Africa Eco Race: Πάτησε Αφρική ακολουθώντας την «παραδοσιακή» διαδρομή – Με Ténéré 700 World Raid οι Alessandro Botturi και Pol Tarres!

Από 15 – 30 Οκτωβρίου. Πρώτο stage 18/10
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/10/2022

Το Rally Africa Eco Race έκανε κιόλας τα πρώτα δύο σκέλη σε αφρικανικό έδαφος, έχοντας ξεκινήσει στις 15/10 από το Μονακό και ακολουθώντας την παραδοσιακή διαδρομή του Rally Dakar, ενώ είναι και το μόνο Rally που διασχίζει πολλές διαφορετικές αφρικανικές χώρες. Μία διαδρομή που ακόμη και τώρα δεν την αναλαμβάνει ταξιδιωτικός πράκτορας.

Με τις προηγούμενες ημέρες να ξοδεύονται σε τεχνικό έλεγχο και στην διάσχιση της Μεσογείου, σήμερα 19/10 ολοκληρώθηκε η πρώτη μεγάλη ειδική διαδρομή καθώς η χθεσινή ήταν μόλις 93 χιλιόμετρα έχοντας άλλα 605χλμ μετάβασης. Σήμερα όμως συμπλήρωσαν 448χλμ ειδικής διαδρομής και έτσι το 2ο σκέλος μας έδωσε την πρώτη εικόνα του αγώνα.

Σήμερα λοιπόν σε μία τόσο δύσκολη ημέρα ο Alessandro Botturi κατάφερε να τερματίσει πρώτος οδηγώντας ένα από τα δύο Ténéré 700 World Raid που αποτελούν εργοστασιακή συμμετοχή της Yamaha Motor Europe. Το δεύτερο το οδηγεί -ποιος άλλος- ο Pol Tarres ενώ υπάρχουν αρκετά ακόμη Tenere 700 στον αγώνα.

Ο Alessandro Botturi κατάφερε να κρατήσει πίσω του τον Stefan Svitko έναν εξαιρετικά ικανό από το Rally Dakar αναβάτη που αγωνίζεται με μία κανονική Rally Specs KTM, χωρίς να αποτελεί εργοστασιακή συμμετοχή της KTM.

Βέβαια στην γενική κατάταξη ο Svitko είναι πρώτος και ο Botturi τρίτος με πέντε λεπτά διαφοράς, αλλά σε κάθε περίπτωση μία εξαιρετική επίδοση για το Tenere 700 που κυνηγά της Rally μοτοσυκλέτες.

Alessandro Botturi και Pol Tarres αγωνίζονται στην ειδική κατηγορία Raid +700Β για λογαριασμό της εργοστασιακής ομάδας της Yamaha, Yamaha Ténéré World Raid Team, σε συνεργασία με τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Riders for Health, και με εκκίνηση το Μονακό θα φτάσουν σε δεκαπέντε ημέρες στο Dakar.

Οι δύο Ténéré 700 World Raid έχουν εξοπλιστεί μέσα από το πρόγραμμα GYTR της Yamaha και τον μακρύ κατάλογο που περιλαμβάνει με στόχο να αντέξουν τα 6.000 χιλιόμετρα που θα καλυφτούν σε 12 σκέλη.

Μπορεί η Yamaha να αποχώρησε από το Dakar, συνεχίζει όμως την παρουσία της στους αγώνες Cross-Country, όχι όμως στην κατηγορία των μονοκύλινδρων 450 κ. εκ., αλλά σε αγώνες που επιτρέπουν να αγωνιστούν μοτοσυκλέτες με περισσότερα κυβικά και κυλίνδρους, δηλαδή μοντέλα της κατηγορίας Adventure.

Αυτό επιβεβαιώνει αυτά που είχαμε γράψει στις αρχές του έτους, όταν δημοσιεύσαμε την είδηση της αποχώρησης της εργοστασιακής ομάδας από το Dakar.

Με την τεράστια εξοικονόμηση πόρων από την αποχώρηση της Yamaha, από το Π.Π. Cross-Country Rallies και το Dakar, η εταιρεία μπορεί να επικεντρωθεί στην προώθηση των Αdventure μοντέλων της με πολύ μικρότερο κόστος από πριν. Η έξοδος από την «βαριά» κατηγορία των εξιδεικευμένων Rally της δίνει την δυνατότητα να εξοικονομήσει πόρους, προωθώντας ταυτόχρονα την κατηγορία που αυτή τη στιγμή είναι η πιο εμπορική.

Έχοντας συμμετοχή σε 44 Dakar η Yamaha έπρεπε είτε να ακολουθήσει τον δρόμο της Honda κάνοντας μία μεγάλη επένδυση για να καταφέρει να αποκαθηλώσει την KTM που είχε το μεγαλύτερο σερί νικών στην ιστορία του Dakar, είτε να αποτραβηχτεί και να μην παίξει καθόλου αυτό το παιχνίδι, από την στιγμή που από όλο το πρωτάθλημα W2RC το κοινό παρακολουθεί κατά βάση το Dakar και μόνο. Από την στιγμή που έχει αποφασίσει να επικεντρώσει την χωμάτινη γκάμα της με συγκεκριμένο τρόπο, η επιλογή της είναι επιχειρηματικά σωστή, παρόλο που θα ήθελε κανείς να βλέπει περισσότερα πρωτότυπα Yamaha Rally να αγωνίζονται στην βασική κατηγορία.

Με αφορμή το AER, η Yamaha δίνει τη δυνατότητα σε έναν τυχερό να κερδίσει μία μοτοσυκλέτα ίδιων προδιαγραφών με αυτές που θα αγωνιστούν στο θεσμό με το νικητή να έχει μάλιστα την ευκαιρία να οδηγήσει μαζί με τον Pol Tarres ή τον Alessandro Botturi, μία εμπειρία που σίγουρα μένει αξέχαστη. Ο διαγωνισμός γίνεται σε συνεργασία με τους φιλανθρωπικούς οργανισμούς Two Wheels for Life και Riders for Health. Όλα τα έσοδα του διαγωνισμού θα διατεθούν στην ΜΚΟ Riders for Health.

Το λινκ του διαγωνισμού: https://www.yamahamotorforriders.com/?home_page

Μετά την νίκη τον περασμένο Απρίλιο, του Tunisian Dessert Challenge, η Ténéré 700 World Raid, θα αγωνιστεί στα μέρη που αποτέλεσαν την έμπνευση για το όνομά της. Η ακύρωση της προγραμματισμένης εκκίνησης του AER το Μάρτιο του 2022, έδωσε και το χρονικό πλαίσιο στην Yamaha, ώστε να ετοιμάσει καλύτερα τη μοτοσυκλέτα μετά και την εμπειρία του TDC.

 

 

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες