Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου

19/8/2015

Στο νότο της Αυστραλίας

Στην πόλη Perth παρέμεινα τρεις ολόκληρες μέρες. Εκτός από μια σύντομη γνωριμία με την πρωτεύουσα της πολιτείας Western Australia, ήθελα να αποτινάξω μακριά την κούραση των χιλιομέτρων της δυτικής ακτογραμμής και να ετοιμαστώ για το επόμενο σκέλος του "Australian tour 2015", την οριζόντια διάσχιση της Αυστραλίας – από την Perth που ήμουν, είχα να οδηγήσω 3.000 χιλιόμετρα ως την Adelaide.
Παράλληλα, ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στην μαύρη ΚΤΜ, διαπίστωσα πως δεν χρειαζόταν κάποια "φροντίδα" μετά από 11.150 χλμ. ταξιδιού. Έτσι, με ξεκούραστο κορμί, ανεβασμένη ψυχολογία και ετοιμοπόλεμη μοτοσυκλέτα, ξεκίνησα να ενώσω οδικά την δυτική με την ανατολική Αυστραλία, οδηγώντας πάνω στην διαδρομή που είχε ακολουθήσει πρώτος το 1841 ο τολμηρός Άγγλος εξερευνητής Edward John Eyre. Όπως καταλαβαίνετε, στον συγκεκριμένο οδικό άξονα δόθηκε τιμητικά το όνομα του πρωτοπόρου εξερευνητή (Eyre Hwy).

Πέντε υπήρξαν τα δυνατά περιστατικά που κατέγραψα στο "ημερολόγιο καταστρώματος" του Eyre Hwy. Το απρόσμενο κύμα ψύχους που έφτασε στα νότια παράλια της Αυστραλίας από την Ανταρκτική –για μια ολόκληρη μέρα οδηγούσα με θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν. Η διάσχιση της μεγαλύτερης ασφαλτοστρωμένης ευθείας της αυστραλιανής ηπείρου: είχε μήκος 146,6 χιλιόμετρα και βρισκόταν στη διαδρομή Balladonia – Caiguna. Η κωμόπολη Kimba, που ήταν ακριβώς στα μέσα της οριζόντιας διάσχισης της Αυστραλίας – δεν παρέλειψα να φωτογραφηθώ μπροστά στην σχετική ενημερωτική πινακίδα. Τα πανύψηλα βράχια Bunda Cliffs, που γκρεμίζονταν απότομα από ύψος 90 μέτρα μέσα στα νερά του Νότιου Παγωμένου Ωκεανού. Και φυσικά, η διάσχιση της άνυδρης περιοχής Nullarbor Plan – η λέξη "nulla arbor" σημαίνει στα λατινικά "κανένα δέντρο" και δικαιολογημένα δόθηκε στην περιοχή, αφού δέντρο δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα…

Με την άφιξή μου στην πόλη Port Augusta (300 χλμ. βόρεια της Adelaide), η τρομερή αυστραλιανή έρημος αποτελούσε πια παρελθόν. Ναι, τα δύσκολα χιλιόμετρα στο μεγάλο νησί του Νότου είχαν περάσει. Από εδώ και πέρα, όλα θα ήταν αρκετά πιο εύκολα και ξεκούραστα…

Ο μεγάλος του ωκεανού δρόμος

Προσεγγίζοντας την Adelaide, την πρωτεύουσα της πολιτείας South Australia, τα ατελείωτα χιλιόμετρα της περιπλάνησής μου στην καρδιά της Αυστραλίας είχαν τελειώσει. Τρία μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας (Adelaide, Μελβούρνη, Καμπέρα) ήταν οι επόμενοι -και καθοριστικότεροι- σταθμοί στο "Australian tour 2015", που μετρούσε πλέον τα τελευταία του χιλιόμετρα.

Η Adelaide, που ιδρύθηκε το 1836 με σκοπό να αποτελέσει το διοικητικό κέντρο όλης της νότιας Αυστραλίας, χαρακτηριζόταν από ένα αρκετά σύγχρονο αστικό προφίλ, ενώ η φίλη Ελένη Βάσσου έμελλε να μου χαρίσει τις καλύτερες αναμνήσεις από την πόλη της.
Ταξιδεύοντας από την Adelaide στην Μελβούρνη, την σκυτάλη του ταξιδιού πήρε κατόπιν ο παραθαλάσσιος οδικός άξονας "Great Ocean Road" (G.O.R.). Μετά την εμπειρία της αυστραλιανής ερήμου, σειρά είχε ο Νότιος Ωκεανός να καλωσορίσει τον δίτροχο ταξιδιώτη του κόκκινου νησιού. Απολύτως σίγουρη για την ομορφιά και τη γοητεία της, η μεγάλη θάλασσα του νότου βάλθηκε εδώ να με αποπλανήσει με δαντελωτές ακτογραμμές, κλειστούς απάνεμους κόλπους, βατές και άγριες παραλίες, βραχώδεις σχηματισμούς (Loch Ard Gorge, London Bridge, Twelve Apostles) και έναν καταπράσινο μανδύα που κυλούσε μέχρι τα κύματα.

Με σήμα κατατεθέν τους φημισμένους βραχώδεις σχηματισμούς Twelve Apostles, ο G.O.R. αντιπροσώπευε έναν περίτεχνο πίνακα ζωγραφικής με έντονες πινελιές πρασίνου, αρμονικά συνδυασμένες με το απέραντο γαλάζιο του ωκεανού. Δικαίως χαρακτηρίζεται ως η θεαματικότερη παραθαλάσσια διαδρομή της Αυστραλίας.
Στην Μελβούρνη, τα πάντα "μύριζαν" Ελλάδα. Και όχι άδικα, αφού στην δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της Αυστραλίας βρίσκεται η μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα της χώρας, με περισσότερους από 350.000 ομογενείς, σε σύνολο περίπου 700.000 Ελλήνων που υπάρχουν σ’ όλη την Αυστραλία.

Θερμή όσο και αξέχαστη υπήρξε η υποδοχή που έτυχα από τον Παναρκαδικό Σύλλογο της Μελβούρνης "Κολοκοτρώνης", αλλά και απ’ όλη γενικά την τοπική ομογενειακή κοινότητα. Ζεστές αγκαλιές, λουκούλλεια τραπεζώματα στην ελληνική συνοικία Oakleigh, συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα, δημοσιεύματα σε εφημερίδες και συνάντηση με την Ελληνίδα Πρόξενο της Μελβούρνης ήταν τα γεγονότα που γέμισαν τις τέσσερεις μέρες που παρέμεινα στην "Marvelous Melboune", μια πόλη που δικαίως καυχιέται για την υψηλή ποιότητα ζωής που προσφέρει στους 4.500.000 κατοίκους της…

Συνέχεια στην Νέα Ζηλανδία

Κτισμένη 580 χιλιόμετρα μακριά από την Μελβούρνη –και μόλις 280 χλμ. νοτιοδυτικά του Σύδνεϋ– η Καμπέρα, η πρωτεύουσα της Αυστραλίας, ήταν το τελευταίο αστικό κέντρο που έμελλε να επισκεφθώ πριν ολοκληρώσω το "Australian tour 2015". Αποχαιρετώντας την Μελβούρνη, το κοντέρ της ΚΤΜ 1050 είχε καταγράψει περισσότερα από 17.200 χιλιόμετρα, ενώ το ημερολόγιο του ταξιδιού πλησίαζε στην 40η σελίδα του.

Ο ευθυτενής οδικός άξονας Hume Hwy που ανέλαβε να με μεταφέρει στην διοικητική καρδιά της χώρας, κυριολεκτικά με κοίμισε. Σωτήριες στάθηκαν ευτυχώς οι φιλότιμες προσπάθειες της τοπικής φύσης, που με τα απεριόριστα χρώματα της παλέτας της, κατάφερε να ομορφύνει λίγο το σκηνικό της διαδρομής και να μετριάσει -εν μέρει- την ανία της οδήγησης.

Όπως στα άλλα αστικά κέντρα της Αυστραλίας, έτσι και στην Καμπέρα, ο τοπικός ομογενειακός πληθυσμός με αγκάλιασε με θέρμη και φρόντισε να μου χαρίσει όμορφες αναμνήσεις από παρουσία μου στην πόλη. Με ξεναγό τον αντιπρόεδρο της τοπικής ελληνικής κοινότητας κ. Πωλ Λεβεντή, έμαθα και γνώρισα ενδιαφέροντα πράγματα και καταστάσεις από την πολύχρονη παρουσία των Ελλήνων της αυστραλιανής πρωτεύουσας.

Ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου και η λέσχη "HELLENIC CLUB", εκτός από ύψιστα σημεία αναφοράς της τοπικής ελληνικής κοινότητας, αποτελούν παράλληλα κι έναν ισχυρό συνδετικό κρίκο μεταξύ των 8.000 Ελλήνων της Καμπέρα.
Και φυσικά, η μαύρη ΚΤΜ δεν παρέλειψε να με οδηγήσει στο Παλαιό Κοινοβούλιο, στο μνημείο "Australian Memorial War", στη Νέα Βουλή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στα πιο φημισμένα αξιοθέατα της αυστραλιανής μητρόπολης…

Μπορεί η τελευταία μέρα του ταξιδιού να μην είχε πολλά χιλιόμετρα, μου επιφύλασσε όμως δυνατά συναισθήματα, όμορφες εικόνες και ανεξίτηλες αναμνήσεις. Με την επιστροφή μου στο Σύδνεϋ, έπεφταν οι τίτλοι της ταξιδιωτικής ταινίας δρόμου "Australian tour 2015", αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η παρουσία μου στην ήπειρο της Ωκεανίας είχε τελειώσει.
Το αεροπορικό εισιτήριο Σύδνεϋ-Auckland που κρατούσα στα χέρια, σε λίγες μέρες θα με μετέφερε στους δρόμους της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί, στην σέλα μιας απαστράπτουσας Harley Davidson, θα ξεκινήσω το "New Zealand Tour". Και το ταξίδι στους μακρινούς αντίποδες της γης συνεχίζεται…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Fleximan: ο καταστροφέας των ραντάρ στην Ιταλία χτυπά ξανά

Κάμερες κάτω, νεύρα πάνω και οι αρχές σε αναβρασμό

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/2/2026

Ο μυστηριώδης σαμποτέρ που τροχίζει κολόνες ραντάρ-καμερών συνεχίζει τη δράση του στους δρόμους της Ιταλίας και ρίχνει λάδι στη διαμάχη για τους αυστηρούς ελέγχους των ορίων ταχύτητας.

Στο φθινόπωρο του 2023 άρχισαν να εμφανίζονται στη βόρεια Ιταλία περίεργες "εικαστικές παρεμβάσεις", στύλοι από κάμερες-ραντάρ κομμένοι στη ρίζα τους. Σε όλα τα περιστατικά υπάρχει μάλιστα και η ίδια υπογραφή, ένα χαρτί που έγραφε "Fleximan". Το όνομα είναι λογοπαίγνιο μεταξύ του ευέλικτου (flexible) και της ιταλικής ονομασίας "Flessibile" για τον γωνιακό τροχό, το εργαλείο που κάνει τη βρόμικη δουλειά.

Υπενθυμίζουμε πως στην Ιταλία το ζήτημα των καμερών είναι λίγο πιο σύνθετο καθώς τα δικαστήρια σε πολλές περιπτώσεις έχουν δικαιώσει τους “παραβάτες” για διάφορους λόγους, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως η συγκέντρωση καμερών τροχαίας στην Ιταλία είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, με περισσότερες από 11.000 σύμφωνα με εκτιμήσεις. Άλλη μια ιδιαιτερότητα εντοπίζεται στο ότι μεγάλος αριθμός καμερών είναι παράνομα τοποθετημένος με στόχο τις εισπράξεις, που φαίνεται να πηγαίνουν περίφημα, καθώς οι ιταλικοί δήμοι έχουν δεχτεί κριτική πολλές φορές στο παρελθόν για τον πρωτίστως εισπρακτικό τρόπο που διαχειρίζονται τις κάμερες-ραντάρ ταχύτητας, με τοποθετήσεις όπου μπορούν και όχι εκεί που πραγματικά εξυπηρετούν την βελτίωση της οδικής ασφάλειας, χωρίς απαραίτητα να προειδοποιούν τους διερχόμενους.

Αρκετοί υποστηρίζουν πως δεν μιλάμε για έναν μοναχικό λύκο, αλλά ενδεχομένως για ομαδική δράση ή για μιμητές που εμπνεύστηκαν από το παράδειγμα του αρχικού Fleximan και των κατορθωμάτων του. Οι δολιοφθορές συμβαίνουν πάντα υπό την κάλυψη της νύχτας, με καθαρό κόψιμο και συνοδεύονται πάντα από ανάληψη ευθύνης -το γνωστό σημειωματάκι Fleximan. Κάποιες φορές μάλιστα, ο/οι "Fleximen" προανήγγελλαν το επόμενο ραντεβού τους με τις κολόνες, τύπου "Fleximan is coming, for you too"!

Το 2024 οι αρχές κυνήγησαν τον "Ιταλό Ρομπέν των Καμερών" με ζήλο, και τον Μάιο συνέλαβαν έναν ύποπτο χάρη σε ταυτοποίηση από βίντεο επιτήρησης. Σε έρευνες στο σπίτι του βρέθηκαν στοιχεία για τη σύνδεση του με πέντε περιστατικά που τον έφεραν αντιμέτωπο με κατηγορίες βανδαλισμού Το τέλος της χρονιάς έφερε μερικές ακόμα επιθέσεις, και μετά… σιωπή. Το 2025 κύλησε σχεδόν ήρεμα, και όλα έδειχναν πως τα ραντάρ είχαν πάρει μια ανάσα.

Μέχρι το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Τα ξημερώματα της Κυριακής 1 Φεβρουαρίου, δύο ακόμα κάμερες ταχύτητας "ξάπλωσαν" κοντά στο Τορίνο. Η περιοχή είναι γνωστή για ατυχήματα που έχουν επιφέρει το όριο των 70 χ.α.ω., προφανώς αρκετό για να ανάψει τα αίματα. Οι κολόνες βρέθηκαν κομμένες, όπως πάντα, με χειρουργική ακρίβεια.

Ο δήμαρχος της Orbassano δεν το πήρε με χιούμορ: "Θα τα αποκαταστήσουμε σύντομα, η αναρχία δεν θα επικρατήσει", δήλωσε. Η αστυνομία του Τορίνο ερευνά, ενώ οι μοτοσυκλετιστές της περιοχής κοιτάζουν τα άδεια σημεία όπου άλλοτε κρεμόταν το μάτι του Μεγάλου Αδελφού.

Το εγχείρημα έχει εμπνεύσει μάλιστα μέχρι και καλλιτέχνες του δρόμου που παραλλήλισαν την δράση, με την εκδίκηση της Uma Therman ως “Νύφη” στις ταινίες του Quentin Tarantino, Kill Bill.

Κάποιοι βλέπουν τον Fleximan ως προστάτη των οδηγών που πνίγονται από πρόστιμα, άλλοι ως απλό βάνδαλο που παίζει με την οδική ασφάλεια. Η αλήθεια και οι ισορροπίες είναι όπως πάντα λεπτές και πολλές φορές προσωπικές, αλλά το σίγουρο είναι πως η δράση των Fleximan προσφέρει μια αναθέρμανση της συζήτησης για την οδική ασφάλεια, τα όρια ταχύτητας, τον βανδαλισμό και τις διαφωνίες με την χωρίς μέτρο αστυνόμευση.