Πειραματικό BMW eRR

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/11/2015

Η BMW παρουσίασε ένα νέο πειραματικό project, το eRR, το οποίο ανήκει στην κατηγορία των ηλεκτροκίνητων superbikes συνδυάζοντας τις επιδόσεις με τις μηδενικές εκπομπές ρύπων. Το συγκεκριμένο project δημιουργήθηκε σε συνεργασία με Πολυτεχνείο του Μονάχου, εκφράζοντας την άποψη των Βαυαρών για τις ηλεκτρικές σπορ μοτοσυκλέτες, ένας τομέας που διευρύνεται με γεωμετρική πρόοδο τα τελευταία χρόνια παγκοσμίως, με αγώνες όπως το TT Zero που έχουν παγκόσμιο αντίκτυπο.


Η παρουσία της BMW στον τομέα της ηλεκτροκίνησης είναι σημαντική, καθώς εδώ και δύο χρόνια το πρόγραμμα BMWi έδειξε τις προθέσεις και τις τάσεις που θα ακολουθούσε η εταιρεία, με τα αυτοκίνητα i3 και i8 που διαθέτουν αλουμινένιο σασί και καμπίνα από ανθρακόνημα, όπως και η παραγωγή του C-evolution έχει αποδείξει στην πράξη ότι οι μηδενικοί ρύποι, η πρακτικότητα και η απόλαυση στην οδήγηση, είναι αξίες που μπορούν να συνδυαστούν επιτυχώς.


Με το eRR η BMW προχωρά ένα βήμα παρακάτω, εξερευνώντας την δυναμική των ηλεκτρικών κινητήρων στην κατηγορία των supersport. Σε ό,τι αφορά τον σχεδιασμό και το πλαίσιο, όπως μαρτυρούν και οι εικόνες, το eRR βασίζεται στο S1000RR. Ο Stephan Schaller, επικεφαλής της BMW Motorrad δήλωσε πως "από την παρουσίασή του στην αγορά, το S1000RR ήταν σημείο αναφοράς για τους φανατικούς των superbike, σε ό,τι αφορά την επιτάχυνση, την συμπεριφορά και τις επιδόσεις του. Όμως, αν το ζητούμενο είναι η επιτάχυνση στα πρώτα μέτρα, στις ταχύτητες των 50-60km/h, τότε το RR των 199 ίππων πρέπει να παραδεχθεί την ήττα του από ένα άλλο προϊόν της BMW: Το ηλεκτρικό C-evolution. Έτσι αναρωτηθήκαμε εμείς οι ίδιοι: Τι θα συμβεί αν συνδυάσουμε μια σπορ μοτοσυκλέτα με έναν ηλεκτροκινητήρα; Το πειραματικό eRR ανεβάζει αυτόν τον συνδυασμό σε ένα συναρπαστικό επίπεδο."

Η BMW ήταν εξαιρετικά φειδωλή στις λεπτομέρειες της μοτοσυκλέτας, την οποία θα την δούμε κατά πιθανότητα και στην EICMA, αλλά όπως ανακοίνωσαν οι άνθρωποι της εταιρείας, στο άμεσο μέλλον θα δημοσιοποιηθούν όλες οι πληροφορίες που αφορούν το συγκεκριμένο project.

Πέθανε ο Arthur Lampkin, παλιός Off-Road αγωνιζόμενος και θείος του Dougie

Οικογένεια με ιστορία, νίκες και τίτλους στους Off-Road αγώνες, σε ΜΧ, Enduro και trial
Arthur Lampkin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Ο Βρετανός Arthur Lampkin, της γνωστής οικογένειας Lampkin στην οποία ανήκει και ο πωλυπρωταθλητής trial Dougie Lampkin, έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας στο ιστορικό του off-road νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MX και στο Trophee des Nations τη δεκαετία του 1960, ενώ είχε κερδίσει χρυσό μετάλιο στο ISDE του 1966, και είχε νίκες και στα Scottish Six Days Trial (1963) και Scott Trial το 1960, 61 και 65.

Ο Arthur είχε γεννηθεί στο Kent στις 30 Μαίου 1938, και έμεινε στην ιστορία ως ένας ταχύτατος αναβάτης αγώνων off-road, κερδίζοντας στο ψηλότερο επίπεδο σε MX, Enduro και Trial.

Δίπλα του είχε τους δυο αδερφούς του, τον Alan και τον Martin, οι οποίοι κι εκείνοι σημείωσαν μεγάλες επιτυχίες στους αγώνες μοτοσυκλέτας, γράφοντας ανεξίτηλα στα βιβλία της ιστορίας το όνομα της οικογένειας.

Ο γιος του Arthur, John ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αγωνιζόμενος στο trial, όπου είχε και νίκη σε γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Trial της FIM, το 1983.

Dougie Lampkin

Οι περισσότεροι πάντως φαν αγώνων μοτοσυκλέτας από τις πιο πρόσφατες γενιές, έμαθαν το επίθετο κυρίως χάρη στον ανιψιό του Arthur, Dougie Lampkin, που κέρδισε 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Trial όταν αναζητούσε αντίπαλο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 -και μην ξεχνάμε τον γύρο που έκανε με σούζα στη διαδρομή του Isle of Man TT!

Arthur Lampkin

Ο Arthur αγωνιζόταν για την εργοστασιακή ομάδα της BSA, έχοντας επικές αναμετρήσεις με τους συμπατριώτες τους και έτερους θρύλους Dave Bickers και Jeff Smith στα σίξτις, όταν το BBC έδειχνε ζωντανά τους αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα Σαββάτου.

Στην καριέρα του, ο Arthur κέρδισε 7 γύρους GP αλλά και τον τίτλο των 500 στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Μotocross το 1959, κάτι που επανέλαβε το 1961 στα 250, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στο Παγκόσμιο της FIM στα 250. Νίκες σημείωσε και στο FIM Trophee des Nations το 1961 και 1962.

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2026, σε ηλικία 87 ετών, ο Arthur πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.