Αυτή είναι πατέντα του Facebook για αυτόνομη μοτοσυκλέτα

Αυτόνομη και ηλεκτρική
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/6/2019

Πατέντα κατέθεσε στο τέλος του προηγούμενου μήνα το Facebook για κάτι το οποίο μοιάζει με δυσκίνητο και δυσλειτουργικό πατίνι. Ξεκάθαρα όμως η πατέντα το χαρακτηρίζει ως μοτοσυκλέτα από την κορυφή ως το τέλος του κειμένου, και υπάρχει λόγος για κάτι τέτοιο…

Καταρχήν μιλάμε για μία άσκηση τεχνολογίας που έχει ήδη αποδώσει τους πρώτους καρπούς και είναι ένα στάδιο πιο ψηλά στην εξέλιξη από ένα απλό σχέδιο. Το Facebook δούλεψε στην ιδέα ενός αυτόνομου, ρομποτικού συστήματος που ισορροπεί από μόνο του, με την προσέγγιση που κυριαρχεί αυτή την εποχή για τέτοιες υλοποιήσεις, και η οποία λέει πως αν είναι να σχεδιάσεις κάτι τέτοιο, θα πρέπει να το κάνεις από το απόλυτο μηδέν, ξεφεύγοντας από κάθε πεπατημένη οδό και επαναπροσδιορίζοντας κάθε διάταξη.

Αυτό που βλέπουμε στην πατέντα είναι ο πλήρης επαναπροσδιορισμός της διάταξης και της συνδεσμολογίας για να εξυπηρετήσουν καλύτερα τον νέο του σκοπό. Το πώς θα χρησιμοποιηθούν από εκεί και πέρα είναι άλλο κεφάλαιο. Από μία μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης σε τελείως διαφορετική κατασκευή από αυτή, αλλά πάνω στην ίδια αρχή, έως πέδιλα με τροχούς για ρομπότ που κινούνται σε κλειστούς χώρους όπως σε νοσοκομεία κτλ…

Το βασικό στοιχείο που ξεχωρίζει στα σχέδια που έχει καταθέσει το Facebook, είναι η πλήρης απαλλαγή των τροχών από κάθε καλωδίωση, ντίζα και οτιδήποτε άλλο μπορεί να τους περιορίσει να περιστρέφονται κατά 360 μοίρες. Αυτό είναι το πρώτο πλεονέκτημα, το δεύτερο είναι πως κερδίζει σε αντοχή και σε ταχεία αποκατάσταση σε περιβάλλοντα που οι συνθήκες είναι δύσκολες, όπως το πεδίο της μάχης, οι πυρκαγιές κτλ..

Μιλάμε λοιπόν για μία ιδέα που μπορεί να είναι κατάλληλη για ένα πεζό ρομπότ που θα φορά τα πέδιλα αυτά και θα κινείται σαν με πατίνια, ή για μία βάση που θα γίνει μία μοτοσυκλέτα που θα ισορροπεί από μόνη της. Το γιατί να κάνει κάποιος κάτι τέτοιο θα το δούμε μετά…

Με κωνικά γρανάζια η κίνηση μεταδίδεται ανεξάρτητα από του που κοιτούν οι τροχοί, και με την βάση τους σε δαχτυλίδια η περιστροφή των τροχών μπορεί να ατέρμονη. Για αυτό τον λόγο οι δισκόπλακες έχουν τοποθετηθεί εκτός των τροχών και παραδόξως σε αυτό το πρώιμο σχέδιο δεν γίνεται ανάκτηση ενέργειας, αν και αυτό είναι αντικείμενο επόμενου βήματος και το σχέδιο αυτό δεν είναι απαραίτητα συνυφασμένο με την ηλεκτροκίνηση. Παράλληλα και η γωνία κάμπερ μπορεί να αλλάξει ανεξάρτητα για τον κάθε τροχό, όπως ανεξάρτητα μπορούν να περιστραφούν και να ρυθμίσουν την ταχύτητά τους, πραγματοποιώντας έτσι επί τόπου στροφές. Με διπλή μετάδοση κίνησης που δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά αναρτήσεις που αναγκάζονται να κουβαλήσουν μπόλικο βάρος, τίποτα στο σχέδιο δεν φαντάζει ιδανικό για την μοτοσυκλέτα όπως την ξέρουμε. Πέρα από το γεγονός πως ισορροπεί από μόνη της…

Αυτή την στιγμή δεν μπορεί κανείς να φανταστεί αυτό το σχέδιο να αντέχει μεγαλύτερες δυνάμεις ή να δέχεται κανονικούς τροχούς μοτοσυκλέτας, όμως δεν ξεκινούν έτσι τα σχέδια που εξερευνούν νέες τεχνολογίες. Αυτόνομη οδήγηση για ρομπότ μοτοσυκλετιστές, ή πατίνια για ανθρωποειδή ή αυτόνομα καροτσάκια που μπορούν να μανουβράρουν σε στενούς διαδρόμους, όλα αυτά κι ακόμη περισσότερα μπορούν να βασιστούν στο σχέδιο που κατέθεσε το Facebook στο μακρινό μέλλον…

Αν περιοριστούν εκεί καλά θα κάνουν, κι όλα αυτά λίγο ενδιαφέρουν τον μοτοσυκλετιστικό κόσμο. Γιατί όμως το Facebook ή κάθε τεχνολογικός κολοσσός τελευταία, να μπαίνει στην διαδικασία να αναζητά την λύση για αυτόνομες μοτοσυκλέτες; Διότι στο μέλλον αυτές θα είναι το «πρόβλημα» για ένα πλήρως αυτόνομο και πλήρως ελεγχόμενο περιβάλλον στους δημόσιους δρόμους. Ακριβώς αυτό που δεν φαντάζεται κανείς μοτοσυκλετιστής να θέλει να ζήσει… Τα αυτοκίνητα μπορούν σήμερα κιόλας να κινηθούν ανεξάρτητα, να παρκάρουν μόνα τους και στους δημόσιους δρόμους του αύριο οι μοτοσυκλέτες θα είναι οι μόνες που δεν ελέγχονται, διότι απλά η «φυσική» που διέπει την τεχνολογία τους, δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα να αποτυπώσεις ψηφιακά, όπως δεν είναι και το περπάτημα άλλωστε. Έρευνες όπως η παραπάνω, το Motobot της Yamaha, η μοτοσυκλέτα της Honda που σαν σκυλάκι ακολουθεί τον ιδιοκτήτη της, και τόσα ακόμη παραδείγματα, είναι ασκήσεις που αποσκοπούν ακριβώς σε αυτό. Την πλήρη αποκωδικοποίηση της οδήγησης μοτοσυκλέτας από ένα ρομπότ. Κάπου στον δρόμο προς αυτό τον στόχο δημιουργήθηκε και μία διαφορετική ιδέα πως το ίδιο το όχημα μπορεί να αλλάξει, δεν χρειάζεται να μείνουμε σε μία διάταξη που μετρά αιώνες ολόκληρους, μιας και αφαιρώντας τον έλεγχο από τον άνθρωπο οι δυνατότητες είναι διαφορετικές. Η παραπάνω πατέντα βασίζεται σε αυτή την λογική, κι ένα κομμάτι της αναφέρει πως πρόκειται για αυτόνομο όχημα κι ένα άλλο το περιγράφει ως όχημα μεταφοράς…

Κι αν τώρα έχουμε κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους γίνεται αυτή η εξερεύνηση των τεχνολογιών, που μπορεί να εμπλέκεται το Facebook σε αυτό; Όπως ακριβώς και η μεγάλη νέμεσης, η Google, το Facebook έχει ανακαλύψει πως χρειάζεται να πηγαίνει μπροστά την τεχνολογία για να διατηρήσει κάτι που κανείς άλλος στον κόσμο δεν έχει, κι άρα κανείς άλλος δεν μπορεί να του βρει λύση στο πρόβλημα ή καλύτερα οι μόνοι που μπορούν, έχουν το ίδιο πρόβλημα… Έτσι λοιπόν τέτοιες λύσεις εξυπηρετούν την χωροταξία πολυεπίπεδων εγκαταστάσεων που μπορούν περαιτέρω να συρρικνωθούν αν οι διάδρομοι δεν χρειάζεται να είναι τόσο μεγάλοι. Αν το κέρδος από μία τέτοια λύση δικαιολογεί ένα τεράστιο κόστος έρευνας και εξέλιξης κι αν αυτό που θα βρουν μπορούν να το διαθέσουν κι αλλού, έχοντας περισσότερο κέρδος, τότε δεν υπάρχει λόγος να μην το κάνουν… Αυτή είναι η προσέγγιση του Facebook που μπαίνει σε μία λίστα με όλους όσους ψάχνουν μία αυτόνομη μοτοσυκλέτα ή μία μοτοσυκλέτα στην οποία ο αναβάτης δεν θα χρειάζεται να κρατήσει την ισορροπία του αλλά θα το κάνει μόνη της… Κι όσοι περισσότεροι ασχολούνται με αυτό, τόσο πιο βέβαιο είναι πως θα το δούμε να συμβαίνει…

Ανοίγει για το κοινό το FIM Racing Motorcycle Museum

Το Μουσείο Αγωνιστικής Μοτοσυκλέτας της FIM στην Ελβετία ανοίγει τις πύλες του για το κοινό στις 18 Φεβρουαρίου 2026
FIM Racing Motorcycle Museum
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/2/2026

Το κτήριο που στέγαζε ως πρόσφατα το στρατηγείο της FIM στην πόλη Mies της Ελβετίας έχει μετατραπεί πλέον σε ένα μοναδικό μουσείο, το FIM Racing Motorcycle Museum (RMM), το οποίο εγκαινιάστηκε με πάσα επισημότητα την ημέρα της τελετής 2025 FIM Awards Ceremony τον περασμένο Δεκέμβρη.

Στους χώρους του ο επισκέπτης μπορεί να δει από κοντά μοτοσυκλέτες που έγραψαν ιστορία στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα της FIM, συναντώντας θρύλους όπως την AJS Porcupine με την οποία ο Leslie Graham κατέκτησε το 1949 το παρθενικό πρωτάθλημα FIM Grand Prix 500cc, την περίφημη Honda RC166 του Mike Hailwood από το 1967 ή την Kawasaki Ninja ZX-10R του 2016 με την οποία ο Jonathan Rea κατέκτησε τον δεύτερο από τους έξι τίτλους WorldSBK που κατέχει.

Η εκτός δρόμου πτέρυγα περιλαμβάνει ιστορικές μοτοσυκλέτες όπως την BMW R80 G/S με την οποία θριάμβευσε το 1981 στο Paris-Dakar ο Hubert Auriol, την πρωτότυπη Beta Zero του Jordi Tarres από το 1989, τη Yamaha YZ450F του Stefan Everts με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα FIM MX1 το 2006 και την εξαιρετικά εξειδικευμένη Zaeta DT450RS με την οποία ο Francesco Cecchini πήρε τον τίτλο στο FIM Flat Track World Championship το 2019.

Στα εκθέματα του RMM περιλαμβάνονται και πρωταθλήτριες μοτοσυκλέτες σπουδαίων θρύλων του παρόντος, όπως οι Marc Marquez (MotoGP), Toprak Razgatlioglu (WSBK), Toni Bou (TrialGP), Daniel Sanders (World Rally-Raid), Josep Garcia (EnduroGP), Bartosz Zmarzlik (Speedway) and Romain Febvre (MXGP).

Το μουσείο έχει οργανωθεί γύρω από τρεις κεντρικούς πυλώνες: Heroes (ήρωες), Technologies (τεχνολογίες) και From Race to Road (από τον αγώνα στον δρόμο), προσφέροντας στον επισκέπτη την ευκαιρία να εξερευνήσει τα πρόσωπα και τις καινοτομίες που έδωσαν στους αγώνες μοτοσυκλέτας τη μορφή που έχουν σήμερα.

Στο RMM ο επισκέπτης θα βρει ακόμη το Paddock Café, ένα ιδανικό σημείο συναντήσεων αλλά και για παρακολούθηση αγώνων σε μεγάλη οθόνη, καθώς και τη Simulator Zone για να ζήσει εικονικά τη συγκίνηση ενός αγώνα Motocross ή Ταχύτητας.

Το FIM Racing Motorcycle Museum βρίσκεται στην ελβετική πόλη Mies, στην οδό Route de Suisse 11b, εύκολα προσβάσιμο με μια μικρή διαδρομή με τρένο από τη Γενεύη. Οι ώρες λειτουργίας του για το κοινό είναι από 10 το πρωί ως 6 το απόγευμα, από Τετάρτη ως Κυριακή.