ματαιώσει τον εναρκτήριο αγώνα των Supersport την προηγούμενη μέρα (Σάββατο 30/5).

Peter Hickman
Peter Hickman

Ο 37χρονος Harrison (Honda Racing UK) δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της ταχύτητάς του και οδήγησε τον αγώνα έξι γύρων από την αρχή ως το τέλος του, τερματίζοντας 15,5 δευτερόλεπτα μπροστά από τον δεύτερο.

Για το δεύτερο σκαλί του βάθρου ήταν που δόθηκε μια σκληρή μάχη, καθώς οι Peter Hickman (Monster Energy BMW Motorrad by 8TEN Racing) και Michael Dunlop (MD Racing Honda) απείχαν μονίμως δέκατα ο ένας από τον άλλο και άλλαξαν θέσεις αρκετές φορές στη διάρκεια των έξι γύρων. Μόνο σε ένα μικρό διάστημα στα μέσα του αγώνα φάνηκε πως ο Hickman θα καθάριζε με τη δεύτερη θέση έχοντας ανοίξει μια διαφορά 2,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop, ωστόσο πολύ λίγο αργότερα αυτή είχε ξαναπέσει σε περίπου επτά δέκατα.

Michael Dunlop
Michael Dunlop

Εν τέλει ο Hickman κατάφερε να τερματίσει δεύτερος και να κρατήσει τον Dunlop τρίτο. Να σημειώσουμε πως ο Dunlop δεν έτρεξε με τη Ducati Panigale V4 R, ως είχε ανακοινώσει προ του ΤΤ, αλλά με μια Honda Fireblade. Ο απόλυτος πολυνίκης του ΤΤ πήρε την απόφαση να μην καβαλήσει τη Ducati καθώς θεώρησε πως δεν είχε επαρκή χρόνο να τη στήσει για τους αγώνες, έτσι προτίμησε να πάει με τη μοτοσυκλέτα που χρησιμοποίησε πέρυσι, ωστόσο και εδώ στο τέλος κατηγόρησε τον εαυτό του που δεν είχε προλάβει να τη στήσει όπως ήθελε κι έτσι δεν ήταν σε θέση να παλέψει για νίκη: “Ο μόνος που φταίει είμαι εγώ. Με την έλλειψη χρόνου, όσα έγιναν δεν ήταν εντελώς στο χέρι μου. Η μοτοσυκλέτα δεν έκανε όλα όσα ήθελα και πάλευα πολύ μαζί της, αυτό δεν είναι ποτέ καλό”.

John McGuinness
John McGuinness

Πίσω από τους τρεις πρώτους, τέταρτος τερμάτισε ο Josh Brookes (DAO Racing- Honda) και πέμπτος ο σπουδαίος John McGuinness (Honda Racing), ενώ την εξάδα συμπλήρωσε ο Ian Hutchinson (Team RST – BMW).

Η νικητής Harrison έγραψε ταχύτερο γύρο 134.892 mph (217,1 km/h) καθ’ οδόν προς τη νίκη, η οποία είναι η έκτη του Άγγλου σε ΤΤ, αλλά η πρώτη του στην κατηγορία Superbike.

Αποτελέσματα Isle of Man TT 2026, Superbike

#

Αριθμός

Αναβάτης

Μοτοσυκλέτα

Ομάδα

Χρόνος

Ταχύτητα (mph)

1

3

Dean Harrison

Honda CBR1000RR

HONDA RACING

01:43:08.967

131.681

2

10

Peter Hickman

BMW 1000RR

Monster BMW Motorrad

01:43:24.548

131.350

3

6

Michael Dunlop

Honda CBR1000

MD Racing

01:43:36.964

131.088

4

7

Joshua Brookes

Honda CBR1000RR

DAO Racing

01:44:33.745

129.901

5

1

John McGuinness

Honda CBR1000RR

HONDA RACING

01:44:53.314

129.497

6

12

Ian Hutchinson

BMW 1000RR

TeamRST

01:45:41.373

128.516

7

4

Jamie Coward

Honda CBR1000RR

Rapid Honda with DriveLife

01:45:42.647

128.490

8

2

Nathan Harrison

Honda CBR1000RR

H&H Motorcycles

01:46:28.271

127.573

9

9

Mike Browne

Honda CBR1000RR

Caffrey Intl by Russell Racing

01:46:55.382

127.033

10

16

Paul Jordan

Honda CBR1000RR

Jackson Racing powered by Prosper2

01:47:15.954

126.627

11

11

Conor Cummins

BMW 1000RR

Bathams AJN Racing

01:47:44.504

126.068

12

17

Michael Evans

Honda CBR1000RR

Dafabet Racing

01:48:06.757

125.636

13

19

Brian McCormack

BMW 1000RR

Roadhouse Macau

01:48:28.830

125.210

14

15

Rob Hodson

Honda CBR1000RR

SMT Racing

01:48:34.147

125.107

15

14

Shaun Anderson

BMW 1000RR

Penz 13

01:48:42.789

124.942

16

24

Marcus Simpson

Honda CBR1000RR

WH Racing powered by Dynobike

01:48:46.309

124.874

17

22

Michael Sweeney

BMW 1000RR

MJR Racing

01:49:02.549

124.564

18

18

Phillip Crowe

BMW 1000RR

Handtrans/Nigel Appleyard/AgriWash

01:49:03.748

124.541

19

28

Erno Kostamo

BMW 1000RR

RVS Motorspor

01:49:14.919

124.329

20

29

Mitchell Rees

Honda CBR1000RR

Milenco by Padgett’s Motorcycles

01:49:16.582

124.298

21

20

Julian Trummer

BMW 1000RR

Smith Racing

01:49:37.164

123.909

22

23

Allann Venter

BMW 1000RR

FuturExotics

01:49:50.354

123.661

23

38

Jamie Cringle

BMW 1000RR

Cosmic Racing

01:50:14.448

123.210

24

42

Baz Furber

Honda CBR1000RR

DC Motorcycles Newtown

01:50:42.181

122.696

25

35

Kevin Keyes

Honda CBR1000RR

Daracore Racing

01:50:45.683

122.631

26

40

Maurizio Bottalico

BMW 1000RR

Handtrans/Nigel Appleyard/AgriWash

01:50:51.783

122.519

27

36

James Chawke

BMW 1000RR

Lyonara coldstores

01:50:55.105

122.458

28

32

Stefano Bonetti

Honda CBR1000RR

Ducoli Corse

01:50:57.318

122.417

29

53

Paul Williams

Honda CBR1000RR

Lee Williams Motorsprt

01:51:09.561

122.192

30

34

Joey Thompson

Suzuki R1000

York Suzuki Motul/Talk of the Town

01:51:33.697

121.752

31

55

Michael Russell

Honda CBR1000RR

S Clover Groundworks

01:51:59.234

121.289

32

41

Rhys Hardisty

Honda CBR1000RR

Reps Motorcycles

01:52:09.687

121.100

33

37

Barry Burrell

BMW 1000RR

Halliwell Jones BMW by PHR

01:52:13.592

121.030

34

56

Tom Weeden

Honda CBR1000RR

MRW Builders / Club 77

01:52:14.658

121.011

35

33

Timothee Monot

Kawasaki ZX-10

Morbihan-moto

01:52:27.883

120.774

36

44

Tom Robinson

Yamaha YZF-R1

Pete Stacey Racing

01:52:38.190

120.590

37

52

Stephen Parsons

BMW 1000RR

Parsons racing

01:52:40.818

120.543

38

50

Ryan Whitehall

Suzuki R1000

WR Racing / Reel Networks

01:52:51.164

120.359

39

21

Amalric Blanc

Yamaha YZF-R1

Never be clever racing team

01:54:19.065

118.816

40

58

Mark Goodings

BMW 1000RR

LMT Motorsport

01:54:40.895

118.439

41

62

David Brook

BMW 1000RR

brooksuspension.com

01:55:28.875

117.619