Bridgestone: Νέα ελαστικά χωρίς αέρα

Έχουν ήδη ξεκινήσει οι δοκιμές σε οχήματα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/1/2020

Τα “αλεξίσφαιρα” σε τρυπήματα ελαστικά δεν αποτελούν πλέον σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά βρίσκονται ένα βήμα πριν μπουν στην παραγωγή. Μπορεί να μην είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε κάτι τέτοιο στην πράξη, η Bridgestone ασχολείται μαζί τους εδώ και δέκα χρόνια, όπως άλλωστε και άλλοι κατασκευαστές. Η Michelin για παράδειγμα σε συνεργασία με την General Motors είχε παρουσιάσει πέρσι το καλοκαίρι ένα ελαστικό με τεχνολογία Uptis (Unique Puncture-proof Tire System – Μοναδικό Αδιάτρητο Σύστημα Ελαστικού), το οποίο θα κυκλοφορήσει το 2024. Ωστόσο η τεχνολογία αυτή βρίσκεται συνεχώς σε εξέλιξη με τους κατασκευαστές να ακολουθεί ο καθένας τον δικό του δρόμο εξέλιξης,  εξερευνώντας την, και πλέον η Bridgestone είναι σε θέση να ανακοινώσει ένα νέο σημαντικό και πρωτοποριακό επίτευγμα.

Να θυμίσουμε σε αυτό το σημείο πως η Bridgestone το 2013, είχε παρουσιασεί ήδη τη δεύτερη γενιά των πρωτότυπων ελαστικών της, χωρίς όμως αυτά να έχουν μπει ακόμη στην παραγωγή. Τόσο το Uptis όσο και το νέο ελαστικό της Bridgestone έχουν σχεδιαστεί με την ίδια φιλοσοφία, να μην χρειάζονται αέρα και να μην κλατάρουν. Όπως μπορείτε να δείτε και από τις φωτογραφίες, το ελαστικό της Bridgestone διαθέτει σκελετό κατασκευασμένο από ανακυκλωμένο θερμοπλαστικό, ενώ χάρη στο σχεδιασμό του μπορεί να αντέξει βάρος μέχρι και 2.267 κιλών! Η νέα τεχνολογία των ελαστικών της Bridgestone έχει ήδη δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες και βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο εξέλιξης. Η χρήση αυτών των ελαστικών στα αυτοκίνητα θα έχει πολλαπλά οφέλη τόσο για τον οδηγό, που δεν θα χρειάζεται να τσεκάρει την πίεσή τους ποτέ, όσο και για το αυτοκίνητο, αφού θα μειώνονται οι εκπομπές CO2. Όσα οχήματα χρησιμοποιούν ελαστικά συμβατικής τεχνολογίας, χάνουν ενέργεια απ’ την παραμόρφωση των ελαστικών κατά την περιστροφή τους. Με την απλοποίηση του σχεδιασμού τους και το γεγονός ότι στη θέση του αέρα υπάρχει πλέον ένα εύκαμπτος πλαστικός σκελετός, η Bridgestone αναφέρει πως έχει καταφέρει να μειώσει την απώλεια της ενέργειας, καθώς το σχήμα τους δεν παραμορφώνεται τόσο πολύ, με αποτέλεσμα να μειώνονται έμμεσα και οι εκπομπές ρύπων CO2.

Προς το παρόν η Bridgestone δεν αναφέρει αν η τεχνολογία που αναπτύσσει θα περάσει και στα ελαστικά μοτοσυκλετών και σκούτερ, όμως επιβεβαίωσε πως είναι ιδανικά για ποδήλατα. Χάρη στο γεγονός ότι δεν χρειάζονται φούσκωμα, έχουν και μεγαλύτερη χιλιομετρική διάρκεια, αφού ως γνωστόν ένα ξεφούσκωτο ελαστικό φθείρεται πιο εύκολα απ’ ότι ένα με τη σωστή πίεση. Αν θα τα δούμε στο μέλλον στις μοτοσυκλέτες και σκούτερ παραμένει άγνωστο, ενώ δημιουργούνται αρκετά ερωτήματα όπως πόσο θα είναι το βάρος τους και αν θα ξεπερνά αυτό των συμβατικών ελαστικών. Το βάρος των ελαστικών πάντοτε έπαιζε μεγάλο ρόλο, καθώς καθορίζει πόσο έντονο θα είναι το γυροσκοπικό φαινόμενο στις μοτοσυκλέτες, επηρεάζοντας έτσι την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας. Επίσης, άλλο ένα ερώτημα που δημιουργείται πώς η εταιρεία θα καταφέρει να δημιουργήσει ένα σκελετό, ο οποίος θα προσφέρει και την απαραίτητη κορόνα στο ελαστικό για να διατηρείται η πρόσφυση κατά το πλάγιασμα της μοτοσυκλέτας.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες