MotoGP video: Η πτώση του Petrucci στον Quartararo και οι δηλώσεις τους

Μία στιγμή που θα μπορούσε να εξελιχθεί χειρότερα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/10/2019

Την εκκίνηση των MotoGP στην Αυστραλία καθόρισε η σύγκρουση στον δεύτερο γύρο του Petrucci με τον Quartararo και για την ακρίβεια του Petrucci μονάχου, χωρίς μοτοσυκλέτα, πάνω στην Yamaha του Quartararo.

Ήταν ένας αγώνας με πολλές εναλλαγές στην πρώτη θέση και πολλές μάχες ακόμη κι όταν ξεκαθάρισαν οι βασικοί διεκδικητές που θα ανέβαιναν στο βάθρο. Για να θυμηθείτε τον αγώνα ανατρέξτε στην λεπτομερή περιγραφή του, εδώ.

Η πτώση ωστόσο στην αρχή ήταν από τις πλέον θεαματικές και αποτελεί ευτύχημα που δεν τραυματίστηκε κανείς, αν κι αυτό είναι σχετικό. Ο Fabio ήταν τραυματισμένος από την Παρασκευή με μία τρομακτική πτώση στην FP2 που τον έστειλε για εξετάσεις και τον άφησε να κουτσαίνει, ενώ ο Danilo χρειαζόταν μία καλή θέση για να βάλει μεγαλύτερο εμπόδιο στην προσπάθεια της Honda να κλέψει τον τίτλο της καλύτερης ομάδας, ή πιο σωστά να κόψει τον Marquez στην επέλαση που πραγματοποιεί για να κερδίσει και τον τίτλο της ομάδας μόνος του τελείως…

Αμέσως μετά οι δύο αναβάτες πραγματοποίησαν δηλώσεις, με τον Quartararo να είναι απόλυτα ψύχραιμος και να ξεχωρίζει για άλλη μία φορά ο σωστός τρόπος αντιμετώπισης. Είπε πως αυτά συμβαίνουν και πως οι αγώνες έχουν ρίσκο. Τόνισε πως έκανε και ο ίδιος ένα λάθος από το οποίο θα μπορούσε να είχε ανακάμψει και να τερματίσει εντός δεκάδας, αλλά σε κάθε περίπτωση αυτός είναι ο πρώτος του χρόνος στα MotoGP και είναι φυσιολογικό να κάνει λάθη από τα οποία άλλωστε θα μάθει και πιο γρήγορα.

Ο Petrucci ήταν ξεκάθαρα απογοητευμένος, όπως το τόνισε και ο ίδιος. Χτύπησε στον αστράγαλο και περίμενε να προχωρήσει και σε περισσότερες εξετάσεις στους συνδέσμους του αστραγάλου. Ακούμπησε με τον Marquez, είδε και τον Quartararo εμπρός να κόβει και να φεύγει δεξιά και αμέσως μετά η πρόσφυση πίσω είχε χαθεί. Έριξε όλο το φταίξιμο στην μοτοσυκλέτα του, καθώς δεν φρενάρισε αλλά ούτε άνοιξε και το γκάζι όπως υποθέτει κανείς κοιτώντας ως θεατής το περιστατικό. Είναι κρίμα, είπε, γιατί ήταν γρήγορος όλο το σαββατοκύριακο σε όλες τις συνθήκες που επικράτησαν και δεν ήταν και λίγες, έτσι άστατος που ήταν ο καιρός.

 


Ετικέτες

Έφυγε από τη ζωή ο Ελβετός Jacques Cornu (1953-2026) - Παγκόσμιος Πρωταθλητής το 1982 στο WEC

Με 10ετή καριέρα και Grand Prix νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα - 21 Βάθρα στις κλάσεις 250-350
Jacques Cornu
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/5/2026

Θλίψη προκάλεσε στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού η είδηση του θανάτου του Ελβετού αναβάτη Jacques Cornu, ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της χώρας του στους αγώνες ταχύτητας των δεκαετιών του ’80 και του ’90.

Ο Cornu άφησε έντονο το αποτύπωμά του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Grand Prix, καταγράφοντας μια σπουδαία πορεία κυρίως στην κατηγορία των 250cc, όπου πέτυχε τρεις νίκες: στο Γαλλικό και Αυστριακό Grand Prix του 1988, καθώς και στο Βελγικό Grand Prix του 1989.

Jacques Cornu

Στην καριέρα του συμμετείχε σε 116 αγώνες Grand Prix, ανεβαίνοντας συνολικά 21 φορές στο βάθρο, με τερματισμούς που περιλάμβαναν επτά δεύτερες και έντεκα τρίτες θέσεις, ενώ δύο φορές ολοκλήρωσε τη σεζόν στην τρίτη θέση της τελικής βαθμολογίας του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Παράλληλα με τις επιτυχίες του στα Grand Prix, σημείωσε ακόμη μία κορυφαία διάκριση το 1982, όταν κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής της FIM μαζί με τον Jean-Claude Chemarin.

Jacques Cornu

Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής του καριέρας το 1990, ο Cornu παρέμεινε ενεργός στον χώρο της μοτοσυκλέτας, αφιερώνοντας τη ζωή του στην εκπαίδευση και την καθοδήγηση νέων αλλά και έμπειρων αναβατών. Ίδρυσε τη σχολή Cornu Master School, μέσω της οποίας επικεντρώθηκε στην προώθηση της ασφαλούς οδήγησης και της τεχνικής κατάρτισης, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη βελτίωση της εκπαίδευσης των μοτοσυκλετιστών.

Jacques Cornu

Η απώλειά του αφήνει ένα κενό στον κόσμο των αγώνων, με την FIM να εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους φίλους του ανθρώπου που υπηρέτησε τη μοτοσυκλέτα με πάθος, συνέπεια και αφοσίωση.

Jacques Cornu

 

Ετικέτες