BMW GS Trophy 2020: Συνεχίζεται με κατεύθυνση το Νότο!

Μαγευτικά τοπία και μπόλικη δράση!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/2/2020

Η τρίτη μέρα του GS Trophy περιλάμβανε μια εξίσου δύσκολη διαδρομή 345 χιλιομέτρων με αφετηρία το Castlepoint και τερματισμό στο Wainui. Για να φτάσει το καραβάνι στον προορισμό του χρειάστηκε να διασχίσει 180 χιλιόμετρα χωματόδρομου, 155 χιλιόμετρα στην εθνική και 10 χιλιόμετρα σε δύσβατα μονοπάτια. Απ’ το μενού εννοείται πως δεν απουσίαζαν και οι δοκιμασίες με στόχο να αναδειχτεί η κυρίαρχη ομάδα του BMW GS Trophy.

Οι αναβάτες για άλλη μια φορά είχαν ελάχιστο χρόνο να ξεκουραστούν, καθώς για να ολοκληρώσουν τη διαδρομή της ημέρας, έπρεπε να ξυπνήσουν απ’ τις 5:30π.μ., ώστε να έχουν το χρόνο να προετοιμαστούν. Ωστόσο, είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν τη μαγευτική ανατολή ατενίζοντας τον Ειρηνικό Ωκεανό, απ’ το Castlepoint. Η πρώτη πρόκληση της ημέρας τους περίμενε μόλις ένα χιλιόμετρο μετά την αφετηρία, στην παραλία. Το Beach Drift ήταν ένας αγώνας σαν αυτόν της προηγούμενη ημέρας, όπου ένας αναβάτης από κάθε ομάδα θα έπρεπε να οδηγήσει πάνω στην αφράτη άμμο μέχρι ένα σημείο και να επιστρέψει σταματώντας στο σημείο που είχαν ορίσει οι άνθρωποι του Trophy. Η πρόκληση ήταν αρκετά δύσκολη και πολλοί αναβάτες έπεσαν  –χωρίς να τραυματιστούν- ενώ άλλοι είδαν τους τροχούς των μοτοσυκλετών τους να χάνονται μέσα στην άμμο.

Έπειτα οι ομάδες άφησαν πίσω τους της ακτές της Νέας Ζηλανδίας και περιπλανήθηκαν μέσα στα δύσβατα μονοπάτια και χωματόδρομους που έχουν δημιουργήσει οι γεωργοί της περιοχής. Ο προορισμός τους ήταν να φτάσουν στην ενδοχώρα και να βρεθούν στην εμπορική πόλη της Wairarapa, το Masterton. Σειρά είχε μια διαδρομή με στριφτερά κομμάτια και εναλλαγές από άσφαλτο σε χώμα, μέχρι οι ομάδες να μπουν στα δάση της περιοχής και να βγουν στην εθνική οδό στο Pariwhariki. Από εκείνο το σημείο το καραβάνι μπορούσε να δει από μακριά την εντυπωσιακή οροσειρά Tararau, με την υψηλότερη κορυφή της να φτάνει τα 1.300μ. Είναι μια από τις πολλές οροσειρές που έχει το Βόρειο Νησί της Νέας Ζηλανδίας, ξεκινά βορειανατολικά και επεκτείνεται για 80 χιλιόμετρα καταλήγοντας νοτιοδυτικά.

Μετά από τον απαραίτητο ανεφοδιασμό καυσίμων και ένα μικρό διάλλειμα το BMW GS Trophy κατευθύνθηκε ανατολικά μέσα από σαθρούς χωματόδρομους για να δει από κοντά το White Rock που βρίσκεται στην παραλία της Pahaoa. Το τοπίο είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό με τη μαύρη άμμο να δημιουργεί μια έντονη αντίθεση με τον Λευκό Βράχο, ενώ η παραλία φημίζεται ιδιαίτερα για surfing. Η δεύτερη πρόκληση δεν είχε να κάνει καθόλου με τις μοτοσυκλέτες και την οδήγηση αλλά με το πόσο εύστοχοι είναι οι αναβάτες. Χρησιμοποιώντας τα προστατευτικά τους περιλαίμια ως στόχο οι αναβάτες έπρεπε να περάσουν από μέσα τους τα γάντια τους.

Το τελευταίο σκέλος της τρίτης μέρας περιλάμβανε μια ιδιαίτερα διάσημη διαδρομή για τους αναβάτες της περιοχής, την ανάβαση του Rimutaka. Η κορυφή βρίσκεται σε υψόμετρο 725μ. και πέρα απ’ την άσφαλτο το μέρος παραμένει τόσο αγνό με την πυκνή βλάστηση και τα δέντρα, που σε μεταφέρει σε μια παλιότερη εποχή. Σε αυτό το σημείο πραγματοποιήθηκε και η τελευταία πρόκληση της ημέρας, με τους ανθρώπους του BMW GS Trophy να έχουν σχεδιάσει μια διαδρομή Trial, που περνούσε μέσα από δέντρα και ρυάκια. Νικητής θα ήταν αυτός που θα ολοκλήρωνε τη διαδρομή πιο γρήγορο και θα είχε μαζέψει τους λιγότερους βαθμούς ποινής απ’ την επαφή του με το έδαφος.

Την τέταρτη μέρα το οι αγωνιζόμενοι θα κατευθυνθούν προς το Wellington με στόχο να περάσουν στο Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας.

Από την πρώτη μέρα του GS Trophy, η ομάδα της Νότιας Κορέας ηγείται της βαθμολογίας, όμως σταδιακά η ομάδα της Νότιας Αφρικής έχει κερδίσει πολλούς βαθμούς και βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής απ’ την πρώτη θέση.

BMW Motorrad International GS Trophy 2020 Oceania.

Η κατάταξη μετά την ολοκλήρωση της τρίτης μέρας:

1 South Korea 157 points

2 South Africa 146  

3 Netherlands 145  

4 France 142

5 Italy 133  

6 USA 124

7 Australia 122

8 Russia 114  

9 Latin America 111  

10 Brazil 109  

11 Mexico 105  

12 Argentina 101

13 Middle East 93  

14 UK 79

15 India 78

16 Nordic 77

17 Malaysia 67

18 Japan 62

19 North Africa 62

20 Thailand 62

21 Int. Female Team I 43

22 Int. Female Team II 30

 

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.