Ο Nicky Hayden στο ΑΜΑ Hall of Fame

Ο "θρύλος" παραμένει ζωντανός
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/12/2018

O Nicky Hayden, αναμφίβολα είναι ένας από τους αναβάτες που δεν πρόκειται να ξεχαστούν ποτέ. Όχι μόνο για τον παγκόσμιο τίτλο που κατέκτησε το 2006, ούτε για το πρωτάθλημα στο AMA Superbike το 2002, ούτε και για τον τραγικό τρόπο με τον οποίο έχασε τη ζωή του τόσο άδικα. Ο Hayden θα παραμείνει ζωντανός στη μνήμη τόσο για το ταλέντο του, όσο και για το ήθος του ως αναβάτης και ως άνθρωπος. Αυτό ήταν και το βασικό χαρακτηριστικό του καθ' όλη την διάρκεια της καριέρας του, αφήνοντας ανεξίτηλο στο χρόνο το στίγμα του "Kentucky Kid", όπως ήταν το παρατσούκλι του.
Αυτή η αναγνώριση ήρθε πρόσφατα και μέσω μιας ακόμη διάκρισης, καθώς ο Hayden θεωρείται πλέον και επίσημα μέλος του AMA Motorcycle Hall of Fame. Το όνομα του Hayden ήταν ένα από τα έξι που προστέθηκαν στην σχετική λίστα, μαζί με το αγωνιζόμενο στην ταχύτητα Terry Cunningham, τον stuntman Gary Davies, τον μηχανικό αγώνων Skip Eaken, των αγωνιζόμενο από τα Flat-Track Clifford "Corky" Keener και την γυναίκα αγωνιζόμενη Mary McGee.
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η προσφορά του Hayden αναγνωρίζεται και τιμάται δημόσια από την ΑΜΑ, καθώς πέρσι το βραβείο AMA Horizon μετονομάστηκε σε Nicky Hayden AMA Horizon Award, ως φόρος τιμής στον αναβάτη που ήταν ο πρώτος που το παρέλαβε το 1997, ως αγωνιζόμενος τότε στα flat track.


Παράλληλα παρουσιάστηκαν και δύο μοτοσυκλέτες Honda που αποτελούν έναν φόρο τιμής στα επιτεύγματα του Hayden. Πιο συγκεκριμένα, η Honda Αμερικής δώρισε δύο μοτοσυκλέτες, ένα CBR1000RR του '18 κι ένα XR650L επίσης του '18, στις οποίες έγινε customizing από τους Tony Prust της Analog Motorcycles και Jason LeCavalier από την Artistimo Customs. Το CBR είναι βαμμένο στα χρώματα της Repsol Honda, ενώ το XR δέχτηκε πολλές μετατροπές για να μετουσιωθεί σε ένα street tracker. Μέσα στο 2019 οι μοτοσυκλέτες θα ταξιδέψουν σε επιλεγμένες διοργανώσεις και θα είναι εκτεθειμένες στο AMA Motorcycle Hall of Fame, στις εγκαταστάσεις της AMA στο Ohio, ενώ στο τέλος θα βγουν σε δημοπρασία προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για το ίδρυμα American Motorcycle Foundation.


Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι στη μνήμη του αλησμόνητου αναβάτη, που έχασε τη ζωή του σε ατύχημα που ενεπλάκη κάνοντας ποδήλατο στην περιοχή του Rimini στην Ιταλία, είχε στηθεί κι ένα μνημείο ακριβώς στο σημείο που έγινε το συμβάν, υπό την επίβλεψη του δήμου του Misano ο οποίος παραχώρησε και το χώρο που έχει την ονομασία "Ο κήπος του Nicky Hayden". Επίσης ένα μπρούτζινο άγαλμα του Nicky Hayden είχε στηθεί και στο Owensboro του Kentucky τον Ιούνιο που μας πέρασε, την ιδιαίτερη πατρίδα του Αμερικανού αναβάτη, θέλοντας έτσι οι συμπατριώτες του να τιμήσουν και να κρατήσουν ζωντανή την παράδοση του Nicky.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.