MiniGP Cup 2017

Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/10/2017

Επιταχυνόμενο φινάλε!!

Με τους αθλητές να ξεκινούν τις προσπάθειες τους σε ιδιαίτερα αργούς ρυθμούς στις δοκιμές, λόγω μειωμένης πρόσφυσης (βλ. βραδινή βροχή), και να ολοκληρώνουν την ημέρα (και την χρονιά} με κλασσικά γρήγορους αγώνες και ασφυκτικό συναγωνισμό, έκλεισε το φετινό, 5ο, MiniGP Cup.

Εντυπωσιάζοντας στις δοκιμές, ανέβασε το θερμόμετρο και στον αγώνα ο «πρωτάρης» Ρόδιος Κωνσταντίνος Τσουρουνάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) οδηγώντας επικεφαλής στους πρώτους γύρους στα Open PitBikes, μην όμως αντέχοντας στην πίεση του καταξιωμένου Αλέξανδρου Παπαγεωργίου (ΛΕΜΟΤ, Honda) τον οποίο όμως ακολούθησε κατά πόδας μην αφήνοντάς τον να ησυχάσει ούτε δευτερόλεπτο μέχρι την πτώση της καρό σημαίας. Λίγο πιο πίσω, ο έτερος πρωτάρης Ροδίτης, ο Αλέξανδρος Αρναουτάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) «διάβασε» καλά τον Νίκο Λιόλιο (Ο65, IMR) και τον κυρίαρχο του IMR Cup, τον Γιάννη Λογοθέτη (Ο65) και τους πέρασε πριν την λήξη του αγώνα ενώ οι Νίκος Ζαμπετάκης (Ο65) και Σωτήρης Πράσινος έκαναν ήρεμο αγώνα , ειδικά ο Πράσινος που δεν ήθελα να ξαναεπισκεφτεί οριζοντίως μια χωμάτινη διαφυγή…. Οι νικητές Παπαγεωργίου και Λογοθέτης είναι και οι πανευτυχείς τροπαιούχοι των Open PitBikes και IMR Cup για το 2017.

Αποφασισμένος να συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις στην παιδική κατηγορία (KidGP), ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (Ο65, IMR) πήρε την εκκίνηση, βελτίωσε και τον ταχύτερό του γύρο και «απέκρουσε» όλες τις επιθέσεις του έτερου Δωδεκανήσιου (Κως) Σπύρου Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, IMR) κερδίζοντας μια πειστική αλλά αγωνιώδη νίκη, σφραγίζοντας φυσικά και τον αντίστοιχο τίτλο.

Διατηρώντας την παράδοση, ο αγώνας της ημέρας έγινε στις κατηγορίες των μεγάλων παιδιών (MiniGP, MiniGP1), με τον ταχύτατο Γιάννη Περιστερά (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) να πετάγεται μπροστά και να δίνει ρυθμό, πίσω να γίνεται ένας μικρός χαμός με τον σταθερά ανερχόμενο Γιώργο Γερακιανάκη (ΑΡΗΣ, Honda) να υπερσκελίζει τον πάντα πεισματάρη Νίκος Ελευθεριάδη (Ο65, IMR) και να μπαίνει στο κυνήγι του Περιστερά καταφέρνοντας να τον περάσει (εκμεταλλευόμενος και την ταχύτητα που έχει η μοτοσυκλέτα του – βλ. μεγαλύτερη κατηγορία) και να φτάνει στην πρώτη νίκη στην «γενική» (φυσικά και στην MiniGP) σφραγίζοντας με τον καλύτερο τρόπο τον αντίστοιχο τίτλο. Στον τροχό του ο Περιστεράς νικήτης και κυπελλούχος για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην MiniGP1 ενώ λίγο πιο πίσω, ο νεοφερμένος στη μεγαλύτερη κατηγορία Βασίλης Παντελεάκης (ΑΡΗΣ, Honda) προσαρμόστηκε ακόμα περισσότερο στην μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα του και πέρασε τους Ελευθεριάδη και Σπύρο Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) τερματίζοντας 2^ος στην MiniGP1 μετά από μια συγκλονιστική τριπλή μονομαχία. Παρά τις 2 πρωινές πτώσεις της, η Μαρία Φιλιππίδη τερμάτισε χαμογελαστή τον αγώνα με το εντυπωσιακό της στυλ.

Μέσα σε μια ενθουσιώδη ατμόσφαιρα στις απονομές, όλοι συμφώνησαν στο ραντεβού το 2018!!

Πλήρη αποτελέσματα στο www.chronotech.gr, βαθμολογία στο www.minigp.gr

https://bit.ly/MOTO_678

Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022

Ο Ισπανός Pol Tarres έγραψε για μια ακόμη φορά ιστορία με το Yamaha Tenere 700, καταφέρνοντας να φτάσει στο checkpoint 17 του εμβληματικού αγώνα Hard Enduro Erzbergrodeo 2022.

Μπορεί ο Tarres να μην κατάφερε να τερματίσει στον αγώνα, όμως για να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή τους προοπτική, μόλις 8 αναβάτες κατάφεραν να δουν τη σημαία τερματισμού πριν λήξει το χρονικό όριο των 4 ωρών, και όλοι τους οδηγούσαν καθαρόαιμα εργοστασιακά μονοκύλινδρα Enduro μοντέλα των 100 κιλών. Όχι δικύλινδρες Adventure μοτοσυκλέτες παραγωγής όπως το Tenere 700.

Το επίτευγμα γίνεται ακόμα πιο σπουδαίο αν αναλογιστεί κανείς πως το συγκεκριμένο Erzbergrodeo ήταν η δυσκολότερη έκδοση στην ιστορία των 26 χρόνων του αγώνα, ενώ οι αλλαγές που έγιναν στη διαδρομή του προλόγου έκοψαν το πλεονέκτημα της ταχύτητας του Tenere, και στέρησαν από τον Tarres τη δυνατότητα να διακριθεί ακόμα περισσότερο.

Πώς συνέβη αυτό; Λόγω της νέας διαδρομής του προλόγου, που περιελάμβανε άλματα και περεταίρω αλλαγές που στόχο είχαν να μετριάσουν τα πλεονεκτήματα των ταχύτερων πολυκύλινδρων μοντέλων που συνήθως διακρίνοντας στο αρχικό αυτό στάδιο για να εγκαταλείψουν αμέσως μετά.

Έτσι, ενώ ο αρχικός στόχος του Tarres ήταν να μπει μέσα στους 50 πρώτους αναβάτες που θα έπαιρναν εκκίνηση πρώτοι μετά τον πρόλογο (από τους αρχικούς 1.200), αποφεύγοντας το… μποτιλιάρισμα και τις ουρές στις δύσκολες ανηφόρες, λόγω της νέας διαδρομής δεν τα κατάφερε, για λίγο, τερματίζοντας 52ος!

Στη συνέχεια, ο Tarres έμπλεξε στην κίνηση, με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να φτάσει πιο πέρα από το CP17 από τα συνολικά 27 της εξαιρετικά δύσκολης διαδρομής των 35.2 χιλιομέτρων, που περιλαμβάνει περιοχές με τεράστιες πέτρες, κάθετες ανηφόρες σε hill climb στιλ, και στενά μονοπάτια μέσα από δάση.

Μάλιστα σε μια περίπτωση που απαθανατίστηκε και σε βίντεο, καθώς οι αναβάτες μπροστά του είχαν κολλήσει στο μονοπάτι, ο Tarres κατέβηκε θυμωμένος από το Tenere, έκανε στην άκρη τον αναβάτη μπροστά του, καβάλησε τη μοτοσυκλέτα του βγάζοντας την στο πλάϊ, για να καβαλήσει και πάλι το Tenere και να συνεχίσει!

Ακόμα και έτσι, το CP17 αποτελεί νέο ρεκόρ για δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, και έρχεται να προστεθεί στα κατορθώματα που έχουν καταφέρει ο Tarres και ο Botturi καβάλα στο Yamaha Tenere 700.

Αυτή ήταν η πρώτη συμμετοχή του Pol Tarres στο Erzbergrodeo με το Tenere, ενώ στο παρελθόν έχει καταφέρει να τερματίσει τον αγώνα 3 φορές καβάλα σε καθαρόαιμες δίχρονες μοτοσυκλέτες, με καλύτερο αποτέλεσμα μια 10η θέση το 2019.

Ο αγώνας του 2022 τελείωσε για τον Tarres ανάμεσα στο “Stony Party”, το 17ο CP και το “Udo’s Playground” που είναι το 18ο Checkpoint, όταν ήχησαν οι σειρήνες του ορυχείου του Erzberg που σηματοδοτούσαν το τέλος του χρονικού ορίου για τους αγωνιζόμενους.

Τελικά ο Pol Tarres κατετάγη 77ος από τους 500 αναβάτες που πήραν εκκίνηση μετά τον πρόλογο, ενώ το Yamaha Tenere 700 δεν παρουσίασε καμία μηχανική βλάβη στον αγώνα.

Μία ακόμα εκπληκτική επίδοση για το Tenere 700, που σίγουρα θα έχει και συνέχεια.