Οι γυναικείες συμμετοχές στο Dakar 2020!

Χωρίς καμία εγκατάλειψη!

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/1/2020

Το φετινό Dakar τα είχε όλα και σηματοδοτεί την λήξη της πολυετή κυριαρχίας της KTM, με τον Ricky Brabec να φέρνει την πολυπόθητη νίκη στην Honda, μετά από 31 χρόνια! Η έρημος της Σαουδικής Αραβίας αποδείχτηκε πάρα πολύ μεγάλη πρόκληση για τους αναβάτες αφού απ’ τους 158 που ξεκινήσαν, μονάχα οι 100 κατάφεραν να τερματίσουν, ενώ είχαμε και μια μεγάλη απώλεια απ’ τον κόσμο των rally…

Οι γυναικείες παρουσίες δεν έλειπαν, παρά μόνο απ’ την κατηγορία των Quad, ενώ οι περισσότερες συμμετοχές ήταν στη κατηγορία των μοτοσυκλετών. Οι πέντε αναβάτριες κατάφεραν να ολοκληρώσουν επιτυχώς τον άθλο και να τερματίσουν χωρίς καμία τους να εγκαταλείψει. Η διαφορά μεταξύ της πρώτης στη γενική κατάταξη και της τελευταίας ήταν χαοτική, που έφτανε σχεδόν τη μια μέρα και έκανε ξεκάθαρη τη διαφορά επιπέδου μεταξύ των αναβατριών.

Η Laia Sanz της GasGas –η οποία πλέον ανήκει στην ΚΤΜ- κατάφερε να τερματίσει στη 18^η θέση της γενικής και να υπερασπιστεί τον τίτλο της ταχύτερης αναβάτριας στο Dakar. Η ίδια θεωρεί πως το να βρίσκεται μέσα στους 15 πρώτους αναβάτες είναι μια νίκη γι' αυτήν, έναν άθλο που δεν κατάφερε να πετύχει φέτος. Το καλύτερο αποτέλεσμα που έχει μέχρι στιγμής ήρθε το 2015, όταν τερμάτισε ένατη. Μέχρι και σήμερα όμως, δεν έχει υπάρξει Dakar που να την κάνει να εγκαταλείψει. Ακόμη και το 2019, που ανάρρωνε από μια λοίμωξη που είχε τον Αύγουστο του 2018, έλαβε μέρος και τερμάτισε κανονικά. Όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν, έχοντας οδηγήσει μαζί της, η Laia αξίζει και με το παραπάνω μια θέση μέσα στη δεκάδα της γενικής χάρη στον τρόπο που οδηγεί και είναι ελάχιστοι οι άντρες που μπορούν να την ακολουθήσουν και να την ανταγωνιστούν. Εξάλλου, αυτό επιβεβαιώνεται και από τους 18 τίτλους που έχει συνολικά στα παγκόσμια πρωταθλήματα trial και enduro.

Πίσω απ’ τη Sanz και με τη διαφορά τους να φτάνει τις εννέα ώρες και 36 λεπτά… τερμάτισε η Ολλανδή Mirjam Pol με τη μοτοσυκλέτα της Husqvarna στη 41^η θέση. Το φετινό Dakar ήταν το έβδομο που έλαβε μέρος η αναβάτρια, παρότι συμμετείχε για πρώτη φορά το 2006. Τρία χρόνια αργότερα, το 2009 ήταν η ταχύτερη γυναικά στο Rally, τερματίζοντας στην 53^η θέση της γενικής.

Το 2010 θα ήταν η μοναδική χρονιά που θα εγκατέλειπε το Dakar στο 8^ο σκέλος, ενώ απ’ το 2011 μέχρι το 2018 απείχε απ’ το Rally. Φέτος ήταν η καλύτερή της εμφάνιση και για να τα καταφέρει προετοιμαζόταν όλο το χρόνο με εντατικές προπονήσεις ώστε να ανταπεξέλθει στις αντίξοες συνθήκες.

Εξίσου εντυπωσιακή και πολλά υποσχόμενη είναι και η πρωτοεμφανιζόμενη Νοτιοαφρικανή Kirsten Landman με τη μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ. Ξεκίνησε να ασχολείται με την οδήγηση μοτοσυκλετών από όταν ήταν οκτώ ετών και έκτοτε έχει λάβει μέρος σε πολλούς αγώνες όπως το Redbull Romaniacs, το King of the Hill Hard Enduro και στο εθνικό πρωτάθλημα enduro της Νότιας Αφρικής. Ωστόσο, το 2013 είχε μια πτώση στην Botswana και λόγω ιατρικούς λάθους έπεσε σε κώμα για 11 μέρες. Από τότε η φοβία που της δημιουργήθηκε ήταν τόσο μεγάλη που ακόμη και δύο εκατομμύρια ευρώ να της έδιναν δεν θα ξανασυμμετείχε σε χωμάτινους αγώνες και Rally.

Το χαμόγελό της τα λέει όλα, η Landman πλέον έχει ξεπεράσει κάθε φοβία...

Όμως η ιστορία του Joey Evans, που γλύτωσε από την παραπληγία και ξαναέλαβε μέρος στο Dakar το 2017 αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για την Landman και βρήκε το θάρρος να επιστρέψει στους αγώνες, παίρνοντας μέρος στο Desert 1000. Φέτος, κατάφερε έγινε η πρώτη Νοτιοαφρικανή που τερματίζει στο Dakar και παράλληλα η τρίτη ταχύτερη αναβάτρια, ενώ τερμάτισε δυο θέσεις πιο κάτω απ’ την Pol στη γενική.

Με 18 ώρες να την χωρίζουν απ’ το πρότυπό της την Laia Sanz και την Kristen Landman να τις κόβεις τα φτερά στο να γίνει η πρώτη Νοτιοαφρικανή αναβάτρια που τερματίζει στο Dakarη, η Taye Perry της ΚΤΜ τερμάτισε στην 77^η θέση της γενικής,. Παρότι έχει ύψος μόλις 1,58μ. και είναι η πιο κοντή αναβάτρια που έχει λάβει μέρος ποτέ στο Dakar, αυτό δεν την εμπόδισε στο να ολοκληρώσει το Rally επιτυχώς.

Το ύψος όμως, λειτουργεί εις βάρος της όπως είπε, διότι χρειάζεται να καταβάλει περισσότερη προσπάθεια για να σηκώσει τη μοτοσυκλέτα όταν πέσει. Ξεκίνησε την καριέρα της σε ηλικία 12 ετών και έχει στεφθεί πρωταθλήτρια στη εθνικό πρωτάθλημα γυναικών της χώρας της.

Η Sara Garcia, ήταν η μοναδική αναβάτρια που δεν χρησιμοποίησε μια μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ έμμεσα ή άμεσα, αφού τόσο η Husqvarna όσο και η GasGas είναι πλέον θυγατρικές της αυστριακής εταιρείας. Έλαβε μέρος με την WRF450 της Yamaha και ήρθε 86^η στη γενική ολοκληρώνοντας το Dakar με συνολικό χρόνο 68 ώρες.

Μπορεί συνολικά να έλαβαν μόλις πέντε γυναίκες στο φετινό Dakar, όμως καμία τους δεν εγκατέλειψε τον αγώνα και καμία του δεν ήρθε τελευταία στη γενική, βάζοντας έτσι τα γυαλιά σε όσους έχουν ακόμη την εντύπωση οι αγώνες μοτοσυκλετών και τα Rally είναι μόνο για άντρες. Το βιογραφικό των περισσότερων αναβατριών επιβεβαιώνει τον κανόνα…

ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Αναβάτρια	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφορά
LAIA SANZ	GAS GAS FACTORY TEAM	44:00:52
MIRJAM POL	HT RALLY RAID HUSQVARNA RACING	53:37:39	+ 09:36:47
KIRSTEN LANDMAN	BAS DAKAR KTM RACING TEAM	56:28:16	+ 12:27:24
TAYE PERRY	NOMADE RACING	62:05:19	+ 18:04:27
SARA GARCIA	PONT GRUP YAMAHA	68:00:00	+ 23:59:08

Ετικέτες

dakar

https://bit.ly/MOTO_682

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Africa Eco Race 2024 - Η Aprilia Tuareg 660 νέα βασίλισσα της ερήμου [VIDEO]

Τα μεγάλα Adventure μοντέλα των Aprilia, Yamaha και Harley-Davidson κατάφεραν να βγουν αλώβητα στα 6.000 χωμάτινα χιλιόμετρα του αγώνα

Από τον

Γιάννη Τσινάβο

16/1/2024

Μετά από 16 ημέρες αγωνιστικής δράσης το Africa Eco Race 2024 ολοκληρώθηκε, με τον Jacopo Cerutti με Aprilia Tuareg 660 να είναι ο νικητής στο ντεμπούτο αναβάτη-εταιρείας στο event, αφήνοντας πίσω του τα δύο Yamaha Tenere 700 των Alessandro Botturi και Pol Tarres που είχαν θριαμβεύσει στην προηγούμενη έκδοση του αγώνα το 2022.

Το Africa Eco Race 2024 στην επιστροφή του μετά το 2022, -την περσινή χρονιά λόγω οικονομικών δυσχερειών αλλά και πλημμυρών στην Αφρική δεν είχε πραγματοποιηθεί ο αγώνας- είχε ως πρωταγωνιστές τους Cerutti, Botturi και Tarres καθώς οι τρεις τους μάχονταν για την επικράτηση από την εκκίνηση στο Μαρόκο στις 2 Ιανουαρίου μέχρι τον τερματισμό στη Σενεγάλη στις 14 Ιανουαρίου. Στα 6.000 αγωνιστικά χιλιόμετρα των 12 ειδικών διαδρομών που διεξήχθησαν, ο ανταγωνισμός μεταξύ Aprilia και Yamaha ήταν ιδιαίτερα έντονος. Ο Cerutti με το Aprilia Tuareg 660 πήρε την πρωτοπορία στην πρώτη ειδική διαδρομή και στη συνέχεια είχε στο μυαλό του να κρατήσει πίσω του τους δύο αναβάτες της Yamaha Tenere World Raid Team. Ο Ιταλός στο δρόμο προς την νίκη κατάφερε να κερδίσει και την στρατηγική της Yamaha καθώς σε κάποιες ειδικές διαδρομές ο Tarres βοηθούσε τον Botturi, με στόχο να “κόψουν” πολύτιμο χρόνο από τον αναβάτη της Aprilia. Το δίδυμο της Yamaha μπορεί να κέρδισε με το Tenere 700 επτά από τις δώδεκα Ε.Δ. ωστόσο δεν κατάφερε να φτάσει σε απόσταση βολής από τον Cerutti.

Africa Eco Race 2024 – Ο Cerutti με το Aprilia Tuareg 660 κέρδισε την στρατηγική της Yamaha

Το τοπίο όσον αφορά την νίκη στο Africa Eco Race 2024 ξεκαθάρισε -αν και στους αγώνες Rally-Raid αν δεν περάσεις την γραμμή του τερματισμού ποτέ δεν ξέρεις αν τελικά κέρδισες- στην ένατη ειδική διαδρομή του αγώνα. Αρχικά ο πρώτος χρόνος που είχε πετύχει ο Botturi σήμαινε πως η μάχη για την επικράτηση είχε πάρει φωτιά, ωστόσο λίγο αργότερα μία ποινή έξι λεπτών για υπέρβαση ορίου ταχύτητας θα τον πήγαινε ξανά στο σημείο που βρισκόταν στην αρχή, δηλαδή να κυνηγά να μειώσει τη διαφορά από τον Cerutti της Aprilia. Στις τρεις τελευταίες Ε.Δ. ο Cerutti έκανε το καθήκον του φέρνοντας το Aprilia Tuareg 660 στην πρώτη θέση, με τον Ιταλό να κερδίζει για πρώτη φορά το Africa Eco Race 2024. Από την άλλη η ομάδα της Yamaha Tenere World Raid Team είδε την στρατηγική της να σκορπά στην άμμο, καθώς ο δύο φορές νικητής του αγώνα Botturi δεν κατάφερε παρά την βοήθεια του teammate του Tarres να κερδίσει, καταλαμβάνοντας τελικά τη δεύτερη θέση. Ο Tarres ο οποίος έκανε ότι μπορούσε για να βοηθήσει την ομάδα της Yamaha, τερμάτισε με το Tenere 700 στην τρίτη θέση του βάθρου, με τις τρεις δικύλινδρες Adventure μοτοσυκλέτες να κλειδώνουν τις πρώτες θέσεις της γενικής κατάταξης, δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο πως τα μεγάλα On-Off μπορούν να είναι ανταγωνιστικά σε τέτοιου είδους ράλλυ.

Στο Africa Eco Race 2024, έλαβε μέρος και η Harley-Davidson με το Pan America και αναβάτη τον Joan Pedrero. Ο Ισπανός κατάφερε να τερματίσει στην 25η θέση της γενικής κατάταξης, με τον Pedrero να τερματίζει στην πρώτη θέση της κατηγορίας Maxi-Trail.

Ο Jacopo Cerutti δήλωσε μετά τη νίκη του: “Στην αρχή της μέρας πήρα μια τρομάρα, επειδή στο 20ό χιλιόμετρο έγινε ένα μπέρδεμα με κάποιες σημειώσεις και νόμιζα ότι οι αντίπαλοι μου με πέρασαν. Αλλά στη συνέχεια βρήκα ξανά τη διαδρομή και έπιασα τον Botturi. Από εκείνη την στιγμή πηγαίναμε μαζί και εγώ κατάφερα να πάρω το πολυπόθητο αποτέλεσμα. Πρέπει να επαινέσω τους αντιπάλους μου για το fair play που επέδειξαν κατά την διάρκεια του αγώνα, ήταν τιμή μου να τους αντιμετωπίσω. Ήταν ένας έντονος αγώνας για εμάς, ξεκινήσαμε και δεχθήκαμε πίεση από τους Botturi και Tarres από την αρχή, αλλά τα καταφέραμε. Ευχαριστώ την ομάδα μου για την εξαιρετική μοτοσυκλέτα που μου παρείχαν. Το Tuareg 660 αποδείχθηκε ισάξιο ενός απαιτητικού μαραθωνίου σαν αυτόν. Ανυπομονώ να το γιορτάσω με την ομάδα μου.”

O Alessandro Botturi ανάφερε: "Ο αγώνας τελείωσε μετά από δύο πολύ μεγάλες και δύσκολες εβδομάδες. Οι ειδικές διαδρομές μας έφεραν όλους στα όριά μας και είμαι χαρούμενος για τα αποτελέσματά μου. Τερμάτισα στη δεύτερη θέση, αλλά καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα ήμουν πολύ κοντά στον πρωτοπόρο. Δεν τα παράτησα ποτέ και έδωσα τη μάχη για τη νίκη μέχρι το τέλος. Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά ικανοποιητικό και είμαι πραγματικά περήφανος για τον εαυτό μου, επειδή ήταν δύσκολο να μείνω με τον Jacopo Cerutti και τον ομόσταυλό μου, Pol. Ελπίζω να επιστρέψουμε πιο δυνατοί του χρόνου και είμαι ενθουσιασμένος για το μέλλον."

Ο Pol Tarres με την σειρά του δήλωσε: "Ήταν μια πραγματικά σπουδαία διοργάνωση για μένα και την ομάδα. Για την ομάδα το να έχει και τους δύο αναβάτες στο βάθρο είναι εκπληκτικό. Με την ομάδα εξακολουθούμε να μαθαίνουμε πολλά για τη μοτοσυκλέτα και είμαι πραγματικά περήφανος για όσα έχουμε πετύχει μαζί. Είμαι επίσης πολύ χαρούμενος για τον Alessandro που τερμάτισε δεύτερος. Όσον αφορά εμένα, έδειξα ότι γίνομαι όλο και πιο γρήγορος ως οδηγός αγώνων ράλλυ και η διαχείριση ενός αγώνα γίνεται όλο και καλύτερη. Πάντα μαθαίνω και θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε σκληρά για τους επόμενους αγώνες."