4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness

Η Acerbis θέλει να γιορτάσει τα 50α γενέθλιά της με Guinness
4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/6/2023

Η ιταλική εταιρεία ειδών ένδυσης και εξαρτημάτων εκτός δρόμου Acerbis, στο πλαίσιο του εορτασμού των 50 χρόνων από την ίδρυση της ετοιμάζεται για ένα εγχείρημα το οποίο αν όλα πάνε καλά θα την βάλει στο βιβλίο των ρεκόρ Guinness.

Η Acerbis με επικεφαλής τον Antonio Sironi, εδώ και δύο χρόνια ετοιμάζει το project το οποίο θα της χαρίσει ένα ρεκόρ στο βιβλιο Γκίνες. Τρεις οδηγοί -Mauritzi Orbello (Ιταλός δημοσιογράφος), Alyssia Sornosa (Ισπανίδα εξερευνήτρια), Andrea Rastrelli (Ιταλός αγωνιζόμενος εκτός δρόμου)- θα ξεκινήσουν στις 10 Ιουνίου από το εργοστάσιο της Acerbis στο Αλμπίνο της Ιταλίας με τελικό προορισμό το North Cape της Νορβηγίας με στόχο να διανύσουν περισσότερα από 4.300 χιλιόμετρα με μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης χωρίς ανεφοδιασμό.

Η Acerbis επέλεξε να χρησιμοποιήσει ένα Honda Monkey 125 κυβικών καθώς η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχει εύκολη συντήρηση και ιδιαίτερα οικονομικό κινητήρα. Το Honda Monkey 125 αρχικά μεταφέρθηκε στο τεχνικό τμήμα της Acerbis ώστε να γίνει τρισδιάστατη σάρωση.

Στη συνέχεια η ομάδα των μηχανικών προχώρησε σε διάφορα σχέδια, εξερευνώντας κάθε πιθανή διάταξη για το νέο ρεζερβουάρ καθώς είχε ήδη υπολογίσει πως θα χρειαστούν 114 λίτρα και έπρεπε να διαχειριστούν αυτό τον όγκο με τον καλύτερο τρόπο. Πέρασε λοιπόν μεγάλο χρονικό διάστημα με αρκετή δουλειά που δεν φαίνεται προς τα έξω, πριν καταλήξουν στο συγκεκριμένο πρωτότυπο ρεζερβουάρ χωρητικότητας 114 λίτρων!

4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Τελικές δοκιμές κατανάλωσης με τον αληθινό όγκο και βάρος

Για να διαπιστώσουν αν αυτή η χωρητικότητα συνεχίζει να επαρκεί για όλη την απόσταση με την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας και το πρόσθετο βάρος να αλλοιώνουν τις αρχικές μετρήσεις, προχώρησαν σε νέους υπολογισμούς σε μία πίστα μήκους 1.9 χιλιομέτρων. Το Honda Monkey 125 διένυσε 304 γύρους, ενώ κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμής η ομάδα της Acerbis πραγματοποίησε μετρήσεις με διαφορετικές ποσότητες στο ρεζερβουάρ.

Το μεγάλο πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπίσουν ήταν φυσικά η κινητικότητα της βενζίνης μέσα στο τεράστιο ρεζερβουάρ. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, αποφασίστηκε η χρήση σφουγγαριών παρόμοιων με αυτά που υπάρχουν στις μοτοσικλέτες του Dakar, και παρά την απώλεια χωρητικότητας έως και 7%, η λύση αυτή απέδωσε καρπούς.

4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Τα γραφικά κρύβουν τον πραγματικό όγκο

Στο τέλος η χωρητικότητα μειώθηκε στα 108 λίτρα, με το βάρος της μοτοσυκλέτας μαζί με τον αναβάτη να φτάνει τα 260 κιλά. Σύμφωνα με την Acerbis το Honda Monkey 125 θα καταναλώνει 1,68 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ενώ το ρεζερβουάρ έχει πάρει έγκριση Euro5 κάτι που σημαίνει ότι μπορεί όποιος θέλει να το αγοράσει στη συνέχεια! Το Honda Monkey 125 θα κινείται με ταχύτητες έως 67 χλμ./ώρα ενώ σημαντικός παράγοντας για την επίτευξη του ρεκόρ είναι τα βιοκαύσιμα Repsol τα οποία θα χρησιμοποιεί η μοτοσυκλέτα.

4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Τεράστιο όγκο δουλειάς πριν την εκκίνηση, κρύβει το εγχρείρημα

Σύμφωνα με τον επικεφαλής του project Antonio Sironi, το Honda Monkey είναι πιθανό να διανύσει περισσότερο από 5.000 χιλιόμετρα με ένα ρεζερβουάρ -το προηγούμενο ρεκόρ ήταν 3.900 χιλιόμετρα με ένα γέμισμα- χαρίζοντας στην ιταλική εταιρεία το νέο ρεκόρ.

Το ταξίδι της Acerbis προς το ρεκόρ Γκίνες θα μπορείτε να το παρακολουθείται διαδικτυακά μέσω της ιστοσελίδας και των καναλιών κοινωνικής δικτύωσης της ιταλικής εταιρείας: ΕΔΩ

Σε αυτό το σημείο να σας θυμίσουμε πως η Acerbis είναι ο μόνος κατασκευαστής που φτιάχνει ρεζερβουάρ μοτοσυκλετών χωρίς συγκόλληση από ενιαίο κομμάτι πλαστικού που διαμορφώνει σε καλούπι από μίγμα σε σκόνη. Είναι μία πρακτική που υπάρχει δεκαετίες σαν τεχνολογία αλλά δεν είχε έρθει στη μοτοσυκλέτα. Η αρχή έγινε με το KTM 790 Adventure, την πρώτη μοτοσυκλέτα στον κόσμο με ρεζερβουάρ αυτής της τεχνολογίας και την πρώτη ευρείας παραγωγής της Acerbis.

Ετικέτες

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.