Aprilia - Ετοιμάζει νέα αεροδυναμικά βοηθήματα για την ουρά σε μοτοσυκλέτες παραγωγής

Σε λίγο καιρό μπορεί να αρχίσουμε να βλέπουμε “αεροτομές” και στον δρόμο
motomagAprilia – Πατέντες δείχνουν ότι ετοιμάζει νέα αεροδυναμικά βοηθήματα για την ουρά των μοτοσυκλετών παραγωγής
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

12/12/2023

Σύμφωνα με πατέντες που κατέθεσε η Aprilia, φαίνεται ότι θέλει να μεταφέρει την τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει από τα MotoGP για τα αεροδυναμικά βοηθήματα, στον δρόμο, τοποθετώντας “αεροτομές”, στο πίσω μέρος των σπορ μοντέλων παραγωγής της.

Το 2022 η Aprilia ήταν ο πρώτος κατασκευαστής MotoGP που εφάρμοσε στην αγωνιστική της μοτοσυκλέτα αεροδυναμικά βοηθήματα στην ουρά που θύμιζαν αεροτομή αγωνιστικού αυτοκινήτου. Κρίνοντας από όσα είδαμε στα δοκιμαστικά της Valencia μετά το τέλος της σεζόν του 2023, και οι υπόλοιποι κατασκευαστές φαίνεται ότι θα ακολουθήσουν τον δρόμο που χάραξε το Noale για την σεζόν του 2024, με διαφορετικές παραλλαγές ο καθένας. Αυτό σημαίνει ότι όπως αρχίσαμε να βλέπουμε τα αεροδυναμικά “φτεράκια” μπροστά και στα πλαϊνά σε σπορ μοτοσυκλέτες παραγωγής, άπαξ και υιοθετήθηκαν από τους κατασκευαστές στα MotoGP, κάτι αντίστοιχο θα μπορούσε να γίνει και με το πίσω τμήμα της μοτοσυκλέτας.

​Aprilia – Πατέντες δείχνουν ότι ετοιμάζει νέα αεροδυναμικά βοηθήματα για την ουρά των μοτοσυκλετών παραγωγής

Στις νέες πατέντες της Aprilia, βλέπουμε την περιγραφή του σχεδιασμού αλλά και του σκοπού της “αεροτομής” στο πίσω μέρος της αγωνιστικής της μοτοσυκλέτας. Η συγκεκριμένη αεροτομή, σύμφωνα με την εταιρεία “μπορεί να εφαρμοστεί και σε μοτοσυκλέτες “δρόμου”, εξηγώντας ότι το πεδίο στο οποίο έχει ουσιαστικά αποτελέσματα είναι η πίστα, ενώ για την ώρα στα σχέδια βλέπουμε το πίσω μέρος της RS-GP. Στα σχέδια της πατέντας παρατηρούμε το ίδιο σύστημα αεροδυναμικών βοηθημάτων στην ουρά με αυτά που είχε πρωτοεμφανιστεί στο 2022, και παρόλο που εμείς το βλέπουμε τώρα, αυτό είχε κατατεθεί στις αρμόδιες αρχές για κατοχή πνευματικών δικαιωμάτων περίπου την ίδια εποχή.

Aprilia – Πατέντες δείχνουν ότι ετοιμάζει νέα αεροδυναμικά βοηθήματα για την ουρά των μοτοσυκλετών παραγωγής

Ο βασικός λόγος που οι εταιρείες ρίχνουν χρήμα στους αγώνες, αφαιρώντας ένα διόλου ευκαταφρόνητο τμήμα των κεφαλαίων τους στους αγώνες, είναι η φιλοσοφία “νικάς την Κυριακή, πουλάς την Δευτέρα”, με πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτής της φράσης να είναι η Ducati. Τα αεροδυναμικά βοηθήματα στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας, ωστόσο, δεν έχουν κάποια σημαντική επίδραση -ακόμα και στο επίπεδο των MotoGP τα οφέλη είναι ελάχιστα. Άρα από τη μία είναι λογικό να τα δούμε και σε μοτοσυκλέτες παραγωγής, όμως πέρα από το αισθητικό κομμάτι η διαφορά στις επιδόσεις θα είναι μικρή.

Σε αυτό που μας βοηθάει η πατέντα της Aprilia είναι να μας εξηγήσει πώς ακριβώς δουλεύουν τα αεροδυναμικά βοηθήματα της ουράς. Δεν μιλάμε απλά για ένα φτερό. Αντιθέτως, δύο "φρύδια" εκατέρωθεν της ουράς συνδυάζονται με ένα φτερό στο πάνω μέρος, με το αποτέλεσμα να θυμίζει τις αεροτομές που βλέπουμε στα αγωνιστικά αυτοκίνητα που τα βοηθούν να μένουν στο έδαφος και να διατηρούν ψηλές ταχύτητες στις στροφές. Βέβαια, στη μοτοσυκλέτα τα πράγματα είναι διαφορετικά, και η “αεροτομή” αυτή είναι εκεί για τις ευθείες. Η κάθετη δύναμη που ασκείται χάρη σε αυτή, στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας, βοηθάει στο να παραμείνει ο πίσω τροχός σε επαφή με το έδαφος, ειδικά κατά το δυνατό φρενάρισμα στο τέλος της ευθείας, όταν ο τροχός “ελαφραίνει”. Έτσι, η γεωμετρία της μοτοσυκλέτας παραμένει πιο σταθερή, χωρίς να εμφανίζονται έντονες ταλαντώσεις, διευκολύνοντας τον αναβάτη να κρατήσει την γραμμή που έχει επιλέξει.

Aprilia – Πατέντες δείχνουν ότι ετοιμάζει νέα αεροδυναμικά βοηθήματα για την ουρά των μοτοσυκλετών παραγωγής

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στα έγγραφα της πατέντας “η αεροτομή επιτρέπει στη δημιουργία επιπλέον κάθετης δύναμης στον πίσω τροχό. Αυτή είναι αποτελεσματική κυρίως κατά το φρενάρισμα μέχρι την κορυφή του apex, ή το απότομο φρενάρισμα και είναι αρκετή για να αποτρέψει την αναπήδηση του πίσω τροχού, βελτιώνοντας την πρόσφυση που έχει η μοτοσυκλέτα και διευκολύνοντας την είσοδο στην στροφή. Ακόμη, το μεγαλύτερο φορτίο το οποίο ασκείται στον πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας χρησιμεύει στις ευθείες με σαμαράκια, ειδικά τις κατηφορικές, όπου μπορούν να αναπτυχθούν ταχύτητες μέχρι και 350 χ.α.ω., που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τάσεις πλεύσης στη μοτοσυκλέτα.”

Αυτή τη στιγμή, η Aprilia δεν συμμετέχει στα Motul WSBK, καθώς ο V4 κινητήρας των 1.099 κυβικών ξεπερνάει το όριο των 1.000 κυβικών που θέτει η διοργάνωση, ενώ για την ώρα δεν έχει ακολουθήσει το παράδειγμα της Ducati, δημιουργώντας μία υποκυβισμένη έκδοση 999 κυβικών, προκειμένου να ξεπεράσει αυτό τον σκόπελο. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει πιο ορθολογικά τον λόγο που η Aprilia μπήκε στον κόπο να καταθέσει μία πατέντα για τα αγωνιστικά της βοηθήματα, καθώς οι κανονισμοί του Motul WSBK επιτρέπουν στους κατασκευαστές να χρησιμοποιούν αεροδυναμικά βοηθήματα στις μοτοσυκλέτες τους, αρκεί να είναι ίδια με αυτά που έχουν τα μοντέλα παραγωγής στα οποία βασίζονται. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που για παράδειγμα η Honda, συμπεριέλαβε και αλλαγές στα “φτεράκια” στην ανανέωση του CBR1000RR-R SP για το 2024.

Aprilia – Πατέντες δείχνουν ότι ετοιμάζει νέα αεροδυναμικά βοηθήματα για την ουρά των μοτοσυκλετών παραγωγής

Με την κατοχύρωση της πατέντας η Aprilia δίνει στον εαυτό της την νομική κάλυψη που χρειάζεται για να μπορεί να χρησιμοποιήσει τα αεροδυναμικά της βοηθήματα σε μοτοσυκλέτες παραγωγής. Η ναυαρχίδα του Noale, RSV4 έχει αρκετά χρόνια να ανανεωθεί, οπότε μην εκπλαγείτε αν δούμε κάποια από τα χαρακτηριστικά του RS-GP στη νέα έκδοση του superbike της Aprilia. Γιατί όχι και μία έκδοση 999 κυβικών, με την οποία θα μπορούσε να μπει στα Motul WSBK, αυξάνοντας τον ανταγωνισμό και θυμίζοντας τις παλιές δόξες της ιταλικής εταιρείας…

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.