Απίστευτο! Η Harley σταματά τα Sportster στην Ευρώπη!

Άλλη μία κίνηση αυτοκτονίας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/9/2020

Από την στιγμή που οι μέτοχοι έδιωξαν από τη θέση του CEO τον Matt Lavatich, εμπνευστή της στρατηγικής “More Roads” και έβαλαν στη θέση του τον Jochen Zeitz (μέλος του Δ.Σ. έως τότε, αλλά και με αμφισβητούμενη προϊστορία στην PUMA), τα νέα που μας έρχονται από το στρατόπεδο της Harley Davidson είναι συνεχώς άσχημα για τους φίλους της αμερικάνικης εταιρείας και όχι μόνο. Αναλαμβάνοντας τα νέα του καθήκοντα ο Jochen Zeitz παρουσίασε το δικό του πλάνο με την ονομασία “Rewiring” το οποίο στην πραγματικότητα είναι ένα πλάνο απόλυτης εσωστρέφειας και sort-term κέρδους για τους μετόχους. Τα βασικά στοιχεία του είναι ο περιορισμός της γκάμας κατά 30% και η αποκλειστική στόχευση στο ήδη υπάρχον πελατολόγιο της Harley. Αμέσως στις ΗΠΑ υπήρξαν σφοδρές αντιδράσεις, οι οποίες βασίστηκαν στο πραγματικό γεγονός πως οι πτώσεις των πωλήσεων της Harley οφείλονται στον διαρκώς αυξανόμενο μέσω όρο ηλικίας των πελατών της, οπότε το να στοχεύεις ξανά σε μια λίμνη πελατών που διαρκώς συρρικνώνεται δεν έχει νόημα για το μέλλον της εταιρείας. Έχει όμως νόημα για την τσέπη των μετόχων, καθώς η άμεση εναρμόνιση των εξόδων και των εσόδων αυξάνει την αξία της μετοχής της εταιρείας στο χρηματιστήριο. Προφανώς αυτό δεν είναι κακό, καθώς οι εταιρείες φτιάχνονται για να παράγουν κέρδος και όχι για να προσφέρουν κοινωνικό έργο. Όμως υπάρχει ένα όριο μέχρι ποιο σημείο μπορείς να βγάζει ξίγκι από τη μύγα.

Η οριστική απόφαση πριν μερικές ημέρες να φύγει η Harley από την αγορά της Ινδίας (την μεγαλύτερη αγορά δικύκλων στον κόσμο και με εξωπραγματικό ποσοστό αύξησης πωλήσεων κάθε χρόνο!) και να παραχωρήσει όλη την εμπορική δραστηριότητα στην Hero, δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την sort-term στρατηγική. Όμως αυτό που αντανακλά σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό την “λογιστική” σκέψη του νέου CEO και των μετόχων, είναι το γεγονός πως δεν φρόντισαν να έχουν εγκαίρως προετοιμάσει τα δημοφιλή μοντέλα της γκάμας τους για της προδιαγραφές Euro5. Έχουν έρθει στη δημοσιότητα σχέδια για έναν νέο αεροψυκτό κινητήρα με σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων για τη σειρά των Sportster, αλλά σύμφωνα με τον Γάλλο αντιπρόσωπο δεν είναι ακόμα έτοιμος για την γκάμα του 2021. Ο ίδιος, επιβεβαίωσε πως την χρονιά που μας έρχεται, όλα τα Street με τον υγρόψυκτο κινητήρα των 750 κυβκών, καθώς και τα Iron 883 και Sportster 1200 θα παραμείνουν Euro4, δηλαδή δεν θα μπορούν να πουληθούν στις χώρες της Ε.Ε. Ως αποτέλεσμα, τα καταστήματα της Harley στην Ευρώπη θα έχουν μοτοσυκλέτες που θα ξεκινούν από τα 17.000€ τουλάχιστον και καμία από αυτές δεν θα έχει λιγότερα από 1700 κυβικά! Δηλαδή δεν θα υπάρχει ούτε ένα μοντέλο στη γκάμα για νέους αναβάτες! Θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πόσα καταστήματα θα επιβιώσουν χωρίς το Iron 883, αλλά και τι αντίκτυπο θα έχει στο μέλλον αυτό το κενό στη γκάμα. Προς το παρόν τουλάχιστον, το μικρό μονοκύλινδρο που θα φτιάχνει στην Κίνα η QJ (Benelli) και το mega on-off Pan America, συνεχίζουν να βρίσκονται μέσα στα πλάνα, έστω κι αν ήδη έχουν καθυστερήσει. Πραγματικά μας κάνει εντύπωση που ένα στέλεχος σαν τον Jochen Zeitz φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται την έννοια του “timing” στον κλάδο της βιομηχανίας οχημάτων… 

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες