Axel Pons - Από αναβάτης Moto2 προσκυνητής-περιπατητής σε αναζήτηση του Θεού [VIDEO]

Περπατώντας ξυπόλητος από την Ισπανία στο Πακιστάν χωρίς παπούτσια, με όλο του το βιος στην πλάτη του
Axel Pons
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/11/2024

Ο Axel Pons Ramon, γεννηθείς το 1991, είναι γιος του δυο φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή 250, Sito Pons, και έγινε γνωστός ως αγωνιζόμενος μοτοσυκλέτας στα 125, τα 250 και στη Moto2 μεταξύ 2008-2017, αλλά και με την ενασχόλησή του με το modelling. Τώρα, σε πρόσφατα βίντεο τον βλέπουμε να έχει κάνει στροφή 180 μοιρών στη ζωή του, αποκηρύσσοντας την ταχύτητα και τον δυτικό τρόπο ζωής, και αναζητώντας τον Θεό, περπατώντας ξυπόλητος από την Ισπανία στο Πακιστάν.

Ο Axel, σε συνέντευξή του στην El Pais το 2019, είχε δηλώσει πως αλλάζει ζωή, αφήνοντας πίσω του όλα όσα τον είχαν κάνει γνωστό στους φαν των αγώνων μοτοσυκλέτας.

Κατόπιν χάθηκε από το ραντάρ, για να επανεμφανιστεί και πάλι φέτος, σε διάφορα βίντεο, αγνώριστος, με ράστα, ξυπόλητος, με κομποσκοίνι στο χέρι και φορτωμένος το βιος του, εξιστορώντας μας πώς περπάτησε από την Ισπανία στο Πακιστάν αναζητώντας τον Αλλάχ / Θεό.

Όταν τον ρωτούν από που έρχεται, εκείνος απαντά "από παντού", ενώ όταν του ζητούν να τους πει το όνομά του, εκείνος λέει "παλιά με είχαν ονομάσει Axel, αλλά τώρα έχω αλλάξει όνομα".

Όπως λέει ο ίδιος στο βίντεο, του πήρε 15 μήνες να περπατήσει από την Ισπανία στο Πακιστάν, διασχίζοντας 10 χώρες ξυπόλητος μέχρι να τα καταφέρει.

Στο βίντεο μας λέει πως ήθελε να περάσει στην Ινδία, όμως δεν του έδωσαν βίζα από το Πακιστάν, και επόμενος στόχος του είναι να μπει στην Ινδία μέσω Κίνας -πάντα περπατώντας.

Σε ένα δεύτερο βίντεο, όπου του παίρνει συνέντευξη ένα... παιδί, ο 33χρονος Ισπανός αναφέρει πως αφού έζησε την ταχύτητα τόσο καιρό θέλησε να αλλάξει πορεία, και απολαμβάνοντας τη ζωή με πιο αργό ρυθμό, αναζητώντας τον Θεό περπατώντας, παρομοιάζοντας το περπάτημα με προσευχή.

Είναι διασκεδαστικό που κάποιος ρωτάει στα σχόλια του βίντεο αν ο Pons έχει δικό του κανάλι στο Youtube που να ανεβάζει βίντεο από τα ταξίδια του, με την απάντηση να έρχεται πληρωμένη: "εδώ δεν έχει παπούτσια (σσ. έχει ένα ζεύγος Crocs μόνο για κακοτράχαλα μονοπάτια) θα έχει κανάλι Youtubue;"

Ευχές στον Axel να βρει αυτό που ψάχνει στη νέα του ζωή.

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες