Ασφάλιση μοτοσυκλέτας για φυσικές καταστροφές: Δεν ισχύει η υποχρεωτικότητα - Γράφουν μισές αλήθειες

Στην κρίση του ασφαλισμένου η ενεργοποίηση της κάλυψης - Με συνέπειες ωστόσο αν γίνει το κακό
Ασφάλιση μοτοσυκλέτας για φυσικές καταστροφές 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/5/2025

Η υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη των δικύκλων και γενικότερα των οχημάτων στην Ελλάδα για φυσικές καταστροφές έγινε μέσα σε μία μέρα φλέγον ζήτημα στα ελληνικά ΜΜΕ για λάθος λόγους. Ας δούμε μαζί τι ισχύει στην πραγματικότητα.

Περισσότερες καλύψεις έρχονται να επιβληθούν στην ασφάλιση ενός δικύκλου και γενικότερα ενός οχήματος αφού από τις αρχές του καλοκαιριού θα πρέπει να ασφαλίζονται υποχρεωτικά όλα τα οχήματα στην ελληνική επικράτεια και για φυσικές καταστροφές, συγκεκριμένα από την 1η Ιουνίου. Τουλάχιστον έτσι θέλουν να πιστεύουμε. 

Είμαστε σίγουροι ότι τη λέξη "υποχρεωτική" τη διαβάσατε ή την ακούσατε στους τίτλους του 99% της σχετικής ειδησεογραφίας από ΜΜΕ που είτε παίζουν το παιχνίδι των ασφαλιστικών είτε ο/η συντάκτης/τρια που ανέλαβε να ενημερώσει σχετικά το κοινό απλά περιορίστηκε στην ανάγνωση και αναμετάδοση του σχετικού δελτίου Τύπου χωρίς να ρίξει μισή ματιά παραπάνω. Ούτως ή άλλως καλύπτεται εντός και εκτός εισαγωγικών για την επιλογή του αφού και στον σχετικό νόμο 5116/2024 διευκρινίζεται ότι "Ο κύριος ή κάτοχος αυτοκινήτου οχήματος κατά την έννοια της περ. α) του άρθρου 1 του π.δ. 237/1986 (Α' 110), με τόπο συνήθους στάθμευσης στην Ελλάδα, πέραν των υποχρεώσεων ασφάλισης κατά το ανωτέρω προεδρικό διάταγμα, υποχρεούται να καλύπτει με ασφάλιση το όχημά του και έναντι των κινδύνων από δασική πυρκαγιά και από πλημμύρα..."

Ασφάλιση μοτοσυκλέτας για φυσικές καταστροφές 2025

"Και αν δεν το ασφαλίσω για φυσικές καταστροφές τι γίνεται;", θα ρωτήσετε. Η απάντηση είναι: "Τίποτα!". Στην πραγματικότητα και από τη στιγμή που δεν υπάρχει κάποιου είδους ποινή για εκείνον που θα επιλέξει να μην ασφαλίσει τη μοτοσυκλέτα ή οποιοδήποτε άλλο όχημα έχει στην κατοχή του για φυσικές καταστροφές τότε δεν χρειάζεται και να το κάνει. Ωστόσο σε περίπτωση που γίνει φυσική καταστροφή και ένα όχημα υποστεί ζημιές, ο κάτοχός που δεν το έχει ασφαλίσει ανάλογα, βάσει του νόμου εξαιρείται "από κάθε επιχορήγηση κρατικής αρωγής για τα οχήματα που δεν έχουν ασφαλιστεί σύμφωνα με την παρ. 1", την οποία και διαβάσατε πιο πάνω. Έτσι το κράτος μοιάζει να τιμωρεί όσους δεν θα ασφαλίσουν το όχημά τους, ενώ επιβραβεύει με κρατική αρωγή εκείνους που δεν τη χρειάζονται αφού το έχουν ήδη ασφαλίσει, προσπαθώντας έτσι να εξαναγκάσει το κοινό να το κάνει. Ίσως μάλιστα αφαιρέσει το δικαίωμα της κρατικής αρωγής που κάποιος δικαιούται για το σπίτι του, αν ανακαλύψει ότι το όχημά του δεν είχε ασφαλιστεί ανάλογα.

Επίσης, όπως καταλαβαίνετε δεν είναι υποχρεωτική η κάλυψη για φυσικές καταστροφές ούτε για τα οχήματα που βρίσκονται σε διοικητική ακινησία. Σε κάθε περίπτωση η κάλυψη γίνεται βάσει της τρέχουσας εμπορικής αξίας του οχήματος και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων το κόστος αναμένεται μικρό για τον ασφαλισμένο, αφού όπως γνωρίζετε, ειδικά στα αυτοκίνητα έχουμε τον πλέον γερασμένο στόλο στην ΕΕ.

Η μόνη -προς το παρόν τουλάχιστον- περίπτωση που η κάλυψη για φυσικές καταστροφές -και σεισμό- είναι υποχρεωτική είναι για τις εταιρείες που έχουν ετήσιο τζίρο από 500.000 ευρώ και πάνω, καθώς υπάρχει πρόστιμο ύψους 10.000 ευρώ, ενώ αν στα περιουσιακά τους στοιχεία περιλαμβάνονται και οχήματα τότε δεν θα λάβουν για αυτά κρατική αρωγή σε περίπτωση φυσικής καταστροφής.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες έχουν ήδη έτοιμα τα νέα ασφαλιστήρια με προεπιλεγμένες τις καλύψεις για φυσικές καταστροφές και εσείς αυτό που πρέπει να θυμάστε από τη μεριά σας ως κάτοχοι είναι ότι έχετε το δικαίωμα να μην τις επιλέξετε αναλογιζόμενοι βέβαια και τις πιθανότητες (και τις συνέπειες) να βρεθεί η μοτοσυκλέτα σας καμένη από πυρκαγιά ή "πνιγμένη". Υπάρχει και το ενδεχόμενο του σεισμού, ο οποίος αν και πολύ πιο συχνός από οποιαδήποτε άλλη φυσική καταστροφή στην Ελλάδα, δεν περιλαμβάνεται στον νόμο, αν και οι ασφαλιστικές έχουν προβλέψει και για αυτόν.

Αυτό που δεν προβλέφθηκε επίσης και προς το παρόν δεν έχει γίνει κάποιος λόγος από τη μεριά των ασφαλιστικών είναι να μειωθούν οι χρεώσεις στις υπόλοιπες κατηγορίες του ασφαλιστηρίου ώστε να μην μετακυλήσει η αύξηση στο κοινό. Ο όγκος των οχημάτων που αναμένεται να ασφαλιστούν θα είναι τεράστιος -πολύ και ζεστό χρήμα θα μπει στα ταμεία τους- και στην πραγματικότητα, σε περίπτωση φυσικής καταστροφής, μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός οχημάτων ενδέχεται να επηρεαστεί από αυτή και να χρειαστεί οι ασφαλιστικές να καταβάλλουν αποζημίωση.

Σε κάθε περίπτωση τώρα γνωρίζετε ότι δεν είστε υποχρεωμένοι να ασφαλίσετε τη μοτοσυκλέτα σας, το σκούτερ ή το παπί σας για φυσικές καταστροφές από την 1η του Ιούνη. Εξαναγκασμένοι ίσως...

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.