Ανεξάρτητη η Kawasaki Motors από σήμερα [VIDEO]

Φεύγει από την ομπρέλα της Kawasaki Heavy Industries
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/10/2021

Εγκαινιάζεται σήμερα η δομική αλλαγή για τις μοτοσυκλέτες της Kawasaki που αποχωρούν από τον τεράστιο όμιλο Kawasaki Heavy Industries και γίνονται μία ανεξάρτητη εταιρεία, σε μία προαναγγελθείσα κίνηση που την περιμένουμε εδώ κι ένα χρόνο.

Ανέκαθεν για την Kawasaki ο Οκτώβριος είναι μήνας αλλαγών, όπως και γενικά στην Ιαπωνική κουλτούρα και από σήμερα εφαρμόζεται πλέον και τυπικά, η κίνηση που είχαν εξαγγείλει. Αξίζει να τονίσουμε μία μικρή λεπτομέρεια, πως έχει προηγηθεί η μεταφορά της πώλησης αλλά και της γραμμής παραγωγής των μικρών αερόψυκτων δίχρονων και τετράχρονων κινητήρων που ακόμη κατασκεύαζε ο όμιλος για διάφορες χρήσεις, γεννήτριες κτλ, στην εταιρεία MHIM (Mitsubishi Heavy Industries Meiki Engines Co., Ltd θυγατρική του Mitsubishi Heavy Industries Group. Η μεταφορά αυτή ενεργοποιήθηκε 1η Φεβρουαρίου 2020 αλλά είχε κοινοποιηθεί με δελτίο τύπου επίσης Οκτώβριο, λίγους μήνες πριν, το 2019. Μετά την πώληση της γραμμής παραγωγής των μικρών κινητήρων, ήρθε και η ανακοίνωση για την ανεξαρτητοποίηση του τμήματος μοτοσυκλετών και κινητήρων και πλέον από σήμερα, 1/10/2021, τίθεται σε ισχύ.

Αυτό δείχνει πως η Kawasaki Heavy Industries ήθελε να απεμπλακεί από τον κύκλο εργασιών του μικρότερου και πιο αγαπημένου παιδιού της, του τμήματος μοτοσυκλετών, atv, jetski κτλ, σε ένα γενικότερο πλάνο αναδιάρθρωσης της βαριάς βιομηχανίας της. Ας μην ξεχνάμε πως η Kawasaki Heavy Industries έχει κατακτήσει την θάλασσα, την γη, τον αέρα και το διάστημα, είναι δηλαδή εμπλεκόμενη σε κάθε τομέα κίνησης με μηχανικό μέσο, από όλους όσους γνωρίζει η ανθρωπότητα αυτή την στιγμή. Η Kawasaki κατασκευάζει από πλοία, τρένα, κινητήρες αεροσκαφών, μέχρι πύραυλους και δορυφόρους και φαίνεται πως στην νέα εποχή των προδιαγραφών με αυστηρό έλεγχο των ρύπων στην βιομηχανία και των απότομων αλλαγών σε ορισμένους μόνο τομείς των μεταφορών, ενώ άλλοι προχωρούν πιο αργά, ήταν προς κοινό συμφέρον όλων, να υπάρξει διαχωρισμός εταιρειών. Η κίνηση αυτή αναμένεται απλά να βοηθήσει το τμήμα των μοτοσυκλετών σε ευελιξία, χωρίς όμως στην πράξη να χάσει την υποστήριξη από τον τεράστιο αυτό όμιλο.

Από σήμερα η Kawasaki Motors φαίνεται πως θα χρησιμοποιεί πολύ πιο συχνά το λογότυπο “River Mark” και το γνωστό σλόγκαν “Let the good times roll” πράγματα δηλαδή συνυφασμένα με την Kawasaki από την αρχή σχεδόν της πορείας της. Μέχρι στιγμής το “River Mark” ήταν ένα λογότυπο που έμπαινε σε πολύ λίγα προϊόντα και στην νεότερη ιστορία της Kawasaki ο κόσμος το είδε το 2014 στην H2R και αργότερα σε όλη την σειρά H2, όπως άλλωστε υπήρχε και παλαιότερα στις ιδιαίτερες αυτές μοτοσυκλέτες:

Η Kawasaki Heavy Industries θεώρησε τότε πως η πρώτη υπερτροφοδοτούμενη μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής του κόσμου πρέπει να φέρει το συγκεκριμένο λογότυπο, που δηλώνει την τεράστια ιστορία του ομίλου και την κατασκευαστική του δεινότητα.

Οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ θα θυμούνται τώρα, αυτά που πρώτοι στον κόσμο μάθαιναν πίσω στο 2015, όταν το ΜΟΤΟ οδηγούσε από τους πρώτους στον κόσμο την εξωφρενική H2R στο Τατόι, πως η τεχνογνωσία που υπήρχε απλωμένη στον όμιλο ήταν ο μόνος τρόπος να φτάσει ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών σε αυτό το αποτέλεσμα.

Φανταστείτε τις μεγάλες εταιρείες με τα τόσα πολλά κέντρα εξέλιξης σε διαφορετικούς τομείς που εσωκλείουν και ερευνητικά κέντρα ή αυτόνομα συνεργάζονται με πανεπιστήμια και εξωτερικούς συνεργάτες, σαν ένα τεράστιο αγρό που η γνώση έχει την μορφή πλούσιων οπωροφόρων δέντρων που οποιοσδήποτε ανήκει στην οικογένεια, μπορεί να τρυγήσει. Έτσι κατάφερε η Kawasaki Motors να χρησιμοποιήσει τεχνολογία που είχε αναπτυχθεί στο αεροναυπηγικό τμήμα για να φτιάξει μία γραμμή παραγωγής που συνδύαζε ακρίβεια πολλά επίπεδα κάτω από το χιλιοστό, με βιομηχανικό ρυθμό παραγωγής. Έτσι ώστε να φτάσουμε να έχουμε μία φτερωτή που παίρνει κίνηση από πλανητικό κιβώτιο δύο σχέσεων και αποτελεί την καρδιά του συστήματος του υπερσυμπιεστή για την σειρά H2. Όλες οι μεγάλες εταιρείες μεταδίδουν την γνώση από τμήμα σε τμήμα, και η BMW όταν σχεδίαζε τον εξακύλινδρο κινητήρα της σειράς μοτοσυκλετών K1600, στο τμήμα Μ των αυτοκινήτων απευθύνθηκε για να δει με ποιον τρόπο θα φτιάξει έναν τέτοιο στρόφαλο, που πρώτη φορά χρειαζόταν. Η διαφορά της Kawasaki είναι πως αυτή η γνώση ξεκινά από τον πυθμένα της θάλασσας, πηγαίνει στην επιφάνειά της, εκτείνεται στην στεριά, πετάει στον αέρα και ξεφεύγει και στο διάστημα… Αυτό είναι ένα τεράστιο εφόδιο  που δεν θα πρέπει να χαθεί από την φαρέτρα της εταιρείας, παρά την ανεξαρτητοποίηση του τμήματος μοτοσυκλετών και την γενικότερη βαθιά ανοικοδόμηση όλου του ομίλου.

Ας μην ξεχνάμε πως η Kawasaki ξεκίνησε να ασχολείται με τις μοτοσυκλέτες όταν το τμήμα των αεροσκαφών συνεργάστηκε και στην συνέχεια απορρόφησε την “Meguro Motorcycles” που είχε ιστορία από το 1937 αλλά που και οι δικές της ρίζες πηγαίνουν πίσω σε ένα ναυπηγείο μία δεκαετία νωρίτερα…

Πολύ συμπυκνωμένα, το «River Mark» είναι σύμβολο που δείχνει τα όρια να ξεπερνιούνται και πηγάζει στην εποχή πριν από την Kawasaki Heavy Industries στην απαρχή της εποχής «Meiji» δηλαδή της βιομηχανικής επανάστασης στην Ιαπωνία! Έρχεται απευθείας από το ναυπηγείο Kawasaki Tsukiji και το συναντάμε περίπου το 1870. Προσομοιάζει το ιδεόγραμμα “kawa” που στα ιαπωνικά σημαίνει ποτάμι και συμβολίζει την αέναη κίνηση προς τα εμπρός. Το βλέπουμε να χρησιμοποιείται με μεγάλη φειδώ στην νεότερη ιστορία του γκρουπ και μόνο για εξαιρετικές περιπτώσεις και πολύ σωστά έκαναν και το τοποθέτησαν στην σειρά H2 που πρακτικά είναι μοτοσυκλέτα που ενέπλεξε όλο τον όμιλο, κερδίζοντας τεχνογνωσία από πολλά διαφορετικά σημεία.

Φαίνεται πως το σύμβολο αυτό καθιερώνεται πλέον για τις μοτοσυκλέτες της Kawasaki, μιας και η ανακοίνωση στα ιαπωνικά, όπως και το video που ανέβασαν στον ιαπωνικό τους λογαριασμό, για την σημερινή πρώτη ημέρα ανεξαρτησίας, το χρησιμοποιούν ευρέως.

Καμία αλλαγή δεν θα υπάρχει για τους ιδιοκτήτες και πελάτες της Kawasaki ανά τον κόσμο , ενώ η Kawasaki USA που είναι από τις σημαντικότερες οντότητες μέσα στην Kawasaki Motors και που ετοιμάζεται για μία από τις μεγαλύτερες επεκτάσεις, έχει ήδη δηλώσει εδώ και ένα χρόνο, πως η οργανωτική αυτή αλλαγή δεν θα επηρεάσει στο παραμικρό τα σχέδια της εταιρείας. Ίσα, ίσα που θα δημιουργήσει ευκαιρίες για μεγαλύτερη ευελιξία στο μέλλον.

Να τονίσουμε πως οι πωλήσεις στην Ευρώπη καλπάζουν για την Kawasaki και μπορεί αυτή την στιγμή να μην είναι για την ελληνική πλευρά η πιο δυνατή περίοδος, καθώς γίνονται οργανωτικές αλλαγές και ζημώσεις εντός του ομίλου, αλλά εκτός Ελλάδας οι πωλήσεις της Kawasaki καλπάζουν με μεγάλο θετικό πρόσημο.

Η νέα εταιρεία πρακτικά συγκεντρώνει τα προϊόντα με τα οποία το ευρύ κοινό γνωρίζει το όνομα Kawasaki, καθώς επίσης συγκεντρώνει και την μαζική παραγωγή. Οι τομείς με τους οποίους ασχολείται η Kawasaki Heavy Industries δεν αποτελούν κομμάτι «βιτρίνας». Κι αυτός είναι άλλος ένας λόγος για να γίνει ο διαχωρισμός αυτός, ώστε βασικοί τομείς στους οποίους η Kawasaki Motors πάσχει οργανωτικά, να μπορούν να αναπτυχθούν καλύτερα.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.