Antoine Meo, Ducati DesertX: Νικητές στον πρόλογο του Erzbergrodeo 2023 - Video

Αν συμμετείχαν στον αγώνα, θα είχαν ξεκινήσει από την 32η θέση γενικής
Antoine Meo, Ducati DesertX, Erzberg 2023
Από το

motomag

25/7/2023

Για να αναδείξει τις δυνατότητες του DesertX η Ducati συμμετείχε στον πρόλογο του Erzbergrodeo στην Αυστρία, με αναβάτη τον πέντε φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή Enduro, Antoine Meo, παίρνοντας μια εντυπωσιακή νίκη στα μεγάλα δικύλινδρα On-Off, και καταλαμβάνοντας παράλληλα την 32η θέση γενικής στην εκκίνηση.

Μια εκκίνηση που δεν πήρε ο Γάλλος στον αγώνα, γιατί στόχος του Borgo Panigale ήταν ο πρόλογος και μόνο. Έτσι δεν μπορέσαμε να δούμε αν θα μπορούσε να ξεπεράσει το επίτευγμα του Pol Tarres με το Yamaha Tenere 700 το 2022, όπου ο Ισπανός ήταν ο μόνος αναβάτης δικύλινδρης μοτοσυκλέτας που πήρε εκκίνηση στον αγώνα, καταφέρνοντας να φτάσει έως το checkpoint 17 από τα 27 του event.

Αν μείνουμε όμως στον πρόλογο, ο Meo ξεπέρασε -κατά πολύ- τον Tarres, αφού αμφότεροι μεν πήραν την πρώτη θέση στις δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όμως ο Meo τερμάτισε 32ος το 2023, ενώ ο Tarres 52ος το 2022.

Στο βίντεο της Ducati βλέπουμε την προετοιμασία που απαιτείται πριν από ένα τέτοιο σημαντικό αγώνα, τις δυσκολίες και την δουλειά που χρειάστηκε για να έρθει αυτό το αποτέλεσμα. Σημειώστε πως ο Meo συμμετείχε και στον παράλληλο αγώνα Mitas Rocket Ride όπου ήρθε τέταρτος γενικής και πρώτος μεταξύ των δικύλινδρων συμμετοχών.

Στο Iron Road Prologue, το πρώτο στάδιο -πρόκριση του αγώνα συμμετείχαν 1.200 αναβάτες, από τους οποίους στο επόμενο στάδιο προκρίνονται οι 500. Εκεί ο Meo σημείωσε χρόνο 10:51:376, παίρνοντας την πρώτη θέση μεταξύ των δικύλινδρων on-off μοτοσυκλετών που έλαβαν μέρος.

Για την επίτευξη του αποτελέσματος αυτού η Ducati είχε βελτιώσει το DesertX με αναβάθμιση αναρτήσεων της ΚΥΒ, για μεγαλύτερες διαδρομές, αγωνιστικό σύστημα εξάτμισης Termignoni για λίγη ακόμα δύναμη, μεγαλύτερη ποδιά κινητήρα για καλύτερη προστασία, και ελαστικά Metzeler Six Days Extreme. Παράλληλα, το Centro Stile των Ιταλών χάρισε μια μοναδική βαφή στη μοτοσυκλέτα του Meo, με λευκό, κόκκινο και μαύρο χρώμα.

Θυμίζουμε πως ο Antoine Meo έχει κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Enduro τέσσερις χρονιές συνεχόμενα από το 2010 μέχρι το 2013 και άλλη μία το 2015, ενώ έχει πάρει την πρώτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Supercross στα 125 κυβικά, το 2002. Έχει επίσης κατακτήσει το International Six Days Enduro με την γαλλική εθνική ομάδα, τις χρονιές 2009 και 2010. Στο βιογραφικό του περιλαμβάνονται και δύο συμμετοχές στον θρυλικό αγώνα Dakar το 2016 και το 2018, με μία 7η και μία 4η θέση γενικής, αντίστοιχα με την ομάδα Red Bull KTM. Πλέον ο Meo είναι πρεσβευτής και αναβάτης εξέλιξης της Ducati.

Ετικέτες

Dakar Rally: Νέα κλάση δικύλινδρων 450 από το 2028! Στρατηγική αναδίπλωση με φόντο την πραγματικότητα της αγοράς

Τα δικύλινδρα επιστρέφουν στο Dakar, έστω και με κυβισμούς περιορισμένους κάτω από τα 500 κυβικά
450twins
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/11/2026

Από το 2005 το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally-Raid της FIM και μαζί του και το Dakar Rally, έχουν εξοβελίσει τις μεγάλες πολυκύλινδρες adventure μοτοσυκλέτες, ενώ από το 2011 δέχεται μόνο κατασκευές βασισμένες στα καθαρόαιμα μονοκύλινδρα 450 που χρησιμοποιούνται και στις άλλες off-road αγωνιστικές κατηγορίες, όπως motocross και enduro.

Στην έκθεση EICMA την προηγούμενη εβδομάδα στο Μιλάνο, ο διευθυντής του Dakar Rally, David Castera, ανακοίνωσε πως από το 2028 το διάσημο ράλι θα ενσωματώσει μια νέα κατηγορία δικύλινδρων 450 με μοτοσυκλέτες βασισμένες σε μοντέλα παραγωγής με στοκ πλαίσια και ηλεκτρονικά, ενώ αναρτήσεις, τροχοί και φρένα μπορούν να αλλάξουν. Αποκάλυψε μάλιστα πως οι πρώτες τέτοιες μοτοσυκλέτες θα τρέξουν στο Rallye du Maroc δοκιμαστικά το 2027.

Ο Γάλλος δεν μπήκε σε τεχνικές λεπτομέρειες, όπως τα όρια κυβισμού της κατηγορίας, τις επιτρεπόμενες μετατροπές, ούτε καν το όνομα της νέας κατηγορίας δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό, καθώς πρόκειται για ένα σχέδιο που τελεί ακόμη υπό εξέλιξη.

Η αλλαγή σε καθαρόαιμα 450 είχε γίνει με πρόσχημα την ασφάλεια των αναβατών, καθώς οι μεγάλες adventure ήταν ικανές για πολύ μεγάλες ταχύτητες και το επίσης μεγάλο τους βάρος δημιουργούσε τις ιδανικές συνθήκες για τρομακτικά ατυχήματα, με κάποια συμβάντα να κοστίζουν και ζωές αναβατών. Βέβαια τα θανατηφόρα συμβάντα δεν σταμάτησαν, καθώς από τους 24 αναβάτες δικύκλων που έχουν σκοτωθεί αγωνιζόμενοι στο Dakar από την αρχή του, οι 14 χάθηκαν από το 2005 και μετά - μεταξύ τους σπουδαίοι πρωταθλητές όπως ο Fabrizio Meoni με KTM 660R το 2005 ή, πιο πρόσφατα, ο Paulo Gonçalves με Hero 450 το 2020.

Παράλληλα, η μετατόπιση στα αγωνιστικά 450 απομάκρυνε το Dakar και συνολικά το παγκόσμιο πρωτάθλημα Rally από την αγορά, καθώς τα τρέχοντα μονοκύλινδρα είναι εξειδικευμένες αγωνιστικές κατασκευές, σε αντίθεση με τα δικύλινδρα adventure που στο διάστημα αυτό έχουν αναδειχθεί στην πρωταγωνιστική κατηγορία των παγκόσμιων πωλήσεων – και φυσικά το παρελθόν τους στο Dakar συνέβαλλε δραματικά στη δημοτικότητα που σήμερα εισπράττουν.

Οι διοργανωτές του παγκοσμίου Rally το πλήρωσαν αυτό με την αποχώρηση της Yamaha το 2022, η οποία είχε μια ακριβέστατη και περιγραφικότατη αιτιολόγηση για την απόφασή της: εμείς θέλουμε να προωθήσουμε Ténéré 700, όχι καθαρόαιμα που έχουν τον φυσικό τους χώρο στα EnduroGP και MXGP.

Στο μεταξύ οι εξελίξεις δικαιώνουν περισσότερο τη Yamaha και λιγότερο τη FIM, καθώς αγώνες εκτός του επίσημου ημερολογίου της FIM, όπως το Africa Eco Race, γιγαντώθηκαν σε δημοτικότητα ακριβώς επειδή κράτησαν ανοικτές τις κατηγορίες των μεσαίων και μεγάλων adventure, μαζεύοντας έναν σκασμό ερασιτέχνες αναβάτες, αλλά και τις εταιρείες που βρήκαν εκεί γόνιμο πεδίο για να προωθήσουν τις Aprilia Tuareg 660 και Yamaha Ténéré 700. Οι κατασκευαστές αυτοί, μαζί και η Ducati με το DesertX, έχουν φτάσει στο σημείο να κατεβάζουν αυτές τις μοτοσυκλέτες μέχρι και σε αγώνες Hard Enduro, όπως οι Romaniacs και Erzbergrodeo που έχουν ξεκόψει οικειοθελώς με το σχετικό παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM και μπορούν να δέχονται ό,τι μοτοσυκλέτα κάνουν κέφι.

Το ίδιο παρατηρούμε και σε αγώνες μικρότερους βεληνεκούς, όπως τα ελληνικά ράλι όπου πλέον οι ερασιτέχνες με κάθε λογής με μικρές ή μεγάλες adventure κοντεύουν να ξεπεράσουν σε αριθμό τους αναβάτες που έρχονται για να προπονηθούν ενόψει Dakar με τα μονοκύλινδρα 450 τους.

Αυτή η επιτυχία είναι άμεσο αποτέλεσμα της στενής συνάφειας με την πραγματικότητα της αγοράς και φυσικά δεν περνά απαρατήρητη ούτε από την ASO, τη διοργανώτρια του Dakar, ούτε από την ανώτερη αρχή FIM.

Είναι μάλλον κατανοητό το ότι δεν θα μπορούσαν τώρα να δικαιολογήσουν μια τόσο μεγάλη αναδίπλωση ξανανοίγοντας το Dakar σε μεγάλες μοτοσυκλέτες – οι οποίες στο μεταξύ έχουν απογειωθεί από τα 100 άλογα του τότε στα 150+ του σήμερα – αλλά μπορούν κάλλιστα να επιδιώξουν να βάλουν στο παιχνίδι μια από τις δημοφιλέστερες κατηγορίες της αγοράς: τα μεσαία δικύλινδρα.

Είναι προφανές πως η νέα αυτή κατηγορία δεν αποσκοπεί τόσο να προσελκύσει εργοστασιακές ομαδάρες και μεγάλα ονόματα, μα περισσότερο απευθύνεται στον χομπίστα που βλέπει το Dakar στα όνειρά του. Όπως κάποιες ανάλογης λογικής κατηγορίες, λ.χ. η Original by Motul, έχουν αποδειχθεί πολύ πετυχημένες στους ιδιώτες με περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, το ίδιο ακριβώς μπορεί να ισχύσει και για τα δικύλινδρα 450.

Αναμένοντας πλέον τις επίσημες τεχνικές προδιαγραφές της νέας κατηγορίας, ήδη ξέρουμε τις πρώτες υποψήφιες: BMW F450GS, CFMOTO 450MT και QJMOTOR SRT450RX, αλλά και μερικές άλλες προτάσεις που χτίζονται πάνω στον δικύλινδρο της CFMOTO όπως οι FB Mondial MUD 450 και Moto Morini Alltrhike, δείχνουν έτοιμες να στηθούν στην εκκίνηση του Dakar του 2028, ενώ, αν το όριο κυβισμού που θα τεθεί το επιτρέπει, δεν αποκλείουμε και άλλες κατασκευές βασισμένες σε μοντέλα παραγωγής όπως τα Honda NX500, Kawasaki KLE500, Rieju Aventura 500 κ.ά.

Όπως επίσης δεν μπορούμε να αποκλείσουμε μια νέα ομοβροντία adventure 450-500 κυβικών στην EICMA της επόμενης χρονιάς, τροφοδοτούμενη από την ευκαιρία για ένα νέο πεδίο δόξης που ανοίγεται.