Africa Kursk

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/10/2014

Θυμάστε την ιστορία της ανάσυρσης ενός Africa από τα παγωμένα νερά του Μέγδοβα; Είχε  δημοσιευτεί πριν λίγο καιρό στο MOTO, στο τεύχος 533. Τώρα λοιπόν υπάρχει το video! Με αυτή την αφορμή, αναδημοσιεύουμε και το άρθρο του περιοδικού, για όσους δεν γνωρίζουν την πλήρη ιστορία. Μάθετε πώς κατάληξε εκεί το Africa, και δείτε το να βγαίνει μέσα από τα παγωμένα νερά!

 

Αναδημοσίευση από τεύχος 533:

Πρωινός καφές και χάζεμα φωτογραφιών στο ίντερνετ. Τα γνωστά. Βλέπω ότι ανέβασε ο φίλος μου ο Γιάννης ο Τσιοπελάκος μερικές φωτογραφίες -η καλύτερη μου! Πάντα χαζεύω με το πόσο τον ταξιδεύει το "ταπεινό" του Africa και πάντα ζηλεύω. Μηχανάκια δε ζηλεύω, αλλά αυτό που κάνει ο Γιάννης το ζηλεύω. Αυτό το Africa έχει πατήσει βουνά χιόνια και αμμουδιές που θα τα ζήλευαν πολλές πιο "ταξιδιάρες" ας πούμε.

Αρχίζω να περνάω από παλιότερες του φωτό σε πιο καινούριες για να φτάσω και στις σημερινές. Μια ωραία φωτό από το Africa πάνω στα βουνά, άλλη μια σε κατηφόρα που σου κόβει το αίμα, να κι εδώ το Africa κάτω απ’ το νερό, να το κι εδώ να το παίρνει ο χείμαρρος και ξαφνικά συνειδητοποιώ ΤΙ βλέπω τόση ώρα.

Κοιτάζω να δω αν ανέβασε αυτός τις φωτογραφίες ή κάποιος άλλος για να καταλάβω αν είναι καλά! Ευτυχώς τις ανέβασε αυτός… Μιλάμε στο τηλέφωνο, μαθαίνω την ιστορία… Ο Γιάννης πάντα με απλό, ήρεμο τρόπο, "δεν έγινε και τίποτα". Ακολουθεί η αφήγηση του "δεν έγινε και τίποτα". Φτιάξτε καφέ και πάμε…

------------------------------------

Nα βρεθούμε βρε αδερφέ το Σάββατο, έτσι για κάνα καφέ, για κάνα τσίπουρο στην πλατεία. Μπα, δεν είναι αυτά για μένα. Nα φύγω, ν'ανασάνω, να σκάσω απ' οξυγόνο και χωματίλα. Καταμεσήμερο με το βλέμμα προς τη Νεράιδα Ιτάμου. Φεύγω. Πρόσεχε... η αγκαλιά της γυναίκας μου, ο φόβος, ξέρει αυτή.

Aπό την Καρδίτσα στο Καλλίθηρο και ανηφορίζω για Ραχούλα. Περνάω και το Σαραντάπορο και καταλήγω στη Νεράιδα. Μέχρι εκεί από άσφαλτο. Μέχρι εκεί δέχθηκα το σήκωμα του χεριού των ντόπιων και το χαμόγελο που χαρίζουν απλόχερα. Αργότερα θα μάθαινα από πρώτο χέρι ότι χαρίζουν και ανθρωπιά.

Από τη Νεράιδα βγαίνοντας, ένας δρόμος πηγαίνει προς το Κλειστό και ένας άλλος χωματόδρομος κατεβαίνει δεξιά και οδηγεί σε μια διακλάδωση. Εκεί, συνεχίζοντας ευθεία καταλήγει στον ποταμό Ταυρωπό ή Μεγδοβα. Και απέναντι υπάρχει δρόμος που βγαίνει στη Μαυρομάτα. Γυρίζοντας πίσω στη διακλάδωση, ο άλλος χωματόδρομος κατεβαίνει δεξιά και καταλήγει στη θέση Μπέσια, όπου περνάει επίσης το ποτάμι.

Βρίσκομαι λοιπόν στη διακλάδωση. Κατεβαίνω και αντικρίζω το γκριζοπράσινο ποτάμι, φαρδύ, ορμητικότατο, φασαριόζικο, πανέμορφο. Το σκηνικό συμπληρώνουν τα τεράστια γυμνά δέντρα. Διακρίνω το δρόμο απέναντι για τη Μαυρομάτα. Άστο Γιάννη, μονολογώ, για το καλοκαίρι. Αδύνατον να περάσεις τώρα.

Γυρίζω και αποφασίζω να κατέβω στη Μπέσια. Οααα, λέω, εδώ είναι πιο ήρεμα τα πράγματα. Απέναντι φαίνεται και ο δρόμος που οδηγεί στα Καμάρια Αγράφων. Εδώ είμαστε. Μια πρώτη, μια γκαζιά, μπαίνω... και ξαφνικά το νερό έχει φτάσει στο ντεπόζιτο. Και σβήνει η μηχανή. Γαμώτο! Το νερό έχει τρελαμένη ορμή, γέρνω αριστερά και σκέφτομαι ότι πέφτω. Αλλάζω θέση και ξεκαβαλάω από δεξιά. Από το τιμόνι και τη σχάρα τραβάω τη μηχανή κόντρα στο νερό, αρχίζω και γλιστράω. Σκέφτομαι, όχι έτσι... Δεν θυμάμαι ακριβώς πώς άλλα πιάνω με το αριστερό χέρι τη βαλίτσα και με το δεξί τη σέλα και με πολλή προσπάθεια βρίσκομαι από την άλλη μεριά. Πλέον σπρώχνω τη μηχανή κόντρα στη ροή του νερού. Κάνω μερικές προσπάθειες μπρος πίσω, τίποτα. Με το παραμικρό ένιωθα ότι τη χάνω. Την τρέλα μου μέσα! Εκεί έφυγε η πρώτη κραυγή, απόγνωσης, βοήθειας, δε θυμάμαι... Κάτσε 'δω, δεν πας πουθενά. Το κινητό που είναι; Στη βαλίτσα, μάλιστα. Πέφτω πάνω στη μηχανή με το δεξί πλευρό και το δεξί γόνατο. Τραβάω τα κλειδιά από το διακόπτη, ξαναγυρίζω στην προηγούμενη στάση. Πέφτω με το στήθος πάνω στη μηχανή και με το δεξί χέρι καταφέρνω κι ανοίγω τη βαλίτσα. Το κινητό, σήμα μηδέν. Αρχίζω και παίρνω διάφορα νούμερα. Τίποτα, νέκρα. Ξαναπαίρνω τον Κώστα συνέχεια. Απαντάει, φωνάζω, ακούει τα μισά, φωνάζω ξανά και ξανά, κάτι λέει, κλείνει, με παίρνει, φωνάζω ξανά και ξανά, καταλαβαίνει, το κινητό κλείνει, το ανοίγω, μήνυμα από τον Κώστα. ''Ερχόμαστε''. Περιμένω, το ποτάμι ατέλειωτο. Φωνάζω μακρόσυρτα εεεεεεεεεεε κάθε λίγα δευτερόλεπτα, ακούγεται άραγε η φωνή μου; Σε χαράδρα είμαι, το ποτάμι έχει τέτοιο θόρυβο που νιώθω ότι χάνεται η φωνή μου στον αέρα. Κράτα Γιάννη, έρχονται, πότε όμως; Από την Καρδίτσα, εάν έρχονται με αυτοκίνητο, μέχρι εκείνο το σημείο είναι δυο ώρες δρόμος. Φωνάζω συνεχώς. Εεεεεεεε! Έχω σκύψει το κεφάλι και βλέπω το νερό, γελάω δυνατά, διψάω ρε! Εδώ, πιες τώρα να σκάσεις! Ακούω μια φωνή. ''Τι έπαθες ρε παιδι;'' Γυρνάω και βλέπω έναν παππού. Κάνω να μιλήσω και εμφανίζονται και δυο κυρίες, άκουσαν τις φωνές μου και κατέβηκαν μέχρι εκεί . Τι να κάνουν; Να πάρουμε στο χωριό τηλέφωνο για βοήθεια, δεν έπιανε κανένα κινητό πλέον. Δεν πειράζει, λέω, έρχονται από την Καρδίτσα. "Αντέχεις παιδί μου;", ρωτάει ο πάππος ο Ηλίας. Αντέχω και δεν αντέχω, κρατάω. Αρχίζω και κρυώνω. Τι να κάνουν και οι κορντούρες και οι μπότες; Ξαναδοκιμάζουν με τα κινητά, τίποτα. Να ανεβούν μέχρι το χωριό είναι πάνω από μιάμιση ώρα δρόμος με τα πόδια. Θα περιμένω, όπου να 'ναι έρχονται από την Καρδίτσα. Το αριστερό πόδι μου δεν το νιώθω. Θέλω να μιλήσω στον παππού και δεν μπορώ. Είμαι μούσκεμα, Τρέμω τώρα για τα καλά. Σαν να σκοτεινιάζει κιόλας. Δε μπορεί, είναι νωρίς ακόμη.... Δε βλέπω καλά, το αριστερό χέρι μουδιάζει, δεν μπορώ να πιάσω άλλο, είμαι περίπου μιάμιση ώρα στο νερό. Γέρνω λίγο προς τα πίσω... Έφυγε αριστερά πλαγιασμένη, στριφογυρίζει τέσσερις φορές, τη βλέπω να σταματάει στη μέση του ποταμού είκοσι μέτρα πιο κάτω ανάμεσα σε βράχια. Ακούω φωνές, ο μπαρμπα-Ηλίας. "Βγες, βγες γρήγορα!". Κάνω να βγω, ένα, δύο, τρία και σωριάζομαι στην όχθη. Μου βγάζουνε τα ρούχα όλα και μου δώσανε να βάλω μια μπλούζα που είχε μαζί της η κυρα-Κωνσταντία, μια άλλη μπλούζα που είχε ο μπαρμπα-Ηλίας και για παντελόνι κάτι παλιόπανα που βρήκαν στις όχθες και τα έδεσα όπως-όπως γύρω από τη μέση μου. "Και τώρα περπάτα, περπάτα γρήγορα να κυκλοφορήσει το αίμα". Πάνω-κάτω για κάνα δεκάλεπτο. Σερνόμουν, και το βλέμμα εκεί στη σούδα, στη μηχανή. Έρχονται, να 'τοι οι φίλοι μου. Ο Κώστας Μπακαλάκος, ο Σάκης Κατσίγιαννης, ο Σάκης Ζαγορίτης, με ένα 4x4, με ρούχα στεγνά, με λόγια παρηγοριάς. "Να τη βγάλουμε", λένε όλοι μαζί. Κάθε προσπάθεια όμως μόνο και προσέγγισης, ήταν αδύνατη. Άρχισε να σουρουπώνει. Ο μπαρμπα-Ηλίας είπε τη σωστή κουβέντα: "Παιδιά στο σημείο που είναι, δεν πρόκειται να μετακινηθεί η μηχανή, να ανεβούμε στο χωριό και κει να βρούμε τον Κώστα τον Μονάντερο, έχει φορτηγό με γερανό και ίσως μπορέσει να τη βγάλει αύριο με το φως της μέρας".

Ανεβήκαμε στο χωριό και μέχρι να φτάσουμε είχα ζεσταθεί, αλλά δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη. Λίγο ακόμη να κρατούσα... Βρήκαμε τον Κώστα τον Μονάντερο. "Θα κατέβω να δω που βρίσκεται. Εσείς πάτε στα σπίτια σας και μιλάμε αύριο το πρωί, θα τη βγάλουμε".

Μια νύχτα άυπνος, παρ’ όλη την κούραση. Το πρωί ξανά με τον Μπακαλάκο και τον Ζαγορίτη τραβήξαμε προς τη Νεράιδα. Μιλάω με τον Κώστα. "Τραβάτε κάτω εσείς και το μόνο που θέλω είναι να καθαρίζετε τις στροφές από τις πέτρες να μη σκίσω κάνα λάστιχο''. Το πώς κατέβασε εκείνο το τέρας από κείνες τις στροφές, παραμένει για μένα μυστήριο. Φτάσαμε στο ποτάμι, η μηχανή εκεί. Πέρασε το φορτηγό απέναντι, κατέβηκε μια ομάδα ντόπιων και με κινήσεις ακριβείας ακροβολίστηκαν στην όχθη. Το πόρισμα βγήκε σε δευτερόλεπτα. Αδύνατον να μπει άνθρωπος μέσα, έστω και δεμένος. Ορμητικά νερά και μεγάλο βάθος στο σημείο που ήταν η μηχανή. Μα τι κάνουν; Ααα μάλιστα, πολυμήχανοι ντόπιοι, έκοψαν δέντρο και το έριξαν με άκριβεια εκατοστού, δίπλα στη μηχανή. Περπάτησε ο Κώστας ο Μονάντερος και πέρασε τον ιμάντα μέσα από το ψαλίδι. Εν τω μεταξύ ο Μπάμπης ο Ζήσης έβαλε το φορτηγό μέσα στο ποτάμι με την όπισθεν και το σταθεροποίησε σε απόσταση ασφαλείας με τα σιδερένια πόδια που έχει πίσω. Ο γερανός έκανε τα υπόλοιπα. Μαλακά και αθόρυβα σήκωσε το Άφρικα και με ακρίβεια το ακούμπησε στην καρότσα του φορτηγού. Επιστροφή στο χωριό, στάση στο ταβερνάκι του μπαρμπα-Μήτσου Μονάντερου. Εκεί έγινε και η μεταφόρτωση στο αγροτικό του φίλου Ζαγορίτη, εκεί καθίσαμε και ήπιαμε δυο τσίπουρα να γλυκαθούμε, να μας χαμογελάσει ο μπαρμπα-Μήτσος και να μας διηγηθεί ιστορίες της περιοχής. "Το ποτάμι, δύναμη μεγάλη", λέει ο Μονάντερος, "έχουν κολλήσει τζιπ, αγροτικά, αυτοκίνητα, φορτηγά, αλλά μηχανή πρώτη φορά...".

Για όλη αυτή την προσπάθεια ο Κώστας ο Μονάντερος ΔΕΝ ΔΕΧΘΗΚΕ να πάρει ούτε ένα ευρώ. "Εσύ να ‘σαι καλά", μου είπε, "και άσε τα λεφτά. Και να μας έρχεσαι τακτικότερα, να πίνουμε κάνα κρασί". Μείναμε χαμογελαστοί.

Η μηχανή μεταφέρθηκε σε χώρο του φίλου Κώστα Μπακαλάκου. Ταξιδιώτης, τρελός με τα βουνά, μερακλής με τις μηχανές. "Αναλαμβάνω εγώ", μου λέει. Σήμερα το Άφρικα κελαηδάει.

--------------------------

Θέλω να ευχαριστήσω τον Κώστα Μπακαλάκο, το Σάκη Ζαγορίτη και το Σάκη Κατσίγιαννη. Η ηθική τους συμπαράσταση είναι ανεκτίμητη

κείμενο, φωτό: του Γιάννη Τσιοπελάκου

πρόλογος του Λύκου

 

 

 

 

 

Ετικέτες

Δυστύχημα Καλλιθέα: Παρούσα η ΟΕΠΤΑ - Καταγγελία για καταδίωξη

Παραμένουν αντικρουόμενες οι μαρτυρίες - Βέβαιη πλέον η παρουσία της ΟΕΠΤΑ στο σημείο
Δυστύχημα Καλλιθέα: Παρούσα η ΟΕΠΤΑ - Καταγγελία για καταδίωξη
Από το

motomag

8/6/2026

Στοιχειοθετείται πλέον η καταδίωξη του νεκρού Παναγιώτη Βασιλόπουλου λίγα δευτερόλεπτα πριν το δυστύχημα όπου, αφότου παρέσυρε μία ηλικιωμένη 71 ετών που περνούσε την διάβαση πεζών, κατέληξε στο διάζωμα και σε κολώνα επί αυτού χάνοντας ακαριαία τη ζωή του.

Οι αρχικές μαρτυρίες από το σημείο όχι μόνο δεν έκαναν λόγο για καταδίωξη αλλά αντιθέτως ήταν ξεκάθαρες ως προς την αντίθετη πλευρά, πως δεν υπήρχε καταδίωξη αλλά «κόντρα» κατά πως δήλωσαν με άλλη μοτοσυκλέτα. Επιπρόσθετα έχει καταγραφθεί μαρτυρία αυτόπτη μάρτυρα που μιλά για σούζα του Παναγιώτη λίγο πριν την παράσυρση του πεζού. Αυτό είναι άλλο ένα από τα πράγματα που δεν επιβεβαιώνονται από το video που δείχνει την παράσυρση της γυναίκας. Το μόνο βέβαιο τις ώρες αμέσως μετά το δυστύχημα ήταν η μεγάλη ταχύτητα της μοτοσυκλέτας.

Είναι λογικό να υπάρχουν αντικρουόμενες μαρτυρίες καθώς στο σημείο επικράτησε πανικός εξαιτίας του σοκ από τις φρικτές εικόνες του δυστυχήματος και από την ταχύτητα με την οποία συνέβησαν όλα. Ο νεκρός είχε διαμελιστεί, υπήρχε μία γυναίκα τραυματίας πάνω στη διάβαση πεζών, η μοτοσυκλέτα ήταν στο αντίθετο ρεύμα και άλλοι πεζοί καλούσαν σε βοήθεια καθώς είχαν δεχθεί θραύσματα της μοτοσυκλέτας ή ακόμη χειρότερα… Μαγαζάτορας της περιοχής που βγήκε δευτερόλεπτα μετά το δυστύχημα στον δρόμο μιλά για ένα πολεμικό σκηνικό, οπότε πάνω στον πανικό που επικρατούσε είναι λογικό να μην υπάρχει σαφής καταγραφή της αλληλουχίας των γεγονότων. Από τα πρώτα πάντως που καταρρίπτονται είναι η σούζα ως ένα από μοιραία λάθη, καθώς σούζα δεν καταγράφεται, μόνο υψηλή ταχύτητα.

Ενδεικτικό των αντικρουόμενων μαρτυριών είναι το παρακάτω VIDEO με τις δηλώσεις των ανθρώπων που ήταν πεζοί στο σημείο. Ακόμη και έτσι όμως, η παρουσία των οχημάτων της ΟΕΠΤΑ φαίνεται και σε αυτό το video, το επίμαχο σημείο είναι τα πρώτα δύο λεπτά, τα υπόλοιπα δεν έχουν σχέση με το θέμα:

Τις επόμενες ημέρες μετά το δυστύχημα ξεκινήσαν να υπάρχουν διάφορα video που εμπλέκουν την Τροχαία και συγκεκριμένα το τμήμα ΟΕΠΤΑ, δηλαδή την Ομάδα Ελέγχου & Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων σε καταδίωξη του Παναγιώτη. Από τα διάφορα VIDEO που κυκλοφορούν καθώς κάποιοι προσπαθούν να πάρουν views ακόμη και σε τέτοιες περιπτώσεις, δείχνοντας παλαιότερο υλικό, ένα από τα VIDEO δείχνει τα πραγματικά οχήματα και καταγράφει και την παρουσία της Cayenne που χρησιμοποιεί η υπηρεσία αυτή αλλά και τη Suzuki Hayabusa που χρησιμοποιούν για καταδιώξεις. Φαίνονται ξεκάθαρα να έχουν σταματήσει στο δυστύχημα διευθετώντας την κυκλοφορία των οχημάτων.

Αυτό αποδεικνύει την παρουσία της ΟΕΠΤΑ στον χώρο του δυστυχήματος, σε χρόνο τόσο κοντινό στο δυστύχημα που δεν γίνεται να είναι από κλήση που δέχθηκαν από το κέντρο και έφτασαν στο σημείο, αλλά κινούνταν επί της Θησέως δευτερόλεπτα πριν.

Μέρες μετά το δυστύχημα αρχίζουν να έρχονται περισσότερες μαρτυρίες ξεκαθαρίζοντας την παρουσία της Τροχαίας ΠΡΙΝ το δυστύχημα.

Οι μαρτυρίες που υπάρχουν ακόμη και αυτή τη στιγμή είναι εξίσου αντικρουόμενες. Κάνουν λόγο για κόκκινο φανάρι που πέρασε ο Παναγιώτης χωρίς να αντιληφθεί πως τα οχήματα της ΟΕΠΤΑ ήταν στον δρόμο και του άναψαν φάρο, στη θέα του οποίου άνοιξε το γκάζι κι έφυγε μπροστά λίγο πριν το μοιραίο.

Άλλη μαρτυρία κάνει λόγο για εκκίνηση της Hayabusa και κυνήγι της R1 του Παναγιώτη για αρκετή ώρα.

Στο παρακάτω video από σταθερή κάμερα της περιοχής που δείχνει την μοιραία R1 να περνά με ταχύτητα και είναι από διαφορετική γωνία από το αρχικό video που δείχνει την παράσυρση του πεζού, φαίνεται να περνά και η μοτοσυκλέτα της ΟΕΠΤΑ 13 δευτερόλεπτα μετά με χαμηλότερη ταχύτητα και τέρμα δεξιά. Ίσως να έχει κόψει βλέποντας το δυστύχημα εμπρός. 40 δευτερόλεπτα αργότερα φαίνεται να γυρνά προς τα πίσω ο αναβάτης της Hayabusa και ξανά περνά 55 δευτερόλεπτα αργότερα προς την κατεύθυνση του δυστυχήματος, εκεί όπου πλέον επικρατεί πανικός από τους πεζούς και το φρικτό θέαμα που αντικρύζουν.

Το επίμαχο video:

Εχθές, αρκετά αργότερα από τα ανωτέρω VIDEO, ένα νέο έρχεται να δώσει περισσότερο φως στις συνθήκες του δυστυχήματος, κυρίως ως προς το αν υπήρχε ή όχι καταδίωξη από την ΟΕΠΤΑ. Πρόκειται για συρραφή από video αυτοκινήτου που βρισκόταν στον δρόμο και πέρασε λίγα δευτερόλεπτα αργότερα καθώς και εικόνες από παράθυρο που δείχνει πως λίγα λεπτά αργότερα έχει έρθει και ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ για να περισυλλέξει τον νεκρό και τα μέλη του σώματός του, καθώς και την παρουσία όλων των οχημάτων.

το νέο VIDEO που δείχνει και τις συνθήκες πριν το ατύχημα:
(πατήστε επάνω στην μαύρη εικόνα για να εμφανιστεί)


 

Ξεκάθαρο πλέον από αυτό το νέο video πως υπήρχε η ΟΕΠΤΑ στο σημείο ακολουθώντας την R1 του Παναγιώτη πριν το δυστύχημα.

Ο δικηγόρος της οικογένειας θα μπορέσει να αποδείξει στο μέλλον αν υπήρξε καταδίωξη επί 5 μάλιστα χιλιόμετρα, όπως ισχυρίζεται ο δημιουργός του video, ή αν ισχύει η μαρτυρία φίλων του Παναγιώτη πως δεν έτρεχε για πολύ ώρα, παρά μόνο όταν αντιλήφθηκε την παρουσία των οχημάτων της συγκεκριμένης υπηρεσίας που παρότι δίχως διακριτικά, είναι γνωστά σε όλους οχήματα που έχουν εμφανιστεί σε πολλά ρεπορτάζ αλλά και εκπομπές της τηλεόρασης.

Οι καταγραφές του κέντρου και οι επικοινωνίες θα δείξουν στο μέλλον αν υπήρχε ή όχι καταδίωξη.

Από εκεί και πέρα δεν προσπαθεί κανείς να μειώσει τις ευθύνες που έχει ο αναβάτης που ανέπτυξε ταχύτητα και παρέσυρε έναν άλλο άνθρωπο προσπαθώντας να διαφύγει της σύλληψης. Ήταν μία λάθος απόφαση αλλά ταυτόχρονα ήταν και προδιαγεγραμμένη με την αυστηροποίηση των ποινών για τροχαίες παραβάσεις, σε τέτοιο βαθμό που βλέπουμε τους τελευταίους 11 μήνες.

Δεν είναι καινούργιος προβληματισμός και δεν αναφέρεται για πρώτη φορά, από την πλήρη αδιαφορία της Τροχαίας για κράνος, για ταχύτητες κτλ, περάσαμε στον αυστηρό έλεγχο. Αυτό από μόνο του θα ήταν αρκετό για να μεταδώσει το μήνυμα και μάλιστα είναι κάτι που πολλές φορές είχαμε τονίσει πως έπρεπε να γίνει. Η στάση τους εκπαίδευε συνειδήσεις. Το πρόβλημα όμως είναι πως η εντατικοποίηση των ελέγχων ήρθε με ακραία αυστηροποίηση των ποινών, παίρνουν διπλώματα ακόμη και για παράνομο παρκάρισμα μοτοσυκλέτας, όταν λίγο πριν, κυριολεκτικά, ο καθένας μπορούσε να παρκάρει όπου ήθελε. Δεν είναι η πρώτη φορά που εφαρμόζεται αυτό το ξαφνικό σοκ και είναι δεδομένο πως δεν δουλεύει. Διότι αργότερα ήρθε εκ νέου και η χαλάρωση των ποινών και η χαλάρωση των ελέγχων που μας οδήγησε στο σημείο που ήμασταν πριν.

Τις τελευταίες ημέρες φάνηκε πως μερίδα του κοινού δεν γνωρίζει ούτε τα βασικά για τις διαβάσεις πεζών δίχως φανάρι, τόσο για το τι ισχύει εδώ, όσο και για το τι ισχύει στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ας γίνει επιτέλους κατανοητό πως δεν γίνεται να περάσεις την διάβαση με ταχύτητα, δεν έχεις ούτε την προτεραιότητα να την περάσεις δίχως να σταματήσεις πλήρως όταν κινείται άνθρωπος πάνω σε αυτή και ισχύει ασχέτως αν υπάρχει φανάρι ή όχι.

Για την υψηλή ταχύτητα σε μία λεωφόρο αυτού του είδους, εντός του πυκνού αστικού ιστού, δεν θα διαφωνήσει κανείς πως είναι ένα κανονικό έγκλημα.

Ενδεχομένως όμως να υπάρξουν και στο μέλλον άνθρωποι που θα πάρουν τις λάθος αποφάσεις και θα προσπαθήσουν να διαφύγουν όταν πάνω στην έξαψη της στιγμής συνειδητοποιήσουν πως σταματώντας οδηγούνται στη φυλακή, εκτός διπλώματος για ένα χρόνο ή και παραπάνω, κουβαλώντας ένα δυσθεώρητο πρόστιμο ενώ έχουν χάσει πλέον και τη μοτοσυκλέτα τους. Δεν δικαιολογεί κανείς το λάθος της απόφασης αυτής, αλλά τη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών από την μεριά της Πολιτείας, μέσα στις οποίες τέτοια λάθη εκκολάπτονται ευκολότερα.

Δεν θα έπρεπε η «μηδενική ανοχή» όπως οι ίδιοι στην Τροχαία την ονόμασαν, ουσιαστικά αποδεχόμενοι πως πριν υπήρχε μία καταστροφική ανοχή, να συνδυάζεται και με αυστηροποίηση των ποινών. Προσέξτε πως το αναφέρουμε, δεν επικροτεί κανείς την παραβατική συμπεριφορά, τονίζουμε όμως πως πρώτα φέρνεις τους ελέγχους στο επίπεδο συχνότητας που πρέπει να διεξάγονται από το μηδέν που ήταν πριν κι έπειτα σταδιακά ας αυστηροποιηθούν και οι ποινές όταν και αν κριθεί απαραίτητο. Και τα δύο μαζί είναι λάθος πρακτική και εξωθεί σε τέτοιες συμπεριφορές που μπορεί να δημιουργήσουν και θύματα πέραν των εμπλεκομένων στην καταδίωξη, όπως συνέβη τώρα. Ο πεζός που περνά από τη διάβαση νόμιμα και έρχεται αντιμέτωπος με ένα πολεμικό σκηνικό έχει όλο το δίκιο με το μέρος του, ακόμη και να ζητήσει ευθύνες από την Πολιτεία για τις αιτίες που βρέθηκε αντιμέτωπος με κάτι τέτοιο.

Ελπίζουμε στο άμεσο μέλλον να φανεί αν έχει γίνει καταγραφή στο κέντρο για καταδίωξη και αν ναι, την ώρα έναρξης αυτής και τί συνέπειες μπορεί να έχει κάτι τέτοιο.

Σε κάθε περίπτωση ας κρατήσει κανείς από εδώ και πέρα, πως δεν υπάρχει ουσιαστική δικαιολογία για την μη συμόρφωση σε σήμα της Τροχαίας. Ακόμη και με τις ιδιαίτερα αυστηρές ποινές για λίγα χιλιόμετρα παραπάνω, δεν ανοίγουμε ακόμη περισσότερο το γκάζι προσπαθώντας να ξεφύγουμε. Η αφαίρεση διπλώματος για ένα μήνα ή περισσότερο, δεν μπορεί να μετρά πάνω από το βάρος αφαίρεσης μίας άλλης ζωής, αν η δική μας δεν μας ενδιαφέρει ή δεν το σκεφτόμαστε τόσο, εκείνη την στιγμή.

UPDATE:

Λίγες ώρες αργότερα από την δημοσίευση του άρθρου, υπάρχει ανακοίνωση από το Αρχηγείο Ελληνικής Αστυνομίας για το συγκεκριμένο περιστατικό που διευκρινίζει πως η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αναζητούνταν για σωρεία παραβάσεων αλλά την συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν υπήρχε καταδίωξη.
Η ανακοίνωση:

 

08-06-2026: Ανακοίνωση Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας σχετικά με δημόσιες αναφορές για θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα στην οδό Θησέως στην Καλλιθέα

ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ 

Αθήνα, 8 Ιουνίου 2026

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Με αφορμή δημόσιες αναφορές και αναρτήσεις που διακινούνται σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα που σημειώθηκε στην οδό Θησέως στην Καλλιθέα, από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας διευκρινίζεται ότι οι ισχυρισμοί περί καταδίωξης του οδηγού της μοτοσικλέτας από αστυνομικές δυνάμεις δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Η συγκεκριμένη μοτοσικλέτα αποτελούσε αντικείμενο αναζητήσεων στο πλαίσιο αστυνομικών ερευνών, καθώς υπήρχαν ενδείξεις παραβάσεων του Κ.Ο.Κ., πλην όμως κατά τον χρόνο του ατυχήματος δεν βρισκόταν σε εξέλιξη οποιαδήποτε καταδίωξη ή προσπάθεια ακινητοποίησής της από αστυνομικούς.

Ως εκ τούτου, κάθε αναφορά που συνδέει το θανατηφόρο τροχαίο με δήθεν καταδίωξη από την Ελληνική Αστυνομία είναι ανακριβής και στερείται πραγματικής βάσης.

Υπογραμμίζεται ότι, η πρόληψη των τροχαίων δυστυχημάτων, η προστασία της ανθρώπινης ζωής και η αντιμετώπιση επικίνδυνων παραβατικών συμπεριφορών στο οδικό δίκτυο αποτελούν διαχρονική και αδιαπραγμάτευτη αποστολή της Τροχαίας.