Romaniacs, 2η Μέρα: Νίκη Κουζή και αποτελέσματα ανά κατηγορία – Τι θέση πήραν οι άλλοι Έλληνες [Photos]

Σε μία ημέρα που χαρακτηρίστηκε από την πρώτη νίκη Έλληνα αναβάτη στον θεσμό
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

31/7/2026

Ξεκινώντας τη δεύτερη ημέρα του Offroad, οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν μια εξαιρετικά απαιτητική από τεχνική άποψη μέρα σε μια περιοχή που δεν είχε επισκεφτεί κανείς από το 2018. Πάμε να δούμε παρακάτω τι έγινε ανά κατηγορία.

Gold

Ο Mani Lettenbichler (KTM) κυριάρχησε απόλυτα στη διαδρομή, διατηρώντας έναν απίστευτο ρυθμό. Κατέγραψε τους πιο σταθερούς χρόνους στα σημεία ελέγχου, συνέχισε να ασκεί πίεση στους πιο κοντινούς αντιπάλους του, τον Teo Kabakchiev (Sherco) και τον Michael Walkner (GASGAS), γνωρίζοντας ότι κάθε δευτερόλεπτο θα μπορούσε να αποδειχθεί σημαντικό.

Ο Kabakchiev και ο Walkner ήταν αποφασισμένοι και διψασμένοι για νίκη, καταφέρνοντας να μειώσουν τη διαφορά στην αρχή της ημέρας. Ο Lettenbichler έφτασε στο «Rocks ‘n’ Roll», το 2ο στάδιο του LEATT LIVEmaniacs — ένα απότομο τμήμα με βράχους — με σημαντική διαφορά από τον Kabakchiev. Χωρίς τη δυνατότητα να δουν εκ των προτέρων το ακραίο έδαφος, οι διαγωνιζόμενοι αναγκάζονται να «διαβάσουν» τα εμπόδια και να προσαρμοστούν επί τόπου, βελτιώνοντας έτσι την προσέγγισή τους σε κάθε γύρο. Ο Lettenbichler διατήρησε το κλασικό του στυλ, βρίσκοντας τέλεια αρμονία με τη μοτοσυκλέτα του. Έσπευσε προς τον τερματισμό, ο οποίος βρισκόταν αμέσως μετά το στάδιο LIVEmaniacs, με προβάδισμα 12 λεπτών και 19 δευτερολέπτων έναντι του Kabakchiev.

Εν τω μεταξύ, ο Kabakchiev μπήκε στη διαδρομή LEATT LIVEmaniacs με τον Walkner να τον ακολουθεί από κοντά. Μαζί τους ήταν ο επιθετικός James Moore (Beta), οι αδελφοί Brightmore (GASGAS) και ο Thomas Scales (Beta). Μετά από μια ήδη εξαντλητική μέρα στο βουνό, ο Kabakchiev έδειξε κάποια σημάδια κόπωσης κατά τη διάρκεια των απαιτητικών τριών γύρων, αλλά κατάφερε να αντέξει και να φτάσει στον τερματισμό στη δεύτερη θέση, με τον Walkner να τον ακολουθεί από κοντά στην τρίτη θέση.

Top-3 κατηγορίας Gold:

Mani Lettenbichler

Teo Kabakchiev

Michael Walkner

 

Silver

Στην κατηγορία Silver προσφέρθηκε μια ισορροπημένη εμπειρία που συνδύαζε γρήγορη και απολαυστική οδήγηση με τεχνικές προκλήσεις, όπως το «Dragon’s Spine». Οι αναβάτες απόλαυσαν το εντυπωσιακό ορεινό τοπίο της Ρουμανίας, σε μια μέρα που συνδύαζε απαιτητική οδήγηση με αξέχαστα ορεινά τοπία. Οι τρεις πρώτοι της κατηγορίας Silver κατάφεραν να διατηρήσουν παρόμοιες διαφορές χρόνου μεταξύ τους, ακόμη και μετά από 127 χλμ. διαδρομών αγώνα. Ο Έλληνας Γιώργος Οκάογλου (Sherco) ήταν σταθερός και πήρε την 33η θέση. Τρεις θέσεις πιο πίσω (36ος) τερμάτισε ο αναβάτης WSBK Remy Gardner (Beta), ενώ η Sandra Gomez (Beta) έλαμψε στην 8η θέση, "ανεπίσημα" (καθώς δεν υπάρχει τέτοια κατηγορία στον αγώνα) πρώτη μεταξύ των Γυναικών.

Ο τερμάτισε στην 36η θέση.

Top-3 κατηγορίας Silver:

Sandon Kerswell

Florian Kirchmayer

Lorenz Steinkellner

 

Bronze

Η κατηγορία Bronze κάλυψε 132 χλμ. διαδρομών, όπου οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν σύντομα τεχνικά τμήματα Hard Enduro, συμπεριλαμβανομένου του «κήπου» με τους μεγάλους βράχους. Υπήρχαν πολλά πολύ γρήγορα, ανοιχτά τμήματα που πρόσφεραν την ευκαιρία να απολαύσουν τον ρυθμό των ορεινών διαδρομών και το μαγευτικό τοπίο της Ρουμανίας.

Η Tjaša Fifer είχε μια εξαιρετική μέρα και ανέβηκε στην 4η θέση, προσπερνώντας τον Emanuel Gyenes, έναν έμπειρο βετεράνο της διοργάνωσης.

Top-3 κατηγορίας Bronze:

Benjamin Richter

David Rusanescu

Francisco Mateu

 

Iron 

Αν και η ημέρα χαρακτηρίστηκε από λιγότερες απαιτητικές στιγμές, οι διαγωνιζόμενοι είχαν την ευκαιρία να αντιμετωπίσουν μια σειρά από κλασικά τεχνικά τμήματα στο στυλ του Romaniacs κατά μήκος των 120 χλμ. διαδρομών του αγώνα.

Top-3 κατηγορίας Iron:

Nico Friedmann

Peter Wuth

Mark Whyte

 

Atom

Η κατηγορία Atom αντιμετώπισε τις πιο προσιτές διαδρομές στην κατηγορία Hard Enduro, καλύπτοντας 123 χλμ. απολαυστικών ορεινών διαδρομών. Οι διαγωνιζόμενοι βίωσαν και πάλι πολλά κλασικά χαρακτηριστικά του Romaniacs, με μερικές διασκεδαστικές και απροσδόκητες τεχνικές προκλήσεις κατά μήκος της διαδρομής, που τους κράτησαν σε εγρήγορση και τους διασκέδασαν.

Top-3 κατηγορίας Atom:

Daniel Fasching

Iñigo Zardoya Egaña

Kristaps Šmats

 

Adventure Ultimate

Όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στους διαγωνιζόμενους της κατηγορίας Adventure Ultimate, καθώς ξεκίνησαν με μια εξαιρετικά τεχνική εκκίνηση τη δεύτερη ημέρα του Offroad, η οποία περιλάβανε ένα ιδιαίτερα δύσκολο τμήμα με βράχια. Με ελάχιστη διαφορά να χωρίζει τους πρωτοπόρους, η μάχη ήταν σκληρή, καθώς αντιμετώπιζαν το ένα απαιτητικό τμήμα μετά το άλλο. Ήταν μια εντυπωσιακή επίδειξη δεξιοτεχνίας, βλέποντας τους ελίτ διαγωνιζόμενους της κατηγορίας Ultimate να χειρίζονται με μαεστρία τις βαριές πολυκύλινδρες μοτοσυκλέτες τους σε έδαφος που συνήθως συνδέουμε με τις ελαφρύτερες μοτοσυκλέτες Hard Enduro.

Ο Mario Roman (CFMOTO), ο οποίος προτιμά το τεχνικό έδαφος, έχει κυριαρχήσει κατακτώντας τη νίκη κάθε μέρα μέχρι τώρα, αλλά όχι με άνετη διαφορά. Ο Pol Tarrés (Yamaha) τον ακολουθεί από κοντά και δεν θα παραχωρήσει εύκολα τη νίκη. Ο Dieter Rudolf (KTM) αποδεικνύεται φυσικό ταλέντο στην πρώτη του προσπάθεια στην κατηγορία Adv και έχει δείξει ότι μπορεί να βρίσκεται στην κορυφή μαζί με τους καλύτερους, καταγράφοντας και χτες τον τρίτο ταχύτερο χρόνο. Ο Mario Roman προπορεύεται κατά 5 λεπτά από τον Tarrés και κατά 8 λεπτά από τον Rudolf.

Top-3 κατηγορίας Adv Ultimate:

Mario Roman

Pol Tarrés

Dieter Rudolf

 

Adv Core

Η κατηγορία Adv Core είχε μια ελαφρώς πιο ήπια αρχή της ημέρας, μοιραζόμενη τη διαδρομή με την κατηγορία Lite μέσα από ένα εντυπωσιακό αλπικό τοπίο. Η τεχνική δυσκολία αυξήθηκε λίγο πριν το Service Point και τα τελευταία 10 χλμ. προσέφεραν ένα απαιτητικό φινάλε στο στυλ του Romaniacs. Η διαδρομή της ημέρας κάλυψε 110 χλμ.

Μετά από ένα άλμα βγήκε η αλυσίδα του Sam Sunderland (Triumph) που έπρεπε να προσπαθήσει σκληρά για να καλύψει την διαφορά από τον Παναγιώτη Κουζή (CFMOTO), ο οποίος ήταν εξαιρετικός και πήγαινε τέρμα γκάζι, παίρνοντας τελικά μία τεράστια νίκη, την πρώτη Έλληνα αναβάτη στο Romaniacs. Πρέπει να αναφερθεί πως ο Κουζής έφαγε μία τεράστια ποινή την πρώτη ημέρα, γι’ αυτό και παρά τη νίκη του βρίσκεται στην 31η θέση. Ο Γιώργος Κοινωνάς (CFMOTO) είχε ακόμη μία πολύ καλή ημέρα και τερμάτισε στην 14η θέση και έτσι βρίσκεται στην 12η θέση της κατηγορίας, πολύ κοντά στην πρώτη δεκάδα.

Top-3 κατηγορίας Adv Core:

Παναγιώτης Κουζής

Sam Sunderland

Rene Columna

 

Adventure Lite

Η κατηγορία Adventure Lite ξεκίνησε δυναμικά με μερικές ομαλές κατηφόρες, προσφέροντας παράλληλα εκπληκτική πανοραμική θέα. Στη συνέχεια, οι διαδρομές άλλαξαν χαρακτήρα, με έναν από τους πιο απαιτητικούς βρόχους των τεσσάρων ημερών πριν από το διάλειμμα στο Σημείο Συντήρησης. Μετά, οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν έναν άλλο γραφικό βράχο πριν φτάσουν στον τερματισμό, όπου τους περίμεναν εκπλήξεις και μια ανάβαση με πλήρη επιτάχυνση σε μια μακρά πίστα σκι.

Top-3 κατηγορίας Adventure Lite:

Guishu He

Liviu Mircea Bereteu

Wen Min Su

 

eMoto Hobby

Top-3 κατηγορίας:

Valentin Rehrl

Martin Dosch

Karl-Jörg Mittendorf

 

 

 

Isle of Man TT: Γιατί ακυρώθηκαν τα Sidecars – Aero floors, διαμαρτυρίες που δεν ακούστηκαν και 3 σοβαρά ατυχήματα [Video]

Η εξέλιξη της αεροδυναμικής έκανε τα Sidecars τόσο γρήγορα που πέταξαν
sidecar
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

11/6/2026

Θα μπορούσε να πει κανείς πως τα Sidecars συνιστούν την τελευταία πραγματικά πρωτότυπη κατηγορία, εκεί που δεν υπάρχουν έτοιμα μοντέλα παραγωγής για να τους φορέσουμε το αγωνιστικό κιτ του κατασκευαστή, αλλά όλα πρέπει να φτιαχτούν από την αρχή.

Η πρόσφατη ακύρωση της κατηγορίας στο Isle of Man TT του 2026 έμοιαζε με ένα σοκ, ωστόσο για όσους είχαν γνώση των τεκταινόμενων στην κλάση αυτή μόνο έκπληξη δεν ήταν όπως αποδείχθηκε. Ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή.

Στο ξεκίνημα αυτής της δεκαετίας οι αδελφοί Tom και Ben Birchall ήταν οι κυρίαρχοι των Sidecars στο ΤΤ. Είχαν δε θέσει στους εαυτούς τους έναν στόχο: να γίνουν αυτοί που θα έγραφαν γύρο 120 μιλίων ανά ώρα για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού. Έτσι στράφηκαν στην αεροδυναμική, αναζητώντας λύσεις που θα τους έδιναν μεγαλύτερη ταχύτητα στο sidecar που κατασκεύαζαν με εξοπλισμό που είχαν αγοράσει από την ελβετική LCR.

Οι Birchall κατάφεραν εν τέλει τον μεγάλο τους στόχο στο ΤΤ του 2023, όταν και έγραψαν τον ιστορικό γύρο που αναζητούσαν με μέση ωριαία 120.645 mph (194,159 km/h). Το παιχνίδι της αεροδυναμικής μόλις είχε ανοίξει για τα καλά στην κατηγορία.

sidecar

Τα επόμενα δύο χρόνια αυτό εξελίχθηκε σε ένα καυτό πεδίο, ωστόσο σύντομα ακούστηκαν οι πρώτες διαμαρτυρίες από ομάδες που διέβλεπαν κινδύνους. Το πρώτο καμπανάκι ήχησε δυνατά στο περσινό ΤΤ (2025) με το ατύχημα των Peter Founds και Jevan Walmsley στο σημείο Rhencullen της Mountain Course.

Το sidecar των δύο πρωταθλητών Αγγλίας έδειξε σε όλον τον κόσμο τους κινδύνους των ακραίων αεροδυναμικών σχεδίων. Η ιδέα είναι να δημιουργήσει κανείς μεγάλη κάθετη δύναμη μπροστά που πιέζει το αμάξωμα να βεντουζώσει στην άσφαλτο, γεγονός που επιτρέπει αρκετά μεγαλύτερες ταχύτητες μέσα στη στροφή. Έτσι ήρθαν στο παιχνίδι τα λεγόμενα aero floors, δηλαδή πατώματα που είναι σχεδιασμένα να διαχειρίζονται τη ροή αέρα κάτω από το sidecar, επιτρέποντας μεγαλύτερη κάθετη δύναμη που παράγει πρόσφυση. Ο κίνδυνος ωστόσο καραδοκεί στο ενδεχόμενο να περάσει αέρας κάτω από το πάτωμα, με αποτέλεσμα να απογειώσει όλο το sidecar.

Οι διαμαρτυρίες από αρκετές ομάδες συνέχισαν να ακούγονται, ωστόσο φέτος οι ιθύνοντες του ΤΤ στο Isle of Man δεν τις εισάκουσαν ως έπρεπε. Οι κανονισμοί των Sidecars για το ΤΤ του 2026 δεν είχαν καμιά αλλαγή στο αεροδυναμικό κομμάτι, θέτοντας μόνο έναν περιορισμό στην τροφοδοσία των κινητήρων που μείωσε τις μέσες ταχύτητες γύρου των αγωνιστικών κατά περίπου 5 με 7 km/h.

Κάπως έτσι φτάσαμε στην πρώτη εβδομάδα δοκιμών του ΤΤ 2026, η οποία σημαδεύτηκε από δύο πολύ σοβαρά ατυχήματα με sidecars. Πρώτα αυτό της Maria Costello και του συνεπιβάτη της Shaun Parker, με την Costello να αντιμετωπίζει κίνδυνο παράλυσης, ενώ στη συνέχεια ήρθε το ατύχημα των αδελφών Ryan και Callum Crowe, περσινών νικητών της κατηγορίας στο ΤΤ, που λειτούργησε ως καταλύτης για την οριστική ακύρωση των Sidecars στο φετινό Tourist Trophy. Δείτε στο βίντεο από το ατύχημα των Crowe στο σημείο Crosby Leap, όπου συνέβη ακριβώς αυτό που λέει το τοπωνύμιο: μια απότομη κατηφορική αλλαγή κλίσης στο οδόστρωμα, η οποία χάλασε την αεροδυναμική του sidecar τους και το έστειλε ιπτάμενο στα χωράφια.

Η αιτιολόγηση των διοργανωτών δεν έκανε την παραμικρή αναφορά σε συγκεκριμένες αιτίες, ενώ η λέξη αεροδυναμική ή aero floors απουσίαζε επιδεικτικά από την επίσημη φρασεολογία, γενικολογώντας αντ’ αυτού περί “αξιολόγησης της ασφάλειας των sidecars”.

Δεν πρόλαβαν να περάσουν μερικές μέρες από το τέλος του ΤΤ μάλιστα και οι διοργανωτές του αγώνα Southern 100 – ο οποίος γίνεται επίσης στο Isle of Man στη μικρότερη διαδρομή 6,8 χιλιομέτρων Billown Course – ανακοίνωσαν πως και εκεί θα ακυρωθεί για φέτος η κατηγορία των Sidecars. Χωρίς να προσφέρουν κάποια παραπάνω πληροφορία σε τεχνικό επίπεδο απ’ ό,τι στο ΤΤ, στην επόμενη ανακοίνωσή τους αποκάλυψαν πως στη θέση των Sidecars θα τρέξει ένας αγώνας Classic Sidecars, με τη δικαιολογία πως τα παλιά μοντέλα δεν αντιμετωπίζουν τον ίδιο κίνδυνο όπως τα σύγχρονα. Αυτή η ανακοίνωση θα μπορούσε κάλλιστα να έχει τίτλο “τί κάνει νιάου στα κεραμίδια”.

sidecar

Η ουσία είναι πως τα Sidecars βρίσκονται μπροστά σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι και το μέλλον τους δείχνει επισφαλές. Οι διοργανωτές του ΤΤ δηλώνουν πως δεν πρόκειται για οριστικό αντίο στην κατηγορία, αλλά για μια επαναξιολόγηση των προδιαγραφών ασφαλείας τους προκειμένου να αποφευχθούν ατυχήματα όπως αυτά που τη σημάδεψαν ανεξίτηλα φέτος. Δεν έχουμε κανένα λόγο να διαφωνήσουμε, απλά αντιλαμβανόμαστε πως το πιθανότερο σενάριο είναι στο ΤΤ του 2027 να έχουν απαγορευτεί τα αεροδυναμικά σχέδια που δημιουργούν της κατάλληλες συνθήκες για να πετάξουν μόλις μια ανωμαλία του εδάφους – σαν αυτές που θα βρει κανείς εν αφθονία σε δημόσιους δρόμους – επιτρέψει στη ροή του αέρα να περάσει κάτω από το πάτωμα των sidecars με μεγάλη ταχύτητα.

Θα γίνει δηλαδή αυτό που θα έπρεπε να έχει εφαρμοστεί τουλάχιστον από φέτος.

 

Ετικέτες