HONDA CB1100 TR concept

8/11/2016

Κάτι τέτοια κάνει η Honda και μας τρέχουν τα σάλια! Όσο πάθος και ένταση και κακία και ουάου factor και με τα μυαλά στα κάγκελα λείπει από το CB1100, το έβαλε στο CB1100TR concept, εμπνευσμένο από τα εργοστασιακά της dirt track που έτρεχαν στις ΗΠΑ, αλλά με μια πιο street, πιο ευρωπαϊκά επιθετική αισθητική. Και με το 58 στα number plates, προς τιμήν του Marco Simoncelli που χάθηκε πριν πέντε χρόνια.


Το CB1100 TR σχεδιάστηκε στο R&D της Honda στην Ρώμη, ως "King of Urban Flat Track Circuits", και ναι, αυτό είναι "μεταφορικό μέσο" για κάθε μέρα! Το έχει ξανακάνει η Honda, να παρουσιάζει πρωτότυπα που θα ήταν ΑΚΡΙΒΩΣ οι μοτοσυκλέτες που θα έπρεπε να βγάλει σε παραγωγή, αλλά μετά να βγάζει κάτι που, ναι, εντάξει, καλό είναι, αλλά δεν... Είναι καιρός να καταλάβουν όλοι οι κατασκευαστές πως πέρα από χρηστικότητες κι άλλα τέτοια, οι μοτοσυκλέτες πρέπει να σου ανεβάζουν τους σφυγμούς και να σε κάνουν να τις θέλεις εδώ και τώρα!

Απ’ όπου και να το κοιτάξεις, το CB1100 TR είναι όχι απλά επιθυμητό, αλλά σε αφήνει με απλανές βλέμμα και τα σάλια σου να τρέχουν από την άκρη του στόματος... Μετά σκέφτεσαι ποιό Honda θα μπορούσες να βρεις που θα το κάνεις ακριβώς έτσι! Είναι για να περνάς ώρες χαζεύοντάς το, από την ψαλιδούμπα που θυμίζει το CB1000 Big One, μέχρι την άψογη "και Bol d’ Or και dirt track" σέλα, ως τις απίθανες εξατμίσεις, το ρεζερβουάρ με την αλουμινένια λεπτή τάπα του, το κάλυμμα του πιρουνιού, τους απλούς χωρίς τρύπες και μαργαρίτες δίσκους... Honda, αυτό θέλουμε, ακούς;

Βασίλης Καραχάλιος

Pan America Beyond the Map, Μέρος 4ο - Ψάχνοντας τη Nessie στη Loch Ness [Γκάλερι]

Πέρασμα από τη Σκωτία στην Ιρλανδία για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη
Κωνσταντίνος Μητσάκης Pan America 1250 SP Σκωτία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/9/2025

Στη συνέχεια του ταξιδιού του με τη Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ανακαλύπτει περισσότερες ομορφιές των Highlands και περνά και στην Ιρλανδία.

Ας δούμε τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην τέταρτη κατά σειρά ανταπόκρισή του:

"Μπορεί με την άφιξή μας στη βόρεια εσχατιά της Σκωτίας (John o’ Groats) να αγγίξαμε την γεωγραφική κορύφωση του “Pan America Beyond the Map”, η Σκωτία ωστόσο διέθετε πολλά ακόμα τουριστικά “θέλγητρα”.

Έτσι, μετά από μια αυστηρή επιλογή αξιοθέατων, η οποία βασίστηκε στον υπολειπόμενο χρόνο μας (έχοντας καταγράψει 3.200 χλμ., βρισκόμασταν ημερολογιακά περίπου στη μέση του ταξιδιού), αποφασίσαμε να κινηθούμε νότια και να στρατοπεδεύσουμε πλησίον της λίμνης Loch Ness (στην κωμόπολη Drumnadrochit), απ’ όπου και θα εκδράμαμε στα πέριξ.
 
Μέσα στις δυο επόμενες ημέρες, η κοντινή ατμοσφαιρική πόλη Inverness, το παραλίμνιο μεσαιωνικό κάστρο Urquhart Castle και οι καταπράσινες δυτικές όχθες της Loch Ness μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας, προσφέροντάς μας έναν μεγάλο αριθμό εντυπωσιακών εικόνων και αναμνήσεων από τα κεντρικά Highlands. Ούτε κι εμείς πάντως καταφέραμε να εντοπίσουμε στα ασάλευτα νερά της λίμνης Loch Ness το θρυλικό τέρας της, την περιβόητη Nessie! 

Κάπου εδώ, ο Γιώργος πρότεινε να περικόψουμε κάποιες μέρες από το υπόλοιπο πρόγραμμα της Σκωτίας και να πάμε στην Ιρλανδία – η πρότασή του με βρήκε σύμφωνο. Αλλαγή ρότας λοιπόν και πορεία κατευθείαν για το λιμάνι Cairnryan (375 χλμ. νοτιοδυτικά της Drumnadrochit), απ’ όπου θα περνούσαμε ακτοπλοϊκώς στην Βόρεια Ιρλανδία. Σημείο αναφοράς της τελευταίας σκωτσέζικης διαδρομής αποτέλεσε η διάσχιση της πανέμορφης προστατευόμενης περιοχής Glencoe, ενώ καθοδόν για το λιμάνι Cairnryan η γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP δεν έκανε τελικά στάση στη πόλη Γλασκόβη, αλλά την παράκαμψε περιφερειακά…
 
Μετά από ένα δίωρο ακτοπλοϊκό ταξίδι (κόστος περίπου 100 ευρώ) αποβιβαστήκαμε στο νησί της Ιρλανδίας και συγκεκριμένα στην πόλη Belfast, την πρωτεύουσα της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας. Για τουλάχιστον 3 δεκαετίες, το Belfast (εξαιτίας της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Βόρεια Ιρλανδία) μονοπωλούσε στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου, λόγω των επεισοδίων βίας και θανάτου μεταξύ Καθολικών Ιρλανδών και Άγγλων Προτεσταντών, τα οποία κόστισαν την ζωή σε χιλιάδες πολίτες. 

Έχοντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος και του σημερινού καθεστώτος του Belfast, επισκεφθήκαμε το συμβολικό “Τείχος της Ειρήνης” (Peace Wall), φωτογραφηθήκαμε στο κέντρο της πόλης μπροστά στον πύργο-ρολόι Albert Memorial Clock, απαθανατίσαμε πάμπολλα πολύχρωμα γκράφιτι στην περιοχή του Καθεδρικού ναού και σβήσαμε την δίψα μας σε μια από τις δεκάδες παραδοσιακές pubs του Belfast, απολαμβάνοντας μια δροσερή μπύρα Guiness!"