Aprilia RSV4 X: Ξεπούλησε με το καλημέρα

Για λίγους και εκλεκτούς

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/9/2019

Το Aprilia RSV4 1100 Factory είναι η πιο δυνατή μοτοσυκλέτα για νόμιμη χρήση στο δρόμο που έχουμε δυναμομετρήσει ποτέ στο ΜΟΤΟ. Το video απ’ τη δοκιμή της το είδατε πρόσφατα, όπως και τον τρόπο που καταπίνει την ευθεία των Μεγάρων. Φανταστείτε τώρα μια μοτοσυκλέτα βασισμένη σε αυτή, όπου η ιπποδύναμή της φτάνει τους 225 ίππους και το βάρος της χωρίς υγρά να περιορίζεται στα 165kg, όπως ανακοινώνει η Aprilia.

Η RSV4 X δεν είναι μια απλή μοτοσυκλέτα, αλλά μια περιορισμένης παραγωγής έκδοση σε μόλις 10 αντίτυπα, που αποτελεί φόρο τιμής στο project της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, με το οποίο είχε κερδίσει επτά τίτλους πριν από 10 χρόνια.

Θυμηθείτε: Aprilia RSV4 1100 Factory: VIDEO δοκιμή στα Μέγαρα με τον πρωταθλητή Λευτέρη Πίππο!

Αυτή η περιορισμένη έκδοση (που δεν είναι ομολογκαρισμένη για χρήση στο δρόμο, καθώς δεν διαθέτει τον απαραίτητο εξοπλισμό) απευθύνεται στους πιο σκληροπυρηνικούς αναβάτες του είδους, που παράλληλα έχουν την οικονομική δυνατότητα όχι μόνο να την αποκτήσουν αλλά και να την συντηρήσουν. Κοινώς απευθύνεται σε αγωνιζόμενους κυρίως της παγκόσμιας σκηνής, αφού επί της ουσίας είναι οι μοναδικοί που μπορούν να οδηγήσουν μια τέτοια μοτοσυκλέτα στα όριά της και να καλύψουν τα έξοδά της. Έτσι, τόσο ο Max Biaggi όσο και ο Andrea Iannone που είχαν την ευκαιρία να οδηγήσουν την RSV4 X στο Mugello, τον περασμένο Μάρτιο που έγινε η πρώτη της παρουσίαση, έδωσαν ήδη την παραγγελία τους ώστε να αποκτήσει ο καθένας τη δική του. Οι υπόλοιποι οκτώ τυχεροί φρόντισαν να κάνουν την παραγγελία τους ηλεκτρονικά και να εξασφαλίσουν μια RSV4 X για αξέχαστα track days…

“Με ενθουσιάζει πραγματικά ο τρόπος με τον οποίο μπαίνει στις στροφές του Mugello, η RSV4 Χ. Οδηγώντας, μου δίνει ακριβώς την ίδια αίσθηση που έχει μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα και μόλις την καβάλησα αισθάνθηκα σαν να μην σταμάτησα ποτέ τους αγώνες.” Είπε ο Max Biaggi.

Θυμηθείτε: Aprilia RSV4 1100 Factory - Τελική ταχύτητα [video]

Για τη δημιουργία της RSV4 X, η Aprilia Racing, που είναι το πιο τεχνολογικά προηγμένο τμήμα του ομίλου Piaggo και αναλαμβάνει την εξέλιξη των τεχνολογιών που εφαρμόζονται στις μοτοσυκλέτες του, πήρε μια RSV4 1100 Factory και έθεσε τα όρια πιο ψηλά. Σχετικά με τον κινητήρα, ο οποίος έχει συναρμολογηθεί στο χέρι, ελέγχοντας κομμάτι-κομμάτι τις ανοχές και τα όρια σφιξίματος όπως γίνεται στους αγωνιστικούς κινητήρες, έχει αρκετές τροποποιήσεις. Η κεφαλή έχει δεχτεί αλλαγές, διαθέτοντας νέο εκκεντροφόρο εισαγωγής, νέα ελατήρια βαλβίδων, νέα καπελότα, που χρησιμοποιούνται στις μοτοσυκλέτες του Motul WSBK ώστε ο εκκεντροφόρος να έχει πιο “άγριο” προφίλ και νέες καπελοθήκες. Το σύστημα εξαγωγής είναι της Akrapovic με σωλήνες τιτανίου και τελικό από carbon, ενώ το φίλτρο αέρα είναι το ίδιο με αυτό που χρησιμοποιεί η μοτοσυκλέτα του Andrea Iannone στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Grand Prix και κατασκευάζεται από την Sprint Filter. Με αυτές τις αλλαγές έγινε και ο επαναπρογραμματισμός της ECU, με την ιπποδύναμη να φτάνει τους 225 ίππους.

Ωστόσο, δεν είναι αυτό το πιο εντυπωσιακό στοιχείο στην RSV4 X αλλά το ANN (Aprilia No Neutral) και οι δαγκάνες της GP4-MS billet, καθώς είναι η πρώτη φορά που αυτός ο εξοπλισμός χρησιμοποιείται σε μοτοσυκλέτα παραγωγής, έστω και περιορισμένης. Το ANN έχει να κάνει με την τοποθέτηση των γραναζιών των σχέσεων μέσα στο κιβώτιο κι έτσι η νεκρά εντοπίζεται πλέον “κάτω” από την πρώτη χωρίς να παρεμβάλλεται πλέον μεταξύ αυτής και της δευτέρας. Με αυτό τον τρόπο, επιτυγχάνονται πιο άμεσες αλλαγές και αυτή η τεχνολογία χρησιμοποιείται τόσο στις μοτοσυκλέτες των MotoGP όσο και των Motul WSBK. Τις δαγκάνες GP4-MS τις είχαμε δει και από κοντά για πρώτη φορά στην περσινή EICMA, όταν η Brembo τις είχε στο περίπτερό της και ανακοίνωνε πως θα ξεκινήσει τη μαζική παραγωγή τους, μεταφέροντας αυτούσια την τεχνολογία απ’ τους αγώνες στις μοτοσυκλέτες “καθημερινής χρήσης”.

Όλα τα πλαστικά της RSV4 X είναι κατασκευασμένα από carbon και διαθέτει νέο και ελαφρύτερο ρεζερβουάρ, ενώ είναι βαμμένα με τα χρώματα της Aprilia RS-GP. Οι ζάντες της Marchesini είναι από μαγνήσιο και κάνουν πιο ακριβείς τους χειρισμούς της μοτοσυκλέτας. Πολλά απ’ τα εξαρτήματα έχουν δημιουργηθεί σε εργαλειομηχανές CNC, όπως είναι και οι GP4-MS, καθώς με την ακρίβεια της κατασκευής περιορίζεται και το βάρος.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Ηνωμένο Βασίλειο: Αναβάτης εναντίον δήμου - Πενταψήφια αποζημίωση μετά από ατύχημα με χαλίκια στο δρόμο

Δικαίωση για πτώση που υπέστη λόγω ελλιπούς σήμανσης

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/5/2026

Μοτοσυκλετιστής που τραυματίστηκε σε ατύχημα λόγω φερτών υλικών πάνω στο οδόστρωμα σε επαρχιακό δρόμο του Aberdeenshire εξασφάλισε πενταψήμια αποζημίωση, αποδεικνύοντας ότι η πτώση του προκλήθηκε από χαλίκια και ανεπαρκή προειδοποιητική σήμανση.

Ο αναβάτης απολάμβανε με έναν φίλο τη βόλτα του με μια Yamaha MT-10 στους επαρχιακούς δρόμους του Aberdeenshire στη Σκωτία, όταν βρέθηκαν σε δρόμο με αλλεπάλληλες στροφές.

Εκείνη τη στιγμή, ο Graham ακολουθούσε τον φίλο του όταν παρατήρησε ότι εκείνος χάνει στιγμιαία τη σταθερότητά του μέσα στη στροφή, γεγονός που τον έκανε να προσπαθήσει να μειώσει ταχύτητα.

Δυστυχώς, η στροφή ήταν καλυμμένη με φερτά υλικά, χαλίκια που μένουν μετά από εργασίες συντήρησης του δρόμου, με τον αναβάτη να βρίσκεται ήδη στο επικίνδυνο σημείο. Μόλις αντιλήφθηκε την κατάσταση προσπάθησε απλώς να κρατήσει τη μοτοσυκλέτα όρθια και να περάσει το σημείο χωρίς απότομες κινήσεις, όμως δεν τα κατάφερε και κατέληξε στο οδόστρωμα.

Λίγα λεπτά μετά την πτώση, κάτοικοι της περιοχής που περνούσαν από το σημείο έσπευσαν να τον βοηθήσουν, ενώ παράλληλα εμφανίστηκαν εργαζόμενοι του οδικού τμήματος του Aberdeenshire. Φοβούμενος ότι το συνεργείο θα απομάκρυνε τα χαλίκια και θα χανόταν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό, ο αναβάτης άρχισε να βιντεοσκοπεί το οδόστρωμα που προκάλεσε την πτώση του.

Παράλληλα εξήγησε στους παρευρισκόμενους ότι δεν είχε δει καμία προειδοποιητική πινακίδα για έργα ή την κατάσταση της ασφάλτου, με τον εργαζόμενο του δήμου να παραδέχεται ότι υπήρχε μία πινακίδα που είχε πέσει και δεν ήταν ορατή, ενώ κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες.

Στο σημείο κλήθηκε και η αστυνομία. Μάλιστα, όταν το περιπολικό έφτασε στη συγκεκριμένη στροφή, γλίστρησε πάνω στα χαλίκια, με τον αστυνομικό να καταγράφει τα στοιχεία των παρευρισκόμενων και να εκφράζει δυσαρέσκεια για την κατάσταση του δρόμου.

Τις επόμενες ημέρες, ο Graham άρχισε να υποφέρει από έντονους πόνους στον αυχένα. Μετά από εξετάσεις στο νοσοκομείο, οι γιατροί διαπίστωσαν μικρά κατάγματα στην περιοχή του λαιμού.

Ο αναβάτης αναζήτησε στην συνέχεια νομική υποστήριξη, με τους δικηγόρους να του εξηγούν ότι τα χαλίκια πιθανότατα προέρχονταν από εργασίες στον δρόμο και ότι σχετικοί κανόνες καθορίζουν συγκεκριμένα με αυστηρές προδιαγραφές τα έργα, απαιτώντας πολλαπλές προειδοποιητικές πινακίδες που πρέπει να τοποθετούνται εμφανώς ώστε να ενημερώνουν τους οδηγούς για την παρουσία τυχόν φερτών υλικών (χώμα, άμμος, πέτρες, χαλίκια), ανά 100 μέτρα μέχρι το τέλος των έργων.

Ακόμη και μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, οι πινακίδες οφείλουν να παραμένουν στη θέση τους μέχρι τον τελικό καθαρισμό του δρόμου και την αποσόβηση κάθε κινδύνου.

Μετά την κατάθεση της αγωγής, οι δημοτικοί φορείς του Aberdeenshire αρνήθηκαν οποιαδήποτε ευθύνη, οδηγώντας την υπόθεση στα δικαστήρια, καθώς η νομική πλευρά του δήμου υποστήριξε ότι η μοναδική πινακίδα αποτελούσε επαρκή προειδοποίηση.

Η πλευρά του αναβάτη όμως προχώρησε σε πλήρη τεχνική διερεύνηση της υπόθεσης, εξασφαλίζοντας πραγματογνωμοσύνη από εξειδικευμένους μηχανικούς οδοποιίας, επιβεβαιώνοντας ότι ο δήμος δεν θα έπρεπε να είχε παραδώσει τον δρόμο σε αυτή την κατάσταση μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, ενώ τα βίντεο και οι φωτογραφίες που είχε τραβήξει ο άτυχος αλλά μαχητικός αναβάτης κατατέθηκαν στην ακροαματική διαδικασία.

Τελικά, η πλευρά του δήμου κατανόησε την υπαιτιότητα και υποχώρησε σε έναν εξωδικαστικό συμβιβασμό προσφέροντας πενταψήφια αποζημίωση στον τραυματισμένο αναβάτη.

Και ενώ όλα αυτά εμφανίζονται σαν μια “λογική πορεία” επίλυσης μιας διαφοράς ενός ιδιώτη με δημόσιους φορείς που προέκυψε με αφορμή ένα ατύχημα, έχει ενδιαφέρον να αντιπαραβάλουμε την δική μας πραγματικότητα, όπου τον ενδεχόμενο της εκλογίκευσης, παραδοχής της υπαιτιότητας και συμβιβασμού του δημοσίου, μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας και όποια αποζημίωση πρέπει να κερδηθεί, μέσα από εξουθενωτικούς και πολυετείς δικαστικούς αγώνες.