Το άρθρο 17 του νέου ΚΟΚ για τη διήθηση

Σε διαβούλευση για 30 ημέρες πριν την ψήφισή του

Από τον

Κώστα Γκαζή

9/1/2025

Στον νέο Κ.Ο.Κ. που μπορείτε να δείτε ΕΔΩ, περιγράφεται αναλυτικά το σχέδιο της κυβέρνησης για την νομιμοποίηση της διήθησης, η οποία θα γίνεται υπό όρους.

Ποιοι θα είναι οι παραπάνω όροι; Σε γενικές γραμμές η διήθηση θα επιτρέπεται σε δρόμους με τουλάχιστον 2 λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, και με μέγιστη ταχύτητα δικύκλων τα 30 χλμ/ώρα, με τη συνθήκη πως τα αυτοκίνητα είτε θα είναι ακινητοποιημένα, είτε θα κινούνται με ταχύτητα μικρότερη των 30 χλμ/ώρα. Μπορεί έτσι να μην καλύπτονται όλες οι περιπτώσεις (πχ. σε διήθηση με περισσότερα χλμ/ώρα), είναι όμως μια εξαιρετικά θετική αλλαγή, που βάζει βασικούς κανονισμούς στη διήθηση η οποία εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες αλλά μέχρι σήμερα είναι παράνομη και σε περίπτωση ατυχήματος ο αναβάτης είχε -και έχει ακόμα, μέχρι να ψηφιστεί ο νέος Κ.Ο.Κ.- άδικο.

Ας δούμε το άρθρο: “Επιτρεπτή αλλαγή λωρίδας και κίνηση μοτοποδηλάτων και μοτοσυκλετών σε πυκνή κυκλοφορία, κατηγορίες παραβάσεων και κυρώσεις για μη επιτρεπτό προσπέρασμα, κίνηση σε στοίχους, κίνηση μοτοποδηλάτων και μοτοσικλετών σε πυκνή κυκλοφορία - Τροποποίηση παρ. 9 και αντικατάσταση παρ. 11 άρθρου 17 Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας

1. Η παρ. 9 του άρθρου 17 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ν. 2696/1999, Α΄57), περί προσπεράσματος – κυκλοφορίας σε στοίχους, αντικαθίσταται ως εξής: «9. Αν η πυκνότητα της κυκλοφορίας είναι τέτοια ώστε τα οχήματα να καταλαμβάνουν ολόκληρο το πλάτος του οδοστρώματος προς την κατεύθυνση της κυκλοφορίας και κινούνται με την ταχύτητα του προπορευόμενου αυτών οχήματος, επιτρέπονται:

α) η αλλαγή λωρίδας μόνο προκειμένου το όχημα να στρίψει δεξιά ή αριστερά ή να σταθμεύσει,

β) η κίνηση μοτοποδηλάτων και μοτοσικλετών μεταξύ των λωρίδων κυκλοφορίας της ίδιας κατεύθυνσης (διήθηση) σε οδούς με τουλάχιστον δύο (2) λωρίδες κυκλοφορίας κατά κατεύθυνση, αν η ταχύτητά τους δεν υπερβαίνει τα τριάντα (30) χιλιόμετρα την ώρα και

βα) τα λοιπά οχήματα είναι ακινητοποιημένα ή

ββ) η ταχύτητα αυτών είναι μικρότερη της ταχύτητας της διήθησης.

Κατά τη διενέργεια της διήθησης οι οδηγοί μοτοποδηλάτων και μοτοσικλετών παραχωρούν προτεραιότητα, τηρούν ασφαλή πλευρική απόσταση από τα υπόλοιπα οχήματα, μειώνουν ταχύτητα και ακινητοποιούνται, αν είναι αναγκαίο για την αποφυγή ατυχήματος και κάθε κινδύνου για τους υπόλοιπους οδηγούς ή πεζούς.».

2. Η παρ. 11 του άρθρου 17 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, περί προσπεράσματος – κυκλοφορίας σε στοίχους, αντικαθίσταται ως εξής:

«11. α) Οι παραβάσεις των παρ. 1 έως 3 και 5 έως 8, με την επιφύλαξη των περ. β) και γ) της παρούσας, κατατάσσονται στην κατηγορία Ε2-Β.

β) Οι παραβάσεις της περ. β) του άρθρου 8 και των παρ. 9 και 10 κατατάσσονται στην κατηγορία Ε1-

γ) Οι παραβάσεις των περ. α), β), ε), στ) και ζ)της παρ. 3 και της παρ. 4 κατατάσσονται στην κατηγορία

Ε4 και στον παραβάτη επιβάλλονται διοικητικό πρόστιμο επτακοσίων (700) ευρώ και το διοικητικό μέτρο της επιτόπου αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για τριάντα (30) ημέρες.».”

Ετικέτες

διήθηση

κοκ

https://bit.ly/MOTO_676

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.