MotoGP: Σκέψεις Ducati για Vinales το 2021!

Άρχισε η μεταγραφολογία
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/12/2019

Ο Maverick Vinales μεταπήδησε από την ομάδα της Suzuki στην Yamaha το 2017 και το ξεκίνημά του ήταν τουλάχιστον εντυπωσιακό: Στους πέντε πρώτους αγώνες εκείνης της χρονιάς είχε τρεις νίκες! Η συνέχεια βέβαια δεν ήταν τόσο λαμπρή, καθώς η απόδοσή του είχε διακυμάνσεις, ενώ φέτος παρά το γεγονός ότι ήταν ο κορυφαίος αναβάτης της Yamaha για το 2019, υποσκιάστηκε από τα κατορθώματα του δορυφορικού αναβάτη Fabio Quartararo. Από την άλλη, πέρα από τις επιδόσεις, εκτός πίστας σε επίπεδο δημοφιλίας και marketing, απέχει πολύ από τον team mate του, Valentino Rossi.

Το γεγονός ότι για το 2020 ο Quartararo αναβαθμίστηκε έχοντας στην διάθεσή του μια πλήρως εργοστασιακή Μ1, πυροδότησε έντονες συζητήσεις σχετικά με το ότι προετοιμάζεται το έδαφος για να γίνει ο Γάλλος το 2021 ένας πλήρως εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha, είτε στην θέση του Vinales είτε του Rossi. Αυτό έρχεται να "δέσει" και με την έντονη φημολογία που έχει ξεσπάσει για το ότι ο Vinales βρίσκεται στο στόχαστρο της Ducati, η οποία θα παλέψει δυνατά για να τον αποκτήσει μόλις ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή των νέων συμβολαίων.

Θέλοντας να προλάβει τυχόν δυσάρεστες εξελίξεις, ο Lin Jarvis, το αφεντικό του αγωνιστικού τμήματος της Yamaha, έσπευσε να δηλώσει ότι θέλει πολύ να μείνει ο Vinales στην εργοστασιακή ομάδα για πολύ καιρό και μετά το 2021, ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί με τους Quartaro και Rossi. "Η χρονιά δεν ξεκίνησε καλά για τον Maverick", δήλωσε ο Jarvis και συνέχισε λέγοντας, "καθώς πάλευε για τους πρώτους πέντε-έξι αγώνες, ενώ και ο Valentino ήταν συνέχεια μπροστά του. Ήταν λίγο χαμένος, αλλά στην συνέχεια είδε τα οφέλη από τις αλλαγές που κάναμε στην ομάδα γι' αυτόν, με τον νέο αρχιμηχανικό του, τον Esteban Garcia και τον Julian Simon ως riding coach. Ήταν πολύ ενθαρρυντικό να τον βλέπουμε να βελτιώνει την απόδοση και τα στατιστικά του κατά την διάρκεια της σεζόν."

Πράγματι, ο Vinales είναι ο μοναδικός αναβάτης της Yamaha που έχει κερδίσει αγώνα φέτος, ενώ τερμάτισε το πρωτάθλημα στην τρίτη θέση της βαθμολογίας. Παρόλα αυτά όμως, όπως αναφέραμε και παραπάνω, πέρασε μεγάλο μέρος της χρονιάς πίσω από τους Quartararo και Rossi, γεγονός που τον καθιστά ίσως τον πιο πιθανό από τους τρεις να χάσει την θέση του στην Yamaha. Το δίλλημα του Maverick που έχει χρονικό περιορισμό, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την απόφαση που θα πάρει ο Rossi, αν θα σταματήσει ή αν θα συνεχίσει να τρέχει και μετά το 2020. Ο Ιταλός εξακολουθεί να αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο για την Yamaha, καθώς παρά το γεγονός ότι οι επιδόσεις του Vinales είναι καλύτερες το τελευταίο διάστημα από του Rossi, ο Γιατρός εξακολουθεί να προσελκύει χορηγούς και οικονομικά οφέλη για την ομάδα, ενώ είναι πιο πιθανό να εγκαταλείψει ο ίδιος την Yamaha παρά να τον διώξουν αυτοί. Από την άλλη, ο Quartarao είναι το πιο "hot" όνομα στην αγορά των αναβατών και η Yamaha ίσως χρειαστεί να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια για να τον κρατήσει, αν δεν του εξασφαλίσει μια εργοστασιακή θέση για το 2021.

Αν όλα τα παραπάνω δεν ξεκαθαρίσουν σύντομα, ο Vinales ίσως αναγκαστεί να δώσει τη λύση ψάχνοντας για ένα άλλο συμβόλαιο. Η Ducati αυτή τη στιγμή εμφανίζεται να έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς το οδηγικό του στιλ ταιριάζει απόλυτα με την φιλοσοφία της ομάδας και της μοτοσυκλέτας. Πάντως, αυτή τη στιγμή οι "κόκκινοι" έχουν ένα πλήρες "οπλοστάσιο" αναβατών με τους Dovizioso, Petrucci, Miller, Bagnaia (και πλέον και τον Zarco) απ' όπου θα μπορούσε να ανατρέξει για την σύσταση της ομάδας της το 2021.

Σε ό,τι αφορά τις υπόλοιπες εναλλακτικές, η Suzuki αποτελεί μια καλή περίπτωση, καθώς έχει αλλάξει ριζικά από τότε που ανήκε ο Ισπανός στην ομάδα της, με θεαματική βελτίωση και μεγάλες προοπτικές, γεγονός που δίνει αρκετούς πόντους σε μια μελλοντική συμφωνία. Η Honda δεν αποτελεί εναλλακτική, τουλάχιστον όσο είναι ο  Marc Marquez εκεί, ενώ και η ΚΤΜ δείχνει να είναι ικανοποιημένη με την γραμμή παραγωγής νέων ταλέντων που προωθεί.

Μπορεί λοιπόν την επόμενη σεζόν να είναι όλη η προσοχή στραμμένη πάνω στον Marquez και τον Rossi σχετικά με τις αποφάσεις που θα πάρουν για το μέλλον τους, αλλά στην πραγματικότητα ο Vinales αποτελεί το πραγματικό "κελεπούρι" για όλες τις αντίπαλες ομάδες.

 

Michelin: Εξαγόρασε την αμερικάνικη Flexitallic, εταιρεία κατασκευής φλαντζών 

Οι Γάλλοι επεκτείνονται σε νέες αγορές με μπαράζ εξαγορών αμερικάνικων και ευρωπαϊκών εταιρειών
Michelin - Εξαγοράζει την αμερικάνικη Flexitallic
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

4/2/2026

Την εξαγορά της αμερικάνικης Flexitallic, εταιρείας με ηγετική θέση στην κατασκευή φλαντζών για βιομηχανική χρήση, ανακοίνωσε η Michelin που επεκείνεται και σε νέους τομείς της αγοράς.

Η Michelin έχει αναπτύξει ήδη ισχυρή παρουσία στο συγκεκριμένο κομμάτι της αγοράς και με την απόκτηση της Flexitallic θέλει να εξασφαλίσει μια ηγετική θέση. Η Flexitallic είναι ιστορική εταιρεία κατασκευής φλαντζών, ιδρύθηκε το 1912, έχει έδρα το Texas και είναι υπεύθυνη για την εφεύρεση της σπειροειδούς φλάντζας.

Με ετήσιες πωλήσεις της τάξης των 186 εκατ. ευρώ, η Flexitallic κατασκευάζει φλάντζες και τσιμούχες από σύνθετα υλικά για βιομηχανική χρήση με εξαιρετικά ευρύ πεδίο αναφορικά με τις βιομηχανικές εφαρμογές, αφού οι φλάντζες της κατασκευάζονται για να αντέχουν εξαιρετικά χαμηλές αλλά και εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες (από -150 βαθμούς Κελσίου έως και πάνω από 1.000), όπως και σε πολύ υψηλή πίεση, πάνω και κάτω από τη θάλασσα και στο διάστημα, ενώ έχει και εφαρμογές για σφράγιση και ασφαλή μεταφορά χημικών. 

Τα προϊόντα της Flexitallic χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, στον χώρο της αποθήκευσης και παραγωγής ενέργειας (υδρογόνο, ηλιακή ενέργεια, πετρέλαιο) στις κυψέλες καυσίμου, στην παραγωγή πυρηνικής ενέργειας, στη φαρμακοβιομηχανία και στη βιομηχανία φαγητού.

Η ολοκλήρωση της εξαγοράς, που είναι σύμφωνη με τη στρατηγική "Michelin in Motion 2030" της εταιρείας και έχει να κάνει με την είσοδό της σε νέες αγορές, αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του πρώτου μισού του 2026 σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση. 

Η Flexitallic θα υπάγεται στο τμήμα προηγμένων σύνθετων υλικών του ομίλου της Michelin, όπως και η εταιρεία κατασκευής υδραυλικών σφραγίδων Hallite Seals (την αγόρασε η Michelin το 2018), η οποία εξαγόρασε πρόσφατα την ιταλική Aston Seals που εξειδικεύεται επίσης στις σφραγίδες για υδραυλικές εφαρμογές.

Η εταιρεία ανακοίνωσε πρόσφατα και την εξαγορά των Cooley Group και Tex Tech, με μετρητά παρακαλώ χωρίς να ανακοινώνεται το ποσό, με την εξαγορά να ολοκληρώνεται επίσης εντός του πρώτου μισού του 2026. Οι Cooley Group και Tex Tech είναι δύο εταιρείες που εξειδικεύονται στις επιστρώσεις υφασμάτων και την κατασκευή τεχνικών υφασμάτων. Και αυτές οι δύο είναι αμερικάνικες, έχουν ιστορία που ξεπερνά τον έναν αιώνα και θεωρούνται επίσης κορυφαίες στους τομείς τους, ενώ η εξαγορά τους αποτελεί επίσης μέρος της στρατηγικής "Michelin in Motion 2030". Γενικά φαίνεται ότι η Michelin θέλει να επεκταθεί και να αξιοποιήσει τη γνώση που κατέχει στα σύνθετα και πολυμερή υλικά από τα ελαστικά και σε άλλους τομείς επιλέγοντας όμως να εξαγοράσει ήδη καθιερωμένες εταιρείες και όχι να ξεκινήσει με κάποια δική της εταιρεία.