MiniGP Cup 2018: 2ος γύρος, 23 Σεπτεμβρίου, Μέγαρα

Αγώνας γεμάτος θέαμα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2018

Mε τις καλύτερες συνθήκες έγινε ο 2ος αγώνας της χρονιάς για το MiniGP Cup αφού, τόσο οι σημαντικά αυξημένες συμμετοχές ακόμα και από την μακρινή Ρόδο, όσο ο τέλειος καιρός και η πεντακάθαρη πίστα, φρόντισαν να ξεσηκώσουν του αθλητές οι οποίοι με την σειρά τους φρόντισαν να «ξεσηκώσουν» με την πανγρήγορη οδήγησή τους τους αρκετούς θεατές που συγκεντρώθηκαν στην πίστα καρτ του Αυτοκινητοδρομίου Μεγάρων. Αξίζει σημειωθεί το γεγονός ότι την προηγούμενη ημέρα του αγώνα υπήρξε προπόνηση αθλητών με κάρτ και έτσι η πίστα απέκτησε την μέγιστη πρόσφυση ενώ οι περισσότεροι αθλητές του MiniGP Cup μπόρεσαν και αυτοί να κάνουν ελεύθερες δοκιμές και να προετοιμαστούν καλύτερα για τον Κυριακάτικο αγώνα. Όπως ξεκίνησε η χρονιά, έτσι και στα Μέγαρα υπήρξαν 2 αγωνιστικά σκέλη σε κάθε κατηγορία με ξεχωριστή βαθμολογία το καθένα, στοιχείο που ήρθε για να μείνει αφού συμβάλει στην αύξηση του αγωνιστικού θεάματος και στην ανάπτυξη της εμπειρίας των αθλητών.

Με τα δεδομένα αυτά, ήδη από τις πρώτες πρωινές δοκιμές έγινε φανερή η ταχύτητα των αθλητών με τον 10χρονο Βασίλη Παντελεάκη

 (ΑΡΗΣ, RMU) να αποδεικνύει έμπρακτα την στοχευμένη συνολική προετοιμασία του και, ξεκινώντας από την pole position με την καθαρόαιμη αγωνιστική μοτοσυκλέτα του, να φτάνει σε δύο αναμφισβήτητες νίκες στην κατηγορία MiniGP1 σημειώνοντας μάλιστα το απόλυτο ρεκόρ ταχ. Γύρου της πίστας καρτ των Μεγάρων όλων των κατηγοριών!! Ο μεγάλος του αντίπαλος, ο λίγο νεαρότερος πεισματάρης Δωδεκανήσιος (Κως) Σπύρος Φουρθιώτης (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) έκανε ότι μπορούσε, βελτίωσε κατά πολύ το προσωπικό του ρεκόρ, αλλά περιορίστηκε σε 2 δεύτερες θέσεις με την μοτοσυκλέτα του να μην «βολεύεται» στις απαιτήσεις τις «ανοικτής» πίστας. Αρκετά πιο πίσω ο Κορίνθιος rookie Γιάννης Παλιογιάννης (ΜΟΛΠ, Kayo) τα πήγε περίφημα στον 2ο του μόλις αγώνα. Μοναχικά ο, γνωστός και καταξιωμένος λάτρης του MiniGP Cup, Νίκος Ελευθεριάδης (Ο65, IMR) αφού ο προσωπικός του αντίπαλος Γιώργος Γερακιανάκης (ΑΡΗΣ) απουσίαζε πήρε 2 ακόμα νίκες στην κατηγορία MiniGP.

Βελτιώνοντας κατά 1,5 και πλέον δευτερόλεπτα το προσωπικό του ρεκόρ γύρου, ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (Ο65, IMR) έκανε το 4 στα 4 στις νίκες φέτος στην KidGP, με τον Γιώργο Μαυρόπουλο (Ο65, IMR) να βελτιώνει πάρα πολύ το ρεκόρ του (4+ δευτ) και να φτάνει άνετα στις δευτεριές χωρίς να απειληθεί από τον «όλο και μαθαίνω» Σπύρο Αντωνίου (ΦΙΑΜ, IMR) ενώ ο μικρότερος όλων Σαράντης Γεωργιάδης (ΟΔΜΑΑ, IMR) κατάφερε να περάσει τις δυσκολίες μιας πτώσης σε προπόνηση και να χαρεί την δεύτερη αγωνιστική  συμμετοχή του.

Σίγουυρα η έκπληξη του αγώνα ακούει στο όνομα Αλέξανδρος Αρναουτάκης (Ικαρος, IMR) ο οποίος, στην πρώτη του συμμετοχή στο MiniGP Cup και στην κατηγορία Open PitBikes, τα «πήρε όλα και έφυγε» (και στο όλα συμπεριλαμβάνεται και ένα σασμάν που παρέδωσε πνεύμα ανάμεσα στα σκέλη αλλά η ομάδα του το άλλαξε τάχιστα) αποδεικνύοντας ότι στην Ρόδο το «μικρόβιο» του MiniGP έχει «πιάσει» για τα καλά και ήδη εδραιώνεται «σχολή-παραγωγή» αθλητών εκεί.

Ο γνωστός Σωτήρης Στυλιάδης (ΑΡΗΣ, IMR) έκανε ότι μπορούσε για να αντιμετωπίσει τον Αρναουτάκη αλλά, έχοντας τον νου του και στην βαθμολογία όπου προηγείται με άνεση πλέον, αρκέστηκε σε 2 δεύτερες θέσεις. Εκμεταλλευόμενος την ταχύτατη μοτοσυκλέτα του, ο «παλιός» Νίκος Λιόλιος (Ο65, IMR) πήρε τις 2 τρίτες θέσεις. Λίγο πιο πίσω, στο α’ σκέλος, ο Νίκος Γεωργόπουλος (Ο65, Kayo) επανέκαμψε ανανεωμένος μετά τον τραυματισμό του σε οδικό ατύχημα και επικράτησε του καταξιωμένου Αντώνη Καλέμη (Ο65, IMR) ο οποίος δεν απειλήθηκε από τον Χρήστο Φωτιάδη. Στο β’ σκέλος ήταν ο Ηλίας Δίπλας (Αρτεμις, IMR) αυτός που τα ‘βαλε με τον Α. Καλέμη σε μια μονομαχία που παρακολούθησε από κοντά ο πρώην κυπελλούχος MiniGP Δημήτρης Καρακώστας (ΑΡΗΣ, Honda – έπεσε στο α’σκέλος) ο οποίος συμμετείχε με μια υποτονική μοτοσυκλέτα για να στηρίξει τον θεσμό αλλά και να κάνει μια καλή προπόνηση εν όψει του τελευταίοθ αγώνα για το ΠΠΤαχύτητας

Αυξημένες συμμετοχές και στο «ξανανανεωμένο» IMR Cup όπου ο Μανώλης Τανής (Ο65) και πολυνίκης Γιάννης Λογοθέτης (Ο65) μοιράστηκαν τις νίκες αλλά και από μία πτώση (ο Λογοθέτης συνέχισε και τερμάτισε 4ος) και ήταν ο Γιώργος Μπερτσάτος (Ο65) αυτός που με 2 δευτεριές πήρε την νίκη, συνολικά, της ημέρας, σταθερός ο Γιώργος Φράγκος (Ο65) αλλά και ο Καλαματιανός (!) Βασίλης Κουδούνης (ΛΕΜΟΚΑ), δεν μπόρεσε να αποφύγει το λάθος ο Κώστας Τσικρικάς (ΦΙΑΜ).

Λόγω των σχολικών υποχρεώσεων για τις παρελάσεις, ο επόμενος και τελευταίος αγώνας μεταφέρεται από την 28η για την 14η Οκτωβρίου.

Ευχαριστούμε τον Θ.Ερμήλιο για τις φωτό.

 

John McGuinness: Δεύτερος με Norton Manx στο Goodwood Revival

Νικητές οι Tom Booth-Amos και Ben Kingham με Vincent Black Shadow
Goodwood
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/9/2026

Ο John McGuinness και ο Richard Parker έφεραν τη Norton στη δεύτερη θέση, σε μια διοργάνωση που γιόρτασε τη συμπλήρωση 50 ετών από τον πρώτο Παγκόσμιο Τίτλο του Barry Sheene.

Ο 23 φορές νικητής του Isle of Man TT, John McGuinness, μαζί με τον teammate του Richard Parker, ξεχώρισαν στο Goodwood Revival 2026, τερματίζοντας δεύτεροι στη γενική κατάταξη.

Ο McGuinness, ο οποίος τον Αύγουστο επέστρεψε στις νίκες στους αγώνες δρόμου για πρώτη φορά μετά από επτά χρόνια, αποτέλεσε μέρος της ομάδας της Norton Manx με την υψηλότερη κατάταξη και στους δύο αγώνες.

Μετά την τρίτη θέση στο πρώτο σκέλος της διοργάνωσης, οι McGuinness και Parker ανέβηκαν στη δεύτερη θέση στον τελευταίο αγώνα του Σαββατοκύριακου, κατακτώντας έτσι και τη δεύτερη θέση στη γενική κατάταξη.

Το Goodwood Revival 2026 συγκέντρωσε ένα δυνατό line-up αναβατών αγώνων δρόμου, γιορτάζοντας τη συμπλήρωση 50 ετών από τον πρώτο Παγκόσμιο Τίτλο του Barry Sheene.

Goodwood

Στη διοργάνωση συμμετείχε και ο Davey Todd, ο οποίος είχε ξεπεράσει τα προβλήματα τραυματισμών που τον ανάγκασαν να χάσει το North West 200 και το Isle of Man TT του 2026 το καλοκαίρι.

Ο πιο επιτυχημένος αναβάτης στην ιστορία του TT, Michael Dunlop, συμμετείχε επίσης στο Barry Sheene Memorial Trophy, οδηγώντας μια Norton International μαζί με τον Andy Hornby.

Ο συνεργάτης του ΜΟΤΟ Adam Child και ο Stuart Tonge πήραν την τρίτη θέση στη γενική κατάταξη με τη Matchless G80CS, μία θέση μπροστά από τους Todd και Herbert Schwab, οι οποίοι αγωνίστηκαν με BMW R57 Kompressor.

Goodwood

Η νίκη, ωστόσο, πήγε στον αναβάτη WorldSSP της Triumph, Tom Booth-Amos και τον teammate του Ben Kingham, οι οποίοι ήταν κυρίαρχοι και στους δύο αγώνες, κατακτώντας ισάριθμες νίκες με μια Vincent Black Shadow.

Η Norton Manx 30M του 1953

Πέρα από τα αποτελέσματα, η Norton έφερε στη διοργάνωση μια Norton Manx 30M "Long Stroke" του 1953, την οποία οδήγησαν ο Carl Stevens και ο έμπειρος αναβάτης κλασικών αγωνιστικών Graham Higlett.

Το δίδυμο τερμάτισε στη 14η θέση, με τη μοτοσυκλέτα να έχει κατασκευαστεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές του 1953 χρησιμοποιώντας σύγχρονα κατασκευασμένα εξαρτήματα.

Goodwood

Η μοτοσυκλέτα διαθέτει τον κινητήρα της Norton με δύο εκκεντροφόρους επικεφαλής, στην αρχική του διαμόρφωση "long-stroke", με διαδρομή εμβόλου 100mm.

Από το 1954 η διαδρομή μειώθηκε στα 86mm, γεγονός που καθιστά τη μοτοσυκλέτα του 1953 την τελευταία που χρησιμοποίησε αυτή την παλαιότερη σχεδίαση κινητήρα.

Ο Richard Arnold, στέλεχος της Norton Motorcycles, δήλωσε σχετικά με τη μοτοσυκλέτα πως, "η τεχνολογική αρτιότητα και οι αγώνες βρίσκονταν πάντα στην καρδιά της Norton. Καθώς συνεχίζουμε να προχωράμε με μια νέα γενιά μοτοσυκλετών, όπως η ολοκαίνουργια Manx R, παραμένει εξίσου σημαντικό να τιμούμε την κληρονομιά που μας χαρακτηρίζει.

"Το Goodwood έχει μια πολύ ιδιαίτερη θέση στην αγωνιστική ιστορία της Norton και η επιστροφή μας με μια εργοστασιακή αγωνιστική Norton Manx 30M του 1953 ήταν ένας ταιριαστός τρόπος για να γιορτάσουμε αυτή την κληρονομιά.

"Έφερε μαζί μια μοτοσυκλέτα, μια ομάδα και μια διοργάνωση με αυθεντική αγωνιστική παράδοση της Norton, συνδέοντας παράλληλα αυτή την ιστορία με το νέο κεφάλαιο που χτίζει σήμερα η εταιρεία".