Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

FIM EWC, 24h Le Mans – Θρίαμβος Yamaha μετά την κατάρρευση της BMW

Για 16 ώρες η ομάδα της BMW οδηγούσε τη μάχη, μα στο τέλος μια σειρά από ατυχίες και προβλήματα της κόστισαν τη νίκη
le mans
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

20/4/2026

Η 49η διοργάνωση του περίφημου 24ωρου αγώνα Αντοχής 24 Heures Motos στη πίστα Bugatti Circuit στη γαλλική πόλη Le Mans σήμανε την έναρξη του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Αντοχής Μοτοσυκλετών, FIM EWC, ως ο πρώτος εκ των τεσσάρων αγώνων που απαρτίζουν το καλεντάρι του 2026.

 

le mans

Ο αγώνας είχε εξαρχής ως πρωταγωνιστές την τριάδα της BMW Motorrad World Endurance Team, δηλαδή του Markus Reiterberger, Steven Odendaal και Michael Van der Mark οι οποίοι οδηγούσαν τη μάχη για τις πρώτες 16 ώρες της. Τα δύσκολα για τη γερμανική ομάδα ήρθαν το ξημέρωμα, με τη θερμοκρασία στους χαμηλότατους 4 βαθμούς και μια σειρά από ατυχίες να χτυπά την πόρτα της.

Πρώτα ήταν η πτώση του Van der Mark, στη συνέχεια ήρθε μια ποινή εξαιτίας σύγκρουσης με αντίπαλο και στο τέλος μια τεχνική βλάβη για να ολοκληρώσει την οπισθοχώρηση της ομάδας της BMW που δεν κατάφερε τίποτε περισσότερο από τερματισμό στην 23η θέση του αγώνα.

le mans

Η ομάδα που εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο την οπισθοχώρηση της BMW ήταν η YART Yamaha Official EWC Team των Karel Hanika, Marvin Fritz και Tati Mercado, η οποία είχε ένα δύσκολο ξεκίνημα στον αγώνα χάρη στην κακή της εκκίνηση, ωστόσο στις τελευταίες ώρες είχε πιο σχετικά εύκολο έργο στο να διαχειριστεί το προβάδισμα που είχε ως τότε και να τερματίσει πρώτη στον εναρκτήριο αγώνα του 2026.

Παραδόξως αυτός ήταν ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο η Yamaha είχε κατακτήσει τον τίτλο στο περσινό πρωτάθλημα: δραματικός τελευταίος αγώνας (Bol d' Or), προβάδισμα BMW, τεχνικό πρόβλημα για τους Γερμανούς, νίκη και τίτλος για Yamaha.

Δεύτερη πίσω από τη Yamaha τερμάτισε η Yoshimura SERT Motul με αναβάτες τους Gregg Black, Etienne Masson και Dan Linfoot, παρότι αντιμετώπισε μικρά προβλήματα με τα ηλεκτρικά της GSX-R1000R στην αρχή του αγώνα και μια δυσλειτουργία του quickshifter στο τέλος.

le mans

Το βάθρο συμπλήρωσε η Kawasaki Webike Trickstar με τους Cristian Gamarino, Roman Ramos και Gregory Leblanc.

Στη Superstock κατηγορία η νίκη πήγε στην ουγγρική ομάδα Champion-Hert MRP με μοτοσυκλέτα BMW, η οποία πανηγύρισε την πρώτη της νίκη στην ιστορία της στο EWC, τερματίζοντας μπροστά από τη No Limits Honda και την TRT27 AZ Moto (επίσης με Honda).

le mans

Τέλος, στην κατηγορία Production η νίκη πήγε στην ομάδα Legacy Competition (Yamaha), με δεύτερη τη GreenTeam 42 Lycée Saint Claire (Kawasaki) και τρίτη τη Mana-au Competition (Honda) στην παρθενική της εμφάνιση στο EWC.

Επόμενος σταθμός στη πρόγραμμα του FIM EWC 2026 είναι ο αγώνας 8 Hours of Spa Motos στη βελγική πίστα Spa-Francorchamps στις 5-6 Ιουνίου.

Ετικέτες