Romaniacs 2020: Κράτησε το στέμμα ο Manuel Lettenbichler

Ενδοοικογενειακή μονομαχία μέχρι το τέλος
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/11/2020

Φέτος τίποτα δεν είναι φυσιολογικό, οπότε αγώνες με τη φιλοσοφία του Romaniacs ταιριάζουν γάντι στην γενικότερη τρέλα που επικρατεί το 2020. Οι περισσότεροι αναβάτες έχουν προλάβει να τρέξουν ελάχιστους αγώνες, οπότε αν τα προηγούμενα χρόνια το Romaniacs ήταν η επιτομή του πιο σκληροπυρηνικού αγώνα Enduro, το 2020 τα πράγματα έδειχναν ακόμα πιο οριακά. Λόγω των μέτρων για την πανδημία, την πρώτη ημέρα δεν είχαμε τον κλασσικό πρόλογο μέσα στην πόλη της Sibiu με τα τεχνητά εμπόδια, καθώς ακυρώθηκε. Εναλλακτικά η οργάνωση έκανε μια χρονομετρημένη ειδική διαδρομή, που θα καθόριζε την σειρά εκκίνησης για τα… υπόλοιπα βασανιστήρια που περίμεναν τους αναβάτες. Ο Manuel Lettenbichler της KTM και ο Graham Jarvis της Husqvarna έδειξαν από την πρώτη ημέρα πως θα έχουν το ρόλο του πρωταγωνιστή. Οι διαφορές στους χρόνους μεταξύ των δύο αναβατών ήταν πραγματικά ελάχιστες, ειδικά αν δεις στα video το πόσο εύκολο είναι να χάσεις μερικά δεκάλεπτα, απλώς κοιτώντας τα κάθετα βράχια μπροστά σου…  

Από το όνομα  ‘Vertical Madness’ μπορείς να καταλάβεις πως ήταν η διαδρομή της πρώτης ημέρας, όπου η διαφορά μεταξύ των δύο αναβατών ήταν στα μόλις 41 δευτερόλεπτα! Έως την τρίτη ημερά είχαν συμπληρώσει 16 ώρες σκληρού αγώνα και η διαφορά μεταξύ του Graham Jarvis και του Manuel Lettenbichler ήταν στα 25 δευτερόλεπτα. Τα πράγματα έγιναν πολύ πιο δύσκολα την τέταρτη ημέρα, όχι τόσο γιατί η διαδρομή ήταν πιο δύσκολη από της προηγούμενες, αλλά επειδή ο καιρός χάλασε και το ψιλόβροχο δημιούργησε πολλά προβλήματα στα περάσματα λόγω πολύ κακής πρόσφυσης.

Κάπως έτσι φτάσαμε στην πέμπτη και τελευταία μέρα, όπου ο 22 ετών Manuel Lettenbichler κατάφερε να σταθεροποιήσει τη διαφορά του λίγο πάνω από τα δύο και να πάρει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τη νίκη στην Golden Class. Σίγουρα σπουδαίο επίτευγμα για τον νεαρό, καθώς μιλάμε για έναν αγώνα που αν καταφέρεις να τερματίσεις θεωρείσαι ήρωας.    

Αποτελέσματα: Το Top 10 του Romaniacs 2020

1. Manuel Lettenbichler

2. Graham Jarvis +2m26s

3. Alfredo Gomez +14m9s

4. Wade Young +14m22s

5. Billy Bolt +31m18s

6. Mario Roman +1h44m28s

7. Michael Walkner +2h47m50s

8. Teodor Kabakchiev +4h30m14s

9. Michele Bosi +6h12m

10. Sonny Goggia +6h47m13s

 

Africa Eco Race 2026 - Νεκρός ο αναβάτης Robert Van Pelt Sr

Είχε υποστεί καρδιακό επεισόδιο στο 7ο σκέλος και πέθανε το βράδυ της 11ης Φεβρουαρίου
Robert Van Pelt Sr
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/2/2026

Λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση του Africa Eco Race 2026, η διοργάνωση ανακοίνωσε πως ο αγωνιζόμενος Robert Van Pelt Sr που είχε υποστεί καρδιακό επεισόδιο στις 2 Φεβρουαρίου στο 7ο σκέλος του αγώνα, πέθανε στις 11 του ίδιου μήνα. Ο θάνατος αυτός έρχεται να προστεθεί σε εκείνον του δημοσιογράφου Daniele Santini που έχασε τη ζωή του ενώ κάλυπτε τον αγώνα.

Ο Ολλανδός Robert Van Pelt Sr αγωνιζόταν με Fantic 450 με το νούμερο 98, ενώ αγωνιζόταν δίπλα στον γιο του Robert Van Pelt που συμμετείχε με το #99.

Ακολουθεί το ανακοινωθέν της διοργάνωσης:

"Με βαθιά θλίψη, η οργάνωση του Africa Eco Race ενημερώθηκε για τον θάνατο, σήμερα Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026, του αγωνιζόμενου #98 Robert Van Pelt Sr, ο οποίος έφυγε από τη ζωή έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που σημειώθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2026, κατά τη διάρκεια της Ειδικής 7, μεταξύ Chami και Aïdzidine, στη Μαυριτανία.

Ο Robert Van Pelt Sr, που συμμετείχε στις μοτοσυκλέτες, έπεσε μετά από ιατρικό επεισόδιο περίπου στο χιλιόμετρο 213 της Ειδικής 7. Ο συναγερμός δόθηκε άμεσα και το ιατρικό ελικόπτερο προσγειώθηκε δίπλα του 12 λεπτά αργότερα. Οι γιατροί κατάφεραν να σταθεροποιήσουν την κατάστασή του πριν τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο της Nouakchott. Στις 4 Φεβρουαρίου διακομίστηκε σε κρίσιμη κατάσταση σε νοσοκομείο στα Κανάρια Νησιά και στις 9 Φεβρουαρίου επαναπατρίστηκε σε νοσοκομείο της Ολλανδίας.

Περιτριγυρισμένος από τους αγαπημένους του, έφυγε από τη ζωή το βράδυ της 11ης Φεβρουαρίου 2026.

Παθιασμένος, αφοσιωμένος και βαθιά δεμένος με το πνεύμα του rally raid, ο Robert ήταν ένας από εκείνους τους ανθρώπους που ζούσαν την περιπέτεια με όλη τους την καρδιά. Η παρουσία του στο bivouac, το χαμόγελό του και η αγάπη του για την οικογένειά του θα μείνουν για πάντα στη μνήμη μας.

Όπως έγραψε τόσο συγκινητικά ο γιος του, έφυγε από αυτόν τον κόσμο περιτριγυρισμένος από αγάπη, μετά από μια ζωή γεμάτη πάθος, αφοσίωση και οικογένεια.

Οι σκέψεις μας είναι με την Ellen, τα παιδιά του, τα εγγόνια του, τους συγγενείς και ολόκληρη την οικογένεια Van Pelt σε αυτή τη δύσκολη στιγμή.

Το Africa Eco Race είναι μια μεγάλη οικογένεια. Σήμερα, πενθεί.

Αναπαύσου εν ειρήνη, Robert."

Ετικέτες