Άλλος ένας θάνατος στο Isle Of Man στην κατηγορία των sidecar

Σε κρίσιμη κατάσταση ο συναθλητής του
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/6/2022

Ο πρώτος αγώνας sidecar του Γάλλου Olivier Lavorel στο Isle Of Man είχε δυστυχώς μοιραία κατάληξη για τον ίδιο, ενώ σε κρίσιμη κατάσταση βρίσκεται και ο συναθλητής του César Chanel. Οι δύο Γάλλοι είχαν ατύχημα στον πρώτο γύρο, του πρώτου αγώνα της κατηγορίας τους, μόλις ένα χιλιόμετρο μετά στην εκκίνηση στο σημείο Ago’s Leap της διάσημης διαδρομής.

Ο Oliver ήταν ο συνεπιβάτης του sidecar που οδηγούσε ο César Chanel και στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά είχαν εντυπωσιάσει με την 15η θέση που πέτυχαν σε αυτή την πρώτη τους επίσκεψη ως αγωνιζόμενοι στο Νησί.

Παρά το γεγονός πως δεν είχαν τρέξει ποτέ ξανά στο Isle Of Man, ήταν ένα πολύ έμπειρο δίδυμο που είχε κατακτήσει νίκες και πολλά βάθρα στις κατηγορίες French F1 και F2 του εθνικού πρωταθλήματος Sidecar της Γαλλίας που είναι από τα πιο ανταγωνιστικά στον κόσμο.

Μέχρι στιγμής τη ζωή του στο φετινό Isle Of Man έχει χάσει ο 29ος Βρετανός Mark Purshlow από το Llanon της Ουαλίας και σοβαρά τραυματισμένος είναι ο ο Dave Moffitt, ο οποίος διακομίστηκε αεροπορικώς στο νοσοκομείο του Liverpool όπου και παραμένει σε κωματώδη κατάσταση.

Ο αγώνας του Isle Of Man, όπως και όλοι οι αγώνες που γίνονται σε δημόσιους δρόμους (π.χ. Macau) ήταν και θα είναι πολύ πιο επικίνδυνοι από οποιονδήποτε αγώνα γίνεται μέσα σε κλειστές πίστες, κάτι που γνωρίζουν πάρα πολύ καλά όσοι συμμετέχουν σε αυτούς και φυσικά αναλαμβάνουν την προσωπική τους ευθύνη, οπότε η συζήτηση για απαγόρευσή τους δεν είναι τόσο εύκολη και απλοϊκή.

Η γνώμη του ΜΟΤΟ για το Isle Of Man έχει διατυπωθεί με σαφήνεια στο παρελθόν (διαβάστε το σχετικό άρθρο ΕΔΩ).


 

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.