BMW: Πατέντες για σύστημα διεύθυνσης και στον πίσω τροχό!
Στόχος η βελτιωμένη ευελιξία, ειδικά για βαριές μοτοσυκλέτες με μεγάλο μεταξόνιο
Από τον
Κώστα Γκαζή
30/5/2023
Η BMWαναπτύσσει διάφορες ιδέες για ένα νέο σύστημα διεύθυνσης στον πίσω τροχό, που θα στρίβει αντίθετα με τον μπροστινό,προσδίδοντας ευελιξία ακόμα και σε μεγάλου όγκου μοτοσυκλέτες με μακρύ μεταξόνιο.
Η ιδέα πίσω από το σύστημα διεύθυνσης στον πίσω τροχό δεν είναι καινούργια. Οι αυτοκινητοβιομηχανίες από τη δεκαετία του 1980 δημιούργησαν διάφορα μοντέλα με σύστημα διεύθυνσης στους τέσσερις τροχούς, τη γνωστή σε όλους μας τετραδιεύθυνση.
Όσον αφορά στα δίτροχα, ο Αυστραλός μηχανικός Ian Drysdale το 1990 δημιούργησε το πρωτότυπο Dryvtech 2x2x2με σύστημα κίνησης και διεύθυνσης και στους δύο τροχούς.
Στις πατέντες παρατηρούμε πως υπάρχουν συστήματα τα οποία στρίβουν αυτόματα τον πίσω τροχό στην αντίθετη κατεύθυνση από εκείνη του μπροστινού τροχού, ενώ τα σχέδια διέπονται από μια κοινή ιδέα. Η ιδέα πίσω από αυτές τις πατέντες είναι με το στρίψιμο του τιμονιού η αντίθετη φορά των δυο στροφών να μικραίνει την ακτίνα στροφής και να βελτιώνει τον χειρισμό της. Για την ώρα δεν γνωρίζουμε κατά πόσο η διεύθυνση του πίσω τροχού θα αλλάζει ανάλογα με την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας.
Στα σχέδια βλέπουμε ένα cruiser μοντέλο, κατηγορία στην οποία οι ελιγμοί γίνονται πιο δύσκολα λόγω του μεγάλου μεταξονίου. Το εν λόγω σύστημα διεύθυνσης επιτρέπει στον πίσω τροχό να αποκτήσει τον δικό του άξονα διεύθυνσης, με την καινοτομία αυτή να ωφελεί σε μεγάλο βαθμό τα μοντέλα αυτής της κατηγορίας. Οι αιτήσεις για διπλώματα ευρεσιτεχνίας φανερώνουν επίσης πρόσθετα πλεονεκτήματα του συστήματος διεύθυνσης στον πίσω τροχό, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας βελτίωσης της αεροδυναμικής. Δεδομένου ότι ο πίσω τροχός μπορεί πλέον να στρίβει, το εύρος διεύθυνσης του μπροστινού τροχού μπορεί να μειωθεί, δίνοντας τη δυνατότητα να δημιουργηθούν νέα φαίρινγκ με μικρότερους συμβιβασμούς. Επίσης το εν λόγω σύστημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για αγωνιστική χρήση, καθώς η μοτοσυκλέτα θα μπορεί να κατευθύνεται ακόμη και αν ο μπροστινός τροχός βρίσκεται στον αέρα!
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.