Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

Dakar 2020 - 2ο σκέλος: Αναβάτης από την Μποτσουάνα τους πέρασε όλους

Πρώτος γενικής ο Sunderland
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/1/2020

Μία εκπληκτική νίκη στο δεύτερο σκέλος εξασφάλισε ο Ross Branch, μπροστά από τον Sam Sunderland που τερματίζοντας όμως δεύτερος, πέρασε εμπρός στην γενική κατάταξη. Μικρό ρόλο έπαιξε και η ποινή που δόθηκε στον Price, ακριβώς όπως γράφαμε εχθές πως υπήρχε περίπτωση να γίνει. Ο Price έχασε εχθές το roadbook από βλάβη για το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης ημέρας, κάνοντάς άθελά του μικρό λάθος στην πλοήγηση.

Η διοργάνωση τον τιμώρησε με δύο λεπτά ποινής που δεν του στέρησαν όμως την πρώτη θέση, καθώς η Honda του Brabec είχε τερματίσει δύο λεπτά και πέντε δευτερόλεπτα πίσω του.

Μπροστά στα δεκάλεπτα που θα χάνονταν σήμερα, το δίλεπτο είχε μικρή σημασία.

Το πρόβλημα για τον Price, όπως ακριβώς για κάθε έναν που ξεκινά πρώτος, είναι πως ανοίγει εκείνος την διαδρομή και δεν ακολουθεί ροδιές στην άμμο. Το καλό είναι πως δεν έχει και σκόνη, πράγμα που γίνεται τεράστιο πρόβλημα για τους αναβάτες από τον νούμερο δέκα και πιο κάτω, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε και η Laia Sanz, που είχε μία πτώση καταστρέφοντας τον πύργο εμπρός και μαζί μέρος του roadbook.

Η Laia που στοχεύει εντός γενικής δεκάδας και ακόμη και το βάθρο, ξέρει πως με αυτή την καθυστέρηση θα έχει πολύ περισσότερη σκόνη αύριο, μιας και θα ξεκινήσει πιο πίσω στην κατάταξη. Η σκόνη στα τελείως άγονα και ξερά βουνά της Σαουδικής Αραβίας είναι πραγματικό πρόβλημα για τους αναβάτες αλλά και τις μοτοσυκλέτες και όχι κάτι που μπορείς να παραβλέψεις εύκολα. Ιδιαίτερα αύριο που θα φτάσουν στο ψηλότερο σημείο για φέτος, τα 1.400 μέτρα, όταν μέχρι πέρσι τα χίλια μέτρα ήταν απλά «το πρωινό τους». Ωστόσο εδώ το λεπτό στρώμα σκόνης που θα συναντήσουν θα είναι η μεγαλύτερη δυσκολία κι έτσι κανείς δεν ήθελε σήμερα να χάνει θέσεις…

Ο Price δυσκολεύτηκε πολύ να ανοίξει τον δρόμο και πήρε στον λαιμό του και τον Brabec που μαζί και οι δύο έχασαν σχεδόν δέκα λεπτά από τον Barreda που πέρασε μπροστά.

Πίσω από τον Joan Barreda όμως, στην δεύτερη θέση, και μόλις με ένα λεπτό διαφορά, ήταν ο νεαρός Ross Branch που καλοέβλεπε την περίπτωση μίας νίκης. Θα ήταν η πρώτη φορά από το 2003 που θα έπαιρνε την νίκη αναβάτης από χώρα της Αφρικής, αν κανείς εξαιρέσει τους δύο Γάλλους με αφρικανική καταγωγή που στα ενδιάμεσα χρόνια έχουν καταφέρει να πάρουν κάποιες νίκες. Και πρέπει να τους εξαιρέσει καθώς έτρεχαν με διαφορετική υποστήριξη.

Ο 25χρονος Ross Branch με ΚΤΜ ήταν ο καλύτερος πρωτο-εμφανιζόμενος πέρσι, και έχοντας καταφέρει την 13η θέση, θα πρέπει κανείς να θυμάται το όνομά του καθώς ήρθε στα Rally για να μείνει.

Η προσπέραση στον Barreda θα γινόταν από λάθος του αναβάτη της Honda, που θα τον έστελνε πολύ πιο κάτω από την τρίτη θέση. Κι έτσι μαζί με τον Branch θα περνούσε και ο Quintanilla, ο αναβάτης της Husqvarna και θρύλος στην Λ. Αμερική.

Όμως ο Sunderland σταθερά ερχόταν πιάνοντας τον Benavides της KTM, μιας και υπάρχει και Benavides της Honda. Και λίγο αργότερα το μεγάλο όνομα του Dakar θα περνούσε στην δεύτερη θέση της κατάταξης του σκέλους και συνολικά την πρώτη γενικής.

Η μόνη Yamaha που έμεινε εντός δεκάδας, ήταν του De Soultrait με τον Van Beveren να τερματίζει πίσω από τον θρύλο Goncalves που φέτος τρέχει με… Hero!

Η Hero, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μοτοσυκλετών στον κόσμο με βάση τις πωλήσεις μονάδων, δεν έχει ακόμη παρουσία στην Ευρώπη. Πουλώντας εκατομμύρια κομμάτια στην Ινδία και την υπόλοιπη Ασία, ο στόχος είναι να αρχίσει να χτίζει ένα όνομα και στην Ευρώπη, την μητέρα της μοτοσυκλέτας. Για να το κάνει αυτό χρειάζεται και τεχνογνωσία, κομμάτι της οποίας το αντλεί με την συμμετοχή στο Dakar. Με αναβάτες σαν τον Goncalves, οι Ινδοί βρίσκονται σε καλό δρόμο.

Σήμερα το περιθώριο που έχουν για επισκευές περιορίστηκε στα δέκα λεπτά, και αύριο το πρωί ξεκινούν για μία κυκλική διαδρομή που θα τους φέρει πολύ κοντά στα σύνορα με την Ιορδανία. Πέρα από την σκόνη που λέγαμε πιο πάνω, η πλοήγηση αναμένεται να είναι μία ιδέα πιο εύκολη, κι αυτό γιατί θα μπουν σε φαράγγια και χωματόδρομους, αντί για μία αχανή έκταση που χάνεις τα σημεία του ορίζοντα και αρχίζεις να κατευθύνεσαι σε λάθος κατεύθυνση χωρίς να το καταλαβαίνεις.

Το Dakar θα επιστρέψει στο Neom, την νέα πόλη, μελλοντική μεγαλούπουλη, που η Σαουδική Αραβία χτίζει με σκοπό να γίνει τουριστικό θέρετρο, αντίστοιχο του Σαρμ Ελ Σέιχ της Αιγύπτου, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι, στην άλλη πλευρά του κόλπου Άκαμπα. Δεύτερου μεγάλου κόλπου μετά του Σουέζ, για την Ερυθρά Θάλασσα.

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος/Διαφ.
1
 Sam Sunderland
KTM
7h05m22s
2
 Pablo Quintanilla
Husqvarna
1m18s
3
 Kevin Benavides
Honda
1m32s
4
 Matthias Walkner
KTM
2m00s
5
 Ricky Brabec
Honda
4m11s
6
 Ross Branch
KTM
4m19s
7
 Luciano Benavides
KTM
6m01s
8
 Joan Barreda
Honda
6m09s
9
 Toby Price
KTM
7m34s
10
 Jose Ignacio Cornejo
Honda
8m34s

 

Ετικέτες