Αποκλειστικό: Πραγματικές FULL carbon από την Akrapovic!

Full carbon με κεραμικές ίνες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/4/2019

Η τεράστια απόσταση που χωρίζει την Akrapovic από τον ανταγωνισμό πρόκειται να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο. Οι Σλοβένοι ετοιμάζονται να βγάλουν στην παραγωγή εξατμίσεις που είναι κατασκευασμένες από carbon και όχι από τιτάνιο! Πρόκειται για κάτι που το εργοστάσιο δουλεύει αρκετά χρόνια τώρα και αν θέλετε έρχεται και σε αντιδιαστολή με αυτό που τους έχει κάνει μοναδικούς. Ή καλύτερα με ένα από αυτά που τους καθιστούν μοναδικούς: Τον τρόπο που διαχειρίζονται το τιτάνιο και το γεγονός πως έχουν φτάσει στο σημείο να έχουν το δικό τους χυτήριο! (πάνω από μία δεκαετία έρευνας για το εξελίξουν).

Η Akrapovic απέχει από τον ανταγωνισμό γιατί η δουλειά της δεν είναι απλά να κατασκευάζει εξατμίσεις, αλλά ακόμη περισσότερο να εξελίσσει κινητήρες ενώ συχνά σηκώνει κι ένα κομμάτι των εργασιών δημιουργίας ενός νέου μοντέλου από τις πλάτες των κατασκευαστών που συνεργάζονται μαζί της. Υπάρχουν λοιπόν μοντέλα που πριν βγουν στην παραγωγή με μία απλή εξάτμιση του εργοστασίου, έχουν περάσει πρώτα από την Akrapovic η οποία πρότεινε και αλλαγές στην ροή των καυσαερίων που προφανώς με την δική της εξάτμιση είναι πλήρως εκμεταλλεύσιμες, ωστόσο γενικά βελτιώνουν την μοτοσυκλέτα. Αυτό από μόνο του μπορεί να την τοποθετήσει πολλά σκαλιά πάνω από τους υπόλοιπους, αν δεν ξεχώριζε για την ίδια την κατασκευή και φυσικά για τις επιδόσεις.

Το επόμενο βήμα που ετοιμάζουν θα μεγαλώσει αυτό το χάσμα. Η πληροφορία έρχεται από το νούμερο δύο της εταιρίας απευθείας στο ΜΟΤΟ και είναι μέρος της αποκαλυπτικής συνέντευξης που μας παραχώρησε στα πλαίσια της επίσκεψής μας στην Σλοβενία. Η ελληνική αντιπροσωπεία, η TECNO MOTO PERFORMANCE, επεξεργαζόταν πολλούς μήνες το πλαίσιο αυτής της ξενάγησης που το MOTO είχε πραγματοποιήσει αντίστοιχα και στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Τότε η Akrapovic ήταν ήδη πολύ μπροστά από τον ανταγωνισμό αλλά συγκριτικά με την σημερινή της εικόνα ήταν απλά μία μικρή βιοτεχνία…

Στο επόμενο τεύχος θα κάνουμε κάτι που δεν έχει γίνει ξανά, στον βαθμό αυτό που θα δείτε. Θα περιηγηθούμε μαζί στον χώρο παραγωγής και θα δείτε όλα τα στάδια από την αρχή ως το τέλος! Μέχρι τότε, και μέχρι να έρθει η συνέντευξη με τον άνθρωπο που γνωρίζει όλα τα μυστικά, ας δούμε μία από τις πληροφορίες που μας έδωσε:

Akrapovic: Γιατί ήταν αποκαλυπτική η επίσκεψη στο εργοστάσιό της - Μοτοσυκλετιστική εκδοχή «Charlie and the Chocolate Factory»

Το τιτάνιο για την Akrapovic και η υψηλή εξειδίκευση σε αυτό, είναι ένας από τους λόγους που την έκαναν να ξεχωρίσει, ωστόσο πρέπει να βρίσκεται πάντα ένα βήμα πιο μπροστά και για αυτό τα τελευταία χρόνια πειραματιζόταν με το carbon. Οι θερμοκρασίες που φτάνουν οι εξατμίσεις ήταν έως τώρα ο απαγορευτικός λόγος για να γίνει κάτι τέτοιο και η διαφορά σε βάρος ο μόνος λόγος να μπει κανείς στον κόπο. Ήδη με το τιτάνιο και την προηγμένη κατασκευή, οι εξατμίσεις της Akrapovic είναι εξαιρετικά ελαφριές, όμως με την χρήση του carbon τα πράγματα μπορούν να γίνουν πολύ καλύτερα.

Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρόκειται να αφήσουν το τιτάνιο, ενώ και το carbon δεν πρόκειται να είναι γελοία ακριβό, ακόμη και στην πρώτη περίοδο που θα γίνει διαθέσιμο. Αυτές οι δύο είναι οι πιο βασικές ανησυχίες που ίσως έχει κανείς όταν ακούει για εξατμίσεις carbon, όπου το carbon δεν θα είναι απλά ένα εξωτερικό προστατευτικό, αλλά θα αποτελεί το δομικό στοιχείο. Η καινοτομία βασίζεται σε μία εξ ολοκλήρου νέα αντιμετώπιση του υλικού, το οποίο έτσι κι αλλιώς βρίσκεται σε αφθονία, μέσα στο εργοστάσιο όπως θα δείτε στο τεύχος, και επεξεργάζεται από τους καλύτερους υπαλλήλους, τις γυναίκες!

Το carbon τώρα μπαίνει σε τελείως διαφορετική συνθήκη επεξεργασίας, που προφανώς η Akrapovic δεν πρόκειται να αποκαλύψει και ενισχύεται με κεραμικές ίνες απαιτώντας μία εντελώς νέα προσέγγιση στην βιομηχανοποιημένη παραγωγή. Βρισκόμαστε στα τελικά στάδια της εξέλιξης, έχοντας ξεπεράσει κάθε σκόπελο ώστε να δούμε κάτι τέτοιο σύντομα να γίνεται διαθέσιμο.

Το πότε. δεν είναι ανακοινώσιμο αλλά πρέπει να γίνει κατανοητό πως είμαστε μπροστά σε κάτι πολύ σημαντικό που έχει πολλές διαφορετικές εφαρμογές.

Ένα carbon που δεν θα πιάνει φωτιά είναι κάτι ολότελα νέο και είναι κάτι που χρειάζεται και εκτός της αυτοκινητοβιομηχανίας!

Αν και μέχρι στιγμής το άρθρο δεν έχει αφήσει κάποιο κενό, είναι ωστόσο επιβεβλημένο να τονίσουμε το FULL carbon. γιατί αυτό το “full” χρησιμοποιείται καταχρηστικά από πάρα πολλούς. Για παράδειγμα τα θερμοπλαστικά κράνη με ίνες carbon, που θα τα δείτε να προάγονται ως full carbon και τα παραδείγματα είναι ατελείωτα. Η είδηση είναι πως θα έχουμε carbon υλικό που θα έρχεται απευθείας σε επαφή με τα καυσαέρια και όχι για κάποιο αισθητικό περίβλημα. Αυτό σημαίνει πως οι πολύωρες –και όχι στιγμιαίες- δοκιμές αντοχής, θα πρέπει να γίνονται με θερμοκρασία τουλάχιστον 600ο Κελσίου με την Akrapovic να δοκιμάζει τις νέες εξατμίσεις στους 850ο Κελσίου, ενώ αντέχουν σε τετραψήφιο αριθμό βαθμών Κελσίου...

Σε δεύτερο, απώτερο θα έλεγε κανείς στάδιο, η Akrapovic θέλει να μπορεί να κατασκευάσει και τους λαιμούς από το ίδιο υλικό, ενώ από την πρώτη στιγμή θα μιλάμε για μία πατενταρισμένη τεχνολογία που θα την διαθέσει σε πληθώρα άλλων κατασκευαστών, εκτός της αυτοκινητοβιομηχανίας που θα κρατήσει –φυσικά- την αποκλειστικότητα.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.