100km dei Campioni: Μονομαχίες στο Ράντσο του Rossi

Νικητής ο "οικοδεσπότης" του Ράντσου
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/12/2019

Στο "κατά Scott ευαγγέλιο" (βλ. Τεύχος ΜΟΤΟ 598) έχει αναφερθεί πως όταν ο Rossi άκουσε ότι οι αγώνες του πρωταθλήματος θα αυξηθούν στους 18 άσπρισαν οι τρίχες του, έγινε πράσινος και γούρλωσε τα μάτια. Ωστόσο, όλα όσα κάνει ο Γιατρός όσο περιμένει να αρχίσει η επόμενη σεζόν, υπονοούν το ακριβώς αντίθετο. Στο παρελθόν όσο “ξεκουραζόταν” για την ερχόμενη αγωνιστική περίοδο είχε αρκετές συμμετοχές στο Rally Monza, στο οποίο είχε στεφθεί πολλές φορές νικητής.

Η δίψα του για ταχύτητα είναι πραγματικά ακόρεστη και αυτό επιβεβαιώνεται παράλληλα και από το γεγονός ότι τον Φεβρουάριο που θα κλείσει τα 41, δεν έχει απλά πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρωτάθλημα όντας ένας εργοστασιακός αναβάτης, αλλά παραμένει και ένας από τους 10 ταχύτερους του κόσμου. Τώρα, διοργάνωσε για έκτη φορά το 100km dei Campioni , όπου πραγματοποιείται παραδοσιακά στο Ράντσο του στην Tavullia, το οποίο μάλιστα συγκέντρωσε τους περισσότερους θεατές από κάθε άλλη φορά, ξεπερνώντας τους 1.200!

Πρόκειται για έναν αγώνα διάρκειας 100 χιλιομέτρων (ή 50 γύρων του Ράντσου) στον οποίο έλαβαν μέρος αρκετές ομάδες αποτελούμενες από δύο αναβάτες η κάθε μία, με τις εναλλαγές των αναβατών να γίνεται κάθε πέντε γύρους. Η εκκίνηση έγινα στα πρότυπα των αγώνων Endurance, μιας και με το “σβήσιμο των φωτών” οι αναβάτες έτρεξαν προς τις μοτοσυκλέτες τους, όπως γίνεται στους αγώνες αντοχής.

Ο Elia Bartolini, που ήταν στην ίδια ομάδα με τον Lorenzo Baldassari, κατάφερε να στρίψει πρώτος στην Κ1, έχοντας πίσω του τον Rossi (ο οποίος για ομόσταβλο είχε τον ετεροθαλή αδερφό του Luca Marini), ενώ κατά πόδας ήταν οι Migno και Manzi. Το πρώτο μέρος του αγώνα είχε τις στιγμές του, με τον Manzi να σημειώνει μια πτώση και τον Rossi να παίρνει τα ηνία του αγώνα απ’ τον Manzi.

Με την ολοκλήρωση των πέντε πρώτων γύρων, ο Marini κατάφερε να βρεθεί πάλι στην κορυφή, με τον Morbidelli (που ήταν ομόσταβλος του Migno) να είναι στην ουρά της μοτοσυκλέτας του και τον Baldassari να είναι τρίτος. Όσο αγώνας εξελίσσονταν η μοτοσυκλέτα του Marini έσβησε και ο Morbidelli βρέθηκε να ηγείται, ενώ τα προβλήματα με την πρόσφυση που αντιμετώπισε ο Bartolini έδωσαν την ευκαιρία στον Αμερικανό JD Beach να παλέψει για την τρίτη θέση.

Η ένταση κορυφώθηκε στους τελευταίους γύρους από την επιτυχή προσπάθεια του Rossi να ανακάμψει απ’ το πρόβλημα που αντιμετώπισε ο αδερφός του και είχε ρίξει την ομάδα τους στις πιο πίσω θέσεις. Στην τελευταία αλλαγή μοτοσυκλετών ο Rossi είχε προσφέρει στον αδερφό του το πλεονέκτημα που χρειαζόταν για να παλέψει για τη νίκη. Σε συνδυασμό με το κώνο που κόλλησε η μοτοσυκλέτα του Morbidelli, ο Marini κατάφερε να δει πρώτος την καρό σημαία, με το δίδυμο των Morbidelli – Migno να τερματίζει δεύτερο, όντας έξι δευτερόλεπτα πίσω του.

Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε η ομάδα των Αμερικανών Beach και Halbert, όπου μετά από μπόλικο θέαμα κατάφεραν να επικρατήσουν ενάντια των Bartolini και Baldassarri. Την πεντάδα έκλεισαν οι Matia Pasini και Manzi, ενώ έκτοι βρέθηκαν οι Celestino Vietti και Marco Bezzecchi. Απομένουν 95 μέρες μέχρι τον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος, υπό το φως των προβολέων του Qatar και αν επιβεβαιωθεί η συμμετοχή του Rossi στο φετινό Dakar που θα ξεκινήσει στις 5 Ιανουαρίου, θα αποτελέσει άλλο ένα δείγμα πως η φλόγα του Γιατρού για τους αγώνες δεν σβήνει ποτέ.

Michael Dunlop: Τιμή στον θείο Joey Dunlop με τη νικήτρια Honda VTR1000 SP1 του 2000 [Video & Photo]

Ο πιο συναισθηματικά φορτισμένος γύρος που έχει κάνει στο Isle of Man ο Michael Dunlop
joey dunlop tribute
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

Το ημερολόγιο έδειχνε 3 Ιουνίου 2000, ημέρα του αγώνα για την κατηγορία Formula One TT στο Isle of Man Tourist Trophy και ημέρα ενός ακόμη θριάμβου για τον Joey Dunlop που, μαζί με τις άλλες δύο πρωτιές που είχε πάρει στις Ultra Lightweight ΤΤ (Honda RS125) και Lightweight 250 ΤΤ (Honda RS250), τον έφεραν συνολικά στις 26 νίκες σε ΤΤ, πρώτο με διαφορά στη σχετική λίστα.

joey dunlop tribute

Αυτή θα ήταν δυστυχώς η τελευταία του εμφάνιση στο αγαπημένο του Νησί, μιας και περίπου έναν μήνα αργότερα, στις 2 Ιουλίου, θα έχανε τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας του σε βροχερό αγώνα στην Εσθονία και μαζί τη ζωή του στην ηλικία των 48 ετών.

Εικοσιέξι χρόνια αργότερα είναι ένας άλλους Dunlop, ο ανιψιός Michael, που κυριαρχεί πλέον στη Νησί, αυτός που του έσπασε το ρεκόρ και το ανέβασε στα δυσθεώρητα ύψη 36 νικών και φυσικά ο απολύτως πιο κατάλληλος για να τιμήσει τον αείμνηστο Joey ‘Yer Maun’ Dunlop.

joey dunlop tribute

Την Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026 λοιπόν, η διοργάνωση του TT και ο Michael Dunlop τίμησαν τον αξέχαστο πρωταθλητή με έναν γύρο της Mountain Course με τη Honda VTR1000 SP1 που είχε καβαλήσει ο θείος Joey ως τη νίκη της Formula One TT, με την κόκκινη φόρμα με το φτερό της Honda και το χαρακτηριστικότατο κίτρινο Arai κράνος. Όλα αυθεντικά, όπως και οι μνήμες και τα συναισθήματα που σίγουρα γέννησε σε μεγάλο μέρος του κοινού η θέα της κόκκινης SP1 με τον αριθμό #3 στους δρόμους του Νησιού και τον αναβάτη με το κατακίτρινο κράνος.

Στο φετινό Tourist Trophy οι καιρικές συνθήκες δεν επέτρεψαν να γίνουν πολλά και μόλις πέντε αγώνες πρόλαβαν να καταγραφούν στα βιβλία ιστορίας, αλλά ούτε ο καιρός δεν άφηνε να χαλάσει αυτή η σπουδαία στιγμή.