Benelli QJ 600N: Αλλάζει για άλλη μια φορά!

Προχωρά και η εξέλιξη του Imperiale 530
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/4/2020

Μερικούς μήνες νωρίτερα, σας είχαμε παρουσιάσει τα σχέδια της Benelli QJ για το 2020 και πώς θα κινηθεί μέσα στη χρονιά, σε ό,τι αφορά την εξέλιξη και παραγωγή νέων μοντέλων, βάσει στοιχείων που είχαν διαρρεύσει κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης τύπου του κινέζικου κολοσσού στους συνεργάτες του.

Όπως είχαμε αναφέρει και τότε, η Benelli QJ ασχολήθηκε αρχικά με τη σχεδίαση των νέων μοντέλων και το τετρακύλινδρο 600Ν είναι το πρώτο της λίστας. Μάλιστα, η κινέζικη εταιρεία θα επενδύσει αρκετά πάνω στον κινητήρα του 600Ν χωρητικότητας 599cc, με ιπποδύναμη που αναμένεται να φτάνει τα 86 άλογα, καθώς θα χρησιμοποιηθεί και σε άλλα μοντέλα που θα δούμε στο μέλλον.

Από την άλλη, η πορεία του πρωτότυπου 600Ν θυμίζει την Οδύσσεια, καθώς ανά καιρούς η Benelli QJ έχει κατοχυρώσει φωτογραφίες από διάφορες παραλλαγές του, θολώνοντας τα νερά σχετικά με το ποια θα είναι η τελική μορφή του μοντέλου. Λέμε πως θολώνει τα νερά, διότι όταν μια εταιρεία καταθέτει φωτογραφίες ή λεπτομερείς ψηφιακές απεικονίσεις από ένα μοντέλο της, το κάνει για να κατοχυρώσει την τελική του μορφή, όμως η Benelli QJ φαίνεται πως αποτελεί εξαίρεση. Σε αυτό το σημείο να θυμίσουμε πως το προηγούμενο μοντέλο δεν πληρούσε τις προδιαγραφές Euro4 και ήταν διαθέσιμο μόνο για τις ασιατικές αγορές.

Η πιο πρόσφατη φωτογραφία του 600Ν, αποκαλύπτει πως η εταιρεία εστίασε στη δημιουργία ενός νέου LED προβολέα, εμφανώς επηρεασμένη απ’ τις σχεδιαστική φιλοσοφία των Ζ της Kawasaki, ενώ LED είναι και τα φλας – κάτι που δεν αποτελεί έκπληξη καθώς τα περισσότερα μοντέλα της Benelli είναι εφοδιασμένα με full LED τεχνολογία. Επίσης, διακρίνονται και τα όργανα που αποτελούνται από μια έγχρωμη οθόνη, την οποία είχαμε δει και στο παρελθόν, ενώ παραμένει άγνωστο το αν θα διαθέτουν δυνατότητα σύνδεσης με smartphone. Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο, το οποίο έχει παραμείνει αναλλοίωτο σε όλες τις προτάσεις του 600Ν που έχουν εμφανιστεί, είναι η τεράστια κάτω πλάκα του πιρουνιού, που συγκρατεί τα καλάμια με τρεις βίδες παρακαλώ. Η εμφάνιση της υπόλοιπης μοτοσυκλέτας ταιριάζει με τις πιο πρόσφατες φωτογραφίες του 600Ν που είχαν παρουσιαστεί και δεν εντοπίζονται διαφορές.

Μαζί με το 600Ν, η Benelli QJ κατέθεσε και τη φωτογραφία του Impierale 530, την μεγαλύτερη σε κυβισμό έκδοση του Imperiale 400. Ωστόσο, το όνομα της μοτοσυκλέτας που κατατέθηκε είναι το BJ500, οπότε ενδεχομένως ο μονοκύλινδρος κινητήρας να είναι 500cc και όχι 530cc. Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ του BJ500 και του Imperiale 400 είναι ότι διαθέτει ενιαία σέλα και ότι δεν έχει τη χειρολαβή που υπήρχε πάνω απ’ το πίσω φανάρι στο 400. Στο τομέα των επιδόσεων ο μεγαλύτερης χωρητικότητας κινητήρας αναμένεται να σπάσει το φράγμα των 30 ίππων, την ώρα που το Imperiale 400 αποδίδει 21,5hp.

Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της Benelli το 600Ν θα παρουσιαστεί το Μάιο, ενώ το κλασσικό μοντέλο της γκάμας της λίγο αργότερα, τον Ιούλιο. Ωστόσο, με τον κορωνοϊό να επηρεάζει τα πάντα, είναι πολύ πιθανόν να υπάρξουν καθυστερήσεις.

Νέο “υπερκράμα” μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στον χώρο της μοτοσυκλέτας

Θα μπορούσε να αντικαταστήσει το αλουμίνιο και το ατσάλι
Science_
Από τον

Παύλο Καρατζά

2/7/2026

Μια ομάδα μηχανικών δημιούργησε ένα κράμα, το πρώτο του είδους του παγκοσμίως, που προσφέρει εξαιρετική αντοχή χωρίς να θυσιάζει την ανθεκτικότητα – μια σημαντική καινοτομία που θα μπορούσε κάποια μέρα να επηρεάσει και τον χώρο της μοτοσυκλέτας, από τα πλαίσια των μοτοσυκλετών μέχρι τους κινητήρες.

Κάθε μηχανικός οραματίζεται ανθεκτικότερα και με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής υλικά. Αυτό ίσως σήμερα ακούγεται ουτοπικό, όμως μία μια ομάδα ερευνητών φαίνεται να έχει μόλις κάνει ένα μεγάλο βήμα προς την αλλαγή αυτής της κατάστασης.

Οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει μια νέα διαδικασία κατασκευής που επιτρέπει στα μόρια των μετάλλων να “οργανώνονται” σε μια σχεδόν άψογη εσωτερική δομή, δημιουργώντας ένα υλικό που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, προσφέρει διπλάσια αντοχή από τον χάλυβα και περίπου τριπλάσια από τα συμβατικά κράματα αλουμινίου. Επίσης διατηρεί ένα βαθμό ευκαμψίας αντί να γίνεται εύθραυστο, κλασικό εμπόδιο για τα υλικά εξαιρετικά υψηλής αντοχής.

Αν και η έρευνα περιορίζεται ακόμα στο εργαστήριο, θέτει ένα προφανές ερώτημα για τη βιομηχανία μοτοσυκλετών. Θα μπορούσε αυτό το υλικό να αντικαταστήσει τελικά μέρος του χάλυβα και του αλουμινίου που χρησιμοποιούνται στις σημερινές μοτοσυκλέτες;

Ένα ανθεκτικότερο μέταλλο θα μπορούσε να επιτρέψει στους κατασκευαστές να κατασκευάζουν αντίστοιχα ανθεκτικότερα ψαλίδια, πλαίσια, υποπλαίσια, τροχούς, ακόμη και τα εξαρτήματα του κινητήρα.

Η καινοτομία έγκειται στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται το μέταλλο. Οι ερευνητές, από το Πανεπιστήμιο Monash της Αυστραλίας, βρήκαν έναν τρόπο να καθοδηγήσουν τα άτομα ώστε να οργανωθούν σε μια πολύ πιο ομοιόμορφη δομή. Αυτό το πέτυχαν με ένα διαφορετικό μείγμα πρώτων υλών - τιτάνιο, άφνιο, ταντάλιο, νιόβιο και ζιρκόνιο - που θερμαίνεται πιο αργά από ό,τι γίνεται κανονικά για την παραγωγή κραμάτων και αυτός ο θερμικός κύκλος δίνει στα άτομα χρόνο να κινηθούν και να οργανωθούν φυσικά, αντί να “παγώσουν” στη θέση τους όπως θα συνέβαινε κατά τη συμβατική χύτευση.

Το αποτέλεσμα είναι αυτό που οι ερευνητές περιγράφουν ως μια νέα μορφή “ατομικής αρχιτεκτονικής”. Αντί για μια τυχαία εσωτερική δομή που περιέχει μικροσκοπικά ελαττώματα και αδύναμα σημεία, το κράμα δημιουργεί μια ομαλότερη δομή σε τάξη μεγέθους νανόμετρων σε όλο το μήκος του υλικού. Αυτή η εξαιρετικά τακτοποιημένη δομή είναι σε μεγάλο βαθμό απαλλαγμένη από τα στοιχεία που συνήθως περιορίζουν την αντοχή ενός κράματος. Με απλά λόγια, η σημαντική ανακάλυψη δεν έγκειται μόνο στη σύνθεση των μετάλλων που χρησιμοποιούνται, αλλά στο γεγονός ότι η διαδικασία κατασκευής επιτρέπει στα άτομα να αυτοοργανωθούν σε μια πολύ ισχυρότερη εσωτερική δομή από ό,τι ήταν δυνατό μέχρι τώρα σε ένα ολόκληρο κομμάτι μετάλλου.

Science

Πρόκειται για το είδος της εξέλιξης που θα μπορούσε τελικά να έχει αντίκτυπο πολύ πέρα από τον τομέα των μοτοσυκλετών, καθώς οι αεροδιαστημικές, αυτοκινητοβιομηχανίες και αμυντικές βιομηχανίες αναζητούν όλες ανθεκτικότερα υλικά.

Τίποτα όμως δεν είναι επιβεβαιωμένο, καθώς οι εργαστηριακές καινοτομίες δεν σημαίνουν αυτόματα ότι η παραγωγή εξαρτημάτων είναι εγγυημένη. Οι κατασκευαστές μοτοσυκλετών χρειάζονται υλικά που μπορούν να παραχθούν σε τεράστιες ποσότητες, να υποστούν εύκολα μηχανική κατεργασία και ίσως το πιο σημαντικό, να πωληθούν σε λογική τιμή. Αυτό το τελευταίο σημείο είναι συχνά το σημείο όπου αποτυγχάνουν πολλά υποσχόμενες ανακαλύψεις όπως αυτή.

Παρ’ όλα αυτά, αν αυτή η διαδικασία καταστεί δυνατό να εφαρμοστεί σε μεγαλύτερη κλίμακα χωρίς να εκτοξευθούν τα κόστη στα ύψη, θα μπορούσε να αποτελέσει μία πολύ σημαντική εξέλιξη στη μοτοσυκλετιστική βιομηχανία.

Ετικέτες