Αποκλειστικό: Πραγματικές FULL carbon από την Akrapovic!

Full carbon με κεραμικές ίνες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/4/2019

Η τεράστια απόσταση που χωρίζει την Akrapovic από τον ανταγωνισμό πρόκειται να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο. Οι Σλοβένοι ετοιμάζονται να βγάλουν στην παραγωγή εξατμίσεις που είναι κατασκευασμένες από carbon και όχι από τιτάνιο! Πρόκειται για κάτι που το εργοστάσιο δουλεύει αρκετά χρόνια τώρα και αν θέλετε έρχεται και σε αντιδιαστολή με αυτό που τους έχει κάνει μοναδικούς. Ή καλύτερα με ένα από αυτά που τους καθιστούν μοναδικούς: Τον τρόπο που διαχειρίζονται το τιτάνιο και το γεγονός πως έχουν φτάσει στο σημείο να έχουν το δικό τους χυτήριο! (πάνω από μία δεκαετία έρευνας για το εξελίξουν).

Η Akrapovic απέχει από τον ανταγωνισμό γιατί η δουλειά της δεν είναι απλά να κατασκευάζει εξατμίσεις, αλλά ακόμη περισσότερο να εξελίσσει κινητήρες ενώ συχνά σηκώνει κι ένα κομμάτι των εργασιών δημιουργίας ενός νέου μοντέλου από τις πλάτες των κατασκευαστών που συνεργάζονται μαζί της. Υπάρχουν λοιπόν μοντέλα που πριν βγουν στην παραγωγή με μία απλή εξάτμιση του εργοστασίου, έχουν περάσει πρώτα από την Akrapovic η οποία πρότεινε και αλλαγές στην ροή των καυσαερίων που προφανώς με την δική της εξάτμιση είναι πλήρως εκμεταλλεύσιμες, ωστόσο γενικά βελτιώνουν την μοτοσυκλέτα. Αυτό από μόνο του μπορεί να την τοποθετήσει πολλά σκαλιά πάνω από τους υπόλοιπους, αν δεν ξεχώριζε για την ίδια την κατασκευή και φυσικά για τις επιδόσεις.

Το επόμενο βήμα που ετοιμάζουν θα μεγαλώσει αυτό το χάσμα. Η πληροφορία έρχεται από το νούμερο δύο της εταιρίας απευθείας στο ΜΟΤΟ και είναι μέρος της αποκαλυπτικής συνέντευξης που μας παραχώρησε στα πλαίσια της επίσκεψής μας στην Σλοβενία. Η ελληνική αντιπροσωπεία, η TECNO MOTO PERFORMANCE, επεξεργαζόταν πολλούς μήνες το πλαίσιο αυτής της ξενάγησης που το MOTO είχε πραγματοποιήσει αντίστοιχα και στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Τότε η Akrapovic ήταν ήδη πολύ μπροστά από τον ανταγωνισμό αλλά συγκριτικά με την σημερινή της εικόνα ήταν απλά μία μικρή βιοτεχνία…

Στο επόμενο τεύχος θα κάνουμε κάτι που δεν έχει γίνει ξανά, στον βαθμό αυτό που θα δείτε. Θα περιηγηθούμε μαζί στον χώρο παραγωγής και θα δείτε όλα τα στάδια από την αρχή ως το τέλος! Μέχρι τότε, και μέχρι να έρθει η συνέντευξη με τον άνθρωπο που γνωρίζει όλα τα μυστικά, ας δούμε μία από τις πληροφορίες που μας έδωσε:

Akrapovic: Γιατί ήταν αποκαλυπτική η επίσκεψη στο εργοστάσιό της - Μοτοσυκλετιστική εκδοχή «Charlie and the Chocolate Factory»

Το τιτάνιο για την Akrapovic και η υψηλή εξειδίκευση σε αυτό, είναι ένας από τους λόγους που την έκαναν να ξεχωρίσει, ωστόσο πρέπει να βρίσκεται πάντα ένα βήμα πιο μπροστά και για αυτό τα τελευταία χρόνια πειραματιζόταν με το carbon. Οι θερμοκρασίες που φτάνουν οι εξατμίσεις ήταν έως τώρα ο απαγορευτικός λόγος για να γίνει κάτι τέτοιο και η διαφορά σε βάρος ο μόνος λόγος να μπει κανείς στον κόπο. Ήδη με το τιτάνιο και την προηγμένη κατασκευή, οι εξατμίσεις της Akrapovic είναι εξαιρετικά ελαφριές, όμως με την χρήση του carbon τα πράγματα μπορούν να γίνουν πολύ καλύτερα.

Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρόκειται να αφήσουν το τιτάνιο, ενώ και το carbon δεν πρόκειται να είναι γελοία ακριβό, ακόμη και στην πρώτη περίοδο που θα γίνει διαθέσιμο. Αυτές οι δύο είναι οι πιο βασικές ανησυχίες που ίσως έχει κανείς όταν ακούει για εξατμίσεις carbon, όπου το carbon δεν θα είναι απλά ένα εξωτερικό προστατευτικό, αλλά θα αποτελεί το δομικό στοιχείο. Η καινοτομία βασίζεται σε μία εξ ολοκλήρου νέα αντιμετώπιση του υλικού, το οποίο έτσι κι αλλιώς βρίσκεται σε αφθονία, μέσα στο εργοστάσιο όπως θα δείτε στο τεύχος, και επεξεργάζεται από τους καλύτερους υπαλλήλους, τις γυναίκες!

Το carbon τώρα μπαίνει σε τελείως διαφορετική συνθήκη επεξεργασίας, που προφανώς η Akrapovic δεν πρόκειται να αποκαλύψει και ενισχύεται με κεραμικές ίνες απαιτώντας μία εντελώς νέα προσέγγιση στην βιομηχανοποιημένη παραγωγή. Βρισκόμαστε στα τελικά στάδια της εξέλιξης, έχοντας ξεπεράσει κάθε σκόπελο ώστε να δούμε κάτι τέτοιο σύντομα να γίνεται διαθέσιμο.

Το πότε. δεν είναι ανακοινώσιμο αλλά πρέπει να γίνει κατανοητό πως είμαστε μπροστά σε κάτι πολύ σημαντικό που έχει πολλές διαφορετικές εφαρμογές.

Ένα carbon που δεν θα πιάνει φωτιά είναι κάτι ολότελα νέο και είναι κάτι που χρειάζεται και εκτός της αυτοκινητοβιομηχανίας!

Αν και μέχρι στιγμής το άρθρο δεν έχει αφήσει κάποιο κενό, είναι ωστόσο επιβεβλημένο να τονίσουμε το FULL carbon. γιατί αυτό το “full” χρησιμοποιείται καταχρηστικά από πάρα πολλούς. Για παράδειγμα τα θερμοπλαστικά κράνη με ίνες carbon, που θα τα δείτε να προάγονται ως full carbon και τα παραδείγματα είναι ατελείωτα. Η είδηση είναι πως θα έχουμε carbon υλικό που θα έρχεται απευθείας σε επαφή με τα καυσαέρια και όχι για κάποιο αισθητικό περίβλημα. Αυτό σημαίνει πως οι πολύωρες –και όχι στιγμιαίες- δοκιμές αντοχής, θα πρέπει να γίνονται με θερμοκρασία τουλάχιστον 600ο Κελσίου με την Akrapovic να δοκιμάζει τις νέες εξατμίσεις στους 850ο Κελσίου, ενώ αντέχουν σε τετραψήφιο αριθμό βαθμών Κελσίου...

Σε δεύτερο, απώτερο θα έλεγε κανείς στάδιο, η Akrapovic θέλει να μπορεί να κατασκευάσει και τους λαιμούς από το ίδιο υλικό, ενώ από την πρώτη στιγμή θα μιλάμε για μία πατενταρισμένη τεχνολογία που θα την διαθέσει σε πληθώρα άλλων κατασκευαστών, εκτός της αυτοκινητοβιομηχανίας που θα κρατήσει –φυσικά- την αποκλειστικότητα.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες