4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness

Η Acerbis θέλει να γιορτάσει τα 50α γενέθλιά της με Guinness
4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/6/2023

Η ιταλική εταιρεία ειδών ένδυσης και εξαρτημάτων εκτός δρόμου Acerbis, στο πλαίσιο του εορτασμού των 50 χρόνων από την ίδρυση της ετοιμάζεται για ένα εγχείρημα το οποίο αν όλα πάνε καλά θα την βάλει στο βιβλίο των ρεκόρ Guinness.

Η Acerbis με επικεφαλής τον Antonio Sironi, εδώ και δύο χρόνια ετοιμάζει το project το οποίο θα της χαρίσει ένα ρεκόρ στο βιβλιο Γκίνες. Τρεις οδηγοί -Mauritzi Orbello (Ιταλός δημοσιογράφος), Alyssia Sornosa (Ισπανίδα εξερευνήτρια), Andrea Rastrelli (Ιταλός αγωνιζόμενος εκτός δρόμου)- θα ξεκινήσουν στις 10 Ιουνίου από το εργοστάσιο της Acerbis στο Αλμπίνο της Ιταλίας με τελικό προορισμό το North Cape της Νορβηγίας με στόχο να διανύσουν περισσότερα από 4.300 χιλιόμετρα με μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης χωρίς ανεφοδιασμό.

Η Acerbis επέλεξε να χρησιμοποιήσει ένα Honda Monkey 125 κυβικών καθώς η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχει εύκολη συντήρηση και ιδιαίτερα οικονομικό κινητήρα. Το Honda Monkey 125 αρχικά μεταφέρθηκε στο τεχνικό τμήμα της Acerbis ώστε να γίνει τρισδιάστατη σάρωση.

Στη συνέχεια η ομάδα των μηχανικών προχώρησε σε διάφορα σχέδια, εξερευνώντας κάθε πιθανή διάταξη για το νέο ρεζερβουάρ καθώς είχε ήδη υπολογίσει πως θα χρειαστούν 114 λίτρα και έπρεπε να διαχειριστούν αυτό τον όγκο με τον καλύτερο τρόπο. Πέρασε λοιπόν μεγάλο χρονικό διάστημα με αρκετή δουλειά που δεν φαίνεται προς τα έξω, πριν καταλήξουν στο συγκεκριμένο πρωτότυπο ρεζερβουάρ χωρητικότητας 114 λίτρων!

4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Τελικές δοκιμές κατανάλωσης με τον αληθινό όγκο και βάρος

Για να διαπιστώσουν αν αυτή η χωρητικότητα συνεχίζει να επαρκεί για όλη την απόσταση με την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας και το πρόσθετο βάρος να αλλοιώνουν τις αρχικές μετρήσεις, προχώρησαν σε νέους υπολογισμούς σε μία πίστα μήκους 1.9 χιλιομέτρων. Το Honda Monkey 125 διένυσε 304 γύρους, ενώ κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμής η ομάδα της Acerbis πραγματοποίησε μετρήσεις με διαφορετικές ποσότητες στο ρεζερβουάρ.

Το μεγάλο πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπίσουν ήταν φυσικά η κινητικότητα της βενζίνης μέσα στο τεράστιο ρεζερβουάρ. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, αποφασίστηκε η χρήση σφουγγαριών παρόμοιων με αυτά που υπάρχουν στις μοτοσικλέτες του Dakar, και παρά την απώλεια χωρητικότητας έως και 7%, η λύση αυτή απέδωσε καρπούς.

4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Τα γραφικά κρύβουν τον πραγματικό όγκο

Στο τέλος η χωρητικότητα μειώθηκε στα 108 λίτρα, με το βάρος της μοτοσυκλέτας μαζί με τον αναβάτη να φτάνει τα 260 κιλά. Σύμφωνα με την Acerbis το Honda Monkey 125 θα καταναλώνει 1,68 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ενώ το ρεζερβουάρ έχει πάρει έγκριση Euro5 κάτι που σημαίνει ότι μπορεί όποιος θέλει να το αγοράσει στη συνέχεια! Το Honda Monkey 125 θα κινείται με ταχύτητες έως 67 χλμ./ώρα ενώ σημαντικός παράγοντας για την επίτευξη του ρεκόρ είναι τα βιοκαύσιμα Repsol τα οποία θα χρησιμοποιεί η μοτοσυκλέτα.

4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Τεράστιο όγκο δουλειάς πριν την εκκίνηση, κρύβει το εγχρείρημα

Σύμφωνα με τον επικεφαλής του project Antonio Sironi, το Honda Monkey είναι πιθανό να διανύσει περισσότερο από 5.000 χιλιόμετρα με ένα ρεζερβουάρ -το προηγούμενο ρεκόρ ήταν 3.900 χιλιόμετρα με ένα γέμισμα- χαρίζοντας στην ιταλική εταιρεία το νέο ρεκόρ.

Το ταξίδι της Acerbis προς το ρεκόρ Γκίνες θα μπορείτε να το παρακολουθείται διαδικτυακά μέσω της ιστοσελίδας και των καναλιών κοινωνικής δικτύωσης της ιταλικής εταιρείας: ΕΔΩ

Σε αυτό το σημείο να σας θυμίσουμε πως η Acerbis είναι ο μόνος κατασκευαστής που φτιάχνει ρεζερβουάρ μοτοσυκλετών χωρίς συγκόλληση από ενιαίο κομμάτι πλαστικού που διαμορφώνει σε καλούπι από μίγμα σε σκόνη. Είναι μία πρακτική που υπάρχει δεκαετίες σαν τεχνολογία αλλά δεν είχε έρθει στη μοτοσυκλέτα. Η αρχή έγινε με το KTM 790 Adventure, την πρώτη μοτοσυκλέτα στον κόσμο με ρεζερβουάρ αυτής της τεχνολογίας και την πρώτη ευρείας παραγωγής της Acerbis.

Ετικέτες

Βενζίνη Ε20: Η ΕΕ σκοπεύει να την υιοθετήσει, στην Ινδία έχει ξεσπάσει σκάνδαλο με αυτή

Η Ινδία πέρασε στη βενζίνη Ε20 από φέτος, μα αυτή αποδεικνύεται επικίνδυνη για παλιότερης τεχνολογίας οχήματα
Βενζίνη Ε20
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/8/2026

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) η στάνταρ βενζίνη (95 RON) που πωλείται στα πρατήρια έχει σήμανση Ε10, που σημαίνει πως είναι ένα μίγμα με περιεκτικότητα 10% σε αιθανόλη (ethanol) και 90% βενζίνη, ενώ η premium των 98 οκτανίων έχει σήμανση Ε5 και περιεκτικότητα από μηδέν ως 5% αιθανόλη, ανάλογα με τον κατασκευαστή.

Η μίξη της βενζίνης με αιθανόλη υπηρετεί περιβαλλοντικούς σκοπούς, θεωρητικά μειώνοντας τις εκπομπές ρύπων και συνεισφέροντας με μια ανανεώσιμη πηγή (αιθανόλη) στην προέλευση του καυσίμου. Η ΕΕ ωστόσο ήδη έχει στα πλάνα να αλλάξει τις προδιαγραφές της βενζίνης στην επικράτειά της, προχωρώντας στην υιοθέτηση της Ε20, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη διπλασιάζεται στο 20% κατ’ όγκο.

Στα χαρτιά είναι μια λογική κίνηση στην πορεία προς λιγότερα ορυκτά καύσιμα και περισσότερα προερχόμενα από ανανεώσιμες πηγές, ενώ στις Βρυξέλλες φοριέται πολύ ως δικαιολογία και η μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενο πετρέλαιο, ωστόσο το παράδειγμα της Ινδίας θα πρέπει να μας βάλει σε σοβαρές σκέψεις.

Η Ινδία έκανε υποχρεωτική φέτος την Ε20 βενζίνη, δηλαδή έγινε το βασικό καύσιμο σε κάθε πρατήριο της χώρας αντικαθιστώντας την Ε10, αλλά τα παρατράγουδα είναι πλέον αρκετά, καθώς αποδεικνύεται πως τα οχήματα που είχαν σχεδιαστεί για την παλιότερη βενζίνη δεν τα πάνε και τόσο καλά με την καινούργια.

Ο μεγάλος ντόρος φούντωσε όταν ο ινδικός Τύπος αποκάλυψε έκθεση της ARAI, Automotive Research Association of India, στην οποία οι ερευνητές της ισχυρίζονται πως στα αυτοκίνητα τεχνολογίας Ε10 η νέα βενζίνη διαβρώνει με την πάροδο του χρόνου κάθε λαστιχένιο εξάρτημα με το οποίο έρχεται σε επαφή: τσιμούχες, φλάντζες, σωληνάκια, o-rings κ.ο.κ. Στα μεταλλικά εξαρτήματα δεν έχει ιδιαίτερη επίδραση, αλλά και πάλι όλα όσα επηρεάζονται αρνητικά από την Ε20 μπορούν να προκαλέσουν σε βάθος χρόνου σοβαρές ζημιές στα οχήματα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα μάλιστα, στις δοκιμές που έκανε η ARAI, ένας κινητήρας τελευταίων προδιαγραφών (BS6 στην Ινδία) που χρησιμοποιήθηκε στις δοκιμές έκαψε βαλβίδες.

Και το πρόβλημα απέκτησε μια σκανδαλώδη πτυχή όταν έγινε γνωστό πως η έκθεση της ARAI ουδέποτε δημοσιεύτηκε για να γίνει γνωστή στο κοινό, με το άρωμα συνομωσίας να προκύπτει αυθόρμητα από τον κρατικοδίαιτο χαρακτήρα της υπηρεσίας αυτής. Προσπάθησαν άραγε κυβερνητικοί κύκλοι να θάψουν τα ευρήματα της έρευνας;

Η ινδική κυβέρνηση απάντησε με μια συνέντευξη Τύπου στην οποία ήταν παρόντα στελέχη της αυτοκινητοβιομηχανίας της χώρας, με τη Maruti Suzuki να επιβεβαιώνει πως έχει κάνει δικές της δοκιμές και δεν βρήκε κανένα πρόβλημα με τη χρήση της νέας βενζίνης, ενώ η Toyota θεωρεί πως τα προβλήματα προκλήθηκαν από πρατήρια που νοθεύουν τη βενζίνη και όχι από την Ε20 καθαυτή.

Προφανώς δεν είναι κανείς σε θέση αυτή τη στιγμή να γνωρίζει ποια είναι η πραγματικότητα, καθώς όμως ζούμε στην εποχή που τα ορυκτά καύσιμα έχουν δαιμονοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό και η στροφή σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι μόνιμη επωδός κάθε συζήτησης με θέμα το περιβάλλον, καλό θα ήταν εκεί στις Βρυξέλλες να εξετάσουν το θέμα προσεκτικά πριν πάρουν τις μεγάλες αποφάσεις. Διότι δεν είναι εύκολο να αλλάξουν εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα σε νεότερης τεχνολογίας εν μια νυκτί, ειδικά σε οικονομίες που έχουν στενάξει από την ακρίβεια, τις κρίσεις και τους πολέμους.

Στο μεταξύ στην Ινδία έχει ήδη αρχίσει να κυκλοφορεί η βενζίνη Ε85, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη κυμαίνεται από 60 ως 80% και σε αυτήν την περίπτωση απευθύνεται αποκλειστικά στα λιγοστά οχήματα που έχουν σχεδιαστεί για να την καταναλώνουν απροβλημάτιστα – όπως το ινδικό Honda ADV160 που παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες ως το πρώτο σκούτερ συμβατό με την Ε85.

Καλώς ή κακώς τα εναλλακτικά καύσιμα, τα λεγόμενα Flex Fuels, είναι αναπόφευκτα στο μέλλον της προσωπικής μετακίνησης και, αν θέλουμε να δούμε τον κινητήρα εσωτερικής καύσης να επιβιώνει την επόμενη δεκαετία, πιθανότατα θα πρέπει να ζήσουμε με αυτά. Αρκεί να μπορεί να ζήσει και ο κινητήρας μαζί τους…