Το νέο κράνος του Rossi στο Mugello

Παράδοση των MotoGP..
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/6/2018

Είναι κομμάτι πλέον της παράδοσης των MotoGP, να περιμένει κανείς να δει το νέο κράνος του Rossi στο Mugello, παράδοση που αγκαλιάζει ολόκληρο το Mugello καθώς το νέο κράνος υποδέχονταν ακόμα και αναβάτες άλλων ομάδων.. αν κι αυτό έχει χρόνια να γίνει, μιας και η ατμόσφαιρα πλέον δεν είναι η πιο αγαπημένη που θα μπορούσε.

Το νέο AGV Pista GP R για τον Rossi, ένα κράνος που πριν δύο χρόνια έκανε την διαφορά καθώς έβγαινε στην παραγωγή με ενσωματωμένο σωληνάκι για σύνδεση με δοχείο νερού στην στολή, έρχεται τώρα με τα πιο.. κόσμια γραφικά που περιμένει κανείς από τον Aldo Drudi. Συνήθως οι κατευθυντήριες γραμμές που παίρνει είναι αρκετά προκλητικές, όπως τότε που το κράνος που παρουσίασαν ήταν ένα τεράστιο σακί ζυμαρικών… αλλά αυτή την φορά ο στόχος ήταν να διατηρηθεί το θέμα του «ήλιου και της σελήνης» στο επίκεντρο και φυσικά με καθαρά ιταλικό στιλ.

Ευτυχώς κυριαρχεί η τρικολόρε παντού και τίποτα δεν θυμίζει την θεματική απεικόνιση που έχει επιλέξει ο Rossi και είχε ξεσηκώσει σχόλια τον περασμένο Νοέμβριο στις δοκιμές. Τότε ήταν που εμφάνισε το κράνος με τις χάντρες  εμπνευσμένο από τους «Χουητσόλ», εθνική μειονότητα ιθαγενών του Μεξικού που διάσπαρτα κατοικεί στην οροσειρά της Σιέρρα Μάντρε. Ο πολιτισμός τους προστατεύεται από το κράτος κι έχοντας απορρίψει την δυτική θρησκεία αλλά και τον σύγχρονο τρόπο ζωής ζουν πλέον από το εμπόριο έργων τέχνης σε τουρίστες: «Η τέχνη των Χουητσόλ μου κίνησε το ενδιαφέρον γιατί χρησιμοποιεί πολλά από τα δικά μου σύμβολα, όπως ο Ήλιος, η Σελήνη και η Χελώνα, μαζί με τα έντονα χρώματα φυσικά»είχε πει τότε ο Rossi.

Τώρα όμως έχουμε ένα από τα πιο απλά και καθαρά σχέδια που έχουν έρθει στο Mugello, χωρίς υπερβολές και πολυπλοκότητα:

Ετικέτες

SYM Arctic Route 2025 - Στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού ο Κωνσταντίνος Μητσάκης [Gallery]

Με το SYM ADXTG 400 ο Μητσάκης έφτασε στο τελικό του στόχο
Sym Arctic Route 2025 - Alaska
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/7/2025

Το SYM Arctic Route 2025 φτάνει στον τελικό του στόχο, με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και το ADXTG 400 να κατακτούν τη βορειότερη οδική άκρη της Αλάσκας και της αμερικανικής ηπείρου.

Το τελευταίο σκέλος πάνω στον Dalton Highway ολοκληρώνεται στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού και ακολοθουθεί η τελευταία ανταπόκριση του Κωνσταντίνου Μητσάκη:

"Ήταν 06:30 όταν πατούσα τη μίζα του SYM ADXTG 400 και ξεκινούσα για την βόρεια εσχατιά της Αλάσκας. Μόλις 410 χλμ. με χώριζαν από την κορύφωση του  SYM ARCTIC ROUTE 2025 – το τρελό όνειρό μου είχε όνομα και λεγόταν...Αρκτικός Ωκεανός! Το μακρινό Deadhorse / Prudhoe Bay ήταν εκεί και με καρτερούσε...

Το τελευταίο ετάπ του Dalton Highway απαιτούσε σωστή οργάνωση και πληροφόρηση. Καθοδόν δεν υπήρχε κανένα σημείο ανεφοδιασμού, κανένας οικισμός, κανένα ίχνος ανθρώπινης παρουσίας. Έπρεπε λοιπόν να μεριμνήσω για νερό και φαγητό, ενώ ένα εφεδρικό ντεπόζιτο βενζίνης (5lt) ήταν απαραίτητο για την απροβλημάτιστη προσέγγιση του τελικού προορισμού μου… 

Καθώς τα χιλιόμετρα περνούσαν, η μεταμόρφωση της τοπικής φύσης ήταν εμφανέστατη, με τις δασοσκέπαστες εκτάσεις να δίνουν σταδιακά την θέση τους σε μια εκτεταμένη βλάστηση τούνδρας – τυπικό αρκτικό τοπίο! Σημείο αναφοράς της διαδρομής Coldfoot–Deadhorse αποτέλεσε το θεαματικό ορεινό πέρασμα Atigun Pass (1.470 m), ενώ ο χωμάτινος Dalton Highway (για τουλάχιστον 80 χλμ.) με προβλημάτισε και με κούρασε αρκετά. Αποζημιώθηκα όμως στα τελευταία 100 χλμ., αφού ένας νεότευκτος ασφάλτινος δρόμος φρόντισε να οδηγήσει γρήγορα και ξεκούραστα το SYM ADXTG 400 στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού…  

Με τα συναισθήματα να κάνουν “πάρτυ”, φωτογραφήθηκα στο καθιερωμένο σημείο άφιξης των οδικών ταξιδευτών, έκανα μια βόλτα στους χωμάτινους δρόμους του βιομηχανικού οικισμού Deadhorse (αποτελεί την έδρα ποικίλων εταιριών που δραστηριοποιούνται στην εξόρυξη του μαύρου χρυσού) και γιόρτασα την άφιξη στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού μ’ ένα λουκούλλειο γεύμα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου Aurora (τιμή δωματίου $295)… 

Ώρες αργότερα, αφού έστησα την σκηνή μου, άφησα την παγωμένη αύρα του Αρκτικού Ωκεανού να χαϊδεύει το πρόσωπό μου και να ζεσταίνει την ταξιδιάρικη ψυχή μου. Με όραμα, επιμονή και δύναμη ψυχής, είχα καταφέρει να φτάσω στον Αρκτικό Ωκεανό. Πιο βόρεια, δεν γίνεται..."

Δείτε και τις φωτογραφίες στη συλλογή που ακολουθεί: