Επίσημα ο Miller στην Ducati to 2021!

Ανακοινώθηκε πριν από λίγο
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/5/2020

Με μια ανακοίνωση, η Ducati Corse επισημοποίησε αυτό που κυκλοφορούσε ως φήμη μέχρι πριν λίγο καιρό, επιβεβαιώνοντας ότι ο Jack Miller θα είναι ένας από τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες της ομάδας για τα MotoGP από το 2021. Το συμβόλαιό του θα έχει ισχύ για την επόμενη χρονιά, με προοπτική ανανέωσης για το 2022.

Ο 25χρονος αναβάτης θα είναι ο τρίτος Αυστραλός που θα οδηγεί για τους "Κόκκινους", μετά τον Troy Bayliss και τον Casey Stoner. Ο Miller είχε κάνει το ντεμπούτο του το 2015 σε ηλικία 20 ετών, ενώ άρχισε να τρέχει με Ducati το 2018 για λογαριασμό της δορυφορικής Pramac Racing Team. Πέρσι τερμάτισε στην όγδοη θέση της βαθμολογίας, έχοντας ανέβει πέντε φορές στο βάθρο.

"Αρχικά, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους Paolo Campinoti, Francesco Guidotti και όλη της ομάδα της Pramac για την υποστήριξη όλο αυτό το διάστημα", δήλωσε ο Miller. "Είναι τιμή για μένα να συνεχίσω στα MotoGP με το εργοστάσιο από το Borgo Panigale και τους ευχαριστώ όλους για την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν, δίνοντάς μου αυτή την ευκαιρία."

O CEO της Ducati, Claudio Domenicali, είπε κι αυτός με τη σειρά του ότι "από τότε που πήγε στην Pramac, ο Jack εξελισσόταν σταθερά, αποδεικνύοντας ότι είναι ένας από τους ταχύτερους και πιο ταλαντούχους αναβάτες στο πρωτάθλημα. Είμαστε ευτυχείς που συμφώνησε να οδηγεί το Desmosedici GP της Ducati Team για του χρόνου. Είμαστε πεπεισμένοι ότι ο Jack έχει ό,τι χρειάζεται για να παλέψει με συνέπεια, ξεκινώντας φέτος με το GP20 της Pramac Racing Team, κάνοντας του χρόνου ένα μεγάλο βήμα μπροστά."

Η ανακοίνωση αυτή ήρθε ως φυσική συνέχεια της είδησης που δημοσιεύσαμε χθες, σχετικά με το ότι ο Petrucci δεν θα βρίσκεται στην ομάδα της Ducati για το 2021, με το θέμα πάντως του Dovizioso να εξακολουθεί να μένει ανοιχτό. Το ερώτημα που δημιουργείται είναι σχετικά με το ποιος θα είναι ο αντικαταστάτης του Miller στην Pramac και πάνω σ' αυτό τοποθετήθηκε το αφεντικό της ομάδας, Francesco Guidotti. Σύμφωνα λοιπόν με τις δηλώσεις του, παρά τις έντονες φήμες για υπογραφή του πρώην παγκόσμιου πρωταθλητή της Moto3, Jorge Martin, ο ίδιος θεωρεί ότι μια τέτοια συμφωνία είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Μάλιστα, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι χρειάζεται ένα "θαύμα" για να γίνει αυτό, καθώς τόσο η Honda όσο και η ΚΤΜ δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον στο να φέρουν τον 22χρονο αναβάτη στα MotoGP.΄Ο Guidotti όμως υπέδειξε πέντε αναβάτες από την Moto2 που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν την θέση στην ομάδα του. "Υπάρχει ο Jorge Martin, ο Lorenzo Baldassarri, ο Enea Bastianini, o Jorge Navaro, ενώ μέχρι πρότινος ήταν στην λίστα και ο Alex Marquez. Είναι μερικοί αξιόλογοι αναβάτες. Τις τελευταίες μέρες με παίρνουν τηλέφωνο πολλοί δημοσιογράφοι σχετικά με τον Jorge Martin, αλλά για να είμαι ειλικρινής, η Ducati είναι αυτή που συζητά με τους νέους αναβάτες και απ' όσο γνωρίζω, δεν έχει καταλήξει με κανέναν."

O Jorge Martin αποτελεί μήλο της έριδος ανάμεσα στην Ducati, την Honda και την ΚΤΜ

 

Παράλληλα, ο Guidotti είπε πως είναι πολύ πιθανό ο πρώην πρωταθλητής της Moto2, Francesco Bagnaia να παραμείνει στην ομάδα και του χρόνου. Ο Ιταλός είχε μια δύσκολη πρώτη χρονιά, αλλά ένα σερί καλών αποτελεσμάτων στο τέλος συν τις πολύ καλές επιδόσεις του στις δοκιμές πριν την αρχή της σεζόν, εξασφάλισαν περισσότερο χρόνο στον Bagnaia για να ξεδιπλώσει το ταλέντο του.

 

 

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες