Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4
Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον
Πάνο Καραβοκύρη
2/7/2019
Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.
Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.
Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweightκατηγορίας, ο RennieScaysbrook με το TuonoV4 της Aprillia.
Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963,ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του PikesPeakήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlinήταν πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlinμου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”
Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmoreδεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.
Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η LucyGlöckner με το BMWS1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.
Ο ομόσταβλος του Dunne, CodieVahsholtz με το DucatiMultistrada 1260 PikesPeak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο RafaelPaschoalin με YamahaMT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.
Dakar 2023 3ο σκέλος - Νίκη Daniel Sanders και εγκατάλειψη Ricky Brabec
Διακοπή του αγώνα το μεσημέρι, λόγω κακών καιρικών συνθηκών
Από τον
Κώστα Γκαζή
3/1/2023
Με τη βροχή να πέφτει και τον αέρα να δυναμώνει, η διοργάνωση του Dakar διέκοψε στις 13:15 το μεσημέρι τον αγώνα, αρχικά για τις μοτοσυκλέτες και κατόπιν και για τις υπόλοιπες κατηγορίες, ενώ ακύρωσε το stage για την κατηγορία classic. Εντωμεταξύ, οι πρώτοι είχαν ήδη τερματίσει, με τον Daniel Sanders της GASGAS να παίρνει τη νίκη και να ανεβαίνει από 5ος στην πρώτη θέση γενικής -στα προσωρινά αποτελέσματα.
Η τρίτη ημέρα του αγώνα του 2023 ήταν επεισοδιακή, με τους αγωνιζόμενους να ξεκινούν από την Alula με κατεύθυνση την Ha’il, για να καλύψουν συνολική απόσταση 669 χιλιομέτρων, εκ των οποίων των 447 ανήκαν στην ειδική διαδρομή. Η διαδρομή έβριθε από αμμόλοφους, ενώ λόγω βροχής ο αγώνας διεκόπη τελικά -αφού όμως είχαν τερματίσει οι πιο γρήγοροι-, καθώς τα ελικόπτερα υποστήριξης δεν μπορούσαν να πετάξουν με ασφάλεια.
Για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα, πρωταγωνιστής του αγώνα ήταν ο Daniel Sanders, που εκκίνησε 9ος (με τους νέους κανονισμούς ο νικητής μιας ημέρας μπορεί να επιλέξει να μην “ανοίξει” τη διαδρομή την επόμενη ημέρα), και ηγήθηκε του αγώνα για το μεγαλύτερο μέρος της ειδικής, παίρνοντας τη νίκη, 6 λεπτά και 19 δευτερόλεπτα πριν τον δεύτερο Skyler Howes της εργοστασιακής Husqvarna. Κάπως έτσι, ο αναβάτης της GASGAS στέκεται -τουλάχιστον για την ώρα- στο ύψος των προσδοκιών της ομάδας του, μετά και την εγκατάλειψη του ομόσταυλου του και νικητή του αγώνα το 22, Sam Sunderland στο πρώτο κιόλας σκέλος του αγώνα.
Ο μόνος που έδειχνε ικανός να ανταγωνιστεί σε ταχύτητα τον Αυστραλό της GASGAS ήταν ο Ricky Brabec της Honda, o πρώτος -και μοναδικός μέχρι σήμερα- Αμερικανός αναβάτης που κέρδισε το Dakar, το 2020. Δυστυχώς, λίγο μετά τον ανεφοδιασμό του, ο Brabec είχε μια άσχημη πτώση στο χιλιόμετρο 274, χτύπησε τον αυχένα του και εγκατέλειψε τον αγώνα, με το ελικόπτερο να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο.
Η τρίτη ημέρα ήταν η πρώτη που είδαμε σε εφαρμογή το νέο bonus σύστημα των κανονισμών, όπου ο Mason Klein που είχε ανοίξει τη διαδρομή στην αρχή της ημέρας επιβραβεύτηκε με 5 λεπτά και 52 δευτερόλεπτα χρόνου για να τερματίσει 3ος την ημέρα, ενώ αντίστοιχα κι ο Skyler Howes που ξεκίνησε 3ος κέρδισε 3 λεπτά και 14 δευτερόλεπτα χρόνου, τερματίζοντας δεύτερος. Με αυτό τον τρόπο, οι δυο προαναφερθέντες αναβάτες κατάφεραν να μείνουν κοντά στον Sanders, όμως ακόμα και με τη βοήθεια του bonus δεν κατάφεραν να τον κερδίσουν.
Έτσι, σύμφωνα με την προσωρινή κατάταξη, ο Sanders ανέβηκε στην πρώτη θέση της γενικής, με 4 λεπτά και 4 δευτερόλεπτα να τον χωρίζουν από τον δεύτερο Mason Klein (φωτό άνω) της BAS World KTM Team στη γενική. Τρίτος γενικής (6.53 πίσω από τον Sanders) είναι ο Kevin Benavides της εργοστασιακής ΚΤΜ, τέταρτος ο Skyler Howes (8.35 πίσω από τον 1ο), και την πρώτη πεντάδα κλείνει ο Joan Barreda (10.37 πίσω από τον 1ο) της περιφερειακής Monster Energy JB Team -ο πρώτος αναβάτης με Honda.
Η ιστορία του Barreda έχει ενδιαφέρον, καθώς μετά από χρόνια αγώνων με την εργοστασιακή Honda, ο γρήγορος αλλά ασταθής Ισπανός απομακρύνθηκε από την ομάδα του HRC, για να καταλήξει σε 2η ομάδα, και σίγουρα θέλει να αποδείξει στη Honda πως έκανε λάθος που δεν του έδωσε μια ακόμα ευκαιρία -αν και εδώ που τα λέμε... αυτή είναι η 2η ευκαιρία του!
Ταχύς και σταθερός την 3η ημέρα ήταν ο Kevin Benavides της ΚΤΜ, που αρχικά τερμάτισε 2ος, όμως λόγω ποινής για υπερβολική ταχύτητα χρεώθηκε με 2 λεπτά καπέλο και έπεσε στην 4η θέση.
Λόγω της διακοπής του αγώνα, όπου μέχρι την ανακοίνωση της μόλις 43 αναβάτες είχαν καταφέρει να ολοκληρώσουν όλη την ειδική, τα αποτελέσματα αναμένεται να αλλάξουν, καθώς η διοργάνωση προσπαθεί να φανεί δίκαιη και σε όσους ξεκίνησαν αργότερα, έκαναν πρόοδο, όμως δεν κατάφεραν να τερματίσουν την ημέρα.
Πέρα από τον καταιγισμό KTM, Husqvarna και Honda στις πρώτες θέσεις της γενικής, άξιοι μνείας είναι και ο Ross Branch με την πρώτη μοτοσυκλέτα της Hero στην 10η θέση γενικής,
αλλά και ο Lorenzo Santolino με Sherco στην 11η.
Στον αγώνα συνεχίζουν και οι αναβάτες της MV Agusta (Lucky Explorer Team), που όμως χρησιμοποιούν μοτοσυκλέτες των ΚΤΜ και... Honda! Ουσιαστικά προμοτάρουν το Lucky Explorer project, και τον ρουχισμό της FuelMotorcycles για λογαριασμό της MV Agusta.
Επίσης, ενδιαφέρον έχει να παρακολουθήσετε και την πορεία του... Maki Rees-Stavros, αναβάτη με Ουαλική και Ελληνική καταγωγή, που φέτος κάνει το ντεμπούτο του στο Dakar με μοτοσυκλέτα της Husqvarna, στην δυσκολότερη κατηγορία Original by Motul.
