ACEM: 1.000.000 μοτοσυκλέτες πουλήθηκαν στην Ευρώπη το 2025 - Πτώση στον Βορρά!

Επιπλοκές λόγω της μετάβασης στις Euro5+ προδιαγραφές, αλλά και με θετικά συμπεράσματα
ACEM - Ευρωπαϊκές ταξινομήσεις 2025
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/1/2026

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατασκευαστών Μοτοσυκλετών ACEM, οι νέες ταξινομήσεις μοτοσυκλετών στις πέντε μεγαλύτερες ευρωπαϊκές αγορές (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο) έφτασαν το 1.002.848 το 2025, σημειώνοντας πτώση -12,9% σε σχέση με το 2024 (1.150.852).

Η Ισπανία ήταν η μόνη μεγάλη αγορά που κινήθηκε ανοδικά, με 242.580 ταξινομήσεις (+8,3%). Αντίθετα, οι υπόλοιπες 4 χώρες κατέγραψαν αρνητικά αποτελέσματα:

  • Ιταλία: 331.634 (-6%)
  • Γαλλία: 179.225 (-16,4%)
  • Ηνωμένο Βασίλειο: 89.645 (-19,3%)
  • Γερμανία: 159.764 (-35,7%)

Πτώση είχαμε και στις ταξινομήσεις μοτοποδηλάτων (50 κ.εκ.) με μοναδική εξαίρεση τη Γερμανία. Οι ταξινομήσεις μοτοποδηλάτων στις έξι αγορές που παρακολουθεί η ACEM (Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία, Ισπανία) έφτασαν τις 142.060 μονάδες, σημειώνοντας πτώση -20,7% σε σχέση με το 2024 (179.231 μονάδες). Η Γερμανία ήταν η μόνη χώρα με άνοδο (15.512 μονάδες, +4,9%).

Σε όλες τις υπόλοιπες αγορές καταγράφηκε μείωση:

  • Ισπανία: 13.594 (-0,8%)
  • Βέλγιο: 26.195 (-14,9%)
  • Ολλανδία: 24.069 (-25,3%)
  • Γαλλία: 48.526 (-26,4%)
  • Ιταλία: 14.164 (-35,1%)

Ο Antonio Perlot Γενικός Γραμματέας ACEM δήλωσε τα εξής: “Τα στοιχεία του 2025 επιβεβαιώνουν τη διορθωτική πορεία της αγοράς μετά τη μετάβαση στο Euro 5+, με τις ταξινομήσεις μοτοσυκλετών να επιστρέφουν λίγο πάνω από το ένα εκατομμύριο. Παρότι αυτό σημαίνει πτώση 12,9% σε σχέση με την εξαιρετική χρονιά του 2024 -που είχε ενισχυθεί από μαζικές ταξινομήσεις αποθεμάτων πριν από τα νέα όρια εκπομπών- είναι σημαντικό να δούμε τα αποτελέσματα σε μακροπρόθεσμη βάση. Σε σύγκριση με την προ πανδημίας περίοδο, οι ταξινομήσεις παραμένουν ισχυρές, αυξημένες κατά 14,7% σε σχέση με το 2019, δείχνοντας ότι το ενδιαφέρον των καταναλωτών για τα δίκυκλα παραμένει σταθερά ανοδικό, με συνεχιζόμενη μετατόπιση από τα μοτοποδήλατα προς τις μοτοσυκλέτες. Παρά το δύσκολο οικονομικό περιβάλλον στην Ευρώπη, η κατηγορία L συνεχίζει να δείχνει ανθεκτικότητα, παραμένοντας ελκυστική τόσο για μετακίνηση όσο και για αναψυχή. Καθώς κοιτάμε προς το 2026, θα χρειαστεί να περιμένουμε το πρώτο εξάμηνο για να αξιολογήσουμε καλύτερα την πορεία της αγοράς.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»