Acerbis - Διένυσαν 4.183 χλμ με ρεζερβουάρ 108 λίτρων, χωρίς ανεφοδιασμό
Από το Albino στο Caponord με ένα γέμισμα, πέτυχαν ρεκόρ Guinness, αλλά περίσσεψε βενζίνη… και συνεχίζουν!
Από τον
Κώστα Γκαζή
16/6/2023
Η Acerbis σημείωσε το πρώτο της Παγκόσμιο Ρεκόρ Guinness (για πρωτότυπο όχημα) με το AC50 project,με τριμελή ομάδα αναβατών να διανύει 4.183,8 χιλιόμετρα από την έδρα της εταιρείας στο Albino έως το Nordcap της Νορβηγίας, με ένα γέμισμα, χρησιμοποιώντας ένα customized Honda Monkey 125 με ειδικό ρεζερβουάρ 108 λίτρων που βασίζεται στην εμπειρία της εταιρείας στους αγώνες ράλι. Και θα έχουμε και συνέχεια, καθώς… περίσσεψε βενζίνη!
Το AC50 project γεννήθηκε για να γιορτάσει τα 50 χρόνια από την ίδρυση της Acerbis, που μέσα στα άλλα έχει γίνει γνωστή για τα ΟΕΜ ρεζερβουάρ της για πολλά εργοστάσια.
Η μοτοσυκλέτα οδηγήθηκε εναλλάξ από τους Alicia Sornosa, Andrea Rastrelli και Maurizio Vettor, σε μια διαδρομή που είχε επιλεγεί για να προσφέρει οικονομική οδήγηση, ενώ με το ίδιο σκεπτικό σωστά επιλεγμένο ήταν και το όχημα (Honda Monkey 125).
Έτσι από το Albino οι τρεις αναβάτες βρέθηκαν στο πέρασμα Brenner, διασχίζοντας κατόπιν την Αυστρία, τη Γερμανία, τη Δανία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Νορβηγία, για να φτάσουν τελικά στο Βόρειο Ακρωτήριο, με μέση ταχύτητα περίπου 70 χλμ/ώρα.
Guido Acerbis, Διευθύνων Σύμβουλος της Acerbis: "Από παιδί θαύμαζα το βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες που μου είχαν δώσει οι παππούδες μου και ονειρευόμουν να μπω σε αυτό. Σήμερα, χάρη σε μια αποφασισμένη ομάδα, το όνειρο έγινε πραγματικότητα. Ευχαριστώ όλους εσάς που το κάνατε δυνατό, και είστε πολλοί.”
Οι κύριοι συνεργάτες της Acerbis για το ρεκόρ ήταν οι: Garmin, Honda Red Moto, Repsol και SKF, ενώ βοήθησαν και οι CMV Meccanica s.r.l., Digital Communication, Domenico Carminati & c. Snc, Drudi Performance, MEFO, Moto Macchion, Pagani s.r.l., Sella Race, και Verniciatura d'Arcore.
Το ταξίδι συνεχίζεται και θα τελειώσει μόνο με την τελευταία σταγόνα καυσίμου, οπότε είμαστε έτοιμοι για νέο ρεκόρ που θα είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό από το συγκεκριμένο.
Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]
Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Από τον
Κώστα Γκαζή
27/1/2026
Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.
Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.
Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.
Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.
Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων!
Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά.
Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.
Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.
Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.
Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.
