Αυτοκαθαριζόμενα γκριπ στη μάχη κατά της πανδημίας

Προσαρμογή στις συνθήκες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/4/2020

Στη κρίση δημιουργούνται Κροίσοι λένε και τώρα με την πανδημία τα επιχειρηματικά μυαλά έχουν πάρει φωτιά, προσπαθώντας να βρουν τρόπους να εκμεταλλευτούν την κατάσταση προς το συμφέρον τους. Άλλοι έχουν αρχίσει και εμπορεύονται μάσκες μιας χρήσεως, βαφτίζοντάς τες πολλών πατώντας στην ελλιπής ενημέρωση του κόσμου για να βγάλουν χρήματα, ενώ άλλοι, όπως η nanoSeptic επενδύει πάνω στην δημιουργία νέων τεχνολογιών για την πρόληψη και τον περιορισμό διασποράς μικροβίων. Συγκεκριμένα, η εταιρεία υφίσταται από το 2016 και στην γκάμα της υπάρχουν αμέτρητα προϊόντα που ένας ψυχαναγκαστικός με την καθαριότητα θα λάτρευε! Διαθέτει από απλά χαρτομάντηλα μέχρι ειδικά φιλμ για touchscreen οθόνες που υπόσχονται ότι περιορίζουν τη διασπορά των μικροβίων.

Η τεχνολογία που έχει αναπτύξει η εταιρεία βασίζεται στη χρήση νανοκρυστάλλων στα φιλμ των οθονών και τις ζελατίνες που χρησιμοποιούνται για να τυλίξουν λαβές, πόμολα, κουπαστές κλπ., τα οποία όταν εκτεθούν στον ήλιο προκαλείται η οξείδωση των μολυσματικών ουσιών. Μάλιστα αναφέρεται πως τα οι ζελατίνες και τα φιλμ διατηρούν τις δυνατότητές τους μέχρι και 90 μέρες, ανάλογα με τη συχνότητα επαφής με τον κόσμο. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις μοτοσυκλέτες; Εξηγούμαστε ευθείς αμέσως.

Μια αμερικάνικη start-up, η Wheels, δραστηριοποιείται περίπου με τον ίδιο τρόπο όπως η Lime στην Ελλάδα, δηλαδή έχει τοποθετήσει σε διάφορα σημεία της πόλης τα ηλεκτρικά της δίκυκλα, τα οποία μπορεί να νοικιάσει ο καθένας με χρέωση ανά ώρα και να μεταφερθεί απ’ το ένα σημείο στο άλλο χωρίς να περπατήσει. Τώρα με την πανδημία, η Wheels αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τις ζελατίνες της NanoSeptic στα γκριπ και τις μανέτες των πατινιών της, ούτως ώστε ο κόσμος να μην φοβάται να τα χρησιμοποιήσει σε περίπτωση που δεν έχει γάντια.

Καλό είναι πάντοτε να χρησιμοποιούμε την κριτική μας ικανότητα πριν προβούμε σε διάφορα συμπεράσματα και αγορές. Τα προϊόντα της NanoSeptic δεν αποστειρώνουν την επιφάνεια με τη χρήση των νανοκρυστάλλων, αλλά την καθαρίζουν, που σημαίνει ότι απλώς μειώνουν τις πιθανότητες διασποράς μικροβίων. Η χρήσης τους απ’ την Wheels αποτελεί μια εξαιρετική λύση για τον περιορισμό των εστιών μικροβίων και τα προϊόντα της NanoSpeptic θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς για τον ίδιο σκοπό. Στις μοτοσυκλέτες μας θα μπορούσε να έχει εφαρμογή αλλά σε καμία περίπτωση δεν αντικαθιστά το σωστό πλύσιμο των χεριών και την πολύ προσοχή που πρέπει να δίνουμε στον εξοπλισμό μας διατηρώντας τον καθαρό.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες