8.000 σταθμοί φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων με τη δράση "Φορτίζω παντού"

Στόχος η δημιουργία ενός βασικού δικτύου δημόσιας φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων σε όλη τη χώρα
Φορτίζω παντού
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

8/5/2023

Τον δρομο για την εγκατάσταση 8.000 δημοσίως προσβάσιμων σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων (Η/Ο) ανοίγει η δραση «Φορτίζω Παντού» (ΦΕΚ 2966/Β/05-05-2023), συνολικού προϋπολογισμού 80 εκατομμυρίων ευρώ.

Η πλατφόρμα της δράσης θα είναι διαθέσιμη για υποβολή αιτήσεων από την ερχόμενη Πέμπτη 11 Μαΐου 2023, ενώ θα λειτουργήσει εντός της ημέρας (8/5) για ενημερωτικούς σκοπούς.

Ο βασικός στόχος της δράσης είναι η δημιουργία, με όρους υγιούς ανταγωνισμού, ενός βασικού δικτύου δημόσιας φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων σε όλη τη χώρα, καλύπτοντας τόσο τις πόλεις όσο και το εθνικό οδικό δίκτυο, ώστε οι πολίτες να μπορούν να ταξιδέψουν με το ηλεκτρικό τους όχημα  παντού χωρίς άγχος, οικονομικά και «πράσινα».

Η δράση θα παρέχει οικονομικά κίνητρα για την προμήθεια, εγκατάσταση και σύνδεση στο ηλεκτρικό δίκτυο δημοσίως προσβάσιμων σταθμών φόρτισης Η/Ο, που τροφοδοτούνται από ηλεκτρική ενέργεια παραγόμενη από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) σε κοινόχρηστους χώρους των πόλεων, σε βασικές μεταφορικές υποδομές (εθνικές οδοί, αεροδρόμια, λιμάνια, σιδηροδρομικοί σταθμοί) και σε ιδιωτικούς χώρους με δημόσια πρόσβαση όπως πρατήρια καυσίμων, σταθμούς αυτοκινήτων (επιχειρήσεις πάρκινγκ) και άλλα σημεία ενδιαφέροντος (π.χ. αλυσίδες καταστημάτων κ.α.).

Δικαιούχοι της δράσης είναι Εμπορικές Εταιρείες και Ατομικές Επιχειρήσεις, Συναιτερισμοί, Συμπράξεις, Κοινοπραξίες που ασκούν εμπορική δραστηριότητα, Δημόσιες και Δημοτικές επιχειρήσεις.

Πιο συγκεκριμένα, οι Δικαιούχοι είναι οι φορείς που καλύπτουν το κόστος της επένδυσης για την ανάπτυξη των σταθμών φόρτισης Η/Ο και διακρίνονται σε 2 Κατηγορίες (Ι και ΙΙ):

  • Κατηγορία Ι: Κύριοι ή έχοντες νόμιμο δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης του χώρου που θα εγκατασταθεί ο σταθμός, και οι οποίοι συμβάλλονται με Φορείς Εκμετάλλευσης Υποδομών Φόρτισης Η/Ο (Φ.Ε.Υ.Φ.Η.Ο.)  που έχουν την ευθύνη λειτουργίας του σταθμού.
  • Κατηγορία ΙΙ: Φορείς Εκμετάλλευσης Υποδομών Φόρτισης Η/Ο (Φ.Ε.Υ.Φ.Η.Ο.)., οι οποίοι συμβάλλονται για την παραχώρηση πλήρους και ακώλυτης χρήσης του χώρου εγκατάστασης του σταθμού.

Ο συνολικός προϋπολογισμός της δράσης είναι 80 εκατ. ευρώ, προέρχεται από πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και κατανέμεται, βάσει του χώρου εγκατάστασης των σταθμών φόρτισης, ως εξής:

Ο Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, αρμόδιος για τις Μεταφορές, Μιχάλης Παπαδόπουλος, δήλωσε σχετικά: "Το 2014 είχαμε εγκαινιάσει τους πρώτους φορτιστές, αλλά δυστυχώς, το 2019, πέντε χρόνια μετά, υπήρχαν μόλις 58 σημεία φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων σε όλη την Ελλάδα. Η συντονισμένη προσπάθεια της κυβέρνησης για την επανεκκίνηση της ηλεκτροκίνησης έφερε μετρήσιμα αποτελέσματα. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 2.000 σημεία φόρτισης σε όλη την Ελλάδα και ο προγραμματισμός είναι να φτάσουμε τα 25.000 σημεία φόρτισης το 2030. Στόχος απόλυτα εφικτός μέσα και από το πρόγραμμα «Φορτίζω Παντού», που προωθούμε σε συνεργασία με όλα τα συναρμόδια Υπουργεία και αποσκοπεί στη δημιουργία περισσότερων από 8.000 νέων φορτιστών σε όλη την Ελλάδα. Με βάση τα τελευταία στοιχεία του Υπουργείου Μεταφορών, οι ταξινομήσεις αμιγώς ηλεκτροκίνητων οχημάτων υπερδεκαπλασιάστηκαν από 405 το 2018, σε 4.731 το 2022. Η αυξητική τάση συνεχίζεται φέτος, καθώς έως τις αρχές Απριλίου ταξινομήθηκαν ήδη 2.045 νέα αμιγώς ηλεκτροκίνητα οχήματα.".

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες