Marco Simoncelli: Εγκαίνια Μονάδας Φροντίδας στα γενέθλιά του

Στις 20 Ιανουαρίου θα γινόταν 32 χρονών
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/1/2019

Εγκαινιάστηκε χθες Κυριακή, η Μονάδα Φροντίδας που κατασκεύασε το ίδρυμα που φέρει το όνομα του αγαπητού αναβάτη Marco Simoncelli, ο οποίος έχασε την ζωή του σε τραγικό ατύχημα στην Sepang, στις 23 Οκτωβρίου 2011. Η Μονάδα Φροντίδας ατόμων με αναπηρία, είναι ένα όραμα που είχε ο πατέρας του Marco από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του ιδρύματος, το οποίο φτιάχτηκε για να καταγράφονται επίσημα οι χιλιάδες δωρεές που άρχισαν να καταφθάνουν με την τραγική είδηση. Κι αυτό γιατί ο Marco έτρεφε τεράστια αγάπη για τα άτομα με αναπηρία, πραγματοποιούσε επισκέψεις σε νοσοκομεία χωρίς κάμερες, αγκάλιαζε τα παιδιά και τους έδινε μπόλικο από τον ελάχιστο διαθέσιμο χρόνο του.

Η Μονάδα Φροντίδας είχε προγραμματιστεί να εγκαινιαστεί τον περασμένο Σεπτέμβριο, ωστόσο αυτό θα ερχόταν κοντά στο μνημόσυνο για τα επτά χρόνια από τον θάνατο του Marco "Sic" Simoncelli, κι έτσι επιλέχτηκε η ημέρα που κανονικά θα γιόρταζε τα 32α γενέθλιά του, δίνοντας εκ νέου χαρμόσυνο μήνυμα σε αυτή την ημερομηνία.

Η Μονάδα Φροντίδας για άτομα με αναπηρία κόστισε πάνω από 2.2 εκατομμύρια Ευρώ, τα οποία κάλυψε εξ ολοκλήρου το ίδρυμα, δωρίζοντας το σπίτι στον δήμο του Coriano, σημείο ταφής του Marco. Το σπίτι ανήκει πλέον στον δήμο, όπως και η διαχείριση του, με διευθύντρια την κα. Kate Fretti, αρραβωνιαστικιά του Marco έως το θάνατό του που μαζί με τον πατέρα του, Paolo Simoncelli είναι οι άνθρωποι που κρατούν ζωντανή την μνήμη του Marco.

Πέρσι τέτοια εποχή, κατά την τελετή για τα 31 χρόνια του Simoncelli, αν ήταν ακόμη μαζί μας, η κα. Fretti είχε δηλώσει πως οι αγώνες ήταν ένα πάθος που είχε και η ίδια και το ζούσε μαζί με τον Marco, και που πλέον έχει για πάντα χαθεί από την ζωή της και δεν θέλει να ασχοληθεί μαζί τους ποτέ ξανά. Αυτό που επιθυμεί είναι ένα νέο πάθος στο οποίο να μπορεί να αφοσιωθεί και δεν βρίσκει καλύτερο από την Μονάδα Φροντίδας για τους ΑΜΕΑ, τους ανθρώπους που ο Marco αγαπούσε όσο και την ίδια. Για την Kate και τον Marco οι μοτοσυκλέτες ήταν το καλύτερο μέσο για να θρέψουν το πάθος τους, και πάθος τους ήταν οι αγώνες.

Μέσα από τις δοκιμές του περιοδικού στο εξωτερικό, είχα την τύχη να συναντήσω τον Marco δύο φορές πριν χάσει την ζωή του και συζητώντας μου είπε πως δεν οδηγεί στον δρόμο, ούτε όμως και η κοπέλα του ενδιαφέρεται για ρομαντικές βόλτες στην πίσω σέλα. Ακόμη κι αν αναβάτης είναι ένας από τους καλύτερους στον κόσμο! Εκείνο που ήθελαν και οι δύο είναι οι αγώνες κι ακόμα καλύτερα οι αγώνες με μοτοσυκλέτα, χωρίς σκέψεις για να την βγάλουν από την πίστα. Η κοπέλα αυτή, λίγο αργότερα θα γινόταν αρραβωνιαστικιά του, και θα τον έβλεπε να χάνει την ζωή του με τραγικό τρόπο…

Για εκείνη λοιπόν το πάθος για τους αγώνες χάθηκε εκείνη την ημέρα για πάντα μαζί με τον Marco, και θέλει το σπίτι αυτό να γίνει το νέο της αντικείμενο συγκέντρωσης δυνάμεων.

στιγμιότυπο από το χτίσιμο του Σπιτού του Marco Simoncelli: Ο πατέρας του Paolo και η Kate Fretti, αρραβωνιαστικά του Marco...

Εκτείνεται σε τρεις ορόφους που συνολικά καταλαμβάνουν 1.000 τετραγωνικά με σχεδόν άλλα τόσα σε πάρκινγκ και περιβάλλοντα χώρο, χτισμένο σε προνομιακή θέση στην κορυφή ενός λόφου που βλέπει από μακριά όλη την περιοχή. Διαθέτει δύο ειδικές πισίνες για άτομα με αναπηρία, πλήρως εξοπλισμένο και εξειδικευμένο γυμναστήριο, δωμάτια φιλοξενίας για τους συγγενείς, βοηθητικούς και κοινούς χώρους. Στα εγκαίνια παρευρέθηκε μεγάλο μέρος του δήμου, αγωνιζόμενοι και φίλοι του Marco, που μετά το κόψιμο της κορδέλας τον αποχαιρέτησαν για άλλη μία φορά στον τελευταίο τόπο κατοικίας του.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.