MotoGP Test, Qatar: Οι εκπλήξεις της δεύτερης μέρας

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/3/2016

Η δεύτερη μέρα των δοκιμών στην Doha, στην πίστα του Losail, ανήκε ολοκληρωτικά στην Suzuki και τον Maverick Vinales. Ο νεαρός Ισπανός δείχνει πως βρίσκεται σε εκπληκτική φόρμα, με τους μηχανικούς της Suzuki να πλέουν στο ίδιο μήκος κύματος δημιουργώντας έναν συνδυασμό που εντυπωσιάζει πριν καν ξεκινήσει η σεζόν.
Ο Vinales συνεχίζοντας την αναζήτηση για την καλύτερη ρύθμιση των ηλεκτρονικών σταμάτησε το χρονόμετρο στο 1'55.436, όντας ο ταχύτερος όλων των αναβατών, βελτιώνοντας ταυτόχρονα τον χθεσινό του χρόνο κατά 0.444 δευτερόλεπτα, ενώ δήλωσε και σίγουρος για την απόδοσή του στον πρώτο αγώνα, λέγοντας πως θα βρίσκεται στο γκρουπ των πρωτοπόρων.


Ο team-mate του, Aleix Espargaro, κατάφερε επιτέλους να πάρει μια αίσθηση από το GSX-RR, ξεκινώντας την ουσιαστική δουλειά της βελτίωσης παρά την πτώση που είχε, ευτυχώς χωρίς σοβαρές συνέπεις για τον ίδιο και την μοτοσυκλέτα του. Ο Espargaro εστίασε στο στήσιμο της μοτοσυκλέτας και στην λειτουργία του καινούργιου seamless κιβωτίου (το οποίο τοποθετήθηκε μόνο στη δική του μοτοσυκλέτα σήμερα, προσφέροντας την δυνατότητα για seamless ανεβάσματα και κατεβάσματα), καταλαμβάνοντας τελικά την δέκατη θέση.


Πίσω από τον Vinales αναρριχήθηκε ο Andrea Iannone, ο οποίος είχε δείξει από χθες πως βρισκόταν στη σωστή κατεύθυνση. Ο χρόνος του απείχε μόλις 72 χιλιοστά του δευτερολέπτου από τον πρωτοπόρο Ισπανό χάρη στην καλύτερη αίσθηση από τα ελαστικά, αν και ο ίδιος δήλωσε πως υπάρχει ακόμη μεγάλο περιθώριο για βελτίωση.

Ένα μικρό τεχνικό πρόβλημα δεν του επέτρεψε να κάνει προσομοίωση αγώνα, πράγμα που κατάφερε να κάνει ο team-mate του, Andrea Dovizioso, ο οποίος συμπλήρωσε 18 γύρους χωρίς διακοπή, πετυχαίνοντας παράλληλα και τον έκτο καλύτερο χρόνο της ημέρας. Με μικρές βελτιώσεις στο στήσιμο, ο Dovizioso κατάφερε να διατηρήσει έναν σταθερό ρυθμό μένοντας ικανοποιημένος από την γενική εικόνα του Desmosedici.


Στα πιτς της Movistar Yamaha υπήρξε ένας σχετικός προβληματισμός, καθώς ο Lorenzo πάλευε για να βρει πρόσφυση εξαιτίας της σκόνης που κάλυπτε αρχικά την πίστα, αλλά τελικά κατάφερε να γράψει τον τρίτο καλύτερο χρόνο. Παρόλα αυτά, όπως δήλωσε ο Ισπανός, δεν κατάφεραν να βρουν θεαματικά καλύτερες λύσεις σε σχέση με τη χθεσινή μέρα, σε ό,τι αφορά τα ελαστικά και τα ηλεκτρονικά του Μ1, ενώ τόνισε πως πρέπει να βρει λίγο παραπάνω ταχύτητα μέσα στην στροφή. Ο Lorenzo, παρά τον τρίτο καλύτερο χρόνο του, ήταν ανάμεσα στους αναβάτες που δεν βελτίωσαν τη χθεσινή τους επίδοση κάτι που τον προβληματίζει, όπως είπε, γιατί δεν γνωρίζει τον λόγο. Σε αντίθεση με την Sepang, στο Losail δεν αντιλαμβανόταν μεγάλη διαφορά μεταξύ καινούργιων και δουλεμένων ελαστικών, ενώ η πιο μαλακή γόμα του δημιουργούσε αρκετά κουνήματα και γλιστρήματα στις αριστερές στροφές.


Ο Rossi από την άλλη, ήταν ο πρώτος αναβάτης που βγήκε στην πίστα πετυχαίνοντας προσωρινά τον καλύτερο χρόνο, αλλά στη συνέχεια εστίασε την προσοχή του στην δοκιμή μερικών νέων εξαρτημάτων και εξαιτίας του περιορισμού του αριθμού των διαθέσιμων ελαστικών δεν είχε τη δυνατότητα να επιτεθεί και να κυνηγήσει έναν καλό χρόνο, θέλοντας να φυλάξει μερικά ζεύγη ελαστικών για την αυριανή και τελευταία μέρα των δοκιμών. Στο τέλος της ημέρας ο "Γιατρός" ήταν στην όγδοη θέση, καθώς ούτε κι αυτός κατάφερε να βελτιώσει την χθεσινή του επίδοση, μόνο που ο Rossi ήξερε τον λόγο… Η πιο "βρώμικη" δουλειά έχει και το τίμημά της.


Οι Scott Redding και Hector Barbera, αμφότεροι πάνω σε δορυφορικές Ducati, συνέχισαν τις καλές επιδόσεις τους καταλαμβάνοντας την τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα, ενώ την ίδια συνέπεια στις… μέτριες επιδόσεις επέδειξαν και οι αναβάτες της Repsol Honda. Τη δεύτερη μέρα ήταν η σειρά του Dani Pedrosa να βρεθεί πιο ψηλά στην κατάταξη από τον ομόσταυλό του Marc Marquez, καθώς έφυγε από την πίστα στην έβδομη θέση με τον έτερο Ισπανό να τερματίζει στην ένατη, παρότι βελτίωσε τον χθεσινό του χρόνο δοκιμάζοντας διαφορετικές ρυθμίσεις για το καινούργιο του πλαίσιο. Ο Pedrosa κατάφερε να ολοκληρώσει προσομοίωση αγώνα, ενώ δήλωσε ότι η βελτίωση έρχεται με αργούς ρυθμούς και βήμα-βήμα και ότι χρειάζεται περισσότερη δουλειά στην αεροδυναμική. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τα δύο Honda εμφανίστηκαν στο Qatar με αεροτομές στα φαίρινγκ τους, λίγο πιο διακριτικές όμως σε σχέση με των Ducati και Yamaha.

Από την άλλη, ο Marquez είπε ότι δυσκολεύεται πολύ να βρει πρόσφυση στο πίσω ελαστικό και στις εξόδους των στροφών, όπου χάνεται πολύς χρόνος. Ο Marquez είχε και μια πτώση στην πρώτη στροφή, από την οποία όμως βγήκε αλώβητος και επανήλθε γρήγορα στην δράση.

Αποτελέσματα 2ης Ημέρας

Αναβάτης

Ομάδα (μοτοσυκλέτα)

Χρόνος/Διαφορά

1. Maverick Viñales

Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)

1'55.436

2. Andrea Iannone

Ducati Team (Desmosedici GP16)

1'55.508/+0.072

3. Jorge Lorenzo

Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1)

1'55.535s/+0.099

4. Scott Redding

Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP15)

1'55.677/+0.241

5. Hector Barbera

Avintia Racing (Desmosedici GP14.2)

1'55.815/+0.379

6. Andrea Dovizioso

Ducati Team (Desmosedici GP16)

1'55.856/+0.420

7. Dani Pedrosa

Repsol Honda Team (RC213V)

1'55.857/+0.421

8. Valentino Rossi

Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1)

1'55.947/+0.511

9. Marc Marquez

Repsol Honda Team (RC213V)

1'56.046/+0.610

10. Aleix Espargaro

Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)

1'56.126/+0.690

11. Pol Espargaro

Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)

1'56.173/+0.737

12. Loris Baz

Avintia Racing (Desmosedici GP14.2)

1'56.427/+0.991

13. Cal Crutchlow

LCR Honda (RC213V)

1'56.584/+1.148

14. Yonny Hernandez

Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP14.2)

1'56.667/+1.231

15. Tito Rabat

Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V)

1'57.263/+1.827

16. Bradley Smith

Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)

1'57.267/+1.831

17. Eugene Laverty

Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP14.2)

1'57.670/+2.234

18. Alvaro Bautista

Factory Aprilia Gresini (RS-GP)

1'57.721/+2.285

19. Jack Miller

Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V)

1'57.789/+2.353

20. Michele Pirro

Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP15)

1'58.113/+2.677

21. Hiroshi Aoyama

Honda Test Rider (RC213V)

1'58.347/+2.911

22. Stefan Bradl

Factory Aprilia Gresini (RS-GP)

1'58.418/+2.982

 

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.