Aprilia - Ετοιμάζει νέα αεροδυναμικά βοηθήματα για την ουρά σε μοτοσυκλέτες παραγωγής

Σε λίγο καιρό μπορεί να αρχίσουμε να βλέπουμε “αεροτομές” και στον δρόμο

motomagAprilia – Πατέντες δείχνουν ότι ετοιμάζει νέα αεροδυναμικά βοηθήματα για την ουρά των μοτοσυκλετών παραγωγής

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

12/12/2023

Σύμφωνα με πατέντες που κατέθεσε η Aprilia, φαίνεται ότι θέλει να μεταφέρει την τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει από τα MotoGP για τα αεροδυναμικά βοηθήματα, στον δρόμο, τοποθετώντας “αεροτομές”, στο πίσω μέρος των σπορ μοντέλων παραγωγής της.

Το 2022 η Aprilia ήταν ο πρώτος κατασκευαστής MotoGP που εφάρμοσε στην αγωνιστική της μοτοσυκλέτα αεροδυναμικά βοηθήματα στην ουρά που θύμιζαν αεροτομή αγωνιστικού αυτοκινήτου. Κρίνοντας από όσα είδαμε στα δοκιμαστικά της Valencia μετά το τέλος της σεζόν του 2023, και οι υπόλοιποι κατασκευαστές φαίνεται ότι θα ακολουθήσουν τον δρόμο που χάραξε το Noale για την σεζόν του 2024, με διαφορετικές παραλλαγές ο καθένας. Αυτό σημαίνει ότι όπως αρχίσαμε να βλέπουμε τα αεροδυναμικά “φτεράκια” μπροστά και στα πλαϊνά σε σπορ μοτοσυκλέτες παραγωγής, άπαξ και υιοθετήθηκαν από τους κατασκευαστές στα MotoGP, κάτι αντίστοιχο θα μπορούσε να γίνει και με το πίσω τμήμα της μοτοσυκλέτας.

Aprilia – Πατέντες δείχνουν ότι ετοιμάζει νέα αεροδυναμικά βοηθήματα για την ουρά των μοτοσυκλετών παραγωγής

Στις νέες πατέντες της Aprilia, βλέπουμε την περιγραφή του σχεδιασμού αλλά και του σκοπού της “αεροτομής” στο πίσω μέρος της αγωνιστικής της μοτοσυκλέτας. Η συγκεκριμένη αεροτομή, σύμφωνα με την εταιρεία “μπορεί να εφαρμοστεί και σε μοτοσυκλέτες “δρόμου”, εξηγώντας ότι το πεδίο στο οποίο έχει ουσιαστικά αποτελέσματα είναι η πίστα, ενώ για την ώρα στα σχέδια βλέπουμε το πίσω μέρος της RS-GP. Στα σχέδια της πατέντας παρατηρούμε το ίδιο σύστημα αεροδυναμικών βοηθημάτων στην ουρά με αυτά που είχε πρωτοεμφανιστεί στο 2022, και παρόλο που εμείς το βλέπουμε τώρα, αυτό είχε κατατεθεί στις αρμόδιες αρχές για κατοχή πνευματικών δικαιωμάτων περίπου την ίδια εποχή.

Ο βασικός λόγος που οι εταιρείες ρίχνουν χρήμα στους αγώνες, αφαιρώντας ένα διόλου ευκαταφρόνητο τμήμα των κεφαλαίων τους στους αγώνες, είναι η φιλοσοφία “νικάς την Κυριακή, πουλάς την Δευτέρα”, με πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτής της φράσης να είναι η Ducati. Τα αεροδυναμικά βοηθήματα στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας, ωστόσο, δεν έχουν κάποια σημαντική επίδραση -ακόμα και στο επίπεδο των MotoGP τα οφέλη είναι ελάχιστα. Άρα από τη μία είναι λογικό να τα δούμε και σε μοτοσυκλέτες παραγωγής, όμως πέρα από το αισθητικό κομμάτι η διαφορά στις επιδόσεις θα είναι μικρή.

Σε αυτό που μας βοηθάει η πατέντα της Aprilia είναι να μας εξηγήσει πώς ακριβώς δουλεύουν τα αεροδυναμικά βοηθήματα της ουράς. Δεν μιλάμε απλά για ένα φτερό. Αντιθέτως, δύο "φρύδια" εκατέρωθεν της ουράς συνδυάζονται με ένα φτερό στο πάνω μέρος, με το αποτέλεσμα να θυμίζει τις αεροτομές που βλέπουμε στα αγωνιστικά αυτοκίνητα που τα βοηθούν να μένουν στο έδαφος και να διατηρούν ψηλές ταχύτητες στις στροφές. Βέβαια, στη μοτοσυκλέτα τα πράγματα είναι διαφορετικά, και η “αεροτομή” αυτή είναι εκεί για τις ευθείες. Η κάθετη δύναμη που ασκείται χάρη σε αυτή, στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας, βοηθάει στο να παραμείνει ο πίσω τροχός σε επαφή με το έδαφος, ειδικά κατά το δυνατό φρενάρισμα στο τέλος της ευθείας, όταν ο τροχός “ελαφραίνει”. Έτσι, η γεωμετρία της μοτοσυκλέτας παραμένει πιο σταθερή, χωρίς να εμφανίζονται έντονες ταλαντώσεις, διευκολύνοντας τον αναβάτη να κρατήσει την γραμμή που έχει επιλέξει.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στα έγγραφα της πατέντας “η αεροτομή επιτρέπει στη δημιουργία επιπλέον κάθετης δύναμης στον πίσω τροχό. Αυτή είναι αποτελεσματική κυρίως κατά το φρενάρισμα μέχρι την κορυφή του apex, ή το απότομο φρενάρισμα και είναι αρκετή για να αποτρέψει την αναπήδηση του πίσω τροχού, βελτιώνοντας την πρόσφυση που έχει η μοτοσυκλέτα και διευκολύνοντας την είσοδο στην στροφή. Ακόμη, το μεγαλύτερο φορτίο το οποίο ασκείται στον πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας χρησιμεύει στις ευθείες με σαμαράκια, ειδικά τις κατηφορικές, όπου μπορούν να αναπτυχθούν ταχύτητες μέχρι και 350 χ.α.ω., που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τάσεις πλεύσης στη μοτοσυκλέτα.”

Αυτή τη στιγμή, η Aprilia δεν συμμετέχει στα Motul WSBK, καθώς ο V4 κινητήρας των 1.099 κυβικών ξεπερνάει το όριο των 1.000 κυβικών που θέτει η διοργάνωση, ενώ για την ώρα δεν έχει ακολουθήσει το παράδειγμα της Ducati, δημιουργώντας μία υποκυβισμένη έκδοση 999 κυβικών, προκειμένου να ξεπεράσει αυτό τον σκόπελο. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει πιο ορθολογικά τον λόγο που η Aprilia μπήκε στον κόπο να καταθέσει μία πατέντα για τα αγωνιστικά της βοηθήματα, καθώς οι κανονισμοί του Motul WSBK επιτρέπουν στους κατασκευαστές να χρησιμοποιούν αεροδυναμικά βοηθήματα στις μοτοσυκλέτες τους, αρκεί να είναι ίδια με αυτά που έχουν τα μοντέλα παραγωγής στα οποία βασίζονται. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που για παράδειγμα η Honda, συμπεριέλαβε και αλλαγές στα “φτεράκια” στην ανανέωση του CBR1000RR-R SP για το 2024.

Με την κατοχύρωση της πατέντας η Aprilia δίνει στον εαυτό της την νομική κάλυψη που χρειάζεται για να μπορεί να χρησιμοποιήσει τα αεροδυναμικά της βοηθήματα σε μοτοσυκλέτες παραγωγής. Η ναυαρχίδα του Noale, RSV4 έχει αρκετά χρόνια να ανανεωθεί, οπότε μην εκπλαγείτε αν δούμε κάποια από τα χαρακτηριστικά του RS-GP στη νέα έκδοση του superbike της Aprilia. Γιατί όχι και μία έκδοση 999 κυβικών, με την οποία θα μπορούσε να μπει στα Motul WSBK, αυξάνοντας τον ανταγωνισμό και θυμίζοντας τις παλιές δόξες της ιταλικής εταιρείας…

Ετικέτες

πατέντα

αεροδυναμικά βοηθήματα

motogp

Aprilia RSV4

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.