Αποκάλυψη: Έρχεται KTM RC16 – Αυστριακή V4 για λίγους

Πληροφορία που έχει το ΜΟΤΟ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/4/2019

Ταυτόχρονα με την είσοδο της KTM στα MotoGP, ξεκίνησαν και οι φήμες για μία V4 αυστριακή μοτοσυκλέτα, την οποία μάλιστα περιμέναμε πολύ γρήγορα παράλληλα με τα πρώτα τους βήματα στην κορυφαία αγωνιστική κατηγορία δρόμου. Είχαν προηγηθεί μάλιστα κάποιες φωτογραφίες από αναβάτες εξέλιξης των Αυστριακών, να κυκλοφορούν με καμουφλαρισμένα V4 Aprilia, αποκωδικοποιώντας τα βήματα του υπάρχοντος -τότε- ανταγωνισμού. Μία απόλυτα σωστή διαδικασία. Δεν χρειάστηκε τίποτα περισσότερο από αυτό για να μιλούν τότε για μία αυστριακή V4, ωστόσο οι υποθέσεις αυτές του αέρα, αποδείχτηκαν απόλυτα λανθασμένες στην πράξη.

Παραμένει όμως το γεγονός πως η ίδια η KTM είχε δηλώσει τότε, το 2017, πως σκοπεύει να φτιάξει μία V4 μοτοσυκλέτα και να την διαθέσει προς αγορά. Το οποίο είναι και το λογικό κι επόμενο βήμα, όχι δηλαδή κάποια σπουδαία αποκάλυψη, παρόλο που άμεσα πυροδότησε τις φήμες για επερχόμενο V4 μοντέλο. Τώρα όμως το ΜΟΤΟ είναι σε θέση να ξέρει πως έρχεται πράγματι και πως δεν πρόκειται για κάτι που θα μπορεί καθένας μας να αποκτήσει. Η KTM ετοιμάζεται να ξεκινήσει την εμπορική διάθεση μίας V4 αγωνιστικής μοτοσυκλέτας, απευθείας από την κατηγορία των ελίτ superbike, φέρνοντας μία αντίστοιχη Desmosedici ή RS-GP, ή RC213V αν θέλετε, που θα έχει αντίστοιχη εξωφρενική τιμή. Είμαστε σε θέση τώρα, να επιβεβαιώσουμε το γεγονός πως έρχεται αυτή η έκδοση, έχοντας αποκτήσει απευθείας την πληροφορία πρωτογενώς, εδώ και μερικούς μήνες.

Η υπερ-V4 των Αυστριακών θα αποδίδει πάνω από 230 ίππους, κοστολογείται στο επίπεδο των 180.000 Ευρώ και φυσικά εκτός από το γεγονός πως δεν θα βγάζει πινακίδα, δεν θα μπορείς και να την οδηγήσεις δίχως την παρουσία των μηχανικών της KTM. Θα είναι δική σου, αλλά θα την οδηγείς με ραντεβού στην πίστα. Μην βιαστείτε να πείτε το γιατί, καθώς η απάντηση είναι ιδιαίτερα απλή: Οι πελάτες αυτοί που θα θέλουν να την αποκτήσουν σε αυτά τα χρήματα, αυτές τις υπηρεσίες αναζητούν, δεν τους νοιάζει να κυκλοφορούν σε καφετέριες υποδεικνύοντας ανωτερότητα, προφανώς! Όπως επίσης προφανέστατα αυτές οι μοτοσυκλέτες δεν οδηγούνται πουθενά αλλού εκτός από την πίστα, απαιτώντας και την αντίστοιχη συντήρηση. Κάτι που δυστυχώς αρκετός κόσμος αδυνατεί να καταλάβει. Μόλις πρόσφατα για παράδειγμα, η BMW κλήθηκε να αντιμετωπίσει τα τυχαία σχόλια των αδαών, όταν ανακοίνωσε την συντήρηση που απαιτεί η HP4 Race που με τιμή εκκίνησης τις 80.000 Ευρώ ήταν μία ξεκάθαρα αγωνιστική superbike. Και υπήρχε κόσμος που επικεντρώθηκε σε αυτό, τα διαστήματα και το κόστος συντήρησης, αγνοώντας προφανώς πως πρόκειται για μία ξεκάθαρα αγωνιστική μοτοσυκλέτα. Ακόμα περισσότερο, η πολύτιμη V4 της KTM δεν θα είναι ένα εργοστασιακό superbike, αλλά ένας MotoGP κλώνος και προφανώς θα θέλει ότι και η κανονική έκδοση, μία μικρή ομάδα πριν αρχίσει να τρέχει γράφοντας γύρους. Κι όλα αυτά είναι επίσης μικρή υπόθεση για κάποιον που θα μπορεί να διαθέσει το ποσό που θα απαιτεί η αγορά της. Ας μην το πάμε μακριά, η KTM δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ όταν έδινε τις δύο πρώτες αγωνιστικές RC16 προς ¼ του εκατομμυρίου. Τότε είχε πουλήσει τις πραγματικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες με τον εξοπλισμό του Espargarto κι όχι κάποια ειδική έκδοση του V4… Αντίστοιχα και τώρα δεν πρόκειται καθόλου να ιδρώσει πριν διαθέσει το σύνολο της παραγωγής που σκοπεύει να ετοιμάσει. Είναι λοιπόν βέβαιο πως έρχεται μία τέτοια μοτοσυκλέτα για λίγους και είναι λογικό αυτό να είναι το πρώτο βήμα πριν δούμε και μία «πολιτική» έκδοση στους δρόμους, ένα superbike για όλους, που θα έρθει για να τοποθετηθεί απέναντι στον αυξημένο φετινό ανταγωνισμό. Προς το παρόν η KTM θα φέρει μία αντίστοιχη Desmocedici, μία μοτοσυκλέτα για να την ποθούν όλοι, και να την έχουν λίγοι…

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.