Απίστευτο! Η Harley σταματά τα Sportster στην Ευρώπη!

Άλλη μία κίνηση αυτοκτονίας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/9/2020

Από την στιγμή που οι μέτοχοι έδιωξαν από τη θέση του CEO τον Matt Lavatich, εμπνευστή της στρατηγικής “More Roads” και έβαλαν στη θέση του τον Jochen Zeitz (μέλος του Δ.Σ. έως τότε, αλλά και με αμφισβητούμενη προϊστορία στην PUMA), τα νέα που μας έρχονται από το στρατόπεδο της Harley Davidson είναι συνεχώς άσχημα για τους φίλους της αμερικάνικης εταιρείας και όχι μόνο. Αναλαμβάνοντας τα νέα του καθήκοντα ο Jochen Zeitz παρουσίασε το δικό του πλάνο με την ονομασία “Rewiring” το οποίο στην πραγματικότητα είναι ένα πλάνο απόλυτης εσωστρέφειας και sort-term κέρδους για τους μετόχους. Τα βασικά στοιχεία του είναι ο περιορισμός της γκάμας κατά 30% και η αποκλειστική στόχευση στο ήδη υπάρχον πελατολόγιο της Harley. Αμέσως στις ΗΠΑ υπήρξαν σφοδρές αντιδράσεις, οι οποίες βασίστηκαν στο πραγματικό γεγονός πως οι πτώσεις των πωλήσεων της Harley οφείλονται στον διαρκώς αυξανόμενο μέσω όρο ηλικίας των πελατών της, οπότε το να στοχεύεις ξανά σε μια λίμνη πελατών που διαρκώς συρρικνώνεται δεν έχει νόημα για το μέλλον της εταιρείας. Έχει όμως νόημα για την τσέπη των μετόχων, καθώς η άμεση εναρμόνιση των εξόδων και των εσόδων αυξάνει την αξία της μετοχής της εταιρείας στο χρηματιστήριο. Προφανώς αυτό δεν είναι κακό, καθώς οι εταιρείες φτιάχνονται για να παράγουν κέρδος και όχι για να προσφέρουν κοινωνικό έργο. Όμως υπάρχει ένα όριο μέχρι ποιο σημείο μπορείς να βγάζει ξίγκι από τη μύγα.

Η οριστική απόφαση πριν μερικές ημέρες να φύγει η Harley από την αγορά της Ινδίας (την μεγαλύτερη αγορά δικύκλων στον κόσμο και με εξωπραγματικό ποσοστό αύξησης πωλήσεων κάθε χρόνο!) και να παραχωρήσει όλη την εμπορική δραστηριότητα στην Hero, δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την sort-term στρατηγική. Όμως αυτό που αντανακλά σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό την “λογιστική” σκέψη του νέου CEO και των μετόχων, είναι το γεγονός πως δεν φρόντισαν να έχουν εγκαίρως προετοιμάσει τα δημοφιλή μοντέλα της γκάμας τους για της προδιαγραφές Euro5. Έχουν έρθει στη δημοσιότητα σχέδια για έναν νέο αεροψυκτό κινητήρα με σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων για τη σειρά των Sportster, αλλά σύμφωνα με τον Γάλλο αντιπρόσωπο δεν είναι ακόμα έτοιμος για την γκάμα του 2021. Ο ίδιος, επιβεβαίωσε πως την χρονιά που μας έρχεται, όλα τα Street με τον υγρόψυκτο κινητήρα των 750 κυβκών, καθώς και τα Iron 883 και Sportster 1200 θα παραμείνουν Euro4, δηλαδή δεν θα μπορούν να πουληθούν στις χώρες της Ε.Ε. Ως αποτέλεσμα, τα καταστήματα της Harley στην Ευρώπη θα έχουν μοτοσυκλέτες που θα ξεκινούν από τα 17.000€ τουλάχιστον και καμία από αυτές δεν θα έχει λιγότερα από 1700 κυβικά! Δηλαδή δεν θα υπάρχει ούτε ένα μοντέλο στη γκάμα για νέους αναβάτες! Θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πόσα καταστήματα θα επιβιώσουν χωρίς το Iron 883, αλλά και τι αντίκτυπο θα έχει στο μέλλον αυτό το κενό στη γκάμα. Προς το παρόν τουλάχιστον, το μικρό μονοκύλινδρο που θα φτιάχνει στην Κίνα η QJ (Benelli) και το mega on-off Pan America, συνεχίζουν να βρίσκονται μέσα στα πλάνα, έστω κι αν ήδη έχουν καθυστερήσει. Πραγματικά μας κάνει εντύπωση που ένα στέλεχος σαν τον Jochen Zeitz φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται την έννοια του “timing” στον κλάδο της βιομηχανίας οχημάτων… 

Pan America Beyond the Map, Μέρος 5ο – Από τη Σκωτία στην Ιρλανδία ο Κωνσταντίνος Μητσάκης [Gallery]

Ο Μητσάκης συνεχίζει το ταξίδι του πάνω στη σέλα της Harley-Davidson Pan America 1250 SP
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

19/9/2025

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε από το Μπέλφαστ στο Δουβλίνο με σύμμαχό τον εξαιρετικό καιρό. Αφού μάζεψε εικόνες και πληροφορίες από την πρωτεύουσα της Ιρλανδίας, συνέχισε το ταξίδι του φτάνοντας στην Ουαλία, μέσω του πλοίου που συνδέει το Δουβλίνο με το Χόλιχεντ.

Στο Χολιχεντ ο Μητσάκης παρευρέθηκε στο μοτοσυκλετιστικό event “3th Adventure Gathering” που διοργάνωσε ο μοτοσυκλετιστής και συγγραφέας Nick Sanders. Έπειτα επιβιβάστηκε με την Harley-Davidson στο υποθαλάσσιο τρένο και βρέθηκε στην Γαλλία.

Ας δούμε παρακάτω τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην Πέμπτη ανταπόκρισή του:

“Από το συννεφιασμένο Belfast της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας, η γκρι Harley Davidson Pan America 1250 SP μάς οδήγησε κατόπιν στο Δουβλίνο (168 χλμ. νότια), την πρωτεύουσα της Ιρλανδίας. Το “Pan America Beyond the Map” έβαζε ρόδα στην 5η κατά σειρά χώρα του ευρωπαϊκού οδοιπορικού και εμείς –με σύμμαχο έναν ιδανικό καιρό– περιηγηθήκαμε στα αστικά όρια της ιρλανδικής πρωτεύουσας, συλλέγοντας όμορφες παραστάσεις και εμπειρίες. Το άγαλμα Molly Malone, ο Καθεδρικός ναός του Αγίου Πατρικίου, η πεζογέφυρα Ha’penny Bridge, το Κάστρο και το μνημείο του Λιμού μάς διηγήθηκαν την πολιτιστική–ιστορική διαδρομή του Δουβλίνου μέσα στο χρόνο, ενώ η παρουσία μας στην άκρως ενδιαφέρουσα ιρλανδική μητρόπολη γιορτάστηκε με άφθονη μπύρα Guinness σε μια παραδοσιακή pub του κέντρου…

   Με την κλεψύδρα του χρόνου να αδειάζει σιγά-σιγά, το “Pan America Beyond the Map” αποχαιρέτησε την Ιρλανδία κι εμείς μεταθέσαμε για μια άλλη φορά την γνωριμία με τη πανέμορφη ιρλανδική ύπαιθρο! Το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Dublin–Holyhead μάς μετέφερε και πάλι στο Ηνωμένο Βασίλειο (και συγκεκριμένα στην Ουαλία), εκεί όπου το φημισμένο πετρόκτιστο κάστρο της Ουαλίας Castell Harlech μάς χάρισε ένα ανεπανάληπτο ταξίδι πίσω στο χρόνο.

   Στην Ουαλία καταλύσαμε τις δυο επόμενες μέρες και ο λόγος ήταν η εκδήλωση “3th Adventure Gathering”, την οποία οργάνωνε στον φιλόξενο χώρο της φάρμας του ο διάσημος Άγγλος μοτο-ταξιδευτής και συγγραφέας Nick Sanders. Αποδεχόμενος την τιμητική πρόσκληση του Nick Sanders, παρουσίασα στους εκατοντάδες μοτοσυκλετιστές που είχαν έρθει και κατασκηνώσει στο χώρο της εκδήλωσης τις δίτροχες ταξιδιωτικές εμπειρίες μου στους δρόμους του κόσμου. Το γεγονός και μόνο πως ήμουν ο επίσημος προσκεκλημένος του “3th Adventure Gathering”, αποτέλεσε για μένα μια μοναδική τιμητική διάκριση!

   Μόλις 470 χλμ. χώριζαν την φάρμα του Nick Sanders (βρισκόταν στην τοποθεσία Machynlleth) από τον τερματικό σταθμό Eurotunnel Le Shuttle, απόσταση την οποία διατρέξαμε αυθημερόν. Κάπου εδώ αποχαιρετήσαμε οριστικά το Ηνωμένο Βασίλειο, επιβιβαστήκαμε στο υποθαλάσσιο τρένο και διασχίσαμε το στενό της Μάγχης. Μισή ώρα μετά, αντικρίζαμε ενθουσιασμένοι την τρικολόρε σημαία της Γαλλίας – η επιστροφή στην ηπειρωτική Ευρώπη ήταν πλέον γεγονός!”