8.000 σταθμοί φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων με τη δράση "Φορτίζω παντού"

Στόχος η δημιουργία ενός βασικού δικτύου δημόσιας φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων σε όλη τη χώρα
Φορτίζω παντού
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

8/5/2023

Τον δρομο για την εγκατάσταση 8.000 δημοσίως προσβάσιμων σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων (Η/Ο) ανοίγει η δραση «Φορτίζω Παντού» (ΦΕΚ 2966/Β/05-05-2023), συνολικού προϋπολογισμού 80 εκατομμυρίων ευρώ.

Η πλατφόρμα της δράσης θα είναι διαθέσιμη για υποβολή αιτήσεων από την ερχόμενη Πέμπτη 11 Μαΐου 2023, ενώ θα λειτουργήσει εντός της ημέρας (8/5) για ενημερωτικούς σκοπούς.

Ο βασικός στόχος της δράσης είναι η δημιουργία, με όρους υγιούς ανταγωνισμού, ενός βασικού δικτύου δημόσιας φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων σε όλη τη χώρα, καλύπτοντας τόσο τις πόλεις όσο και το εθνικό οδικό δίκτυο, ώστε οι πολίτες να μπορούν να ταξιδέψουν με το ηλεκτρικό τους όχημα  παντού χωρίς άγχος, οικονομικά και «πράσινα».

Η δράση θα παρέχει οικονομικά κίνητρα για την προμήθεια, εγκατάσταση και σύνδεση στο ηλεκτρικό δίκτυο δημοσίως προσβάσιμων σταθμών φόρτισης Η/Ο, που τροφοδοτούνται από ηλεκτρική ενέργεια παραγόμενη από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) σε κοινόχρηστους χώρους των πόλεων, σε βασικές μεταφορικές υποδομές (εθνικές οδοί, αεροδρόμια, λιμάνια, σιδηροδρομικοί σταθμοί) και σε ιδιωτικούς χώρους με δημόσια πρόσβαση όπως πρατήρια καυσίμων, σταθμούς αυτοκινήτων (επιχειρήσεις πάρκινγκ) και άλλα σημεία ενδιαφέροντος (π.χ. αλυσίδες καταστημάτων κ.α.).

Δικαιούχοι της δράσης είναι Εμπορικές Εταιρείες και Ατομικές Επιχειρήσεις, Συναιτερισμοί, Συμπράξεις, Κοινοπραξίες που ασκούν εμπορική δραστηριότητα, Δημόσιες και Δημοτικές επιχειρήσεις.

Πιο συγκεκριμένα, οι Δικαιούχοι είναι οι φορείς που καλύπτουν το κόστος της επένδυσης για την ανάπτυξη των σταθμών φόρτισης Η/Ο και διακρίνονται σε 2 Κατηγορίες (Ι και ΙΙ):

  • Κατηγορία Ι: Κύριοι ή έχοντες νόμιμο δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης του χώρου που θα εγκατασταθεί ο σταθμός, και οι οποίοι συμβάλλονται με Φορείς Εκμετάλλευσης Υποδομών Φόρτισης Η/Ο (Φ.Ε.Υ.Φ.Η.Ο.)  που έχουν την ευθύνη λειτουργίας του σταθμού.
  • Κατηγορία ΙΙ: Φορείς Εκμετάλλευσης Υποδομών Φόρτισης Η/Ο (Φ.Ε.Υ.Φ.Η.Ο.)., οι οποίοι συμβάλλονται για την παραχώρηση πλήρους και ακώλυτης χρήσης του χώρου εγκατάστασης του σταθμού.

Ο συνολικός προϋπολογισμός της δράσης είναι 80 εκατ. ευρώ, προέρχεται από πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και κατανέμεται, βάσει του χώρου εγκατάστασης των σταθμών φόρτισης, ως εξής:

Ο Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, αρμόδιος για τις Μεταφορές, Μιχάλης Παπαδόπουλος, δήλωσε σχετικά: "Το 2014 είχαμε εγκαινιάσει τους πρώτους φορτιστές, αλλά δυστυχώς, το 2019, πέντε χρόνια μετά, υπήρχαν μόλις 58 σημεία φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων σε όλη την Ελλάδα. Η συντονισμένη προσπάθεια της κυβέρνησης για την επανεκκίνηση της ηλεκτροκίνησης έφερε μετρήσιμα αποτελέσματα. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 2.000 σημεία φόρτισης σε όλη την Ελλάδα και ο προγραμματισμός είναι να φτάσουμε τα 25.000 σημεία φόρτισης το 2030. Στόχος απόλυτα εφικτός μέσα και από το πρόγραμμα «Φορτίζω Παντού», που προωθούμε σε συνεργασία με όλα τα συναρμόδια Υπουργεία και αποσκοπεί στη δημιουργία περισσότερων από 8.000 νέων φορτιστών σε όλη την Ελλάδα. Με βάση τα τελευταία στοιχεία του Υπουργείου Μεταφορών, οι ταξινομήσεις αμιγώς ηλεκτροκίνητων οχημάτων υπερδεκαπλασιάστηκαν από 405 το 2018, σε 4.731 το 2022. Η αυξητική τάση συνεχίζεται φέτος, καθώς έως τις αρχές Απριλίου ταξινομήθηκαν ήδη 2.045 νέα αμιγώς ηλεκτροκίνητα οχήματα.".

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.