Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

Dakar 2019 7ο Σκέλος: Λάθος προσανατολισμού φέρνει νίκη Sunderland & κυριαρχία Brabec

Όσο πιο κοντά στο όνειρο έχει βρεθεί η Honda
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/1/2019

Αυτή την στιγμή συμβαίνει στην Honda, κάτι αντίστοιχο με εκείνο που συνέβαινε στην Yamaha πέρσι, έχουν φτάσει πολύ κοντά στο να καλοβλέπουν την ολοκληρωτική νίκη, να θεωρούνται φαβορί σε αυτό που είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο των αγώνων, να κάνεις προβλέψεις στο Dakar. Κι όλα αυτά έχοντας ήδη χάσει έναν εξαιρετικό αναβάτη. Για αυτό και ξυπνούν μνήμες από την περσινή μεγάλη ατυχία της Yamaha. Ωστόσο ο Brabec αυτή την στιγμή καλπάζει ολοταχώς για το όνειρό του και έχει τους πάντες στην κατασκήνωση να του λένε το ίδιο, είτε ψιθυριστά οι αντίπαλοι - ναι και οι αντίπαλοι ακόμη- είτε φωναχτά για να είναι σίγουροι πως θα αντιληφθεί την αγωνία όσο οι ημέρες περνούν και οι πιθανότητες ενός λάθους αυξάνονται. Έτσι λένε τα μαθηματικά του Dakar, πως οι πιθανότητες αυξάνονται όσο οι ημέρες κυλούν. Από τους 1.900 δημοσιογράφους που έχουν πιστοποιηθεί από την οργάνωση του Dakar, φαίνεται πως η μικρή αυτή χούφτα που το ακολουθεί με την φυσική της παρουσία, δίνει αντίστοιχη εικόνα σε όλους, πως τουλάχιστον από μία φορά έχουν δει κάποιον να λέει στον Brabec να προσέχει. Ο ίδιος απαντά σε αυτό και φαίνεται να το έχει δεχτεί, καθώς από τις πρώτες του δηλώσεις που ήταν σχεδόν πολεμικές, κάνοντας λόγο για επίθεση σε κάθε σκέλος με στόχο την νίκη και ελπίδα για την συνολική επικράτηση, τώρα υπάρχει μεταστροφή δίνοντας απόλυτη βαρύτητα στον φετινό τίτλο.

Ο Sam Sunderland που πέρσι είχε από νωρίς μία άσχημη πτώση, ξέρει πολύ καλά πως η τακτική και η υπομονή είναι τα μεγαλύτερα όπλα σε αυτό τον αγώνα. Μετά από ένα λάθος προσανατολισμού που οδήγησε πολλούς αναβάτες να χάσουν μαζικά χρόνο, εκείνος και ο Benavides της KTM, βρέθηκαν μπροστά και μάλιστα με διαφορά μεταξύ τους. Βέβαια ο Sunderland ήταν ήδη εμπρός, απλά όχι σε μεγάλη απόσταση. Την ίδια τακτική ακολουθεί και ο Van Beveren ο άνθρωπος που έχει φέρει πέρσι την Yamaha μία ανάσα από τον τίτλο και την διακοπή του τρομακτικού σερί που έχει η KTM. Με μπόλικη υπομονή και προσοχή, επικεντρώνεται στην ολοένα καλή επίδοση αντί για το κυνήγι της πρωτιάς σε κάθε σκέλος. Κάτι τέτοιο, το να κυνηγάς τις νίκες κάθε ημέρα, μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε ένα λάθος που θα σε πάει πολλά βήματα πίσω ή χειρότερα σε μία πτώση αποχαιρετώντας ακόμη και τον αγώνα. Κι αυτό ο Van Beveren το γνωρίζει πολύ καλά κάνοντας το σωστό, κρατώντας τώρα την 2η θέση της γενικής κατάταξης πίσω από την Honda του Brabec με την KTM του Price πίσω.

Εικοσιένα λεπτά από την κορυφή, ο Χιλιανός δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής της Husqvarna μπορεί να έχει σκαμπανευάσματα αλλά παίζει το παιχνίδι του Dakar όπως πρέπει, διατηρώντας το επίπεδο της προσπάθειάς του κυμαινόμενο ανάλογα με τις απαιτήσεις του εδάφους, προσπαθώντας να αποφύγει κάθε πρόσθετο ρίσκο. Ωστόσο είναι ένας άλλος Χιλιανός αυτός που αρχίζει να ξεχωρίζει κάνοντας την υπερπροσπάθειά του να μοιάζει από την πλευρά των θεατών, μία εύκολη υπόθεση. Ο José Ignacio Cornejo ήταν πέρσι μία λύση ανάγκης για το HRC καθώς κλήθηκε προς αντικατάσταση, όμως φέτος αρχίζει να ξεχωρίζει με τον τρόπο που καταφέρνει να φαίνεται το όνομά του στην κατάταξη, έχοντας βρεθεί δύο φορές στην δεύτερη θέση της ημέρας για φέτος. Ο Cornejo μαθαίνει γρήγορα, χτίζει εμπειρία και του χρόνου δεν αποκλείεται να είναι ένας από εκείνους που θα καταφέρουν να κάνουν την διαφορά!

 

Ετικέτες