Yamaha: Paint it Blue!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

1/3/2016

Την Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου, η ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ Α.Ε.Ε., η ελληνική αντιπροσωπεία της Yamaha, παρουσίασε επίσημα την αγωνιστική της δραστηριότητα για το 2016, σε ένα εντυπωσιακό event στον πολυχώρο "Αθηναΐς".

Η οργάνωση της παρουσίασης ήταν σε επίπεδα αντίστοιχα ξένων παρουσιάσεων παγκοσμίου εμβέλειας, γεγονός που από μόνο του μαρτυρά το επίπεδο της εμπλοκής και –κυρίως- της επένδυσης που θέλει να κάνει η εταιρεία στους ελληνικούς αγώνες, τόσο στην άσφαλτο όσο και στο χώμα. Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόκειται για μια ευρεία υποστήριξη σε αγωνιζόμενους, με πολυπρόσωπες ομάδες σε πολλές κατηγορίες, ακολουθώντας την φιλοσοφία του εργοστασίου και του πανευρωπαϊκού σχεδιασμού, η οποία θεωρεί συνώνυμο το όνομα της Yamaha με τους αγώνες. Όπως άλλωστε φρόντισαν να μας θυμίσουν οι κύριοι Θ. Παπαδόπουλος (Υπεύθυνος Marketing της ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ) και Σ. Χατζίκος (Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας) που ανέλαβαν την παρουσίαση μαζί με τον Τεχνικό Διευθυντή κ. Α. Κοσκινά, η Yamaha μόλις τέσσερις μέρες μετά την ίδρυσή της έλαβε μέρος στον πρώτο της αγώνα τον οποίο και κέρδισε, στο Mt. Fuji Ascent το 1955.

Η υποστήριξη των αγωνιστικών ομάδων αποτελεί ένα σημαντικό μέγεθος από πλευράς επένδυσης της εταιρείας και μάλιστα σε μια περίοδο που θα μπορούσε να λειτουργήσει ανασταλτικά, τόσο από πλευράς οικονομικών δεδομένων, όσο και από πλευράς σχεδιασμού από τους αρμόδιους φορείς. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα ότι ανάμεσα στις ομάδες παρουσιάστηκε η ομάδα της Yamaha για το Enduro, τη στιγμή που δεν έχει γίνει η προκήρυξη και δεν έχουν ανακοινωθεί καν οι ημερομηνίες του Πανελληνίου Πρωταθλήματος…
Παρόλα αυτά η ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ Α.Ε.Ε. έχει ενσωματώσει στην στρατηγική της όχι μόνο την δυναμική παρουσία στους πρωταθληματικούς αγώνες της χώρας, αλλά και την επένδυση σε νέα ταλέντα προσβλέποντας στην μελλοντική εξέλιξή τους. Αν αυτή η προσπάθεια βρει μιμητές, τότε θα μπορούμε να μιλάμε για ένα συνολικό κέρδος για τους ελληνικούς αγώνες γενικότερα.

Παράλληλα, ανακοινώθηκαν οι ελληνικές συμμετοχές για το Ευρωπαϊκό Κύπελλο ΥΖ125 Cup, μαζί με τις παροχές για το R3 Challenge και την υποστήριξη της εταιρείας στο "Enduro School Χελιώτης", στο "Cross Park / Ride on Safety" των αδερφών Μερεμετσάκη στη Θεσσαλονίκη, όπως και η δημιουργία της Yamaha Junior Academy που στοχεύει στην ανάπτυξη συνειδητοποιημένων αναβατών από την παιδική ηλικία.

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ΜΧ

ΚΟΝΤΟΛΕΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Ετών 24
Πρωταθλητής ΜΧ1, 2015
Μοτοσυκλέτα: ΥΖ450F 2016

2009: 3η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΧ2
2010: 3η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΧ2
2011: Παρά το γεγονός ότι ήταν πολύ κοντά στην κατάκτηση του τίτλου, δύο τραυματισμοί τον κράτησαν εκτός πρωταθλήματος.
2012: 1η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΧ2. Ταυτόχρονα συμμετέχει με την Εθνική στο ΜΧ των Εθνών στο LOMMEL του Βελγίου και στο Ευρωπαϊκό των Εθνών, στο Κίεβο της Ουκρανίας.
2013: 1η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΧ2
2014: 2η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΧ1
2015: 1η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΧ1

ΛΥΡΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Ετών 19
Μοτοσυκλέτα: ΥΖ250F 2016

2007: Πανελλήνιος πρωταθλητής στην κατηγορία ΜX65
2008: 3ος Νικητής στο Πανελλήνιο στην κατηγορία ΜX65
2009: Πανελλήνιος πρωταθλητής στην κατηγορία ΜX65
2010: Πανελλήνιος πρωταθλητής στην κατηγορία (MX85)
2011: Κατηγορία MX2 με τερματισμούς μες την πρώτη πεντάδα, χωρίς διακρίσεις λόγω μηχανικών προβλημάτων και τραυματισμών.
2012: SUPERCROSS : 9η θέση και 3η στους Έλληνες
2013: Πρωτάθλημα Νότιας Σουηδίας με τερματισμούς στην 4η και 5η θέση αντίστοιχα, και 10ος στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα έχοντας τρέξει μόνο σε 3 αγώνες.
2014: Συμμέτοχη και πρόκριση στο γνωστό Εθνικό πρωτάθλημα της Σουηδίας , 1ος στο Monster Energy Supercross της Κύπρου.
2015: Τερματισμούς στην πρώτη τριάδα του πανελλήνιου πρωταθλήματος Motocross στους περισσότερους αγώνες.

ΤΟΥΡΑΤΖΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ετών 20
Πρωταθλητής ΜΧ2, 2015
Μοτοσυκλέτα: ΥΖ250F 2016

2009:   2η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ JUNIOR
1η θέση ΚΥΠΕΛΛΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ JUNIOR
2011:   5η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΧ2
             Πρόκριση στο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΧ3 στη Μεγαλόπολη
Συμμετοχή στο ATHENS SUPERCROSS
2012 : 3η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΧ2
             Συμμετοχή στο ATHENS SUPERCROSS
2013:   2η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΧ2
             ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Συμμετοχή στο ΕΘΝΩΝ
2014 : 1η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΧ2
2015 : 1η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΧ2
Επίσης, έχει συμμετάσχει σε Πανευρωπαϊκούς και Βαλκανικούς αγώνες στη ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ, την ΤΟΥΡΚΙΑ και τα ΣΚΟΠΙΑ

ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
Ετών 20
Μοτοσυκλέτα: ΥΖ250F 2016

2009: Κατηγορία Junior, νίκη σε όλους τους αγώνες, αλλά ένας τραυματισμός του στερεί τον τίτλο.
2010: ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ JUNIOR 85 κ.εκ. με 6 διπλές νίκες σε 6 αγώνες.
ΒΕΛΓΙΟ: Συμμετοχή σε διεθνείς αγώνες στο Lommel και Tonkeren.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Συμμετοχή σε τοπικούς αγώνες και 6η θέση στο πρωτάθλημα ADAC.
2011: Επιστροφή στην ΕΛΛΑΔΑ και συμμετοχή σε 8 αγώνες του πρωταθλήματος στα 85 κ.εκ. με 8 νίκες σε 10 αγώνες.
ΙΤΑΛΙΑ (Cingoli): Αναρρώνει και συνεχίζει στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Junior 85 κ.εκ. όπου τερματίζει στην 15η και 20η θέση φέρνοντας τα ελληνικά χρώματα στην 13η θέση ανάμεσα σε 78 χώρες όπου συμμετείχαν.
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ (Sevlievo): 4ος Γενικής στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα όπου τερμάτισε 2ος στο α’ σκέλος και 9ος στο β’ λόγω μηχανικής βλάβης.
ΕΛΛΑΔΑ: Κερδίζει στο Athens Supercross στην κατηγορία του με μοτοσικλέτα 85 κ.εκ
2012: 1η θέση ΚΥΠΕΛΛΟ ΜΧ2Τ και 4η θέση γενικής κατάταξης ΜΧ2.
2013: Δυναμική συμμετοχή στο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ στην κατηγορία ΜΧ2, ένα ατύχημά του όμως το καλοκαίρι σε αγώνα ADAC στη Γερμανία, του στερεί τη διεκδίκηση του τίτλου.
2014: 2η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΧ2
2015: Δεν συμμετείχε σε όλους τους αγώνες λόγω τραυματισμού

ΑΝΔΡΕΟΥ ΑΝΔΡΕΑΣ
Ετών 13
Μοτοσυκλέτα: ΥΖ85 2016

2012: 1ος αγώνας κατηγορία MINI 65cc - 3η θέση
2013: Πρωταθλητής MINI 65cc
2014: Πρωταθλητής MINI 65cc – Συμμετοχή σε Βαλκανικό Αγώνα και κατάκτηση της 1ης θέσης.
2015: 2η θέση Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Motocross _ κατηγορία 85cc (ισοβαθμία με 1ο )

Υποστηριζόμενοι αναβάτες ΜΧ

ΜΠΑΞΕΒΑΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Ετών 24
Μοτοσυκλέτα: ΥΖ450F, 2016
TEAM ΥΑΜΑΗΑ ΜΠΑΛΤΑΣ

ΖΟΥΝΗΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ
Ετών 17
Μοτοσυκλέτα: ΥΖ250F, 2016

HRISTIAN ILIOVSKI
Ετών 25
Μοτοσυκλέτα: ΥΖ450F, 2016
ΤΕΑΜ INA TV - YAMAHA

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα QUAD

MOTOSTUFF TEAM
Κωνσταντίνος Ντούζος
Απόστολος Τριανταφύλλου
Βασίλης Τριανταφύλλου

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Enduro

INA TV – YAMAHA – WORKSBIKE
ENDURO TEAM
ΒΑΓΓΕΛΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Enduro – E2
Μοτοσυκλέτα: WR450F, 2016

2009:   1η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ SCRAMBLE S2
            2η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ MOTOCROSS MX1
2010: 2η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ MOTOCROSS MX1
2011: 1η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ENDURO E2 – 450κ.εκ
2η θέση ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ENDURO
             2η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ MOTOCROSS MX1
2012:   3η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ MOTOCROSS MX1
2013:   2η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ MOTOCROSS MX1
2014:   3η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ MOTOCROSS MX1
2015: 2η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ MOTOCROSS MX1
1η θέση ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ENDURO Ε1 & ΓΕΝΙΚΗΣ

ΚΟΙΝΩΝΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Enduro – E1
Μοτοσυκλέτα: WR250F, 2016

2003: 4ος Γενικής , 4ος Α1
2005:   3ος Α2
2006:   12ος Γενικής , 4ος Α2, 5ος Pro Attika Enduro, 8ος Γενικής ΑΜΟΤΟΕ, 3ος Ε2 ΑΜΟΤΟΕ
2007:   1ος Pro Attika Enduro, 4ος Γενικής, 3ος Ε2
2008:   4ος Γενικής, 3ος Ε1, 27ος Ε1 Senior, 4ος Pro Attika Enduro.
2010:   5ος Γενικής, 3ος Ε2
2012:   11ος Γενικής, 4ος Ε1, 10ος Champion N. Ελλάδος.
2013: 3ος Γενικής, 3ος Ε2
2014: 12ος Γενικής, 10ος Ε1
2015: 11ος Γενικής, 9ος Ε1

LIBYA RALLY

ΠΟΛΥΤΙΜΗ (Τίμη) ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Κατηγορία: M1 / Women

Αγώνας	Κατάταξη
RALLY ALBANIA 2014	42^η Γενικής / 2^η Γυναικών
TUAREG RALLYE 2013	27^ηΓενικής / 3^ηΓυναικών
24HOURS RALLY RAID 2012	2^ηM1 / 8^ηΓενικής / 2^ηΓυναικών
BALKAN MARATHON RALLY 2012	3^η M1 / 6^ηΓενικής/ 1^η Γυναικών
SERRES RALLY RAID 2012	9^η M1 / 22^ηΓενικής / 1^ηΓυναικών
RALLY ALBANIA 2012	30^ηΓενικής/ 1^ηΓυναικών
SERRES RALLY RAID 2011	4^η M1 / 7^ηΓενικής / 1^ηΓυναικών
BALKAN OFFROAD MARATHON 2010	5^η M1 / 15^ηΓενικής / 2^ηΓυναικών
BALKAN OFFROAD MARATHON 2009	7^ηΓενικής

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας 2016
Υποστηριζόμενες Ομάδες

YAMAHA ΠΙΕΡΡΑΚΟΣ:

Σωτήρης Μπεγνής – FORMULA EXTREME (YZF-R1)
Νότης Παπαπαύλου – OPEN (YZF-R3 & YZF-R6)
YAMAHA ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ:
Αλέξης Παπαγεωργίου – SUPERSPORT (YZF-R6)
YAMAHA ΠΙΠΕΡΙΓΚΟΣ:
Δημήτρης Παπαγγέλου – SUPERSPORT (YZF-R6)
YAMAHA ΤΣΩΚΟΣ:
Άκης Τσώκος – RACING 250 (TZ250)
Λέανδρος Ντότσικας – RACING 250 (TZ250)
YAMAHA ΣΙΦΝΑΙΟΣ:
Σεραφείμ Σιφναίος – RACING 250 (TZ250)
WOLF RACING MOTUL:
Χάρης Παρασκευόπουλος – FORMULA EXTREME (YZF-R1)

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!