WESS 2019: Νικτής στο Erzbergrodeo ο Jarvis

Μια σημαντική επιτυχία!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/6/2019

Δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η δεύτερη αλλά η πέμπτη φορά που ο Graham Jarvis κατακτά έναν απ’ τους δυσκολότερους αγώνες Enduro. Αναφερόμαστε στον αναβάτη που το περασμένο Μάρτιο είχε επισκεφτεί τη χώρα μας και συγκεκριμένα τη Θήβα για να παραδώσει μαθήματα, χάρη στην διοεγάνωση του Enduro Club Thivas. Έχοντας νικήσει και πέρσι, ο Jarvis ήρθε στον φετινό αγώνα του Erzbergrodeo με πολύ αυτοπεποίθηση, γνωρίζοντας όμως πως με την διαδρομή να είναι ασφυκτικά γεμάτη από αναβάτες, η νίκη δεν θα ερχόταν εύκολα. Παρ’ όλα αυτά, με την εμπειρία του και τη στρατηγική που ακολούθησε κατάφερε να κυριαρχήσει για πέμπτη φορά.

Όπως έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν, έτσι κι τώρα, ο Graham Jarvis ξεκίνησε ήπια και άρχισε αργά αλλά σταθερά να κινείται προς την κορυφή. Πέρασε με ασφάλεια το πρώτο check point του αγώνα 14ος και από κει κι έπειτα ξεκίνησε να προσπερνά τον έναν μετά τον άλλον αναβάτη. Μετά από μία ώρα αγώνα ήταν ήδη στη τρίτη θέση και με μικρή διαφορά απ’ τον πρώτο, έχοντας τη δυνατότητα να τον απειλήσει. Μετά τον πρώτο ανεφοδιασμό, όταν έφτασε στο Carl’s Dinner (σημείο της διαδρομής) έκανε την κίνηση ματ για να σφραγίσει τη νίκη του.

Απομακρύνθηκε απ’ τον Manni Lettenbichler και βρέθηκε στο Green Hell (άλλο ένα σημείο της διαδρομής) έχοντας τα ηνία του αγώνα. Παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να ανέβει τον σχεδόν κάθετο λόφο με την πρώτη προσπάθεια, ο Jarvis παρέμεινε ψύχραιμος και δεν έχασε την αυτοσυγκέντρωσή του όταν είδε τον Lettenbichler να βρίσκεται πίσω του. Έπειτα, αφού ήταν στη κορυφή, με τη μεθοδικότητά του κατάφερε να παραμείνει μπροστά για το υπόλοιπο της διαδρομής, μήκους 35,2 χιλιομέτρων,η οποία περιελάμβανε επίσης το Dynamite και Lazy Noon, δύο αρκετά τεχνικά σημεία. Ο Graham Jarvis ολοκλήρωσε πρώτος τον αγώνα μέσα σε  2 ώρες και 27 λεπτά.

Σε δηλώσεις του, ο Jarvis ανέφερε: “Αισθάνομαι υπέροχα. Πιστεύω πως είναι η πιο σημαντική νίκη της καριέρας μου στο Erzberg. Πολλοί άνθρωποι σχολίαζαν την ηλικία μου και στα 44 μου έχω ορισμένες αμφιβολίες σχετικά με την αντοχή μου κατά τη διάρκεια του αγώνα. Όμως διατήρησα την αυτοσυγκέντρωσή μου και συνέχισα να πιέζω. Ήξερα πως είχα πολλή δουλειά να κάνω απ’ την εκκίνηση, αλλά τα γρήγορα κομμάτια του αγώνα που ήταν στην αρχή ποτέ δεν μου ταίριαζαν. Μόλις έφτασα στο Carls Dinner ξεκίνησα να ανακάμπτω. Ήταν διαφορετικό απ’ όταν το περπάτησα, όμως τα πήγα πολύ καλά. Κατάφερα να βρεθώ πρώτος πηγαίνοντας στο Green Hell.

Ο Alfredo Gomez έδωσε επίσης έναν εξαιρετικό αγώνα και κατάφερε να τερματίσει τέταρτος, ενώ ξεκίνησε απ’ τη τρίτη θέση. Στην εκκίνηση χρειάστηκε να δώσει μια σκληρή μάχη με τους υπόλοιπους αναβάτες στην πρώτη ανάβαση της διαδρομής. Έκτοτε προσπάθησε να πλησιάσει τους τρεις πρώτους, μπαίνοντας με γρήγορους ρυθμούς μέσα στο Carl’s Dinner και πλησίασε τον συμπατριώτη του Mario Roman. Στο 23ο check point είχε βρεθεί μπροστά απ’ τον Wade Young στην τέταρτη θέση, όπου και ολοκλήρωσε τον αγώνα με τέσσερα λεπτά διαφορά απ’ τον τρίτο.

Πρώτος αυτή τη στιγμή στη βαθμολογία βρίσκεται ο Manuel Lettenbichler (KTM) με 1.960 βαθμούς, δεύτερος ο Mario Roman (Sherco) με 1.770 και μετά τη νίκη του στο Erzbergrodeo, ο Graham Jarvis (Husquvarna) ακολουθεί κατά πόδας στη τρίτη θέση με 1.690.

Ετικέτες

Ian Hutchinson - Ντεμπούτο στα Supersport του ΙΟΜΤΤΤ 2026, με Ducati!

Μετά τον θρίαμβο του Dunlop το 2025, το Panigale V2 είναι το νέο φαβορί
Hutchinson - Ducati
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Στους αγώνες με τη μεγάλη διάρκεια στο Isle of Man TT όπου οι μοτοσυκλέτες διασχίζουν μεγάλη διάρκεια συνεχώς στα κόκκινα, η Ducati ήταν μέχρι πρότινος απούσα, όχι λόγω έλλειψης αξιοπιστίας, αλλά κυρίως χάρη στην απροθυμία του Borgo Panigale να ασχοληθεί με το Road Racing και την έλλειψη εργοστασιακής υποστήριξης και δεδομένων από τη διαδρομή. Όμως ο θρίαμβος του Michael Dunlop με το Panigale V2 το 2025 μπροστά από δεκάδες ιαπωνικές μοτοσυκλέτες άλλαξε τα δεδομένα.

Θυμίζουμε πως η Ducati ιστορικά δεν είχε παρουσία στο ΤΤ, όμως το 2025, καβάλα στο Panigale V2 ο Michale Dunlop σημείωσε δύο νίκες, γυρίζοντας με μέση ωριαία ταχύτητα 130+ μιλίων την ώρα και ξαφνικά… όλοι ήθελαν ένα Panigale V2.

Κάπως έτσι κι Ο Ian Hutchinson, ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες του ΤΤ με 16 συνολικά νίκες, 8 από τις οποίες στα Supersport, υπέγραψε για το 26 με την Burrows Engineering/RK Racing , αλλάζοντας μοτοσυκλέτα για τα SS από Yamaha σε Ducati!

Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που ο “Bingley Bullet” από το Yorkshire θα αγωνιστεί με Ducati, με τον επικεφαλής της ομάδας, John Burrows να σημειώνει ότι ο Hutchinson είχε περάσει αρκετό χρόνο... πίσω από τον Conor Cummins πάνω στη V2 της ομάδας στον περσινό αγώνα (ο Cummins ήταν ο ταχύτερος των δοκιμών αν και δεν τα κατάφερε το ίδιο καλά στους αγώνες), κάτι που πιθανόν επηρέασε θετικά την επιλογή του.

Μετά την επιστροφή του στο TT πέρυσι, έπειτα από έναν χρόνο απουσίας, ο Hutchinson σημείωσε την καλύτερη επίδοσή του με την πέμπτη θέση στον πρώτο αγώνα Superstock, ενώ πρόσθεσε δύο ακόμη τερματισμούς στη δεκάδα στη Supersport. Το ιστορικό του στην κατηγορία παραμένει εντυπωσιακό: οκτώ νίκες από το 2007 έως το 2016, δεύτερος μόνο πίσω από τις 15 του Michael Dunlop. Η πρώτη του νίκη στο TT ήρθε το 2007 στη Supersport με την HM Plant Honda, ακολουθούμενη από επιτυχίες με την Padgetts Honda και στη συνέχεια δύο συνεχόμενα double το 2015 και 2016 με την Team Traction Control Yamaha.

Ο Hutchinson είναι ένας από μόλις επτά αναβάτες που έχουν γυρίσει τον γύρο πάνω από 128 μαω στη Supersport, και η συνεργασία με την Burrows Engineering/RK Racing στόχο έχει να του δώσει τα εργαλεία ώστε να χτυπήσει ξανά κορυφή σε μια από τις πιο ανταγωνιστικές κατηγορίες του TT.